Jump to content

ervaringen gevraagd inbakeren reflux/onrustig baby


zuuz

Recommended Posts

Goedemorgen,

 

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen van mama's met het inbakeren van onrustige baby's met (verborgen) reflux.

 

Mijn dochter heeft last van (verborgen) reflux (en kma) en slaapt hierdoor heel onrustig. We wikkelen haar sinds een week of twee in, in een hydrofiele luier, waardoor haar armpjes langs haar lijfje liggen. Dit werkt(e) goed. Ze wordt hier echter te sterk voor, dus komt steeds makkelijker los.

 

Ik zit nu te overwegen om een kant-en-klaar inbakersysteem aan te schaffen. (Ik denk aan de p.acco).

 

Heeft iemand ervaring met deze specifieke doek, of met andere systemen/doeken? Ik hoor graag jullie ervaringen/tips/adviezen!!

Inbakerzakje (zoals pu.cka.baby) is niet afdoende voor E.zra, daar ben ik al achter ;-)

 

Dankdank!!

Link to comment
Share on other sites

Ik lees mee Suzanne!

 

Hoewel Th heel rustig kan slapen, is dit overdag nooit langer dan ca 1,5 uur, meestal korter. Nu komt dit denk ik deels door reflux, maar als inbakeren kan helpen... Ik vind het zelf als ik eerlijk ben helemaal geen fijn idee, maar lees er veel goeds over dus tja... Van de week de puckababy geprobeerd en daar viel hij in eerste instantie gewoon in in slaap, maar toen hij wakker werd was het pure paniek. Ik heb het een kwartier volgehouden en hem toen heel snel uit dat ding geritst, een totaal overstuur, klam gehuild mannetje. Toch twijfel ik nog steeds of het niet beter voor hem is.... Ik ben nu ook het boek Regelmaat en inbakeren aan het lezen, misschien heb je daar ook nog wat aan.

Link to comment
Share on other sites

Ja, weer een zoektocht Henne. Als ik het bij E. zo observeer is reflux en onrust tijdens haar slaap een zich steeds herhalende cirkel. Het versterkt elkaar. En als ik de theorie mag geloven wordt het onrustig slapen dan ook een patroon. E. slaapt overdag voornamelijk hazenslaapjes. ' s Nachts knock out. Met het gevaar dat het slaappatroon van overdag ook 's nachts zal gaan plaatsvinden. Met inbakeren kan je dit patroon dan doorbreken. Ook bij reflux baby's, las ik in het boek Baby reflux van S. La.mpe. R. B.lom raadt het af bij reflux dacht ik? Ik heb dat boekje vluchtig doorgelezen en vond het zeker interessant. Alleen heb ik zelf niks met haar laten huilen methode. Maar heel fijn om een boek te hebben waar je je door gesterkt voelt he?! Ik heb dat met het boek van L. ampe heel erg. Zij is ook van de drie R'en, maar dan 'zonder' huilen. En ze is ervaringsdeskundige, moeder van drie refluxkinderen.

 

In ieder geval merk ik dat het slapen van E. overdag verbetert is sinds we haar wikkelen. Het heeft iets zieligs, dat vind ik ook. Als ik bedenk hoe heerlijk ontspannen ze met haar armpjes omhoog sliep tijden de kraamperiode... Maar daar is nu de onrust echt te groot voor. Ik merk dat we haar helpen door haar te begrenzen.

Link to comment
Share on other sites

Goedemorgen Zuuz,

 

Hier weer een ervaringsdeskundige ;-)

 

Zoonlief was door de kma en verborgen reflux ook onwijs onrustig en maaide 24/7 zichzelf wakker. Wij hebben in het begin extreem grote hydrofiele luiers gebruikt, van 1m x 1m. Het merk houdt je even tegoed van me, maar toen zoonlief klein was werkte dit prima.

Naar mate ze sterker worden is het niet meer genoeg zoals je zelf al schrijft.

 

Op advies van het cb zijn we gaan inbakeren met 'old skool' inbakerdoeken, twee losse doeken die je over elkaar heen legt en je kindje dan enorm straks inwikkelt. Zoonlief kreeg zichzelf hier met geen mogelijkheid uit. Ik heb twee paar doeken liggen, je mag ze van me lenen om te kijken of je het wat vindt.

