Jump to content
Sign in to follow this  
noelle1979

IUI en teveel follikels

Recommended Posts

Hoi allemaal,

 

ben helemaal nieuw op dit forum, maar ik hoop dat ik meteen al een vraag mag stellen... Na 11 keer KID ben ik nu bezig met mijn derde poging IUI-D. De andere 2 keren had ik maar 1 follikel, maar nu zijn het er 5 (!).

 

Vandaag de echo gehad en de arts geeft 2 opties:

1. deze poging afbreken en een maand aan de pil gaan

2. doorgaan met deze poging en follikelreductie doen (ze prikken dan 2 of 3 follikels leeg). Daarna kan ik direct geinsemineerd worden.

 

Ik vind het een dilemma! Iemand van jullie die hier ervaring mee heeft? Wat zouden jullie doen?

 

Alvast bedankt!

 

Noelle

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als je nu poging afbreekt heb je voor niks de medicijnen gebruikt en ben je 1 maand kwijt.

Een reductie is ook niet prettig, lijkt hetzelfde als een punctie maar met een ander einddoel.

Als je reductie laat doen en de poging mislukt mag je dan gelijk weer door voor een nieuwe poging of moet je dan 1 maand wachten?

 

Dat is moeilijk en heel persoonlijk.

Ik zou persoonlijk voor de reductie gaan maar ik grijp momenteel elke kans aan om geen maand verloren te laten gaan.

Succes.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Sylvie,

 

bedankt voor je reactie!

Wat ik begreep is dat ik na de reductie ook meteen geïnsemineerd kan worden. Als dat mislukt mag ik als het goed is gewoon weer door met de IUI behandelingen en weer hormonen gaan spuiten.

 

Ik ben een beetje bang voor de punctie (maar misschien ben ik gewoon een watje). Maar nu een maand aan de pil gaan voelt wel heel erg tegenstrijdig....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Iedereen ervaart een punctie anders. Het scheelt wel dat er bij jou 2 of 3 worden aangeprikt. Maar het blijft een ingreep.

En ja 1 maand aan de pil is ook raar als je zw probeert te worden.

Ik hoop dat je snel een beslissing kunt maken, blijft moeilijk.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Noelle,

 

Allereerst welkom hier!

V.w.b. je dillema: Heeft de arts aangegeven wat hem/haar het beste lijkt? Want als je door een maand de pil te slikken de kans op herhaling van veel follikels verkleind, zou ik dat doen.

Dat je bang bent voor de punctie is begrijpelijk, maar zoals Sylvie schrijft, iedereen ervaart dit anders.

Ik zou persoonlijk voor een poging met reductie gaan, maar ik ben al op leeftijd. Ik moet wel bekenen dat ik ook een beetje bang voor een punctie ben (gaat gebeuren als deze laatste iui mislukt).

Veel succes met besluiten!

 

Groet van Ellie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Ellie en Sylvie,

 

dank voor jullie reacties! Ik heb zojuist aan de arts doorgegeven toch voor de reductie te gaan. Voor mij voelt het heel rot om nu weer een maand voorbij te laten gaan. Bovendien weet ik niet wat het effect is van nu een maand aan de pil gaan. Over vermindering van kans op herhaling is niet gesproken, ik vermoed dat ik volgende keer toch weer wat minder puregon moet gaan spuiten.

 

Punctie vind ik spannend, ze zijn ook heel erg onduidelijk over wat er precies gaat gebeuren en of er wel of geen pijnstilling gebruikt wordt. Maar de goede kant is dat ik dan toch weer een kans heb!

 

Ellie, jij veel succes deze keer, ik hoop dat deze IUI poging lukt voor je!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb een keer hetzelfde gehad. Maar ik kreeg een andere optie: gewoon deze keer overslaan. Ik kreeg een samenlevingsverbod en moest wachten tot ik weer ongesteld werd. Daarna mocht ik gewoon meteen weer verder gaan.

Ik hoefde dus niet aan de pil oid. Waarom zouden ze dat willen doen?

Maakt voor jou niet meer uit, jij hebt je keuze gemaakt. Misschien fijn om te weten: ik vond de puncties die ik heb gehad goed te doen. Niet fijn, het doet pijn, maar ook niet zo erg dat ik het nooit meer zou doen.

