Jump to content

Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)


Kitje
 Share

Recommended Posts

Ah, dankje @Aslyn het gaat idd de goede kant op, de verloskundige was ook heel tevreden, er is geen reden voor onbezorgdheid.
Vandaag ben ik een blij mens 😊
Ik weet niet of ik 9 juli ook een echo krijg, want ja, die 'iedere week echo' was bij het ziekenhuis en niet bij de verloskundige, want de volgende afspraak is maar 10 minuutjes, dus waarschijnlijk alleen hartje luisteren, maar goed, dat is ook goed, dan weet ik dat die er nog is.
Ik kan ook altijd een echo inplannen bij het echocentrum waar ik mijn echo voor terugplaatsing heb laten doen, dat moet ik dan wel betalen, maar goed, als ik ongerust ben kan dat altijd.

Het leven zit idd vol verrassingen en momenteel is mijn leven een wonder.

Dat is dus precies wat de arts in Cyprus tegen mij zei na de terugplaatsing, zijn letterlijke woorden waren: 'go back to your normal life'
Dat kwam er op neer dat alles wat ik vantevoren deed, dat ik dat nu ook mag doen, ook sporten als ik dat altijd gedaan heb.
Nu is het zo dat ik dat wel altijd gedaan heb alleen door die stomme lockdown en sluiting van sportscholen dus sinds december niet meer.
Wandelen is idd heel goed tijdens zwangerschap en doe ik doordeweeks met mijn collega in de lunchpauze, een half uurtje, maar zo in mijn eentje vind ik daar weinig aan.
Ik woon te ver van de zee en vind de Nederlandse zee koud en vies, dus dat wordt hem ook niet.

Volgens de verloskundige kan op rustig tempo sporten echt geen kwaad, geen rechte buikspieren, wel schuine en bewegen is sowieso goed.
Ik voel me zelf gewoon beter als ik beweeg en ik mis dat enorm.
Tot december ging ik 3-4 keer per week naar de sportschool, ook geen heftig programma hoor, gewoon een beginners programmatje van spinning of een virtuele groepsles of in de sportschool zelf, drie kwartiertjes meestal, soms een uurtje.
Ik heb dus toch een sport afspraak ingepland en een ultra beginners workout gevonden van ongeveer 3 kwartiertjes, zondag pas hoor, want komende dagen heb ik het beetje druk, dus zondagmiddag ga ik gewoon eens kijken hoe het voelt en anders ga ik gewoon op de loopband lopen (niet rennen).

Thanks voor het meedenken Aslyn 😊

Link to comment
Share on other sites

@Kitje Wat een fantastisch nieuws! Owh, zo enorm blij voor je / jullie! En zo fijn dat je over 2 weken gelukkig weer een echo hebt....2 Weken wachten is al lang genoeg 🙂 
En goed doorwandelen is denk ik in jouw geval verstandig; als je al een half jaar niet gesport hebt dan is het risico te groot en zou ik dat eerlijk gezegd niet nemen. 

Ze hebben mij trouwens gestimuleerd met 300 Menopur en dat was dus al het maximale volgens het ziekenhuis. Ik vind het wel raar dat ze nooit mijn AMH hebben opgemeten in het ziekenhuis. Je moet al zo vaak bloedprikken, dan kan dat er ook nog wel bij denk ik dan. Volgens mij gewoon even een extra hokje aanvinken. Maar goed, weg met het ziekenhuis! 

 

@Aslyn Ik ben niet snel jaloers, maar dat je op Curaçao zit maakt me toch wel een beetje jaloers hoor hihi 😉 En wat een fijn en leuk verhaal over die vriendin van 46 en die je daar hebt ontmoet en ook op Cyprus is geweest. Succesverhalen maken me alleen maar blij. Alhoewel ik het wel een beetje snap met die kennis die je tegenkwam. Ik had dat ook na mijn miskraam. Iemand uit mijn sportteam was gelijk met mij zwanger en toen kwam ik haar tegen in de stad met een dikke buik en toen dacht ik wel even: Hmm, mijn buik had er ook zo uit moeten zien 😞 Eigenlijk heb ik dat alleen toen gehad. 

