(staat op mijn hyves)

Na 36 spuiten, 1 naproxan, 1 dormicum, 6 keer kotsen (waarvan drie keer in de gang en de rest gelukkig onderweg uit de auto), een half uur geheugen kwijt zijn en een deurmat, 14 prikken, 8 bevruchtingen één terugplaatsing, niets om in te vriezen en 60 ballen, kan ik de balans van een paar weken opmaken. Het resultaat is NIETS! Niet helemaal waar natuurlijk ik kan nu goed prikken en ik weet hoe een punctie voelt. Ben een aantal ervaringen rijker en een illusie armer.

Maar dat was niet de reden dat we met een ivf/icsi behandeling zijn begonnen, vandaar dat ik zeg niet gelukt! Gelukkig doen we niet aan Sinterklaas, want ik kan je zeggen zo’n stom cadeau hebben we beide nog nooit gekregen, het is niet zo dat voor ons de feestdagen volledig verziekt zijn, maar het was een goede “smoes” geweest om het dit jaar lekker over te slaan als het gelukt was! Maar nu hebben we ook geen tijd voor “feest” wat we hebben advies gekregen om vooral door te n**k*n! Niet van een arts hoor….die zeggen dat niet! Maar je weet maar nooit misschien werkt het! En denk nou niet sooo dat zeg je toch niet hij wel en dat mag hij!

Of we wel of niet verder gaan, dat weten we nog niet, dat zal zeker dit jaar niet meer zijn en wat we ook beslissen het is onze beslissing en daar moeten wij en ook anderen het maar mee doen. Het is niet zo dat het lichamelijk niet te doen is, je voelt zo’n punctieprik best goed maar het is te verdragen. Wat mij wel is tegengevallen is de informatie die je krijgt, alles over de behandeling zelf is keurig netjes uitgelegd en hoe je moet prikken en wat en wanneer. Wat ik mis is bijvoorbeeld bijwerking van medicatie en wat nou precies een goede embryo is, dat ligt dus niet alleen aan het aantal cellen maar aan nog meer zichtbare en onzichtbare factoren, bij mij is een “goede” teruggeplaatst, als dat de rest van de zelfde kwaliteit niet goed is, denk ik bij mezelf…dan was die ene dus ook troep. Ik weet niet of mijn redenatie juist is, ben tenslotte geen arts. Maar ik wil ( als er een volgende keer komt) toch wel weten wat “goed” is.

Dus we hebben weer wat om over na te denken, ik blijf er bij dat kinderen niet zaligmakend zijn en dat we al lang zonder kunnen dus we dat best nog langer kunnen of als dat zo moet zijn, gaan we samen verder. Voordeel is waar dat we dan niet aan de “gezinsauto” moeten ….Dat neemt niet weg dat ik er echt niet blij mee bent dat het niet gelukt is, dus de vraag of ik het erg vind kan je overslaan! En ik denk dat de vraag en ga je verder ook al beantwoord is……

Van een aantal mensen uit zowel verwachte al onverwachte hoek vooral begrip gekregen,dat is eigenlijk ook het enige wat een buitenstaander kan doen. Wat ook gezegd mag worden is dat de baas ontzettend begripvol en meegaand is , als het gaat kom je en anders niet, doe vooral rustig aan, het is niet niks wat je aan het doen bent!

Ik heb geen behoefte om er uren over te praten om de simpele reden dan het niet helpt! Het is niet zo dat ik hier met geen mogelijkheid mee om kan gaan, maar geef me de tijd en laat het me op mijn manier doen en probeer me niet te dwingen het op een andere of jouw manier te doen. Vergeet zeker niet dat het voor de partner ook geen pretje is, ik heb wel eens gekscherend geroepen, de man hoeft alleen maar een paar keer aan zijn l**t*r te sjorren en meer niet. Maar op de momenten dat ik voor oud vuil op de bank lag heeft hij het hele huishouden gedaan. Ook hij heeft de spanning gaat het goed of gaat het niet goed, en de zorg of het met mij wel goed gaat.

Als we verder gaan laat ik het zeker weten. We laten ons niet beïnvloeden door mensen die vinden dat we wel of niet door moeten gaan….hooguit misschien toch een heel klein beetje door wat er ooit is gezegd door iemand “het gaat lang duren maar het gaat lukken”….En waarschijnlijk verwacht je dat dan net weer niet maar stel nou dat ze “echt” is…………maar aan de andere kant, er waren er met het gevoel dat het deze keer zou lukken… en dat wat ook niet zo!

