Jump to content
mother2B

IVF / eiceldonatie

Recommended Posts

Hallo,

 

Ik ben nieuw op dit forum.

 

Na fertiliteitspogingen in NL (o.a. IUI / IVF) zijn mijn man en ik verder gegaan in UZ Gent omdat wij daar goede verhalen hoorden.

Het is ons in UZ Gent zeer goed bevallen, omdat het er daar veel gespecialeerder aan toe gaat dan wat wij in NL gezien hebben.

Wij hebben eerst een uitgebreid onderzoek gedaan daar (o.a. inwendige kijkoperatie dmv camera, verschillende bloedwaardes onderzocht en uitgebreid chromosonen onderzoek). Hier kwam uit dat er een poliep in mijn baarmoeder zat welke inmiddels verwijderd is, dit was in NL nooit opgemerkt. Verder zou alles gewoon goed moeten zijn bij mij en mijn man. Alleen mijn AMH waardes waren aan de lage kant (1.1. en 2.1) wat helaas resulteerd in een laag aantal follikels/eicellen bij stimulatie (450 eh Menupur per dag).

De punctie gaat in het UZ Gent trouwens er ook veel prettiger aan toe, pijnloos!

Na punctie waren er 5 rijpe eicellen (joepie! record!), helaas bleef er maar 1 geschikte embryo (7-cellig) over na ICSI.

Helaas is deze poging toch mislukt.

 

Wij hebben met IVF al een aantal embryo's teruggeplaatst gehad maar elke keer wordt het niets.

Erg frustrerend is het ook dat er (behalve m'n lage AMH) er niets gevonden wordt waardoor het niet kan lukken.

Wij zitten nu erg te twijfelen hoe nu verder.

 

Zijn er mensen die ervaring hebben met eiceldonatie !? Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen.

 

Groeten, Mother2B

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi mother2be,Welkom!In t topic schrijfgroepje: begin eiceldonatie zijn meer meiden die ervaring hebben mt ech. Mss kun je daar meepraten? Sommigen zijn in Spanje, sommigen bij gg, of in Cyprus.Balen dat de eerste mislukt is! Succes en sterkteLiefs Tool

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo,

 

Ook ik ben bekend met eiceldonatie, ook bij mij en mijn man konden ze niks vinden waarom het niet zou lukken ja ee wat verhoogde FSH maar nog niet verontrustend hoog. Heb ook 450 eh menopure gespoten e helaas geen respons had maar 1 folikkel dus geen punctie helemaal niks dit heb ik meedere malen gehad.

Mijn AMH is zelfs nog lager 0.4.

Ondertussen zijn wij trotse ouders van een geweldige dochter via gekend eiceldonatie ( vriendin) en be ik nu bijna 34 weken zwanger van ons 2e kindje.

Wij zijn supeer blij dat we iemand hebben gevonden die on wou helpen maar hadden we haar niet gehad waren we naar het buitenlland gegaan.

 

Net wat Tool zegt er is een schrijfgroepje waar je zeker al je vragen kunt stellen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Chantal en Tool,

 

Bedankt voor jullie reacties. Wat fijn Chantal dat jullie je tweede kindje mogen verwachten. Echte Van Harte! Had ik maar zo'n lieve vriendin...

Misschien een persoonlijke vraag.... voelt het echt alsof het je eigen kinderen zijn? Daar ben ik namelijk een klein beetje bang voor?

 

Groetjes

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja het voeld echt als een eigen kind!

Gelukkig wel ook al moet ik zeggen dat ook ik in het begin mijn twijvels had of het echt eigen zou voelen maar dat doet het echt ik heb het immers ook al die maanden in mijn buik gevoeld en ik heb haar op deze wereld gezet ( na de bevalling heb ik wel een tijd gehad dat ik bang was dat ze mij haar weer gingen afnemen)

Ik hoor trouwens vaak dat ze op mij lijkt qua uiterlijk en daar heb ik wel aan moeten wennen om niet te zeggen dat dat niet kan;)

ja oke ze heeft blauwe ogen en blond haar dat heb ik ook en mijn hub heeft donker haar en bruine ogen maar voor de rest is het precies papa!