@Axelle ah, wat vervelend 😞 Even een virtuele knuffel voor jou en hopelijk snel door naar de volgende ronde! 


@Paulma Oeh, ik ga duimen voor je! 🤞

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel meisjes!

@Chrissy ik weet niet of ik dan een echo krijg over 2 weken want die afspraak duurt maar 10 minuutjes en de afspraken die ik voorheen gehad heb duurden langer, wellicht gaan ze alleen naar het hartje luisteren dan, of gewoon heel even vlug kijken of alles in orde is, want over 2 weken zit ik wel zo'n beetje op de tijd dat het vorige keer mis ging.

Dat is dus het probleem met bewegen Chrissy, ik vind wandelen echt geen ene ruk aan, dus dat gebeurt dan ook niet.
Alleen als ik op mijn werk ben een half uurtje met mijn collega want dat vind ik wel gezellig, met iemand samen, maar in mijn eentje wandelen, bleh.
Terwijl ik dus wel trouw naar de sportschool ging altijd, netjes 3x per week.
Volgens de verloskundige kan het echt geen kwaad zo lang ik maar rustig aan doe en toch vind ik dat ergens dan weer spannend.
Dus had ik een afspraak gemaakt en die toch weer gecanceld.
Rare muts denk ik dan.

Die AMH meten is idd een extra hokje aanvinken en wellicht een extra buisje, het is weinig moeite als je toch bloed moet afnemen om dat meteen mee te nemen idd, raar dat ze dat niet gedaan hebben.
In Nederland is 300 Menupur idd maximale, dat heb ik ook gehad, maar in buitenland schrijven ze rustig 450/600 en soms zelfs nog weleens meer voor.

Idd weg met dat ziekenhuis, niet meer aan denken, nieuwe ronde nieuwe kansen!

Hier intussen weer peentjes aan het zweten, kennelijk is er toch wat in mijn bloed gevonden dat niet goed was, men is alleen 'vergeten' dit te melden (het ziekenhuis is hier to blame niet de verloskundige).
Kennelijk is bij het bloedonderzoek begin april een verhoogde hoeveelheid antistoffen van de schildklier gevonden, wat wil zeggen dat mijn lichaam dus mijn schildklier aan het aanvallen is (voor zover ik het begreep dan) waardoor uiteindelijk de schildklier steeds langzamer gaat werken, er is een vermoeden dat ik de ziekte van Hashimoto heb (90% kans daarop).

De waarden van de schildklier zelf waren nog wel goed, die vielen nog binnen de marge, maar dit heb ik nu opnieuw moeten laten testen en moet in de gaten gehouden worden.
Als de waarden slecht(er) worden dan moet ik Thyrax gaan slikken, dit helpt dan om de waarden weer binnen de juiste kaders te krijgen en is volgens de verloskundige volstrekt veilig tijdens de zwangerschap.
Helaas geeft dit alles dus wel weer een groter risico op... jawel... miskraam dus.
Zit dus weer opnieuw in de piepzak.

Heb die ziekte ook gegoogeld natuurlijk, werd ik ook niet blij van.
Veel van die klachten die ze beschrijven ervaar ik overigens niet en van wat ik ervan begreep kunnen ze niet veel doen aan die verhoogde antistoffen, maar is het allerbelangrijkste om die schildklierwaarden op peil te houden.
Bij mij vielen ze in april nog ruim binnen de juiste marges, maar waren ze wel iets slechter geworden tov september.
Ik hoop dan maar dat het nog steeds goed is.

De verloskundige probeerde me wel gerust te stellen dat ze normaliter niet eens op schildklier prikken en dat er waarschijnlijk ook een hoop zijn die het niet eens geweten hebben en een goede zwangerschap hebben gehad en als dat er ook nog gradaties zijn in de mate waarin je het hebt enzo, dus dan hoop ik maar, omdat ik veel van die klachten niet herken dat ik in beginstadium zit en er nog niks aan het handje is.
Maar een onbezorgde zwangerschap is wel mijlenver weg 😅

Anyway, dit was mijn portie geklaag voor vandaag.
Verder voel ik me prima en hobbelen we gestaag richting de 12 weken en het einde van het eerste trimester.

