Jump to content
Simone1989

1e IVF Zwanger maar zo onzeker!!!

Recommended Posts

Hallooooo dames.

 

Na 5,5 Jaar en 1 miskraal te hebben gehad. zijn wij eindelijk zwanger !!!!

Vandaag 5 weken precies.

Nu heb ik afgelopen maandag bloed laten prikken en het HCG was 1255. 

is dit laag of? vandaag nog een Clearbleu digitaal gedaan en er staat 3+.

 

iemand ervaringen of die ook zijn ei kwijt wil?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gefeliciteerd ❤️

Waarde hcg lijkt mij prima in orde. Het verdubbeld om de 2 dagen en start meestal rond 50-100.

Er is overigens weinig activiteit. Meeste gebeurt nu in “ niet te vroeg testen”, daar is 1 zwanger en 3 negatief getest😢

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoever was je toen je de bloedtest deed? Ik had bij 4 weken en 3 dagen 315, dus lijkt me prima

Share this post


Link to post
Share on other sites
7 uur geleden, Lala84 zei:

Hoever was je toen je de bloedtest deed? Ik had bij 4 weken en 3 dagen 315, dus lijkt me prima

4 weken en 5 dagen. Ik heb gisteren weer bloed laten prikken helaas pas maandag de uitslag. 

De onzekerheden killen me en dan ook nog gestopt met roken wat me heel zwaar valt en de griep erbij gekregen. Tjonge jonge haha

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het is zwaar, dat wachten maar wat zei de huisarts/arts over de waarde. Bij mij ging de assistente mij feliciteren toen ik met 4 weken en drie dagen op 315 stond. Ik heb een vroege echo gehad met 5 weken en 5 dagen ivm eerdere bbz maar was geen dooierzakje te zien. Gynocoloog was niet echt hoopvol dus ga er maar vanuit dat het niet goed is. Veel sterkte en probeer hoe moeilijk dan ook afleiding te zoeken. Ik vond dat wachten ook verschrikkelijk en stressful maar het verandert niks aan het resultaat. Knuffels

