Jump to content
eslief

Isala kliniek Zwolle

Recommended Posts

Mare, ging je nou naar Gent of Deventer? Of was het een combi? Ben echt benieuwd, ik hoop zo... ach, jeweetwel.

 

Hier is gisteren de kogel door de kerk. Na een gesprek met de bedrijfsarts ben ik nog voor 50% inzetbaar, met aangepaste werkzaamheden.

Maarja, vervanging is niet zo 1-2-3 geregeld. Met als gevolg dat ik gisteren toch maar de dag heb afgemaakt.

 

En vandaag is mijn rug weer helemaal aan gort, en zit ik thuis om zowel lichamelijk als emotioneel bij te komen van de klap van gisteren. (trots versus verstand)

 

Ik kan trouwens niets over komend weekend in Ol st vinden?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kat, ik kan je dilemma gevoel versus verstand goed volgen hoor! Dit is natuurlijk niet wat je het liefst wil en ook niet hoe je in elkaar zit. Maar echt, de zwangerschap, jullie kleintje en jouw gezondheid gaat voor alles. Verstandige zet dus om gas terug te nemen op het werk! (oh, voor een ander weet ik het altijd zo goed, ha,ha).

Heb afgelopen maandag (na een week stress en slecht slapen) ook een gesprek op het werk gehad dat een werkplanning van 6 dagen 'net niet' in 5 dagen (en eigenlijk zelfs 0.9 fte) past... De werkplanning is iets aangepast, maar nog bomvol. Ik kijk wel hoe reeel het is en anders ga ik weer het gesprek aan...

 

Wij gaan voor de combi Gent/Deventer. Gent bepaalt het beleid en Deventer voert een aantal echo's uit. Startecho, laatste echo voor punctie, punctie en TP zijn in Gent, tussenliggende echo's in Deventer. Dus Deventer zal maar een paar echo's maken. Elke echo in Deventer scheelt weer een retourtje Gent, blij mee!

 

Maar nu snel stemmen en dan richting Zwolle *zweet*slik*

 

Ik stuur je even een link in een PB over komende zaterdag.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mare, heel veel succes in Gent. Belgische ziekenhuizen staan goed bekend als het gaat om vruchtbaarheidsbehandelingen. Ik heb zo het gevoel dat het voor jullie wel mogelijk is.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Chris, dank voor de reactie! Hoe is het nu met Jasper? En natuurlijk ook met Lisanne? Blijven jullie ondanks alles ook nog een beetje op de been?

 

Hier weer een update.... het liep vandaag weer eens anders....

Vanochtend zou ik een hysteroscopisch onderzoek krijgen, waarbij al een 'restweefsel' weggehaald zou worden. Ik was er helemaal klaar voor en ging met frisse tegenzin richting ziekenhuis. Planning op het werk omgegooid van vandaag en de komende twee dagen, zodat ik tijd had om weer bij te komen van het hele feest...

Niet dus!

 

Zo mevrouw, u komt dus om een zwelling 'van onderen' weg te laten halen? Huh???? Nee, dat niet, er zit nog wel iets in mijn baarmoeder wat er uit moet.... hadden ze het verkeerde patientendossier voor zich, slik. Gelukkig kunnen we zelf nog enigszins helder nadenken!

Toen nog een rake opmerking van de assistente... 'hoe oud is kleine puk?'... (assistente dacht volgens mij dat ik een tijd geleden bevallen was en dat er nog wat 'resten' achter gebleven waren)... ik had het nog niet eens direct door (ben toch minder helder dan ik dacht ;), maar manlief antwoordde heel adrem 'als het goed is gaan ze puk er zo uit halen', toen viel ze stil...

 

Maar toen was het toch echt zo ver! De behandeling waar ik voor gekomen was!

 

Tijdens het hysteroscopische onderzoek, waarbij ze dus met een cameraatje in de baarmoeder gaan, zagen ze te veel placentaresten zitten om ter plekke er uit te halen (wat dus wel de bedoeling was). Overigens wel heel bijzonder om de baarmoeder aan de binnenkant te mogen bewonderen, kon mooi meekijken met de beelden!