Dat wij z'n vriendin hebben is echt het grootste geschenk wat we kunnen hebben haar hub is nammelijk al vanaf de kleuterschool een vriend van mijn man en zo hebben wij haar leren kennen. Wel moet ik zeggen dat er maar erg weinig mensen zijn die weten dat zij ons heeft geholpen om toch zo geen vergelijk te krijgen naar haar kids ( onze kleine meid heeft wel wat van die van hun weg namelijk.

Meis ik wens je heel veel sterkte met deze zoekktocht het is zeker geen makkelijke oplossing maar mochten jullie er wat aan hebben het umc uutrecht is een eicelbank aan het opzetten misschien kun je daar ook nog wat info weg halen.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest

Morther2B,

 

Inderdaad kun je op dat topic wat werd genoemd, heel veel info vinden. Het is inmiddels een flink groot topic geworden, maar begin eens bij pagina 1.

WIj zijn naar Geertgen geweest. Mijn zusje heeft de eerste keer gedoneerd, maar dat was helaas niet gelukt.

Mijn beste vriendin heeft onlangs gedoneerd, en die poging is gelukt!

 

In Nederland is ECD alleen mogelijk met een donor die je zelf meeneemt en is nooit anoniem.

Bij onze kliniek is er ook wederkerigheid (je man staat zaadcellen af, en jullie krijgen eicellen) maar daar zijn de tekorten inmiddels zo groot, dat er niemand zonder kei-harde indicatie (syndroom van Turner bijvoorbeeld) wordt toegelaten. Ik wil je dus een teleurstelling besparen. Maar wie weet, bellen kan nooit kwaad.

Als je geen donor hebt, heb je de eiceldbank nog, die in Utercht opgericht is. Maar dat duurt nog een hele tijd hoor. Ik lees verhalen dat ze maar 10 stellen per jaar kunnen helpen voorlopig. En dat ze daarmee starten eind 2013.....

 

Of je kunt naar het buitenland gaan. Kost een flinke duit, maar het gaat een heel stuk sneller en het is 100% anoniem. Misschien dat dat jullie wel aanstaat.

Ik geef toe; het is even uitzoek werk. Maar veel verhalen, ervaringen en tips lezen doet goed.

Op Freya kun je je ook aanmelden voor het besloten forum.

 

Heel veel succes met uitzoeken van e.e.a.!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Chantal,

 

Ja ik heb me een paar maanden geleden aangemeld bij het UMC. Alleen werd ik gebeld dat de kans zeer klein is dat ik in aanmerking kom. Ze hebben namelijk maar heel weinig aanmeldingen voor eiceldonoren ontvangen. En vrouwen die al in de overgang zijn of om een medische reden 100% zeker geen kinderen kunnen krijgen gaan voor. Dat vond ik heel vervelend om te horen. Had graag in eigen land geholpen willen worden. De kans dat wij ooit onze eigen kinderen kunnen krijgen is namelijk heel erg klein.

 

Baal baal baal

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt voor je reactie Freggel!

Wat bedoel je met: maar daar zijn de tekorten inmiddels zo groot, dat er niemand zonder kei-harde indicatie (syndroom van Turner bijvoorbeeld) wordt toegelaten.?

Wat fijn voor jullie dat het inmiddels gelukt is. Ik wens je een fijne zwangerschap toe!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mother2be,wij hebben 3x ICSI gedaan in Duitsland helaas zonder zwangerschap. Ik ben nu ruim 44 en heb bejaarde eicellen. Wij zitten nu in het traject van ECD in Spanje met een anonieme donor. Hier hebben we bewust voor gekozen ook al had een vriendin van ons zich aangeboden als donor. Ik ben vandaag net terug uit Spanje voor een intake. Eind juli hopen we een terugplaatsing te krijgen. Schrijf gerust mee op het topic. Daar kun je al je vragen stellen enzo.

