Jump to content
Sign in to follow this  
KimU

Misselijk dag na punctie

Recommended Posts

Wij zijn bezig met ons eerste IVF traject.

Tot nu toe ging spuiten etc prima, nergens last van gehad. Gisteren was de punctie, alleen ben ik vandaag de hele dag al een beetje misselijk. Waar kan dit door komen? Buikpijn heb ik nauwelijks, en stoelgang lijkt ook oke... Hebben anderen ervaring hiermee? Hoe zorg ik ervoor dat de misselijkheid zakt?

 

Edited by KimU

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By Nora91
      Goedemorgen allemaal!

      Bij onze eerste IVF poging drie weken terug zijn er geen bevruchtingen opgetreden, dit omdat er geen rijpe eicellen waren.

      De arts zegt dat er twee opties zijn: of ik reageer niet goed genoeg op de medicatie (1 x daags 150 gonal-f, 1 x daags decapeptyl en eenmalig 5000 pregnyl). Dan zal ik bij de volgende poging menopur erbij krijgen en een dubbele dosis pregnyl. Of dit hoort nou eenmaal bij mij en dan is er niks aan te doen.

      Zijn er hier dames die met gonal-f geen rijpe eicellen hadden maar in combinatie met menopur wel rijpe eicellen?

      Het komt maar heel weinig voor en kan er zo weinig (niks) op internet over vinden.
    • By Nora91
      Goedemorgen allemaal,
      Ik ben hier nieuw! Ik ben al een tijdje lid van Babybytes, maar daar vind ik niet echt informatie over mijn situatie op dit moment.
      Ik was wat aan het rondsurfen en toen kwam ik op deze site terecht. Her en der wat gelezen, maar allemaal oude berichten (2010).
      Wij zijn 3.5 jaar bezig met onze kinderwens. Tot onze eerste ivf behandeling was iedereen ervan overtuigd dat alles prima werkte zowel bij mij als bij vriendlief.
      Twee weken terug onze eerste ivf behandeling gehad na 6 niet gelukte iui's. 11 eicellen en 60 miljoen zaadcellen. Ik was nog bang dat ze zouden zeggen geen eicellen dus super blij. Met zo een aantal verwacht je toch wel bevruchting maar twee dagen later kregen we een telefoontje dat er géén één bevruchting was ontstaan! 
      Nu hadden we afgelopen donderdag een gesprek en vertelde ze ons dat er geen rijpe eicellen tussen zitten. 
      Deze donderdag hebben we nog een vervolg gesprek zodat we alles even konden laten bezinken.
      Hun plan is nu dat ik naast de decapeptyl, gonal-f 150 en pregnyl 5000, menopur ga gebruiken. En dat er een dubbele dosis pregnyl gegeven wordt. Want het kan zijn dat ik te weinig reageer op de medicatie. En menopur en dubbel pregnyl helpt bij de rijping. Ze zullen dan wel icsi gaan doen om geen risico te nemen dat de zaadcellen eventueel niet door de wand komen.
      Dit komt maar heel weinig voor dus ze kon ook geen slagingskansen geven. De kans is er ook dat dit 'bij mij past" en dan hebben we vette pech want dan moet je naar eiceldonatie gaan kijken. 
      Zijn er hier meiden die geen rijpe eicellen hadden maar met menopur wel rijpe eicellen? Of met een andere behandeling?
    • By Kiki88
      Hoi hoi,
      ik ben kiki bijna 31 jaar oud en wil graag mijn ervaring delen en natuurlijk ook om andere hun ervaringen te lezen. Ik ben niet de enige vrouw die niet makkelijk zwanger word. Zal het kort uitleggen hoe het bij mij zit. 
      Ik heb pcos en daardoor verminderd vruchtbaar ik heb genoeg eitjes gelukkig dat is het probleem gelukkig niet. Nog wat erfelijke afwijkingen maar geen ernstige aandoeningen. 
      We zijn gestart in 2013 en hebben jaren lang iui behandelingen gehad. 
      In 2017 werd besloten dat iui niet meer zinvol was en de fertilitiets arts besloot in overleg met ons dat we het beste een icsi behandeling konden gaan doen. Ik was daar nog niet klaar voor en had toen nog niet de teleurstelling verwerkt en na een hoop gedoe eromheen wilde ik een pauze inlassen. Zo gezegd zo gedaan en we waren +\-1,5 zelfs gestopt. Sinds juni 2019 hebben we ons weer aangemeld en mochten we na een menstruatie gaan starten en die bleef weer eens uit dus werd die weer opgewekt dmv medicatie. Dit leek in eerste instantie niet eens te werken dus werd er een inwendige echo ingepland. De arts dacht ook niet meer dat er een menstruatie zou komen dus ik mocht gaan starten met de icsi behandeling. Ik mocht dezelfde avond al starten met gonal-f en certrotide. Er werd gekozen voor een lage dosering (112,5) ivm overstimulatie want dat willen we natuurlijk niet. 