We zien het wel, en we weten het pas zeker als het zover is, en dan laat ik het zeker weten.

(staat op mijn hyves )

Het is belangrijk om begrip op te blijven brengen voor anderen. Je hebt namelijk nogal de neiging om je blind te staren op je eigen problemen.

Dat staat in mij horoscoop voor vandaag……Nu wil ik best begrip tonen voor anderen, maar de aankomende tijd ben ik toch echt vooral met mezelf bezig.

Niet omdat ik jullie niet meer leuk, lief of aardig vind, maar omdat ik ga starten met de eerst IVF behandeling.

Natuurlijk snap ik best dat niet alles kan gaan zoals ik dat wil, en ik weet ook dat niet iedereen zich aan mij aan kan en wil aanpassen, en dat verwacht ik ook niet. Maar ik denk dat de meeste wel begrijpen wat ik hier mee bedoel. En geloof me ik weet echt dat het niet altijd gaat zoals ik wil…….

Wat wel kan is een hoop onbegrip en irritatie voorkomen, en dat kan niet als niemand weet dat ik met die behandeling bezig ben. Veel mensen weten niet eens dat we sinds een jaar of vier “bezig” zijn, sommige weten dat wel, omdat ik het heb verteld of omdat het ze door iemand anders is verteld, omdat die het nodig vond , om mijn wens zelf te bepalen wanneer ik het wil delen niet te respecteren. Maar goed sommige dingen moet je gewoon niet stilhouden en ik vind dat ik dat vanaf nu in dit geval niet meer moet doen.

Zoals de meeste van jullie weten neem ik niet vaak een blad voor de mond, en het zou zomaar kunnen dat het de aankomende periode niet minder gaat worden spreek me niet aan op een belerende toon als en……stel geen vragen zoals,

Weet je wel waar je aan begint, ja dat weet ik, alles is heel duidelijk uitgelegd door de één van de medewerkers van het fertiliteitsteam. Gelukkig kan ik al lezen dus kan ik ook zelf het wat uitzoeken, en is er ook nog iemand die het hele traject al heeft doorlopen, en die is er voor me en dat is een prettig idee.

Goh waarom heb je nooit wat verteld, omdat ik daar geen zin in had.

Waarom ga je niet naar het buitenland of een ander ziekenhuis, omdat ik in Zwijdrecht/Rotterdam ga.

Vergeet je niet dat het voor je man ook moeilijk kan zijn, ja dat weet ik maar ik spreek (schrijf ) nu over mijn beleving van het verhaal, en de mensen die ons kennen weten dat we dit samen doen, samen de beslissingen nemen en dat we hier echt wel over gesproken hebben.

Of adviezen zoals je moet er niet te veel mee bezig zijn, gewoon voor de gein eens proberen als je elke dat één of twee spuiten in je lijf moet zetten en dan niet bedenken waar het voor is. En van er niet mee bezig zijn of van wel of niet positief er mee omgaan is nog nooit iemand zwanger geraakt, daar moet je echt wat voor doen, hetzij op de ene manier hetzij op de andere manier!

Als het niet lukt moet je, je leven anders inrichten….nee hoor wij leven al kinderloos en dat gaat heel goed!

Zo dat prikken zou wel pijn doen, nee hoor daar voel je niets van, het is alleen niet natuurlijk om in jezelf te gaan zitten prikken, vandaar dat het wel eens even kan duren...

En ik denk dat je zelf wel snapt dat het geen zin heeft om te vragen, EN is het al gelukt, daar krijg je waarschijnlijk toch echt pas antwoord op als ik dat wil zeggen, standaard zou zijn, dat weet ik nog niet!

Natuurlijk is het niet zo dat ik alles en iedereen om me heen vergeet, daar hoef je mij ook niet op te wijzen.

Een van de dingen die ik belangrijk vind is dat je weet dat ik tussen 18:45 en 19:30 aan het prikken ben, en niet aanspreekbaar, het zou zomaar kunnen dat ik na een keer of tien even tijdens een telefoongesprek een spuitje zet, maar in het begin ga ik daar zeker niet van uit.

Gelukkig heb ik van de mensen die het al wel weten, nog geen tot weinig vervelende opmerkingen en vragen gekregen, wel begrip voor mijn manier van er mee omgaan uit zowel verwachte als onverwachte hoek.

Het is eigenlijk zo dat ik alleen maar lieve, aardige en begripvolle reacties wil, gewoon omdat ik daat op dit moment behoefte aan heb.

Als wil weten waarom ik dit op hyves zet, gewoon omdat ik dat wil