Conclusie: alsnog een curettage onder volledige narcose over anderhalve week. Morgen gesprek met anesthesie....

 

Vanmiddag de hele planning maar weer omgegooid en morgen weer aan het werk.

Gelukkig behoort flexibiliteit tot een van mijn competenties ;) #zucht#

Share this post


Link to post
Share on other sites

Och nee hè.... zo langzamerhand vind ik het banaal worden, hoeveel 'het lot' met jullie solt.

 

Er moet wel iets heeel moois tegenover staan, straks in Gent/Deventer.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er moet wel iets heeel moois tegenover staan, straks in Gent/Deventer.[/quote #I like#

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, de kogel is door de kerk. Vanaf vandaag ben ik gestopt met werken. De bedrijfsarts moest me ervan overtuigen dat het geen luxe was, maar medische noodzaak.

 

Even proberen om eraan te wennen. Het zou zonde zijn om nu thuis te gaan zitten kniesen en me ziek gedragen...

 

Iemand nog een suggestie voor een hobby?

Share this post


Link to post
Share on other sites

@kat, wordfeud, ruzzle en andere verslavende iphone spelletjes (ik hou me aanbevolen ;)

 

@hilde, ik weet niet of je hier nog wel eens mee leest, maar ben benieuwd hoe het met je is en of je de draad weer een beetje op hebt kunnen pakken...

 

@chris, in een ander topic las ik dat het nog steeds niet goed met jasper gaat. Heftig hoor. Heel veel sterkte!

 

Ben weer 'boven water' na de curettage van gisteren. Was wel eens fijn om een behandeling eens niet bij bewustzijn mee te maken ;)

Gelukkig heeft k. oekebakker goed werk geleverd en is al het weefsel weg. Bleek helaas wel moeilijk te verwijderen, waardoor grotere kans op verklevingen (20%). Over twee maand nacontrole dmv hysteroscopisch onderzoek. Hopelijk horen we dit keer niet bij de 20%.... en kunnen we ons gaan richten op Gent.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mare, de aanvallen van J.asper zijn nog lang niet weg. Deze week zijn we naar het AMC geweest voor een mri. A.s. dinsdag hebben we weer een gesprek. Ik hoop dat ze dan wat meer kunnen zeggen over de aard van de afwijking. Verder willen we voor Jasper een doorverwijzing naar SEIN. Dat is een epilepsiekliniek en hopelijk kunnen zij de medicatieinstelling van J.asper gaan doen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

chris, wat een verhaal is het toch! Hopelijk hebben jullie gisteren meer duidelijkheid gekregen

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oeps...berichtje te snel verstuurd... Sein ken ik trouwens een klein beetje vanuit mijn werk.

 

vandaag intake in gent....vind het toch wel spannend....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mare, spannend. Ik hoop dat jullie een goed gesprek hebben.

 

Gisteren in het AMC geweest met Jasper. De hersenafwijking ziet er nog exact hetzelfde eruit als van de zomer. Over een half jaar weer een mri. Er valt nog steeds niet veel te zeggen erover, maar dat hij niet is gegroeid is positief. Gisteren ook bij SEIN geweest met Jasper. SEIN gaat de medicatieinstelling bij Jasper doen. Veel onzekerheid nog, maar gelukkig geen geheel negatief scenario.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mare spannend hoe is het gegaan?

 

@chris fijn dat er niks geks is uit gekomen op de mri! hoe gaat het met Lisanne?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sas en kat, hoe is het met jullie? Sas, heb je nog verlof? Kat, vermaak je je nog een beetje?

 

Chris, wat fijn dat de MRI geen verslechterend beeld laat zien. Desondanks blijft het onzeker en spannend voor jullie. Fijn dat SEIN de begeleiding gaat doen.