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Posts

    • Oh, dus jij hebt al vaker borstonderzoek gehad dan @Onzefamilie? Ik hoef het nu gelukkig niet te doen, dat was verplicht voor Rusland, maar voor Letland hoeft het niet. Ze hebben inmiddels onderdelen van de mannelijke donor besteld en het pakketje is sinds vrijdag al in NL. Zal waarschijnlijk morgen worden geleverd. Ik mag idd nog weekje nadenken, al voel ik af en toe wel alsof de ongi er al aan komt, maar dat zou veel te vroeg zijn. Ja, haha, hebben hier wel vaker rare praatjes met bruine vegen en roze spotting en ongi verhalen, maar ja, we zijn allemaal vrouwen onder elkaar hier en bezig met zulke dingen, dus ook die praatjes moeten kunnen. En ja, hier in NL word ik soms simpel van de bureaucratie en de regeltjes en als je ff wil afwijken ervan... Dan maar ons eigen plan trekken he? Fijn dat het bij jou lijkt door te breken, dan kun jij ook weer uit de wachtstand Onzefamilie. Hopelijk is de schildklier intussen ook weer op orde? @LouLou1980 dat is helemaal prima natuurlijk. Soms heb je zo'n tijd ook eventjes nodig om eea te verwerken voor jezelf. Klopt, er is weinig info beschikbaar, wat wel, wat niet. Ik heb het aan de arts gevraagd na mijn tp, wat mag ik nu wel en wast niet. Je mag alles, maar niet roken, drinken of drugs gebruiken krijg je dan globaal als antwoord. Maar ja, uit letland krijg ik dan in de mail te horen dat ik beter niet teveel bagage mee moet nemen omdat ik na de tp niet zwaar mag tillen. Daar heb ik ze hier in NL nog nooit over gehoord. Dus dan ga je zelf maar op onderzoek uit en dan haal je daar de tips en uit die logisch lijken of makkelijk haalbaar/laatbaar. Zoals bijvoorbeeld iedere dag half uurtje wandelen na tp, schijnt goed te zijn voor de doorbloeding wat dan de innesteling weer kan bevorderen en geen groene thee drinken, maar Kamillethee mag dan weer wel, dat is easy te doen, mss is het onzin, maar het kan geen kwaad te wandelen en geen groene thee te drinken. Onzefamilie heeft weer een heel menu van hoe je het beste kunt eten tijdens dit traject, het is een gezond menu, dus kan ook geen kwaad uit te proberen, baadt het niet dan schaadt het ook niet. En zo hebben we allemaal wel wat dingetjes verzameld wat wij denken dat we wel of niet moeten doen. Neem eruit wat voor jou goed voelt zou ik zeggen. Rottig dat je 15 kg bent aangekomen (misschien het menu van onzefamilie eens bekijken? Dat schijnt ook goed te zijn als je wil afvallen) en dat je daardoor niet lekker in je vel zit. Ik kan je wel zeggen dat je je daar niet zo druk over moet maken, maar het is jouw gevoel nu eenmaal. Ik heb nog nooit cryo's gehad, dus ik weet ook niet hoe het zou voelen als eentje niet goed ontdooit. Heb alleen 3x een verse tp gehad, dat voelde klote toen dat mislukt was en is een verdriet wat je een plekje moet geven. Als dat voor jou is door het kopen van een bedeltje dan is dat toch helemaal goed? En sentimenteel, ach, dat geeft toch helemaal niet. Het is toch een heel emotioneel en mentaal zwaar traject, dus doe lekker wat goed voelt. Rest me nog jou heel veel succes te wensen morgen met de tp (van een cryo dan toch?). Ik hoop dat je over 2 weekjes positief mag testen en naast Marsukar op het bankje kan gaan zitten. Die zit daar ook zo Remy te zitten.... Wordt hoogste tijd dat wij met zijn allen haar gaan vergezellen toch? Groetjes
    • Dag @LouLou1980 wat een heftige periode heb je gehad. Snap heel goed waar je het over hebt qua emotie. Uiteraard is elke emotie anders, maar het is toch echt een rollercoaster. Misschien elk ons eigen, maar toch snappen we elkaar enigszins wel.  Snap je ook qua gewichtstoename. Volgens mij werken die hormonen ook lekker op je lichaam. Daarbij ben ik ook aangekomen omdat ik gestopt ben met roken. Was aan het lijnen, maar dat kan nu natuurlijk niet meer. Ben zelf een foodie, dus tja kan niet zeggen dat ik zelf geen aandeel heb aan de toename.. maar goed alle factoren bij elkaar maken het toch niet prettiger. Zeker niet als je al zo in onzekerheid zit over de allerbelangrijkste gebeurtenis in je leven.  Onze eerste poging was helaas niet blijven plakken. Deze cryo wel, dus het kan!!  Klinkt misschien stom, maar zelfs nu heb ik moeite met het accepteren van de gewichtstoename en dat het, waarschijnlijk, alleen maar meer wordt. Hoort erbij natuurlijk. Wil alleen maar zeggen dat het niet gek is hoe je denkt of wat je voelt. Het is op alle fronten een rollercoaster. Denk dat het ook wel even zo blijft. Al ben je dus zwanger.. In ieder geval is dat bij mij het geval. Dacht deel dat wel even met je.. Klinkt heel stom maar toen ik voor deze tp ging, ging ik er heel nuchter heen. M’n vriend en ik waren zelfs heel melig toen we in de wachtkamer zaten. Probeer te ontspannen en het op je af te laten komen. Snap dat het makkelijker gezegd is dan gedaan. Was, achteraf, ook verbaasd dat we er zo heen waren gegaan, maar gaf wel rust.  Hoop dat je gelijk een goed gevoel hebt na morgen. Heel veel succes! Gun het je van harte!! @Onzefamilie dank je wel. Heel lief! Hoop zo dat het bij jou snel doorbreekt. Dat zou weer een mooie ‘Eerste’  stap zijn.  Blijf ook voor jou/jullie duimen!!
    • lieverds ik heb afgelopen tijd aandachtig op de achtergrond meegelezen met het verloop bij jullie. Ik heb me afgelopen tijd zo met mijn kop in het zand gezeten omdat ik gewoonweg niet wist/weet waar ik in zit en wat ik kan/kon verwachten.    Na het herstel van de bacteriële infectie hebben wij ervoor gekozen om half januari toch voor de eerste terugplaatsing te gaan. Alles zag er goed uit cryo was goed uit de ontdooiing gekomen maar helaas in de nacht ingezakt. Dus TP was geannuleerd. Het is echt heftig qua emoties omdat het de ene keer dit is en de andere keer dat. Ik zit er ook nog mee dat ik inmiddels 15kg ben aangekomen waardoor ik ook zo niet lekker in mijn vel zat. Het valt mij ook op dat er zo weinig advies beschikbaar is met wat en waar je rekening mee moet houden. We hebben inmiddels morgen onze eerste (tweede) terugplaatsing, Fingers crossed dat het allemaal goed gaat.    Hoe gaan jullie met de verloren pogingen om? Ik heb voor de eerste cryo een bedeltje gekocht voor mijn armband gewoon omdat ik heel blij was met het bestaan en de hoeveelheid liefde wat ik had. Misschien een beetje sentimenteel 😊 Ik ben zo blij voor jou @Marsukar ik hoor en zie zo weinig hoe het gaat met de vrouwen bij wie het wel lukt.  
    • Best spannend om wat te schrijven.  Wij zijn sinds kort bezig om weer zwanger te worden met icsi. Bij ons eerste kindje hebben we 2.5 jaar geduld moeten hebben. Een recente terugplaatsing is mislukt. Gisteren kreeg ik te horen dat mijn zusje (met wie ik twee handen op 1 buik ben) zwanger is na 1x proberen op de natuurlijke manier. Ik vind het zo moeilijk. Gun het haar enorm. Maar het contrast hoe makkelijk ze zwanger is geworden is zo groot. Iemand ervaring? En tips hoe ik hier het beste mee om kan gaan? 
    • Hoi meiden,  Ik sluit mij aan bij jullie wachtbankje. Aankomende maandag (morgen) heb ik hopelijk een eerste TP. Eind Nov. Start 1e punctie 8 eitjes bevrucht. Helaas TP ging niet door vanwege een bacterie in mijn bloed n.a.v punctie. Uiteindelijk 6 cryos ingevroren. Half januari mijn eerste cryo terugplaatsing gepland; cryo heeft omtdooiing overleefd maar is in de nacht ingezakt. TP geannuleerd.  Nu dus dingen crossed dat ons embryotje de nacht overleefd En wij morgen het verlossende antwoord krijgen en dan afwachten net zoals iedereen hier.  Inmiddels hebben enkele van jullie al uitslag gehad hoe gaat het nu verder met jullie?  
  • Topics