 

Ik zweer bij de Puckababy, ik zal deze zeker weten opnieuw aanschaffen mocht er een 2e komen ;-))

Link to comment
Share on other sites

Dank Melis,

 

Ik ga vandaag ook even overleggen met de verpleegk. van het CB. Zij denkt zo lief mee, ze belt me om de paar dagen om te bespreken hoe het gaat. Zo nodig leen ik graag die doeken van je. Ik zal het laten weten.

Link to comment
Share on other sites

Dat hou ik zeker voor ogen. Ook zeg ik op moeilijke momenten maar dat we alles doen wat we kunnen en dat E. het getroffen heeft bij ons daarmee :-)

 

Ik denk trouwens meer aan een kant en klaar bakersysteem omdat mijn vriend er ook mee overweg moet kunnen. En hij is niet zo handig (zegt ie ook zelf hoor...).

Link to comment
Share on other sites

fiene sliep - na de eerste weken - overdag ook echt niet. Dat kwam pas weer nadat ze actiever en dus vermoeider werd. Ik heb me er altijd maar bij neergelegd, deed haar in de draagdoek en ging er op uit. Vaak viel ze dan in de doek wel in slaap. Net als Melis zweer ik ook bij de puckababy, wij hebben fiene ook vanaf haar geboorte eerst in een hydrofiel gewikkeld en daarna in de puckababy tot een maand of 4. Daarna in een gewone slaapzak en strak ingestopt onder een laken. Zij had het nodig om die kracht/druk om zich heen te voelen.

 

Maar wat melis ook zegt: het komt echtr goed, en hoe moeilijk ook - probeer er niet te wanhpig onder te worden, want die spanningen pikken ze feiloos op.,..

Link to comment
Share on other sites

Suzanne dat is idd wel een puntje, dat laten huilen. Ik moet zeggen dat ik het bij zijn in slaap vallen wel kan, dan weet ik ook dat het tien minuten, max een half uur duurt. Dat is ook niet dat hysterische huilen, meer mopperen/pruttelen, het komt en gaat. Als hij zo krijsend wakker wordt, geef ik hem wat te drinken en haal hem er dan even uit voor een rondje spelen-box. Heel kort als hij eigenlijk nog niet aan de volgende voeding toe is, maar wel even weer diezelfde volgorde.

Link to comment
Share on other sites

Lieve meiden, ik weet wat jullie doormaken!

 

Niemand, echt niemand heeft mij ooit verteld dat de eerste weken met een kleintje zo onwijs heftig kunnen zijn! Ik had me verheugd op de bevalling, op de komst van ons eigen kindje. Mijn leven kon niet meer stuk en telde de dagen af tot aan de bevalling. Ik was zo benieuwd naar het leven op die roze wolk!

Maar toen ik eenmaal bevallen was, wist ik niet waar ik het zoeken moest. Een indringer, een ontevreden huilbaby hebben we gekregen, zo dacht ik. Dagenlang huilde ik mezelf in slaap met de vraag waar ik in hemelsnaam aan begonnen was. Wekenlang heb ik huilend achter de kinderwagen gelopen en moest ik aanhoren hoe mensen zeiden; oh, gefeliciteerd, geniet ervan! Genieten?? Ik wilde alleen maar slapen en vroeg me af waarom ik hier aan begonnen was. Ik was angstig dat het fout zou gaan, ik mijn kindje zou kwijtraken (laag geboortegewicht) en ik zag overal beren op de weg. Ik was als de dood voor een voorkeurshouding/afgeplat hoofdje en uiteindelijk een redressiehelm. Guess what? We hebben gekozen voor een redressiehelm wegens een minimale afplatting.

 

De eerste drie maanden was de ontdekkingsreis het grootst. Welke speen? Welk huiltje hoor waarbij? Hoeveel Nutriton? Hoe slapen? Als moeders tegen mij zeiden, het komt goed, dacht ik alleen maar; WANNEER DAN???

 

En nu ik zelf die fases heb gehad kan ik met zekerheid zeggen dat het ook echt goed komt! De eerste drie maanden kunnen slopend zijn qua ontdekkingsreis, voor moeder een kind. Ik heb de eerste maanden in een zwart gat geleefd, het was vreselijk!

Meiden, het is allemaal niet niks om net mama te zijn, gelukkig kunnen we hier met z'n allen onze ervaringen delen om elkaar op de goede weg te helpen!