Succes meid!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Sas67,

 

Dank je voor je reactie. Ik hoop dat ECD gaat lukken voor jullie.

 

Mag ik vragen waarom jullie voor een anonieme donor hebben gekozen? Ik zit namelijk erg te twijfelen wat te doen en zou graag jou/jullie mening horen (ik heb niemand in mijn omgeving die zich aangeboden heeft dus voor ons zal het altijd van een vreemde of anonieme donor zijn).

 

Wij hebben inmiddels 4 IVF pogingen en 1 ICSI poging achter de rug en maar 3 terug plaatsingen. Te weinig eicellen/embryo's steeds. Nu heb ik zelf een blanke huid, donkerblond haar en vrolijke sproetjes en ben 1,75 m lang. Dus als ik naar Spanje ga voor ECD is het overduidelijk dat een eventueel kindje niet mijn genen heeft. Niet dat dat erg is. Maar misschien wel steeds confronterend als anderen erop wijzen steeds... ook al zal ik net zoveel van het kindje houden alsof het van mezelf is.

 

Hoe ging jullie intake gesprek? Zijn ze betrouwbaar? Kijken ze ook naar erfelijke ziektes/aandoeningen van de kant van de donor? Is er een lange wachttijd? Wat is de kans van slagen? Zijn de kosten te overzien? Heb je voor mij een site?

 

Sorry voor dit vragenvuur (ik heb ook zoveel vragen in mijn koppie zitten) en alvast mijn dank voor je reactie.

 

Nogmaals heel veel succes met jullie ECD poging!!! Dat het in 1x mag slagen!!

 

Succes,

Mother2B

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Mother2b, vraag gerust hoor!! Daar is dit forum voor. ik zal je vragen straks beantwoorden in een pb-tje. Oke?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
Bedankt voor je reactie Freggel!

Wat bedoel je met: maar daar zijn de tekorten inmiddels zo groot, dat er niemand zonder kei-harde indicatie (syndroom van Turner bijvoorbeeld) wordt toegelaten.?

Wat fijn voor jullie dat het inmiddels gelukt is. Ik wens je een fijne zwangerschap toe!

 

 

Hoi!

 

Daar bedoel ik mee, dat er niet genoeg donoren zijn om nieuwe patienten binnen een afzienbare tijd te helpen. Beetje hetzelfde verhaal als wat je in het UMC te horen hebt gekregen. Wij hebben het geluk gehad dat er mensen voor ons wilden donoren.

Tis verschrikkelijk dat het zo in eigen land gaat. Voor heel veel dingen zijn er oplossingen, de gekste dingen worden vergoedt door de verzekering (kristallen ballen lezen, homo-therapie (!) maar in 2013 tot nu toe nog maar 1 poging IVF/ICSI.

Ik word er misselijk van....

 

Heel veel succes!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt voor je reactie. Ben het helemaal met je eens.

Geniet van je zwangerschap!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest

Dank je wel! Ik duim echt dat jullie wens ook uit mag komen. Hou vol, en geef niet op!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest

Hallo,

 

Voor mij is het deelnemen aan een forum helemaal nieuw, maar wij zijn ook bezig met ivf en staan nu voor de keuze nog een keer doormodderen met ivf en dus mogelijk herhaling van de laatste twee keer met 2 of 3 eitjes hebben en dan weer een mislukte punctie krijgen of eiceldonatie. Een lieve vriendin heeft aangeboden om ons te helpen als donor. Ik ben er nog steeds niet uit, nog een keer zelf proberen of gebruik maken van het lieve aanbod dat we hebben.