 

Afgelopen woensdag naar Gent geweest. Wel raar om niet meer naar de vertrouwde fert afdeling te gaan, maar naar een ander ziekenhuis waar je niemand kent. Arts gaf aan dat hij het toch wel bijzonder vond dat ik niet (blijvend) zwanger geweest ben na zoveel terugplaatsingen. Hij wil eea gaan uitsluiten dmv uitgebreid bloedonderzoek. Er gaat oa gekeken worden naar chromosomale afwijkingen, bloedstolling en immuunafwijkingen. Daarnaast ook nog naar andere dingen zoals schildklier, AMH etc. De eerste drie dingen zijn in Zwolle nooit in kaart gebracht, de andere dingen al wel (maar die gegevens zijn ook al een aantal jaren oud inmiddels). Wel fijn dat er zo uitgebreid gekeken gaat worden, maar tegelijkertijd ook wel spannend wat hier weer uit gaat komen en wat dit voor gevolgen heeft voor de behandeling. Kortom, het was een intensief dagje met veel indrukken.

Eind november heb ik nog een hysteroscopisch onderzoek in Zwolle (controle of er geen verklevingen zijn ontstaan na de miskraam) en dan begin december terug naar Gent om de uitkomsten van het bloedonderzoek te horen. Hopelijk kan er dan ook een plan de campagne en een tijdpad opgesteld worden. Voorlopig moeten we dus nog even geduld hebben.... (ohwwww, en laat ik daar nou net niet zo goed in zijn...)

 

Dames, goed weekend. Geniet van het prachtige (ahum) herfstweer......

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Mare,

Fijn dat er dan toch even wat verder word gekeken dan dat Zwolle heeft gedaan! wie weet komt er wat uit

in december dus weer terug, lijkt lang maar is het zo weer spannend!!!

 

Hier alles goed, met N gaat alles oke prima hebben al aardig een ritme ze slaapt ook lekker door s,nachts 7 a 8 uurtjes daar zijn wij blij mee hihi, soms heeft ze nog wel eens een nachts dat ze toch de fles wil en dan moet ik toch weer even wennen hoor haha ( snel verwend) Ik heb nog steeds verlof en begin pas in maart weer, heb ouderschapsverlof :-) dus nog ff geen werk gelukkig

 

Goed weekend allemaal

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mare, goed dat ze in Gent nog even verder onderzoek doen. Ik weet uit ervaring dat wachten heel erg moeilijk is, zeker in de fase waarin jij nu zit. Maar voor de beste kansen, lijkt me dit heel verstandig.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Over dat wachten hebben jullie helemaal gelijk hoor! Ben ook blij dat ze alles goed uitzoeken. beetje verstand versus gevoel. Inmiddels zijn er weer een 'aantal nieuwe zwangeren' in mijn omgeving en ik zou daar ook zo graag deel van uit maken.....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pfff... ja, dat lijkt me moeilijk.

 

Kort na mij werden in onze directe omgeving ook vier stellen zwanger, waarvan drie van de tweede. Ik heb wel eens gedacht 'Het is dat we nu zelf ook zwanger zijn, anders vrees ik dat de bodem van ons incasseringsvermogen toch echt wel in zicht was gekomen...'

 

Hier gaat het redelijk. Ik heb gemerkt dat mijn energie-level een enorme invloed heeft op hoe ik me voel: Ben ik moe, heb ik meer bekken/buik/banden/benouwdheidsklachten. Dan vliegt het me wel eens naar de strot: 'Hoe kom ik de komende maanden door'.

 

Maar heb ik toevallig goed geslapen, voelt mijn lichaam niet zo heel naar, dan kan ik wel genieten van het zwanger zijn.

 

Ik vul de dagen met heeeeel voorzichtig, beetje bij beetje proberen nuttige dingen te doen. Maar dat gaat niet verder dan een beetje licht opruimwerk, de dagelijkse boodschappen (met de auto), een wasje, TV kijken en veel internetten. Doe ik op goede dagen te veel, heb ik daar zo twee dagen verschrikkelijk veel last van.

 

Ik merk trouwens nog een mmm-erfenis: Ben ik zo lang bezig zwanger te worden en te blijven... nu het eenmaal gelukt is, vind ik dat ik niet mag klagen of zeggen dat zwanger zijn niet altijd leuk is. (onzin natuurlijk, maar het voelt zo ondankbaar)

 

Maar spontane hartkloppingen in rust, een fractie van longcapaciteit, maagzuur en alles wat in de weg zit, maakt het er niet altijd makkelijker op.