Hoe is het verder met iedereen hier? 
@Paulma intussen wat meer duidelijkheid of nog in afwachting van menstruatie en binnenkort een test?
Fingers crossed nog steeds hier hoor dat het 'gewoon' natuurlijk gelukt is bij jullie.

Lieve groetjes voor iedereen!

 

Link to comment
Share on other sites

@Kitje Jeetje, wat een vervelend nieuws weer zeg. Kan het me voorstellen dat je weer even in zak en as zit. Wanneer krijg je daar meer duidelijkheid over? Die ziekenhuizen ook grr! Gewoon maar 'even' vergeten.

Pfft, ik hoop dat je dan over de grens heen bent dat het de vorige keer mis ging voordat ze je medicatie gaan geven. Jeetje, je moet er toch niet aan denken dat je dit kindje ook weer zou moeten verliezen! Ik ga weer duimen voor je in ieder geval hoor!

Alleen even het hartje luisteren over 1,5 week zou ook al mooi zijn! Dan hoop ik dat er wat van je afvalt! Het moet gewoon goed komen, daar ben ik van overtuigd!

Misschien dat de stap om te gaan sporten dan ook weer wat makkelijker wordt , maar snap ook dat je nu wat terughoudend bent hoor.

Ja, het is zo raar dat ze mijn AMH niet hebben gemeten in het ziekenhuis. Maar eigenlijk is heel dat traject in het ziekenhuis rommelig en chaotisch gegaan als ik er soms eens aan terugdenk. Hoe vaak ik ook wel niet bij de apotheek aan de bel heb getrokken omdat ze op een gegeven moment geen Menopur meer konden leveren en ik vervolgens ook nog eens tijdens het traject mocht overstappen naar een ander middel! Ik weet niet eens de naam/het merk meer. Een arts weer was vergeten de juiste medicatie voor te schrijven. Artsen die je altijd als een nummer behandelden en nooit veel vertelden over wat er wel of niet aan de hand was. Het maar vervelend vonden als je daar kritische vragen over stelde etc. En dan nog maar niet te spreken over het laatste botte evaluatiegesprek per telefoon! Maar goed, heb besloten om daar niks meer mee te doen en we kijken weer vooruit en gaan er weer voor



Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk

Link to comment
Share on other sites

Ach jee, lieve @Kitje wat een naar en onverwachte diagnose, de ziekte van Hashimoto (? 90%) Dat heb ik natuurlijk bij dokter Google moeten nalezen, want daar had ik nog niet eerder van gehoord. Hormoonschommelingen door een niet goed functionerende schildklier, als ik het even vluchtig samenvat. Het zou inderdaad kunnen verklaren hoe je je zoontje vorig jaar bent verloren en pfff, ja, dat staat een zorgeloze zwangerschap zeker wel wat in de weg, desondanks leest het alsof je in goede en zorgzame handen bent, en het feit dat je de symptomen niet voelt, dat lijkt me ook een heel gunstig teken. Iets waarmee je kunt leven, maar waarbij je  - en je zorgers, doktoren - extra bedachtzaam mee zullen / moeten zijn tijdens de zwangerschap. In je hoeveelste week was je nu ook alweer, de kritische 12 weken zitter er bijna op volgens mij, het leest verdrietig, maar toch ook hoopvol Kitje. Een digitale knuffel voor jou voor nu, we leven met je mee. 🌹

Link to comment
Share on other sites

Hallo lieve meiden..

even een vraag.. ik heb sinds een dag of twee na het spuiten van de gonal f een licht gevoel in me hoofd niet echt duizelig maar een gek gevoel ook moet ik mijn ogen een soort van scherp stellen continue (ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven) en heb ik een gekke smaak in mijn mond...woensdag ga ik weer naar de poli maar ik dacht misschien herkent een van jullie dit en kunnen jullie me gerust stellen🙈😊
 

Hoe gaat het met jullie?? 
 

