Jump to content
Sign in to follow this  
Jillz1976

Hallo, een korte voorstelronde

Recommended Posts

:icon_flower:

 

Hallo, ik ben 34 jaar en mijn man is 38 jaar en wij zijn 13 jaar samen en pas ook

getrouwd:laugh:

In het kort; ik kreeg op mijn 30e een indicatie van baarmoederhalskanker, en uit onderzoeken bleek dat ik reeds in het 4e stadium zat en kanker had.

Met spoed geopereerd, en gelukkig...optijd (bleek achteraf)

Heb even 2 jaar nodig gehad om weer op krachten te komen, maar ik ben er weer:icon_smile:!

In 2009 kwam ik erachter na al wat jaartjes geprobeerd te hebben, dat het niet aan mijn man

zijn zwemmers lag, maar vermoedelijk toch aan mij, omdat ik dus 2x daar geopereerd ben geweest.

Alhoewel dit een baarmoederbesparende operatie is geweest juist omdat ik nog geen kinderen

heb, en ze hebben uiteindelijk een tumor verwijder en al mijn lymfeklieren.

Nadeel van de lymfe=vocht vasthouden als ik mijzelf overbelast.

Maar blij dat ik het overleeft heb!!:icon_flower:

 

Nu tijd voor positieve dingen in het leven: en dat is voor mij een extra doe, dat het fantastisch zou zijn als ik na mijn vervelende tijd toch een mooi klein wondertje mag krijgen!

Dus daar wordt al vanaf 2008 aangewerkt, en in 2009 onderzocht.

Ik kreeg last van mijn traumatische ervaring en kon het niet aan om de hgc foto (baarmoederfoto) te laten maken. Omdat ze dit met een 'tang'dicht wilde houden zodat de vloeistof er niet uit zou lopen, en dat alleen maar voor een foto....;-(

Ik weet dat ik nog met een van mijn vooronderzoeken voor de kanker al tegen het plafond aan zat, met diverse 'versuffer-med' dus ik kon dit nog even niet aan.

 

Dus dan maar weer even zelf proberen en hopen op een wondertje...

Maar tervergeefs gebeurde dat niet, en eind 2010 de eerste afspraken in het VU gemaakt

en weer alles opnieuw laten onderzoeken.

 

Ze denken dat het toch met mijn cervix of cervixslijm te maken heeft, wegen de operaties die ik gehad heb.

Dus een IUI zal eventueel kunnen slagen.

Maar dan moet die foto gemaakt worden, en ooghh ik hikte er weer tegen aan.

Nu als ik dit weekend ongesteld wordt, (ik hoop het niet) dan moet ik bellen voor een afspraak.

Na de foto, wordt het nabespreken of er nog gekke dingen te zien zijn in mijn eileiders, en bij goed nieuws, op de wachtlijst.

 

Nou meiden, ik hoop veel hierover te horen van jullie, misschien kan je mij geruststellen, of gewoon eerlijk vertellen hoe je het heb ondervonden.

 

Ik ben erg benieuwd hoe jullie de foto hebben ervaren, en misschien herkent iemand mij met dit?

 

Ik open wel een nieuwe topic later, ik wil ook graag weten over het temperaturen, heb ik ook al maanden gedaan, maar goed.

 

Succes, en tot hoors!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo dees1976, welkom op het forum!

Leuk dat je jezelf hebt voorgesteld aan de anderen; wij wensen je een goede tijd op Het IVF-Moeders Forum.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Dees

 

Welkom hier jeetje je hebt ook al veel meegemaakt.

Ik heb geen ervaring met de foto maar ik wil je wle heel veel succes wensen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dank je wel!!

Uiteindelijk komt alles wel goed, ik probeer altijd positief te blijven!

 

Ik heb een nieuw topic gemaakt in de groep IUI, voor de geinteresseerde!

 

xx

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dank je wel!!

Uiteindelijk komt alles wel goed, ik probeer altijd positief te blijven!

 

Ik heb een nieuw topic gemaakt in de groep IUI, voor de geinteresseerde!

 

xx

 

Jeetje dees, Welkom hier, ik ben helemaal stil van je bericht. Je komt erg streak en positief over, ik wens jullie alle succes!!