 

Succes!

Yonne

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oke Noelle! Knoop is doorgehakt. Veel succes (deze week?).

 

 

Groet van Ellie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Noelle,

Ik ben nu wel benieuwd of ze er 2 of 3 wegprikken? Maw: krijg je de insemenatie terwijl er 2 of 3 follikels zitten? Met is wel veel kans! Ik zou er blij van worden denk ik. En ook ik zou tegen de punctie opzien, maar er zijn ook veel vrouwen die het een eitje vinden. Daar moet je maar vanuit gaan.

groet,

jeanine

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi allen,

 

Het was vandaag toch nog spannend, omdat de lh test toch positief dreigde te worden. Ik vind het altijd zo lastig om te zien, hebben jullie dat ook? Dus weer veel heen en weer gebeld met het ziekenhuis vandaag. Conclusie is vrijdagochtend in arnhem (om 08:00, is zo'n 2 uur rijden dus dat wordt een kort nachtje).

 

Ze laten er 2 of 3 zitten. Ik hoop zelf ook op 3 want dat betekent weer meer kans! Ben wel blij dat er nu eindelijk meer eitjes zijn, want het duurde even voordat de productie op gang kwam! Ik laat het weten jeanine!

 

Groetjes! Noelle

Share this post


Link to post
Share on other sites

Veel succes Noelle morgen, ben benieuwd hoe je alles ervaart.

Heel veel succes.

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi hoi!

 

goh, vind het best moeilijk om hier op te schrijven wat ik ervan vond. Veel van jullie hebben al zoveel meegemaakt! Voor de eerste keer moet ik zeggen dat ik de punctie behoorlijk heftig en pijnlijk vond. Ik weet niet of het gebruikelijk is om niet te verdoven of iets tegen de pijn te geven, maar in mijn ziekenhuis doen ze dat niet. Ik schaamde me wel een beetje toen ik het au roepen niet tegen kon houden. Maar gelukkig was het wel heel erg snel voorbij. Minpuntje was dat inseminatie pas een uur later kon, dus toen moest ik weer in de stoel. Hebben jullie ook een paar dagen daarna nog het gevoel dat je beurs bent van binnen?

 

Aan de andere kant vond ik het een bijzondere ervaring. Iedereen was erg vriendelijk en ik vond het een enorme opluchting dat we met de echo hebben kunnen controleren dat de timing goed was. We hebben 3 eitjes kunnen laten zitten (ik had er 6!) en dat maakt de kansen ook weer groter! Superspannend!!!!!

 

Dus al met al ben ik heel blij met mijn beslissing en zou ik het een volgende keer waarschijnlijk weer doen!

 

Veel groetjes en bedankt voor jullie reacties!

 

Noelle

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goed nieuws dat het verder allemaal gelukt is en dat er 3 kansen zijn.

Een punctie is pijnlijk, wel raar dat je helemaal geen verdoving hebt gehad. Ongeacht dat ze maar weinig geprikt hebben is dat toch wel prettiger.

Bij mij was de laatste punctie met 35 follikels, ze hebben mij helemaal plat gespoten, heerlijk.

Je kan nog wel een paar dagen last hebben dat is normaal en als je het niet vertrouwt of verhoging/koorts krijgt even naar de arts bellen.

 

Veel succes, ik hoop dat ze deze keer raak hebben geschoten :-)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Fijn dat alles nu achter de rug is. En nu dus weer afwachten.

Toch wel apart dat je helemaal geen pijnstilling hebt gehad. Ik kreeg de avond ervoor pillen en die ochtend weer. Dus geen narcose oid, maar toch wel iets.

Ik vond de punctie meevallen na alle griezelverhalen die ik gelezen, maar ja, het doet wel zeer. Gelukkig maar kort.

Hopelijk voor jou de laatste keer :)

 

Yonne

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wauw, je hebt het doorstaan zonder verdoving. Mag je best trots op zijn.

Ik hoop dat er met drie follikels wel eentje raak is. Test je over twee weken?

 

Heel veel geluk toegewenst van Ellie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ha dames, dank voor jullie bemoedigende woorden! Helaas werd ik gisteren al ongesteld... Zeer korte cyclus dus dit keer (21 dagen). Balen! Weer een verloren poging. Word er een beetje mismoedig van! Hoop zo dat het een keer gaat lukken! Maar ja, dat geldt natuurlijk voor ons allen!