 

Wat werk betreft merk ik dat het afstand nemen me steeds beter af gaat. Elke keer neem ik me voor om op de koffie te gaan, maar elke keer stel ik dat weer een dagje uit.

 

En vandaag wil ik liever eens kijken of ik de vlinderstruik in de voortuin kan snoeien (morgen groene container), of hoever ik daarmee kom. Ik heb zojuist het excuus gevonden dat ik volgende week maandag dan wel naar het personeelsuitje ga. Vroeg genoeg om bij te kletsen...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey meiden!

 

Ja, Mare, heel af en toe spiek ik nog wel eens.....

 

Katalaya... zwanger zijn is ook zwaar af en toe! Zeker aan het einde. Als je daar midden in zit, mag je af en toe best klagen.... Ook al ben je ondertussen heel dankbaar dat je er over kan klagen! Succes met de laatste loodjes.

 

Mare, spannend weer!

 

Hoe het hier is? Ach... Ben bezig de babyspullen op marktplaats te verkopen. Het loopt nog niet zo storm. Het is ook allemaal niet meer zo nieuw, zal het ook wel mee te maken hebben.

 

Wel weer een paar heftige slikmomenten gehad. De laatste keer toen een vriendin, nadat ze ook de nodige problemen heeft gehad met zwanger worden/zwanger zijn en klaar dacht te zijn met haar gezin, me meldde dat ze zwanger is. En dat was niet meer de bedoeling. Vlak na mijn miskraam begint haar zwangerschap te tellen. Ze was er ook heel boos over: waarom zij wel, en waarom krijg ik een miskraam? Tja, zo is het leven... Niet altijd zoals wij het wensen. Mijn hoofd kan dat heel goed beredeneren, maar ik heb wel een hele heftige brulochtend gehad toen.

Het is nog zuur. En soms lijkt het ook te wennen. Ons grietje deed al een keer een stevige uitspraak toen iemand vroeg of ze nog meer broertjes of zusjes had: Nee, die zijn dood! Oeps... zie je iemand van kleur verschieten en moet je dat weer zien recht te breien... Merk dat ik nu de tranen ook wel weer hoog heb zitten. Net nog even gekeken bij de dames die rond dezelfde periode uitgerekend zijn als dat ik uitgerekend zou zijn... Tja... we zouden de 20 weken echo nu achter de rug hebben gehad... Mijn nichtje, die rond dezelfde periode is uitgerekend, zette van de week op de site dat ze met de babykamer aan de gang gaat. Allemaal kleine steekjes. Maar goed... het is zoals het is.... We hebben een hele lieve kleine meid. Die knuffelen we af en toe eens extra. En zoals zij ook zegt: je mag er best om huilen dat de baby dood is.

 

Liefs!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Och Hilde... Ik herken best wat in je verhaal, vanuit mijn eerste zwangerschap welke in december in een MA eindigde.

 

Barbie bijvoorbeeld: die zuipende sloerie die gelijk met mij opliep, en zou gaan miepen als het geen meisje zou zijn... Er bestond voor mij ook geen grotere kwelling dan een augustus-buikjes topic te bekijken...

 

Des te dankbaarder ben ik met deze zwangerschap, zeker toen mijn vorige uitgegelde datum naderde.

 

Het is zo oneerlijk: de mensen met het grootste verdriet moeten ook nog het langste lijden...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hilde ook voor mij is je verhaal erg dankbaar,met mij was een vriendin gelijk zwanger toen

ik kreeg de mk en zij ging vrolijk spullen halen, zo oneerlijk!

geniet lekker vana jullie meisje!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hilde, fijn wat van je te horen. Heel herkenbaar wat jij beschrijft.... 4 mensen in mijn directe omgeving gingen gelijk met mij op. Zij hebben idd inmiddels een prachtige buik, zijn kamertjes aan het inrichten en zijn aan het aftellen naar hun verlof.... Ben super blij voor ze, maar wat is het verschrikkelijk confronterend...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kat, barbie idd, maar wat dacht je van joran vd s. Te griezelig toch......