Link to comment
Share on other sites

Ja, je voelt het als ouder of het 'acceptabel' is toch, het huilen. Die nuance komt in dat boekje niet voor dacht ik. wij hebben een co-sleeper. als E. huilt ga ik er even naast liggen en probeer haar te troosten (pink zuigen, aaien over haar lijfje). Als het een ik ben moe huiltje is werk dit prima. Lukt het troosten niet, dan haal ik haar eruit en wieg haar op de slaapkamer (prikkelarm)tot rust. Daarna weer bedje in en opnieuw proberen te slapen.

 

Ik vind reflux kindjes wel bikkels hoor, wat ze al niet te verduren krijgen. E. kan zich verslikken, daar heel erg van schrikken, alvast gaan huilen en dan toch lachen als je haar afleidt. Ik ben echt trots op haar, hoe ze omgaat met die ellende.

Link to comment
Share on other sites

Hier ook een dametje met verborgen reflux. De eerste weken in de puckababy gehad. Dit was onvoldoende. Daarna strak ingewikkeld in een hydrofiel, werkte prima totdat ze idd te sterk werd. Vervolgens alleen in een slaapzak maar het ging van kwaad tot erger. Slapen ho maar! Ik heb haar nu sinds vier weken in de pacco doeken en dat vind ze heerlijk!!! Ze begint al te grijnzen als ik haar hierin leg!

Het enorme onrustige slapen en overmatig huilen (sliep na elke voeding drie kwartier en vervolgens huilen tot de volgende voeding) kwam overigens niet door de reflux want daar heeft ze medicatie voor maar ze is enorm opgeknapt na vijf bezoekjes aan een chiropractor. Alles zat vast bij haar, zo sneu!

Het huilen is helemaal over en dat is heerlijk! Wat we er nu voor in de plek hebben gekregen is elke drie kwartier wakker en huilen om de speen. Dit gaat dag en nacht door! Ook weer slopend! Hoop dat het de 19 weken sprong is want dat zou betekenen dat we nog 1,5 week moeten!

Sterkte! Het zal idd een fase zijn al duurt hij hier wel wat langer dan drie maand...

Link to comment
Share on other sites

Ik heb hier de afgelopen week veel aan gehad:

http://inbakeren.nl/korteslaapjes.htm

 

Vanwege het moeizame drinken van Th en het huilen heb ik nu gekozen voor korte cycli, dus ook na een kort slaapje al voeden alleen dan geen hele voeding maar alleen een slokje van 30cc. Voor nu werkt dit (blust de reflux?), maar langer slapennzou wel fijn zijn ;-)

 

Wat ik aan bovenstaande link ook fijn vond was de opmerking: als je weet dat je kindje alleen maar harder gaat huilen, zorg er dan snel bij te zijn. De insteek is troosten en weer slapen, maar als dat niet werkt geeft ze andere opties.

Link to comment
Share on other sites

Henne, dank voor het linkje. Hier wordt E. idd meestal na een cyclus wakker. We proberen het slapen dan te verlengen (wat soms lukt). Soms lukt het haar ook uit zichzelf na half uurtje flink kreunen :-)

Als het niet lukt voed ik idd eerder, bij reflux is het volgens mij niet handig om het te rekken, ivm gulzigheid en liever kleine beetjes drinken.

 

Iedereen bedankt voor het delen van de ervaringen tot nu toe. Heel fijn om van jullie te horen Melis en Fren, dat het uiteindelijk beter wordt, van jullie geloof ik het!!

 

Esther, pittig he, zo'n onrustig kleintje... Ik zit ook sterk over de pacc.o na te denken. Nu bij de hydrofyl gaat ze ook al een soort van klaarliggen en wordt er meestal rustig van. Pa.cco lijkt op deze manier van wikkelen heb ik het idee, maar dan steviger. Wat fijn dat de chiropractor goed heeft geholpen. Wij willen nog met E. naar de osteopaat. Kijken of er spanning weggenomen kan worden. Ik dacht dat is vast niet nodig na keizersnede. Maar het plotselinge daarvan kan ook juist spanning opleveren. Bovendien is ze al vanaf dag 1 zo enorm sterk in haar nekje, schijnt ook bij reflux te horen en een teken van te hoge spierspanning te zijn.

 

Succes allemaal met de pittige kindjes!

Link to comment
Share on other sites

Hoi suzanne,

ik heb zelf de pacco gekocht en heb daar veel baat bij gehad.

maar ik kreeg deze eerst via consultatieburo te leen zodat ik kon uitproberen of onze dochter er baat bij had.

dat was het geval en toen heb ik er zelf 2 aangeschaft (via marktplaats) met gebruiksaanwijzing (maar deze is ook te vinden op internet).

succes!

groet, diane

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use