 

Groetjes Noelle

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



  • Posts

  • Topics

  • Similar Content

    • By TSN1982
      Hallo,
      Ben je gestart met iui of heb je ondertussen al een aantal behandelingen achter de rug dan wil ik graag met je sparren. 
      Groetjes Thérèse 
    • By Jillz1976
      :icon_flower:
       
      Hallo, ik ben 34 jaar en mijn man is 38 jaar en wij zijn 13 jaar samen en pas ook
      getrouwd:laugh:
      In het kort; ik kreeg op mijn 30e een indicatie van baarmoederhalskanker, en uit onderzoeken bleek dat ik reeds in het 4e stadium zat en kanker had.
      Met spoed geopereerd, en gelukkig...optijd (bleek achteraf)
      Heb even 2 jaar nodig gehad om weer op krachten te komen, maar ik ben er weer:icon_smile:!
      In 2009 kwam ik erachter na al wat jaartjes geprobeerd te hebben, dat het niet aan mijn man
      zijn zwemmers lag, maar vermoedelijk toch aan mij, omdat ik dus 2x daar geopereerd ben geweest.
      Alhoewel dit een baarmoederbesparende operatie is geweest juist omdat ik nog geen kinderen
      heb, en ze hebben uiteindelijk een tumor verwijder en al mijn lymfeklieren.
      Nadeel van de lymfe=vocht vasthouden als ik mijzelf overbelast.
      Maar blij dat ik het overleeft heb!!:icon_flower:
       
      Nu tijd voor positieve dingen in het leven: en dat is voor mij een extra doe, dat het fantastisch zou zijn als ik na mijn vervelende tijd toch een mooi klein wondertje mag krijgen!
      Dus daar wordt al vanaf 2008 aangewerkt, en in 2009 onderzocht.
      Ik kreeg last van mijn traumatische ervaring en kon het niet aan om de hgc foto (baarmoederfoto) te laten maken. Omdat ze dit met een 'tang'dicht wilde houden zodat de vloeistof er niet uit zou lopen, en dat alleen maar voor een foto....;-(
      Ik weet dat ik nog met een van mijn vooronderzoeken voor de kanker al tegen het plafond aan zat, met diverse 'versuffer-med' dus ik kon dit nog even niet aan.
       
      Dus dan maar weer even zelf proberen en hopen op een wondertje...
      Maar tervergeefs gebeurde dat niet, en eind 2010 de eerste afspraken in het VU gemaakt
      en weer alles opnieuw laten onderzoeken.
       
      Ze denken dat het toch met mijn cervix of cervixslijm te maken heeft, wegen de operaties die ik gehad heb.
      Dus een IUI zal eventueel kunnen slagen.
      Maar dan moet die foto gemaakt worden, en ooghh ik hikte er weer tegen aan.
      Nu als ik dit weekend ongesteld wordt, (ik hoop het niet) dan moet ik bellen voor een afspraak.
      Na de foto, wordt het nabespreken of er nog gekke dingen te zien zijn in mijn eileiders, en bij goed nieuws, op de wachtlijst.
       
      Nou meiden, ik hoop veel hierover te horen van jullie, misschien kan je mij geruststellen, of gewoon eerlijk vertellen hoe je het heb ondervonden.
       
      Ik ben erg benieuwd hoe jullie de foto hebben ervaren, en misschien herkent iemand mij met dit?
       
      Ik open wel een nieuwe topic later, ik wil ook graag weten over het temperaturen, heb ik ook al maanden gedaan, maar goed.
       
      Succes, en tot hoors!
    • By Jillz1976
      Hallo allemaal,
       
      Misschien kunnen jullie mijn vraag beantwoorden, want ik ben een 'beginner' in de IUI.
      Ik las dat jullie bij 3 follikels een IUI krijgen, hoe zit het dan met meerlingen?
       
      Omdat ik een medische achtergrond heb, mag ik absoluut geen meerling krijgen.
      Ik begreep van mijn arts, dat ik echt maar 1 follikel mag hebben zodat een kans op een meerling uitgesloten wordt.
      Begrijp ik nu dat mijn kans kleiner hierdoor wordt met mijn IUI?
      Wat gebeurt er dan als ik meer follikels heb?
       