@Kitje wat een fantastisch nieuws!! ❤️Hoe fijn om je kleintje te zien en te horen.. probeer er van te genieten!! Al kan ik me voorstellen dat de angst niet (helemaal) naar de achtergrond zal verdwijnen. Hahaha ik wil trouwens normaliter ook allessssss weten.. ik zoek alles tot in details uit en bijt me overal in vast voor info ect. Ik moet en zou controle houden.. maar toch dit keer heb ik het minder.. ik heb bewust gekozen om van te voren niet te veel op te zoeken omdat ik denk ik anders helemaal gek wordt. Maar nu vraag ik dus alles aan jullie ahhaha

Fijne avond allemaal 💋

Link to comment
Share on other sites

Ik verwacht dat ik er wel duidelijkheid over krijg ergens deze week @Chrissy ik heb vrijdag bloed laten prikken, dat zullen ze dan begin van de week wel binnen krijgen daar.
Het ziekenhuis had het verder niet vermeld 'want ik was niet meer zwanger'
Alsof het dan niet van belang is om de schildklierwaarden op peil te houden ofzo, daarbij was ik in april druk doende met de terugplaatsing.
Wat een verstand toch weer, bah, die ziekenhuizen.....
Ik was er behoorlijk van over de zeik en nog wel eigenlijk ook en dat hele kleine beetje roze wolkje wat vorige week heel even voorbij kwam drijven is ook weer foetsie, zit ik weer in de rats.

Van wat ik begreep is het van belang dat die schildklierwaarden goed zijn, zo lang die goed zijn, is er (nog) niet zoveel aan de hand.
Die antistoffen die zitten er en die blijven er, die kunnen niet zoveel kwaad.
Kennelijk is het zo dat door die antistoffen de schildklier minder goed gaat werken en uiteindelijk steeds langzamer gaat werken.
Van wat ik kan zien van mijn waarden in april vielen die nog binnen de normale waarden, dus dan concludeer ik maar ff voor het gemak dat in april mijn schildklier nog naar behoren functioneerde.
Ook herken ik al die klachten niet die ze omschrijven, muv wat klachten die ik kan terugkoppelen aan de zwangerschap, zoals vermoeidheid en dat had ik voor de zwangerschap niet, dus dat is wel echt daarvan.

Die medicatie lees ik overal en zei ook de verloskundige kan totaal geen kwaad voor de kleine, dit is enkel schildklierhormonen om de waarden op peil te houden, maar zo lang die op peil zijn hoef ik (nog) geen medicatie.
Voor nu moet het dan goed in de gaten worden gehouden en regelmatig bloedprikken zodat men kan ingrijpen als het nodig is (met die medicatie dus).

Ik probeer heel hard dan maar positief te denken ook dus heb ik het weekend 'gewoon' allerlei babyboxen aangevraagd, kinderopvang aangevraagd en de kraamzorg ook maar meteen.

Bedankt voor je lieve woorden.

Als ik dat zo lees met jullie ziekenhuis dan ging er daar wel veel mis, wat een puinhoop als ik het zo lees zeg.
Zo ga je toch niet met mensen om die een gevoelig traject aangaan, jeetje, wat een minkukels daar zeg.
Idd, loslaten en verder, je schiet er niet zoveel mee op om het ziekenhuis er op aan te spreken, raak je zelf alleen maar gefrustreerd van en ze gaan toch niet onderkennen dat ze het fout hadden.
Is zonde van de energie, die kun je beter in wat anders steken.

Dankjewel @Axelle voor je lieve berichtje.
Ik heb het ook gegoogeld want ik kende het ook niet, ik werd niet blij van wat het veroorzaakt allemaal en vind het dan extra frappant dat het ziekenhuis het niet nodig vond om te melden want het heeft echt een behoorlijke impact op je leven, ook als je niet zwanger bent, wat dus simpel te verhelpen is met die medicatie, die je dan overigens wel levenslang moet blijven slikken.
Maar ja, als dat alles is.... So be it dan.

Destijds, in september hebben ze mijn schildklierwaarden ook gecheckt en die waren toen goed (nu ook nog steeds, of nou ja, in april dan).
Van wat ik begrijp heb je alleen een verhoogde kans op miskraam als die waarden niet goed zijn en het ook niet goed in de gaten wordt gehouden.
Als ze het goed onder controle hebben, met regelmatig bloedtesten en eventueel die Thyrax dan schijn je 'gewoon' een gezonde zwangerschap te kunnen voldragen.
Dat stelde me enigszins gerust.