  • Similar Content

    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By sofie
      Lieve wensmama's,
      Ik ben Sofie. Mijn verhaal hier op het forum gaat terug naar 2008-2009 toen ik na 3 inseminaties van start ging met IVF. Na 2 mislukte IVF pogingen was het op en besloot ik in de lente van 2009 om een hele lange pauze te nemen. Eentje waar ik nooit uit terugkeerde. Mijn man en ik besloten om te kiezen voor adoptie en werden mama en papa van 2 prachtige kinderen. Een jongen en een meisje uit Ethiopië.
      Twee jaar geleden liep ik tegen de muur. Kei hard, frontaal. Ik was op en leeg. Ik had alles om gelukkig te zijn maar er was een verdriet diep vanbinnen wat altijd was verborgen gebleven maar nu zwaar begon te wegen. Mijn buik heeft nooit mogen dragen, mijn lichaam werd verpakking en ik ben al die tijd alleen maar doorgegaan. Vallen, overeind krabbelen, doorgaan. Op naar de volgende poging, op naar adoptie, doorgaan altijd opnieuw.
      In 2008 kreeg mijn verdriet een naam, schaduwverdriet. Ver verborgen. Dat ik mama was van 2 prachtige parels maakte het een beetje meer taboe. Voor mij is het dat niet. Dat ik mijn kinderen graag zie met elke vezel van mijn lichaam staat los van het verdriet dat ik al die jaren heb verstopt. Het verliezen van mezelf, de liefde voor mijn lichaam, dat intimiteit anders werd ...
      Sinds die periode ben ik beginnen praten en schrijven. Eerst op een blog http://afscheidvaneenwens.blogspot.com/ en later op de nu nog actieve blog https://simpelwegsofie.blogspot.com/
      En dan deed ik nog gekker, ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte naar een uitgeverij. Ze zeiden JA ...
      In april zal uitgeverij Borgerhoff&Lamberigts mijn boek uitgeven. Het boek met de titel "Later wil ik mama worden" - "Wanneer verlangen naar een kind een litteken wordt"
      Er zijn een paar redenen die me gesterkt hebben om het boek te schrijven. Het taboe doorbreken want dat is en blijft het nog steeds een beetje en kinderwensouders een hart onder de riem steken. Praat erover, verstop je verdriet niet, blijf leven en geloof in jezelf. Aan hun omgeving wil ik zeggen "stuur een bloemetje, een knuffel, wees niet stil ook al weet je niet wat zeggen".
      Ik schrijf het hier omdat dit forum en de meidengroep van toen mij overeind hield. Dag in dag uit waren hier luisterende oren, virtuele knuffels en zoveel warmte.
      Mocht je meer willen weten of het boek volgen kan dat via de blogs of op facebook en Instagram onder @laterwilikmamaworden
      Heel veel sterkte, liefde en warmte wens ik jullie allen
      Sofie 
       

×

Important Information

Terms of Use