<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0"><channel><title/><link>https://ivfmoeders.nl/blogs/blog/67-pammies-blog/</link><description/><language>nl</language><item><title>De bevalling van Jesse.</title><link>https://ivfmoeders.nl/blogs/entry/223-de-bevalling-van-jesse/</link><description><![CDATA[
<p><span style="font-family:'Comic Sans MS';">Mijn bevalling. Van het begin tot eind. De bevalling van Jesse.</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Donderdagochtend 10 maart..In het ziekenhuis aan de CTG scan. 41 weken en 3 dagen zwanger. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Daarna naar de gyneacoloog. We zouden bespreken over hoe nu verder. Ik was het werkelijk waar zo zat! </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Dinsdag 15 maart zou ik ingeleid worden. Op 15 maart zou zowiezo ons mannetje geboren worden! (wat een raar idee was dat) Een nieuwe afspraak gemaakt voor de CTG scan.</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Vrijdag 11 maart..Na het lunchen zat ik al te twijfelen of ik nou wel of niet even naar de stad zou gaan,ik begon toch wel een beetje krampen te krijgen die niet prettig aanvoelden. Maar het was een beetje met vlagen,en ik besloot toch te gaan. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">15.00 uur: De krampen begonnen erger te worden,en ik merktte dat ik ze moest wegpuffen. Ik ben op de bank gaan liggen,en bij gaan houden wanneer de weeen kwamen. Om de zes minuten!</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ik ben nog gaan koken,en tussendoor moest ik weeen wegpuffen. Bizar!</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">19.00 uur: De weeen kwamen nu om de 4 á 5 minuten,en m'n vriend besloot toch de verloskundige te bellen. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Toen ze er eenmaal was,en had gevoeld of ik al een beetje ontsluiting had,was het een grote teleurstelling. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ik had 1 cm ontsluiting...Ik kreeg het advies om 2 paracetamol's in te nemen,en het bed in te gaan,want het zou nog weleens een zware nacht kunnen gaan worden,en dan had ik alvast een beetje slaap gewonnen.</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">21.00 uur: In bed....de weeen begonnen heftiger te worden,en ik besloot me echt te concentreren op de ademhaling,wat me nog goed af ging. Maar toen het eenmaal heftiger en heftiger werd raakte ik een beetje in paniek,m'n vriend weer de verloskundige gebeld. Het was toen al na twaalf uur s'nachts.</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ontsluiting: Krap 1.5 cm. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Vervolgens afgesproken dat de verloskundige s'morgens om 8.00 uur zou terugkomen. Ik heb de hele nacht hevige weeen gehad. Ze deden zo'n pijn dat ik niet meer wist hoe ik ze weg moest puffen. In bed,uit bed,tegen de stoel aan,leunen op bed..Wat een ellende! </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">En dat een hele nacht....een nacht zonder slaap.</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Zaterdag 12 maart.. 7.00 uur: Onder de douche.Heerlijk die warmte.Maar de weeen bleven komen,en ik besloot snel wat makkelijks aan te trekken,en leunend op bed te wachten op de verloskundige.</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ontsluiting: 2 cm!</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ik dacht dat ik niet goed werd. Dit ging ik niet nog uren volhouden zo,en de verloskundige besloot om mijn vliezen te gaan breken. Het vruchtwater was zo veel,en harstikke groen! </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Kindje had in het vruchtwater gepoept (en goed ook!!),dus ik moest zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Snel wat op de zitting gelegd van de auto voor het vruchtwater,de laatste dingetjes bij elkaar gepakt,en op naar het ziekenhuis. M'n vriend reed best rustig,maar ik verging van de pijn. Wat een ellende. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Eenmaal in het ziekenhuis in een rolstoel naar de verloskamer. Wat was ik blij dat ik in dat bed lag! Maar die weeen...auw auw auw. Ik kon ze niet meer opvangen,en ze moesten me echt helpen met het wegpuffen wat ik gewoon niet meer kon. </span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">10.00 uur: De gyneacoloog had besloten mij aan een infuus met weeen opwekkers te leggen. Om die ontsluitingsweeen te vorderen. Daarnaast zou ik een ruggeprik krijgen,en kon ik nog even lekker slapen. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Na een slapeloze nacht moest ik natuurlijk wel een beetje energie hebben om te gaan persen!</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Wat een verademing die ruggeprik! Ik voelde alleen de harde buiken,maar geen weeen meer. Ik heb zelfs nog wat gegeten met m'n vriend,en samen nog even gelachen. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Ons mannetje druktte wel heel erg tegen mijn stuitje aan,en dat was het enige wat ik voelde,daar had ik ook best last van!</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">11.00 uur: 8 cm ontsluiting!  Zo dat ging ineens hard. Toch vreemd dat de gyneacoloog dan zegt dat ik bij 10 cm ontsluiting mag meepersen en ons mannetje ter wereld zal brengen. </span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">14.00 uur: 10 cm! Ik mag langzaam beginnen te persen,want ons mannetje wil er wel graag uit. De ruggeprik was nog niet helemaal uitgewerkt,dus ik voelde eigenlijk niet veel van beneden,alleen de bekende "poepdrang" hihi.</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Het persen ging goed,ik kreeg alleen niet zo veel lucht,en dat maaktte het wel wat zwaarder. Ook begon ik door het persen last van mijn ribben te krijgen...</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">14.27 uur: Jesse geboren! Wauw,binnen een half uur had ik ons mannetje op de wereld gezet. Een mannetje van 43.60 gram. Ongelooflijk dat ik het in een half uur had gered vond de gyneacoloog.(vooral met zo'n zwaar kindje) Ik was wel wat ingeknipt,dus 4 hechtingen.</span></p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Hij mag wel zwaar zijn,maar dat is totaal niet te zien.Het is zo'n fijn klein mannetje!</span></p>
<p>
 </p>
<p>
<span style="font-family:'Comic Sans MS';">Nu lekker genieten!</span></p>
<p>
</p>
]]></description><guid isPermaLink="false">223</guid><pubDate>Thu, 24 Mar 2011 12:26:42 +0000</pubDate></item></channel></rss>