      Na een paar dagen weer terug voor een echo maar telkens groeide mijn eitjes nauwelijks. dus een a twee keer per week op en neer rijden voor een echo en medicijnen, dit hebben we ruim 4,5 week gedaan. 
      Op een gegeven moment zei de arts ik ga je de hoogste dosering geven en dan wil ik je na het weekend terug zien. Weer spuiten en wachten. Maar eindelijk groeide de eitjes goed. Enorm last gehad van mijn buik maar dat was ook niet zo gek met bijna 30 eitjes. Maar omdat ze nog net niet groot genoeg waren moest ik nog even doorgaan met spuiten. Twee dagen later mochten we terug komen voor een echo en ja hoor de eitjes waren groot genoeg! Kreeg erna gelijk medicijnen mee wat nodig was voor de punctie. En vrijdag 27/09/2019 mochten we terug komen voor de punctie. Ik wilde in eerste instantie een roesje want wilde niks mee krijgen ivm de zenuwen. Maar de arts raadde toch een pijnstilling aan ivm zoveel eitjes die aangeprikt moeten worden. 
      Omdat ik een aangeboren bindweefsel afwijking heb werken verdovingen/pijnstillers heel slecht en soms helemaal niet. Ik kreeg voor de punctie gestart werd dormicum en werd gezegd dat het pijnstillend zou werken. Ik werd even een paar seconden licht in mijn hoofd en dat trok daarna weg en werd helder. Dus de arts zei ik ga toch beginnen. Ik heb nog nooit zo’n helse pijn gevoeld. Ik gaf aan dat ik het echt niet aan kon dus werd de tweede dosering gegeven. Ik heb alles gevoeld. De naald die steeds doorgeprikt werd en de stekende pijn die erna volgde. Hierop was ik absoluut niet op voorbereid. Het leek wel uren te duren en als ik aangaf dat ze moest stoppen ging ze door want ze was bijna klaar. Ik heb gehuild en kon bijna geen adem meer halen van de pijn. Ik had al mijn eisprong gehad en had daarom al enorme buikpijn. Maar had nog genoeg eitjes om eruit te halen  wat ik wel erg vond was dat de arts die de punctie zou gaan doen advies vroeg aan een andere arts om mee te kijken omdat ze dit nooit eerder had gezien en niet wist wat ze nu moest doen  de andere arts had geen tijd die zat midden in z’n eigen spreekuur. Dat stelde me al niet gerust maar goed konden niet langer wachten voordat alle eitjes gingen springen. Ik vond de behandeling traumatisch en verschrikkelijk pijnlijk. Na dat ik klaar was had ik opgezocht wat het middel wat zij gebruikt heeft als pijnstilling doet  blijkbaar is het een spierontspanner en geen pijnstiller dus eigenlijk logisch dat ik alles gevoeld heb. Ook omdat ik nog wat vocht had heeft ze dit ook aangeprikt en verwijderd. Uiteindelijk 22 eicellen in totaal dus het was gelukkig niet voor niks!
      Mijn man z’n vingers heb ik helemaal fijn geknepen dat ie zei laat even los aub want voel mijn vingers niet meer. Haha gerum! 
      Ik was zo blij dat het voorbij was de pijn naderhand was wel minder maar kon niet rechtop lopen door de buikpijn. Helaas weer antibiotica mee waar ii niet goed op reageer maar wat moet dat moet hè.
      Nu een dag later gaat het al stukken beter. De pijn is onder controle dmv pijnstillers. Werden we gebeld om de uitslag te bespreken....
      22 rijpe eitjes dat wisten we al. 6 eicellen die bevrucht zijn en 2 die enigszins twijfelachtig zijn maar misschien groeien ze nog door dus die hielden ze nog even in de gaten. Op dag 4,5 en 6 worden de embryo’s ingevroren en de TP vind pas over twee maanden aangezien ze willen dat je twee menstruaties hebt voordat ze überhaupt terug plaatsen. Daar ben ik wel blij mee eerlijk gezegd. Even herstellen en verwerken wat er allemaal gebeurd is de afgelopen tijd. 
       