 

Zelf ben ik vooral benieuwd naar de ervaringen nadat het allemaal wel gelukt is. Hier lees ik reacties van een aantal dames bij wie het gelukkig wel gelukt is, maar hoe gaan jullie er nu mee om? Was jullie donor een bekende? Hoe gaat de donor er nu mee om als zij de kleine ziet? Weten mensen in jullie omgeving het? Hebben jullie het al aan je kindje vertelt of zijn ze daar nog te klein voor?

 

Sorry voor het vragenvuur, maar ik heb voor nu nog maar een korte tijd om te beslissen voordat het volgende moment van proberen weer voor de deur staat. Al moet ik wel zeggen dat ik mijn vriendin dubbel dankbaar ben voor haar bereidheid tot doneren als ik lees hoe moeilijk het is als je dat niet hebt.

 

 

Historie

- 2010: 9 maanden lang pillen om eicelproductie omhoog te krijgen

- komen erachter dat mijn waardes te hoog zijn en dat ik tegen vervroegde overgang aanzit

- begin 2011: 3x IUI zonder resultaat

- juni 2011: 1e ivf-behandeling - 2 eitjes teruggeplaatst (had er 3, 2 bevrucht, joepie) - resultaat buitenbaarmoederlijke zwangerschap (hartje gehoord) - na 7 weken zwanger geopereerd

- 2011: nog een keer ivf 1 eitje - bevrucht - terugplaatsing - ongesteld

- 2012: 2x ivf met 2 of 3 eitjes - 2x mislukte punctie en dus niets om terug te plaatsen

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Besluitloos,

 

Jeetje een buitenbaarmoederlijke zwangerschap na een IVF poging??? Hoe hebben ze dat met de terugplaatsing voor elkaar gekregen? Maar het kan dus wel... je kan zwanger worden van jezelf! Bij mij is dat nog nooit gelukt na 7 IUI, 4 IVF en 1 ICSI.

 

Ik snap je vraag over hoe mensen ermee om gaan. Mijn vriendin/buurvrouw had zich aangeboden (maar ook weer teruggetrokken). Gaan ze zich met de kleine bemoeien? Kunnen ze het los laten? kan ik het loslaten? Ook als ze het ergens niet mee eens zijn? Moet je je hele leven mega dankbaar zijn voor wat ze voor je gedaan hebben? Je kan nooit zoiets groots terug doen. Kunnen jullie daarna nog net als nu met elkaar om gaan? Is het voor jezelf niet te confronterend elke keer als je je donor ziet en andersom. Is het dan verstandiger om dan te gaan verhuizen? Ik denk dat dit voor iedereen anders is. Hangt helemaal van je donor af en wat voor afspraken jullie maken. Wij neigen nu naar een anonieme donor omdat we bang zijn dat er toch dingen anders worden. Maar ik zou het wel altijd het kindje vertellen... al van kleins af aan. 100% eerlijkheid is altijd het beste.

 

Succes met je kleuze

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Besluitloos, moeilijke keuze staan jullie voor.

Wij hebben bewust gekozen voor anonieme,ook nadat mijn beste vriendin zich aanbod als donor. Egenlijk worden de redenen al genoemd door mother2B. Maar dat kan voor iedereen anders liggen, Op het topic begintrajevt ecd schrijven we met meiden die zowel een bekende donor hebben als anoniem. Misschien kun je daar wat meer ervaringen lezen.