 

Groetjes Babeth

Share this post


Link to post
Share on other sites

Welkom veel geluk en succes.

 

Ik ben maar eerlijk,alleen ik ken ook andere verhalen!

Die foto heb ik gehad en zat tegen het plafond. Het was zeer pijnlijk. Kan er helaas niks anders van maken. Dit komt ws ook omdat het probleem bij de eileiders ligt.

Ik heb ook verhalen gehoord van mensen die totaal geen pijn hadden.

Dus geruststellen kan ik je niet,maar je schrijft als een positieve vrouw. Dus hier kom je dan samen ook doorheen. En je hebt ook al heel wat meegemaakt.

 

Nogmaals,veel succes

 

Marlijn

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Dees,

 

Welkom op het forum!

 

Jeetje, je hebt al een hele geschiedenis achter de rug, maar je klinkt positief!

 

Ik wilde ook even restten op de foto, ik heb deze ook gehad. Voor mij viel het mee: het was niet prettig, maar wel te doen allemaal. Heb die middag wel rustig aan gedaan en ben ook niet alleen naar het ziekenhuis gegaan. Mijn man kon toen niet mee, dus een vriendin is meegegaan. Na de foto zijn we gezelligbwat gaan drinken, dus met het ongemak viel het echt mee. Maar goed: het is bij iedereen anders (ik denk met name afhankelijk van of je eileiders wel of niet open zijn). Je klinkt krachtig en positief en dit komt vast goed!

 

Succes!

Ivfsh

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat een voorgeschiedenis! Ik wil jullie heel veel succes wensen in het traject en hoop met jullie mee op een klein baby wondertje!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nogmaals welkom Dees, hopelijk gaat jullie droom snel uitkomen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

De HSG foto was een drama bij mij helaas...

Eerst kwam de gyn erbij, want zij wist dat ze het bij mij de baarmoedermond niet konden afdichten met een soort kapje.

Dus er moest een kathetertje ingebracht worden.

Toen begon het...ze blies hem op, en ik kreeg mega pijn, mijn ademhaling stagneerde gewoon, hoe in gdsn kunnen ze je dit

zonder verdoving aandoen!

Toen zat hij, en trok ze er aan, bleef het niet zitten. Dus weer proberen...Toen belde ze maar de hoofdgyn (die eerst er zo wie zo bij zou zijn!!!)

En die probeerde het voor de 3e keer en toen zat het goed.

Ik zat dus 3x tegen het plafond, en echt, zo iets ....nooit meer!

 

Goed nieuws, het zag er prima uit, dus ik kon door met de IUI.

Op de wachtlijst!

Nu juli 2011, eindelijk mijn eerste IUI, en nu afwachten:-))))

Share this post


Link to post
Share on other sites

6x iui niet gelukt, 1e ivf komt er nu aan! gevoel dat het gaat lukken! overigens wel ander ziekenhuis inmiddels.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoihoi, Ik ben 35 jaar en mijn man is 37. Inmiddels zijn wij 4 1/2 jaar bezig om zwanger te raken, tot nu toe zonder resultaat. In 2009 wel 1 keer zwanger geweest, maar na 10 weken kwamen ze erachter dat het vruchtje na 8 weken was gestopt met groeien. In totaal toen 2 jaar Clomid geslikt en daarna nog 4 IUI behandelingen gehad, zonder resultaat. Inmiddels zijn we gestart met onze 2e IVF poging. Afgelopen dinsdag echo gehad en toen bleek ik wel erg veel blaasjes te ontwikkelen....33 in totaal! Meteen bloed laten prikken en morgen horen we of de behandeling doorgaat of dat het wordt afgebroken. Spannend dus!!