      Hebben jullie de punctie ook zo ervaren of juist niet maar erna bijvoorbeeld veel last gehad?
      wil je jouw ervaring delen? Graag! Lees dit met liefde en plezier en probeer zsm terug te reageren 😁
    • By KimU
      Bij onze eerste ivf punctie gisteren hebben ze 10 eicellen geoogst, helaas belden ze vanmorgen dat er tot nu toe maar 1 eicel tekenen van bevruchting liet zien. Vanmifdag en morgen kijken ze opnieuw en morgenochtend word ik weer gebeld. 1 zou genoeg zijn, maar de opbrengst lijkt wel mager... kan het zijn dat eicellen pas later tekenen van bevruchting laten zien? Ik hoor graag jullie verhalen!


  • Posts

    • Ja, dat was het zeker @Kiona77 was echt een smack in the face... Dat ik er niks van gemerkt heb voelt alsof mijn lichaam me in de steek heeft gelaten.... Ik ben op 7 september bevallen en mijn zusje was erbij. Ze heeft alles ook gezien en dat moet voor haar heel heftig geweest zijn. De zusters in het ziekenhuis waren erg lief voor me en heel respectvol tov mijn zoontje. Toen hij geboren is heeft de gynaecoloog hem in een bakje water gelegd en toen ik vroeg hoe hij eruit zag zei ze meteen, oh, het is een heel mooi kindje. Ze hadden het ook steeds over een kindje en niet over een vruchtje oid. Ze hebben nog geprobeerd hand- en voetafdrukjes te maken, maar dat was helaas niet gelukt. Ik mocht zelf kiezen of ik hem wilde meenemen of daar wilde laten, dan zou hij gecremeerd worden met lotgenootjes. Maar er was geen haar op mijn hoofd die erover dacht hem daar te laten, die hoorde bij mij en moest mee. Ik heb hem hier nog een paar dagen in de koelkast bewaard en mensen die hem wilden zien konden hem zien. Het was heel confronterend zo'n klein minimensje in zo'n bakje water te zien liggen. De zaterdag na zijn geboorte heb ik hem in de tuin begraven, er staat een kaboutertje bij en er ligt een steentje op in de vorm van een hartje met de tekst "wish you were here..." Lichamelijk ben ik er wel vrij snel van hersteld en heb de eerste menstruatie ook alweer achter de rug. Mentaal is het af en toe best nog een struggle, maar ja, dat hoort ook wel bij een rouwproces, wat dit ook gewoon is. Dan nog over de uitslag... Die is er geen.... De gynaecoloog belde me gister heel laat nog op, was al 17.30 uur ofzo, ik dacht dat ze me vergeten was.... Ze vertelde dat Maastricht mijn gegevens kwijt is en dat ze aan het zoeken zijn. Lekker slordig, heb ik weer.... Pfff.... Ze zou me volgende week terugbellen of het dan misschien gevonden is, maar ik ben er bang voor. Verder wil ze me nog prikken op vitamine D en B12 om te bekijken hoe die waardes zijn. Just to be sure. Ze hadden nu bloed getest op oa schildklier, suiker, nierfunctie en of er bloed van het kindje in mijn bloed aanwezig was. Dat was allemaal goed, ook de bloeddruk en mijn hartslag in rust was mooi laag (60). Lichamelijk ben ik volgens haar in goede conditie. Ze zei dat er lichamelijk gezien geen enkele reden is waarom ik geen goede zwangerschap zou kunnen hebben, alleen mentaal gaat het dan waarschijnlijk wel heel zwaar zijn zei ze dus dat is dan aan mij of ik dat wel of niet aan zou kunnen. Met de placenta onderzoeken ze trouwens op chromosomen afwijkingen, die worden meestal niet gevonden zei ze, maar als ze daar iets in zouden vinden dan zou het dus aan het kindje gelegen hebben, dat er bij hem iets niet goed zat. Als dat zo is dan zou ik dat wel heel erg graag willen weten, maar ook als er niks is gevonden, zodat er iig een uitslag is.
