Jump to content
  • entries
    2
  • comments
    15
  • views
    466

Voorstelrondje


liz123

909 views

 Share

Hè ja leuk, laten we ook bij deze bespreking een voorstelrondje doen, we wederom voor de zoveelste keer mogen vertellen wie we zijn, wat we doen binnen de griffie en wat ons zoal bezighoudt in ons dagelijks leven.

 

Voorstelrondjes zijn niet aan mij besteed.

Nu niet en misschien wel nooit niet.

Want zal het ooit wennen?

Ik denk het niet.

 

Jammergenoeg ben ik deze keer ook bijna de laatste die aan bod komt, zodat alle anderen eerst vrolijk hun gang kunnen gaan.

De bewondering van de relatief onbekenden aan tafel aan wie we ons nog niet vaker hebben voorgesteld, is te lezen van hun gezicht als het gaat over de kinderen/kleinkinderen die mijn collega's hebben.

Want ja ook dit komt uiteraard aan bod. Of het nu relevant is voor het komende gesprek of niet.

Naarmate mijn beurt dichterbij komt, knijpt m'n keel dicht en beginnen m'n handen langzaamaan meer te trillen.

In m'n hoofd bedenk hoe ik m'n eigen verhaal zo mooi mogelijk kan vertellen, zonder teveel m'n achterste van m'n tong te laten zien.

Of zal ik toch maar noemen dat ik Martha Wijnia ben, inmiddels veel mis in m'n leven en ongewenst kinderloos ben?

Want ja, waarom mag het geluk wel op tafel en wordt het ongeluk vrijwel altijd vermeden...

 

"Uh ja, ik ben Martha Wijnia, woon in het hartje van Bolsward, heb 16 jaar bij de gemeente Bolsward gewerkt als secretaresse van het college, griffiemedewerkster/plaatvervangend griffier....,

 

het huilen staat me nader dan het lachen, in m'n hoofd flitst door me heen "waarvan ik 13 jaar lang geworsteld heb met het feit dat m'n zus ons in de steek gelaten heeft na het krijgen van een kindje, waarin ik 11 jaar lang heb getracht zelf een kindje op de wereld te zetten, maar wat niet gelukt is, en waarin ik een scheiding heb doorgemaakt, en helaas heeft m'n vader een half jaar terug een hartinfarct en herseninfarct gehad, wat veel energie vergt.....maar gelukkig is hij er nog....en daardoor zit ik momenteel nog midden in een vervelend proces dat rouwverwerking heet....."

 

De werkelijke woorden zijn (helaas) anders, want eigenlijk mag men best weten wie ik werkelijk ben en misschien kijkt men dan ook wel trots naar mij om wie ik ben en wat ik doe en vooral hoe ik het gedaan heb, maar ik heb gekozen voor het minst schokkende:

 

"...en ik ben gelukkig samenwonend."

 

Met een knik van "oké" gaat de voorstelronde verder. Geen bewondering, niks van hun gezicht af te lezen...

 

En ik, ik slik een paar keer de brok uit m'n keel en pak trillend, in de hoop dat niemand het ziet, m'n kopje koffie van tafel.

De vergadering kan beginnen.

 Share

6 Comments


Recommended Comments

Dit verhaaltje is dus een van de vele lastige situaties waarmee je te maken kan krijgen. Momenteel zit ik zelf in wat zwaarder vaarwater dan waarop ikzelf gehoopt had na ons definitieve besluit te stoppen. Binnenkort start ik met een onderzoek naar een zelfhulpprogramma, waarbij ik hopelijk de juiste tools krijg aangereikt mij verder op weg te helpen naar een betere omgang met de situatie. Kus Mart.

Link to comment

Heej Martha, wat een verhaal, ben er even stil van. Helaas herkenbaar, de pijnlijke momenten komen helaas onverwacht, en dit is er dan 1 van. Mijn man heeft onlangs ook weer kennis gemaakt met een paar nieuwe collega's, en ook bij hem de standaard kennismakingsvragen "Heb je kinderen?" Foto's die op bureau's worden gezet etcetera. Gelukkig kan ie rustig zeggen, "nee, helaas, we hadden ze wel graag gewild en dan komen er ook geen verdere vragen meer. Ondanks dat manlief en ik het niet willen geeft het een gevoel alsof we er niet bij horen, terwijl er bij horen toch geen drijfveer is geweest voor de kinderwens.