Ik heb me inmiddels aangesloten bij het topic IVF! Mooi om te lezen dat er zoveel verschillende verhalen zijn van verschillende mensen!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Loontje welkom en heel veel succes met je behandeling

En hopelijk gaat jullie wens invervulling

 

Liefs

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



  • Posts

  • Topics

  • Similar Content

    • By sofie
      Lieve wensmama's,
      Ik ben Sofie. Mijn verhaal hier op het forum gaat terug naar 2008-2009 toen ik na 3 inseminaties van start ging met IVF. Na 2 mislukte IVF pogingen was het op en besloot ik in de lente van 2009 om een hele lange pauze te nemen. Eentje waar ik nooit uit terugkeerde. Mijn man en ik besloten om te kiezen voor adoptie en werden mama en papa van 2 prachtige kinderen. Een jongen en een meisje uit Ethiopië.
      Twee jaar geleden liep ik tegen de muur. Kei hard, frontaal. Ik was op en leeg. Ik had alles om gelukkig te zijn maar er was een verdriet diep vanbinnen wat altijd was verborgen gebleven maar nu zwaar begon te wegen. Mijn buik heeft nooit mogen dragen, mijn lichaam werd verpakking en ik ben al die tijd alleen maar doorgegaan. Vallen, overeind krabbelen, doorgaan. Op naar de volgende poging, op naar adoptie, doorgaan altijd opnieuw.
      In 2008 kreeg mijn verdriet een naam, schaduwverdriet. Ver verborgen. Dat ik mama was van 2 prachtige parels maakte het een beetje meer taboe. Voor mij is het dat niet. Dat ik mijn kinderen graag zie met elke vezel van mijn lichaam staat los van het verdriet dat ik al die jaren heb verstopt. Het verliezen van mezelf, de liefde voor mijn lichaam, dat intimiteit anders werd ...
      Sinds die periode ben ik beginnen praten en schrijven. Eerst op een blog http://afscheidvaneenwens.blogspot.com/ en later op de nu nog actieve blog https://simpelwegsofie.blogspot.com/
      En dan deed ik nog gekker, ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte naar een uitgeverij. Ze zeiden JA ...
      In april zal uitgeverij Borgerhoff&Lamberigts mijn boek uitgeven. Het boek met de titel "Later wil ik mama worden" - "Wanneer verlangen naar een kind een litteken wordt"
      Er zijn een paar redenen die me gesterkt hebben om het boek te schrijven. Het taboe doorbreken want dat is en blijft het nog steeds een beetje en kinderwensouders een hart onder de riem steken. Praat erover, verstop je verdriet niet, blijf leven en geloof in jezelf. Aan hun omgeving wil ik zeggen "stuur een bloemetje, een knuffel, wees niet stil ook al weet je niet wat zeggen".
      Ik schrijf het hier omdat dit forum en de meidengroep van toen mij overeind hield. Dag in dag uit waren hier luisterende oren, virtuele knuffels en zoveel warmte.
      Mocht je meer willen weten of het boek volgen kan dat via de blogs of op facebook en Instagram onder @laterwilikmamaworden
      Heel veel sterkte, liefde en warmte wens ik jullie allen
      Sofie 
       

    • By Sbtje
      Zijn er hier ervaringen met temperaturen tijdens gebruik van progynova en utrogestan? Blijft je temperatuur hierdoor ook hoog,  of gaat je temperatuur sowieso naar beneden als het niet goed zit? 
      Mag morgen officieel testen (13 dgn na tp 5daagse cryo),  heb gisteren (11dgn na tp) negatief getest,  temperatuur is nog steeds hoog en heb 0.0 kwaaltjes.. En dan bedoel ik geen tekenen van zwangerschap maar ook niet van aankomende menstruatie. Ben zo bang voor de uitslag van de test morgen...
    • By TSN1982
      Hallo,
      Ben je gestart met iui of heb je ondertussen al een aantal behandelingen achter de rug dan wil ik graag met je sparren. 
      Groetjes Thérèse 
    • By noelle1979
      Hoi allemaal,
       
      ben helemaal nieuw op dit forum, maar ik hoop dat ik meteen al een vraag mag stellen... Na 11 keer KID ben ik nu bezig met mijn derde poging IUI-D. De andere 2 keren had ik maar 1 follikel, maar nu zijn het er 5 (!).
       
      Vandaag de echo gehad en de arts geeft 2 opties:
      1. deze poging afbreken en een maand aan de pil gaan
      2. doorgaan met deze poging en follikelreductie doen (ze prikken dan 2 of 3 follikels leeg). Daarna kan ik direct geinsemineerd worden.
       