      Ik moet nog mijn HSG doen, maar ik kreeg zoveel informatie..
      Ik weet dat ik ook geen gestimuleerde IUI mag, dus alleen in de normale cyclus.
       
      Groetjes Dees:happy:
    • By Jillz1976
      Hallo, ik ben 34 jaar en mijn man is 38 jaar.
      Ik wilde even een nieuw bericht openen, en hoop dat jullie ervaringen kunnen delen met mij omtrent de start van de vruchtbaarheidsbehandelingen.
      Er is veel geschreven, maar er zijn zoveel berichten en daarom wil ik hierbij iedereen uitnodigen om iets te posten. Misschien ben jij ook nu nét in de beginfase met vooronderzoeken naar een IUI?
       
      Ik kreeg op mijn 30e een indicatie van baarmoederhalskanker, en uit onderzoeken bleek dat ik reeds in het 4e stadium zat en kanker had.
      Met spoed geopereerd, en gelukkig...optijd (bleek achteraf)
      Heb even 2 jaar nodig gehad om weer op krachten te komen, maar ik ben er weer:icon_smile:!
       
      In 2009 kwam ik erachter na zelf een jaar geprobeerd te hebben, dat het volgens de onderzoeken niet aan mijn man zijn zwemmers lag, maar vermoedelijk toch aan mij, de cervix of cervixslijm wat niet goed functioneerd, althans, dat denken ze. Niets is zeker.
      Ik ben 2x geopereerd in dat gebied, en dat zou een reden kunnen zijn.
      Alhoewel dit een baarmoederbesparende operatie is geweest juist omdat ik nog geen kinderen
      heb, heeft een proffesor uiteindelijk een tumor verwijderd en al mijn lymfeklieren.
      Nadeel van de lymfe=vocht vasthouden als ik mijzelf overbelast.
      Maar blij dat ik het overleeft heb!!:icon_flower:
       
      Nu tijd voor positieve dingen in het leven: en dat is voor mij een extra doel, dat het fantastisch zou zijn als ik na mijn vervelende tijd toch een mooi klein wondertje mag krijgen!
       
      Maar...
      De baarmoeder foto stond op het menu,..en ik kreeg last van mijn traumatische ervaring en kon het niet aan om de hgc foto (baarmoederfoto) te laten maken.
      Het idee dat ze het over een 'tang' hadden waarmee ze de baarmoedermond wilden dicht houden omdat het in mijn situatie niet anders kon...heb ik maar weer even gewacht..;-(
      (Ik weet nog dat ik in 2006 wat 'cellen' moest laten schrapen voor een vooronderzoek om het stadia van mijn ziekte te bepalen, dat ik helemaal tegen het plafond aan zat en de tranen over mijn gezicht rolde van de pijn.)
      Dus dan maar weer even zelf proberen en hopen op een wondertje...
      Maar tervergeefs gebeurde dat niet.
       
      December 2010 maar weer naar het vu geweest, 2e keer dat ik de moed verzamelt had en nog steeds niet op de 'normale' manier zwanger was geworden.
      Mijn man had wederom prima zwemmers:-)
      Dus het lag nog steeds aan mij.
      Ik wil mijzelf hier over heen zetten en nu met vol goede moed anno 2011 toch deze baarmoeder foto laten maken en hopelijk voor de voorgestelde IUI te gaan, als er uit de foto geen gekke dingen naar voren komen.
       
      Dit weekend 25-2-2011 zou ik op de 28e dag ongesteld moeten worden, of niet!!
      Ik zag trouwens wat donkerkleurig afscheiding net en het is pas dag 23??
      Bij geen zwangerschap, ga ik bellen voor een afspraak om de foto te laten maken!
       
      Nou meiden, ik hoop veel hierover te horen van jullie, misschien kan je mij geruststellen, of gewoon eerlijk vertellen hoe je het heb ondervonden.
       
      Ik ben erg benieuwd hoe jullie de foto hebben ervaren, en misschien herkent iemand dit?
       
      Ik heb ook maanden getemperatuurd, en kluste op de dagen dat mijn temperatuur om laag ging, en zo wie zo elke 3 dagen, tips?
       
      Succes, en tot hoors!
×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use