 

Toen wij het hoorden, dat het niet meer zou lukken, ging het eerst eigenlijk best wel ok. Nu een paar maanden verder, en opeens komen er periodes dat het heel moeilijk is. Ook ik had me ingeschreven voor het onderzoek wat je noemt. Helaas, uitgeloot! Lekker wrang, ook hier loopt het eens niet, gelukkig krijg je het cursusmateriaal na het onderzoek wel toegestuurd in geval van uitloting, dus kan er over paar maandjes mee aan de slag....hoop zo dat jij wel ingeloot wordt! De vragenlijst was wel confronterend hoor, misschien dat dat ook deze dagen extra moeilijk maakt? Heel veel sterkte in ieder geval, en hoop dat je snel kunt laten weten of het zelfhulpprogramma bevalt! Knuffel van een lotgenoot (blijven schrijven hoor, denk voor meer mensen heel herkenbaar)

Link to comment

Ik ben helaas ook uitgeloot. Over 4 weken vragenlijst 2 en over 8 weken de 3e. Pas daarna mag ook ik beginnen. Het is inderdaad wrang vooral omdat het ook nu bij minder goed gaat. Dan zet je eindelijk toch best wel een grote stap (althans voor mij dan) en dan moeten we zolang wachten. Waarschijnlijk beginnen we tegelijk, dat is dan ook wel weer leuk toch? Ik vind het vooral jammer dat de ellende nu over me heen valt, terwijl ik altijd had gedacht dat ik het zelf wel zou kunnen. Pfff dat is wel een confrontatie hoor.

Link to comment

Grrr, wat balen!!! Zag ik een ander forum ook aantal mensen die uitgeloot waren....de enige die van dat clubje ingeloot was, was al een aantal jaren verder in de verwerking......ga er maar vanuit dat het toeval is, maar het is inderdaad balen voor degenen die het net nu nodig hebben!!

 

Sterkte Martha! Ik hoop dat je je zowieso snel wat beter voelt, het kan soms zo wisselen in de tijd, hou vertrouwen in jezelf, er komen betere tijden. Voor nu dan rustig aan doen, jezelf goed verwennnen met dingen waar jij en je mannetje je goed bij voelen, en proberen het toe te laten. Het is ook niet niks en gewoon heftig waar je doorheen gaat.

 

Zelf twijfel ik een beetje over het fiom, hoor daar goeie berichten over, maar net als jij vond ik dit al een grote stap, je wilt het toch graag zelf doen, / met z'n twee, en dan is zo'n zelfhulpprogramma heel toegankelijk.

 

Knuffel van Eef

Link to comment

lieve liz/Mart,

 

wat had ik het graag anders voor je gezien.

een mooie sterke vrouw die niet ongewenst kinderloos is en nog steeds gelukkig samenwonend.

Voorstelrondjes zijn altijd confronterend, en het liefst wil je ook idd vertellen wat jou tot dit punt heeft gebracht in een paar zinnen, maar de situatie is er meestal niet de juiste voor.

 

Jammer dat je bent uitgeloot voor het zelfhulpprogramma.

En ook sterkte met je vader.

 

Wens je veel kracht voor deze zware periode waar je nu doorheen gaat en heel veel lieve knuffels meid!!!

 

liefs,

Tool

Link to comment

Net als jij twijfel ik ook of het fiom wel goed voor me is eef. Misschien dat ik over een tijdje de stoute schoenen toch aantrek. Voor nu laat ik het eerst maar even zo en wacht ik het programma af. Het is misschien wel wat meer gericht op mensen die al langer definitief kinderloos zijn.En tool, dank je wel. Ik hoop voor jou op een prachtig resultaat deze keer. Met m'n vader gaat het gelukkig goed naar omstandigheden. Alhoewel z'n spraak momenteel wat achteruit gaat ipv vooruit. Ik blijf het toch wel eng en zorgelijk vinden. Diike knuffel voor jullie.

Link to comment
Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use