    • Whoohooo gefeliciteerd @Onzefamilie Wat een goed nieuws voor jullie en dit wondertje is here to stay hoor. Probeer niet teveel zorgen te maken en te genieten. @DinaDina29 wat fijn dat het bij jou allemaal goed gaat, alweer ruim over de helt, gaat hard. Wat ontzettend balen van je werk zeg, daar zit je idd helemaal niet op te wachten als je zwanger bent. Kwetsbaar en vol hormonen kun je zo'n bad nieuws stuk minder goed handelen dan normaal denk ik. En solliciteren is nu ook wellicht wat lastiger, toch hoop ik dat je snel een nieuwe leuke baan vind. Probeer te genieten van je zwangerschap mop, ik snap je angst, zou ik ook hebben, maar toch ben ik dankbaar dat ik 2 maanden heel gelukkig heb kunnen zijn, het was veel te kort, maar dit nemen ze me nooit meer af, eindelijk was ik gelukkig, eindelijk..... Dank voor je lieve woordjes, ik heb echt een poeptijd gehad en been through hell. Intussen weer beetje opgekrabbeld, maar het verdriet zit nog heel erg diep. Life goes on en van zitten kniezen op de bank is nog nooit iemand beter geworden. Ik heb nog 2 cryo's maar of het mogelijk is die op korte termijn te laten terugzetten weet ik niet. Sowieso is het verlies van mijn zoontje keihard binnen gekomen, maar momenteel is het land ook dicht voor oa Nederland, de cijfers zullen dan eerst naar beneden moeten voordat ik daarheen kan. Via Duitsland zou evt wel kunnen, maar dan moet die grens wel open blijven. Volgens de gynaecoloog in Nederland en ook de dokter daar is er geen enkele fysieke reden om het niet te doen. Ik ben gezond en alle bloedwaardes waren goed. De uitslag van de placenta heeft Maastricht kwijtgemaakt, dus helaas heb ik daar geen gegevens van. Voor zover nu bekend is het dikke pech geweest, dus dat maakt het extra zuur.  
    • Ja, goed idee, dat eindeloze wachten zeker nu is toch knap waardeloos. Ik hoop dat je lijf bedenkt dat nu wel een goed moment is, hihi, en dat je provera niet nodig hebt. Maar anders is het maar zo 😉 Ik duim dat je snel helderheid hebt en verder kunt!
    • @Johanna82 eigenlijk heb ik altijd wel een ovulatie, alleen dus vrij onregelmatig en soms heel laat. Als het komende week nog niet komt dan ga ik denk ik toch maar bellen voor een Provera kuurtje!
    • Jeetje @Kitje die komt wel ff binnen. 14 weken zwanger... Ook heftig als je het niet aan ziet komen. Lijkt me verschrikkelijk als je moet bevallen in zo'n situatie. Hoop dat je wel steun had uit je omgeving. Wel heel fijn dat je je zoontje mee mocht nemen dan kan je op je eigen manier toch een beetje afscheid van hem nemen en blijft hij toch een beetje bij je.  Hoe was de uitslag gisteren? 
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use