      Ik vind het een dilemma! Iemand van jullie die hier ervaring mee heeft? Wat zouden jullie doen?
       
      Alvast bedankt!
       
      Noelle
    • By Jillz1976
      Hallo, ik ben 34 jaar en mijn man is 38 jaar.
      Ik wilde even een nieuw bericht openen, en hoop dat jullie ervaringen kunnen delen met mij omtrent de start van de vruchtbaarheidsbehandelingen.
      Er is veel geschreven, maar er zijn zoveel berichten en daarom wil ik hierbij iedereen uitnodigen om iets te posten. Misschien ben jij ook nu nét in de beginfase met vooronderzoeken naar een IUI?
       
      Ik kreeg op mijn 30e een indicatie van baarmoederhalskanker, en uit onderzoeken bleek dat ik reeds in het 4e stadium zat en kanker had.
      Met spoed geopereerd, en gelukkig...optijd (bleek achteraf)
      Heb even 2 jaar nodig gehad om weer op krachten te komen, maar ik ben er weer:icon_smile:!
       
      In 2009 kwam ik erachter na zelf een jaar geprobeerd te hebben, dat het volgens de onderzoeken niet aan mijn man zijn zwemmers lag, maar vermoedelijk toch aan mij, de cervix of cervixslijm wat niet goed functioneerd, althans, dat denken ze. Niets is zeker.
      Ik ben 2x geopereerd in dat gebied, en dat zou een reden kunnen zijn.
      Alhoewel dit een baarmoederbesparende operatie is geweest juist omdat ik nog geen kinderen
      heb, heeft een proffesor uiteindelijk een tumor verwijderd en al mijn lymfeklieren.
      Nadeel van de lymfe=vocht vasthouden als ik mijzelf overbelast.
      Maar blij dat ik het overleeft heb!!:icon_flower:
       
      Nu tijd voor positieve dingen in het leven: en dat is voor mij een extra doel, dat het fantastisch zou zijn als ik na mijn vervelende tijd toch een mooi klein wondertje mag krijgen!
       
      Maar...
      De baarmoeder foto stond op het menu,..en ik kreeg last van mijn traumatische ervaring en kon het niet aan om de hgc foto (baarmoederfoto) te laten maken.
      Het idee dat ze het over een 'tang' hadden waarmee ze de baarmoedermond wilden dicht houden omdat het in mijn situatie niet anders kon...heb ik maar weer even gewacht..;-(
      (Ik weet nog dat ik in 2006 wat 'cellen' moest laten schrapen voor een vooronderzoek om het stadia van mijn ziekte te bepalen, dat ik helemaal tegen het plafond aan zat en de tranen over mijn gezicht rolde van de pijn.)
      Dus dan maar weer even zelf proberen en hopen op een wondertje...
      Maar tervergeefs gebeurde dat niet.
       
      December 2010 maar weer naar het vu geweest, 2e keer dat ik de moed verzamelt had en nog steeds niet op de 'normale' manier zwanger was geworden.
      Mijn man had wederom prima zwemmers:-)
      Dus het lag nog steeds aan mij.
      Ik wil mijzelf hier over heen zetten en nu met vol goede moed anno 2011 toch deze baarmoeder foto laten maken en hopelijk voor de voorgestelde IUI te gaan, als er uit de foto geen gekke dingen naar voren komen.
       
      Dit weekend 25-2-2011 zou ik op de 28e dag ongesteld moeten worden, of niet!!
      Ik zag trouwens wat donkerkleurig afscheiding net en het is pas dag 23??
      Bij geen zwangerschap, ga ik bellen voor een afspraak om de foto te laten maken!
       
      Nou meiden, ik hoop veel hierover te horen van jullie, misschien kan je mij geruststellen, of gewoon eerlijk vertellen hoe je het heb ondervonden.
       
      Ik ben erg benieuwd hoe jullie de foto hebben ervaren, en misschien herkent iemand dit?
       
      Ik heb ook maanden getemperatuurd, en kluste op de dagen dat mijn temperatuur om laag ging, en zo wie zo elke 3 dagen, tips?
       
      Succes, en tot hoors!
×

Important Information

Terms of Use