Succes!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Posts

  • Topics

  • Similar Content

    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By sofie
      Lieve wensmama's,
      Ik ben Sofie. Mijn verhaal hier op het forum gaat terug naar 2008-2009 toen ik na 3 inseminaties van start ging met IVF. Na 2 mislukte IVF pogingen was het op en besloot ik in de lente van 2009 om een hele lange pauze te nemen. Eentje waar ik nooit uit terugkeerde. Mijn man en ik besloten om te kiezen voor adoptie en werden mama en papa van 2 prachtige kinderen. Een jongen en een meisje uit Ethiopië.
      Twee jaar geleden liep ik tegen de muur. Kei hard, frontaal. Ik was op en leeg. Ik had alles om gelukkig te zijn maar er was een verdriet diep vanbinnen wat altijd was verborgen gebleven maar nu zwaar begon te wegen. Mijn buik heeft nooit mogen dragen, mijn lichaam werd verpakking en ik ben al die tijd alleen maar doorgegaan. Vallen, overeind krabbelen, doorgaan. Op naar de volgende poging, op naar adoptie, doorgaan altijd opnieuw.
      In 2008 kreeg mijn verdriet een naam, schaduwverdriet. Ver verborgen. Dat ik mama was van 2 prachtige parels maakte het een beetje meer taboe. Voor mij is het dat niet. Dat ik mijn kinderen graag zie met elke vezel van mijn lichaam staat los van het verdriet dat ik al die jaren heb verstopt. Het verliezen van mezelf, de liefde voor mijn lichaam, dat intimiteit anders werd ...
      Sinds die periode ben ik beginnen praten en schrijven. Eerst op een blog http://afscheidvaneenwens.blogspot.com/ en later op de nu nog actieve blog https://simpelwegsofie.blogspot.com/
      En dan deed ik nog gekker, ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte naar een uitgeverij. Ze zeiden JA ...
      In april zal uitgeverij Borgerhoff&Lamberigts mijn boek uitgeven. Het boek met de titel "Later wil ik mama worden" - "Wanneer verlangen naar een kind een litteken wordt"
      Er zijn een paar redenen die me gesterkt hebben om het boek te schrijven. Het taboe doorbreken want dat is en blijft het nog steeds een beetje en kinderwensouders een hart onder de riem steken. Praat erover, verstop je verdriet niet, blijf leven en geloof in jezelf. Aan hun omgeving wil ik zeggen "stuur een bloemetje, een knuffel, wees niet stil ook al weet je niet wat zeggen".
      Ik schrijf het hier omdat dit forum en de meidengroep van toen mij overeind hield. Dag in dag uit waren hier luisterende oren, virtuele knuffels en zoveel warmte.
      Mocht je meer willen weten of het boek volgen kan dat via de blogs of op facebook en Instagram onder @laterwilikmamaworden
      Heel veel sterkte, liefde en warmte wens ik jullie allen
      Sofie 
       

    • By kora
      heeft iemand hier ervaring mee via t umcg ?
    • By Onzefamilie
      Hallo allemaal,
       
      Even wie wij zijn  een gezin van 3 mijn vrouw en onze zoontje van 3.5(is van mijn vrouw)
      Al ruim 3 jaar bezig geweest met iui en 5 miskramen verder. Veel verdriet en ongeloof. Mijn eitjes groeien niet zo goed. En pcos. 
       
      Toen eindelijk ivf, helaas maar 3 eitjes gevonden en 2 gelukkig bevrucht. Nu 20 dec j.l. is de terugplaatsing van een vers embryo van 8 cellen. 
       
      Nu veel krampen mega krampen al gehad, we moeten nog wachten tot 3 jan voor we mogen testen.
       
      Nu mijn vraag hebben meerdere zon last van krampen en onderrug pijne  rond deze dag? We gebruiken bolletjes vaginaal voor stimulans oestrogeen. 
      Zou zo graag een positieve willen en niet weer een miskraam.
      Nu konden wij natuurlijk zoals zo vele van ons niet wachten. We hebben 2 testen gedaan en beide testen waren positief, eerste 2 dagen terug. 2 de vanmorgen en die was duidelijker dan de andere. Maar na dit begon de ongesteldheidskrampen. Bah bah ik ben zo bang dat ik iets verkeerd doe. Wil zou graag ook een een keer kunnen juigen.
       
      Hoor graag jullie ideetjes kruik gebruik ik al. Misschien ben ik parianoide of hoe je het mag typen. Angst zon angst
×

Important Information

Terms of Use