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Posts

    • Helaas wacht ik nog steeds op een positieve ovulatietest zodat ik weet wanneer ik ga menstrueren en dus met de medicatie ga beginnen... Duurt lang! 
    • @Johanna82  Nu met zn alle als een malle voor @Roza91 duimen, dat zij door mag in hasr traject. Dat kan niet anders dan goed gaan. 
    • @Hopefulnessja, weer samen! Leuk hoor! Bijzonder ook! ❤️ Dus 26 okt Djenna weer echo, ik 29 okt Nipt en Hopefulness op 6 Nov. Leuk!  En is er al meer bekend over jouw traject nu, @Roza91? 
    • @Bambi85 het maakt mij de eerste keer ook heel onzeker, maar de herkenning is wel heel fijn. Trek je gewoon terug als het niet goed voelt he? Maar het is wel fijn om te weten dat je niet de enige bent ook al lijkt dat om je heen vaak wel zo... probeer nog hoop te houden, liefs
    • Ok, vrijdag echo dan @Kiona77 dan zullen ze vrijdag ook wel het plan van aanpak toelichten denk ik? Denk dat je dan moet prikken tot je volgende eisprong, die ze dan nu goed kunnen reguleren omdat ze precies weten wanneer je deze hebt gehad. Zal er wellicht mee te maken hebben dat je nu nog net vergoed krijgt, als behandeling dan al gestart is dan wordt die vergoed tot alles op en klaar is. Slimme zet wel van ze, het geeft jou mooi een nieuwe kans. Snap ik ja, dat je dat vond tegenvallen, 1 bevruchting is wel weinig uit 5 eitjes. Dacht dat 60% bevruchting gangbaar was, dus dan zou je 2 of 3 verwachten bij 5 eitjes. Maar aan de andere kant heb je maar eentje nodig natuurlijk, alleen geeft het iets meer kans als je wat meer hebt. Zeker als je met donorzaad werkt, dan zou je toch echt meer verwachten. Ik had ook altijd minder eitjes dan dat ze vooraf telden. Bij start IVF poging had ik dan een stuk of 8 follikels, maar uiteindelijk bleef ik met 3, 4 eitjes over. Bij mij groeiden er dan 1 of 2 heel hard en de rest ging niet goed mee. Bij de punctie haalden ze dan wel alle wat grotere eruit en ik heb ook een rijp eitje gehad in een follikel van maar 12 mm. Het viel mij ook iedere keer tegen. Ik kreeg te horen dat mijn kindje was overleden toen ik bijna 14 weken was. Had de week ervoor nog een vluchtige echo gehad en toen nog een kloppend hartje gezien. Ik was doorverwezen naar het ziekenhuis en ging gewoon naar de intake, echo en daarna bespreking eerste 3 maanden. Had er niks van gemerkt, geen buikpijn, geen bloedverlies, was voor het eerst niet zenuwachtig voor die echo en de klap kwam keihard binnen toen ze geen hartje kon vinden...... Dit mag je niet thuis ondergaan en moet je voor naar het ziekenhuis. Omdat ik niet wilde wachten met zo'n zwaard boven mijn hoofd heb ik gekozen het op te laten wekken. Ik ben dus ook echt bevallen van een heel klein kindje, in totaal duurde het bijna 4 uur voordat hij er was en dat was gelukkig snel, want zoiets kan ook een dag duren had ik vernomen. Mijn zoontje heb ik mee naar huis genomen en hij is begraven in de tuin. Zondag kreeg ik nog een mailtje van Blokker, daar had ik me aangemeld voor zo'n zwangerschapsdoos. 20 Weken, gefeliciteerd.... Kwam ook ff binnen en was weer heel confronterend ook, had me al uitgeschreven voor alle zwanger nieuwsbrieven, maar was er blijkbaar toch eentje vergeten.
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use