Hallo mensen die dit lezen..

Dit is mijn eerste weblog die ik schrijf dus ik zal mijn best gaan doen.

Voor veel mensen is het normaal dat als ze gaan trouwen dat er dan kinderen komen.

Mensen om je heen gaan dat ook vragen.

In het begin hoop je natuurlijk dat je dan snel zwanger raakt als eenmaal die wens er is.

Vol goede hoop gooi je de pil weg en ga je samen met je man aan de weg timmeren om een baby te maken.

De eerste keren dat het niet lukt maak je je nog niet zo druk, maar je gaat je wel zorgen maken.

Wat nou als ?ga je jezelf afvragen.

Na de zoveelste poging die op niets uitloopt ga je samen met je paartner naar de dokter en voor je het weet zit je in de malle molen.

Ook daar ga je weer met volle moed en frisse zin in mee.

Je weet nog niet wat er allemaal op je afkomt, maar je geeft je helemaal over.

Ziekenhuisbezoek hier, echo hier, hormonen spuiten daar en dan is het zover de eerste inseminatie van IUI.

Vol hoop moet je nu wachten tot je ongesteld word.

Je hoopt op niet ongesteld worden natuurljk, maar je kan nu niets anders meer doen dan wachten..

Keer op keer gaat het niet lukken, bij ons 6 keer niet.

Nou vind ik IUI eigenlijk een beetje een wassenneus hoor, maar ja dat is mijn mening..

6 keer is het niet gelukt en dan ga je over op IVF..

Dat is toch wel een beetje anders dan IUI..

Hormonen worden weer in je lichaam gepompt en je cycles word stl gelegd om zo goed mogelijk kans te hebben.

Tja , en toen kwam de punctie!!

Wat een vreselijke ervaring was dat zeg!!

Dat wilde ik nooit meer meemaken zei ik op dat moment, maar je weet het natuurlijk niet he, als eenmaal de wens er is, dan doe je er heel veel voor.

Er waren 6 fillikels wegehaalt, alle 6 zijn ze gaan delen alle 6 bevrucht en dan wachten tot de terugplaatsing.

4 dagen na de punctie kwam er een terug plaatsing, en hoorde we dat er 2 goed waren gebleven.

Dus 1tje mocht de vriezer in en 1tje werd er terug geplaatst..

En dan kan je er helemaal niets meer aan doen.

Ja wat hormonen spuiten zodat de baarmoederwand zo goed mogelijk er klaaar voor is zodat het eitje zich kan hechten aan de wand.

Dat innestelen is 3 dagen na de terugplaatsing gebeurt.

En dan!! De dag dat je mag gaan testen...

Wat waren wij zenuwachtig zeg.

Kon ook niet tot maandag wachten dus hebben we het zondag stiekum al gedaan hihi..

Vaag streepje zagen we op de test, en we konden nog niet echt helemaal blij zijn

dus maandag weer getest weer een vaag streepje.

Maandagavond ook weer gedaan en toen maar het ziekenhuis gebelt om te vragen of we in het ziekenhuis mijn urine af konden geven.

Nou zit je daar dan op de plee van het ziekenhuis met je potje pis..

Daar bleek dus uit dat de test negatief was, maar dat er toch een zwangerschapshormoon in zat.

De volgende dag bloed wezen prikken, en ja daar zat ook een verhoging van zwangerschapshormoon in ( waarde 92 )

Dus ik ben wel zwanger, alleen willen ze het maandag weer even testen, maar tot die tijd ben ik wel zwanger, en is het afwachten geblazen..

1 ding weten mijn man en ik zeker : als het een kindje mag zijn, dan word het een vaag kind hahaha..

Tot maandag allemaal, dan horen jullie weer meer..