De verloskundigen (en vooral die ene waar ik nu al een paar keer geweest ben) zijn hele fijne meiden, de gynaecoloog zelf is ook een toffe en meedenkend persoon.
In eerste instantie had de verloskundige gezegd dat ik zelfs thuis mocht bevallen, maar dit blijkt achteraf toch niet te mogen.
Vind ik niet erg want ik wilde dat eigenlijk toch niet en nu mag het niet dus klaar.

Omdat ik heb aangegeven heel graag bij de verloskundige te blijven en zij mij ook heel goed kunnen en willen monitoren vond de gynaecoloog het goed dat ik tot 30 weken daar blijf en daarna wil zij mij ook af en toe gaan zien.
Daar was ik heel blij mee, want vind het ziekenhuis vaak zo onpersoonlijk.
Zo lang het goed blijft gaan mag ik daar dus blijven tot de 30 weken.

Ik ben nu in de 12e week, woensdag ben ik precies 12 weken.
Die kritische grens ligt bij mij alleen niet daar want vorig jaar ging het mis erna.
Bij mij ligt die grens op 14 weken.

Vorig jaar ging ik wel braaf naar het ziekenhuis 'omdat dat beter zou zijn' en toen kreeg ik daar een echo en zou ik het eerste trimester bespreken, ik was toen 13+5.
Ik kreeg te horen dat mijn zoontje niet meer leefde en de maandag daarna met 14+1 is hij toen geboren.

Volgens de meting die ze gedaan hebben was hij overleden met 12+2 maar dit waag ik te betwijfelen omdat ik hem nog levend gezien heb precies op 12+2, toen heb ik een eerste gesprek gehad in het ziekenhuis en een vluchtige echo, hij leefde toen nog.

Verder ben ik bevallen van een heel mooi roze kindje, dat zag er echt niet uit alsof die al 2 weken dood in mijn buik lag.
Dit heb ik met de verloskundige besproken en zij denkt dat de kleine gestopt is met groeien en een paar dagen later overleden is, wanneer precies, dat weet niemand, maar dat is ergens tussen die 12+2 en 13+5 geweest.

De komende 2 weken gaan voor mij dus echt heel spannend worden en dat merk ik ook aan mezelf, dat ik gespannnen ben.
Ik weet dat dat niet goed is, maar ik wil dit kindje niet ook nog verliezen.
Die angst zit dieper dan ik vooraf had verwacht, eea ook te wijten aan de hormonen die ik in mijn lichaam heb en dan nog extra moet slikken, proppen en spuiten.

De volgende afspraak die ik heb is met 13+2 dus dat gaat een spannende worden en ik weet nu al dat ik die dag op ben van de zenuwen.
Gelukkig is die echo in de ochtend, dan zit ik er niet de hele dag tegenaan te hikken.
Voor nu hoop ik er maar het beste van en doe ik heel erg mijn best positief te blijven.

Ik heb zelf nooit Gonal F gehad @Christine79 Ik had Menopur, maar dat wat jij beschrijft herken ik niet.
Eerlijk gezegd had ik weinig last van de hormonen, ik hobbelde er vrij makkelijk doorheen allemaal.
Ik zou het zeker bespreken woensdag met de arts.

Dat heb ik ook idd, zoek alles uit en wil alles weten, over controlfreak gesproken ofzo... 😬
Ik heb de kleine niet gehoord vorige week, alleen gezien, ik had wel gevraagd of ze het geluid aan kon zetten, maar ze zei dat hij daar nog te klein voor was en ze dan alle echostralen op 1 punt moest richten en dat dat niet zo goed was voor de kleine, dus toen had ik zoiets van nou ja, als dat niet goed voor hem is, dan doe maar niet.
Ik zag dat zijn hartje het deed en hij zwaaide naar mij, dat was genoeg bewijs dat hij er nog is.

De verloskundige had erg met me te doen toen ik daar zat als een hoopje ellende te wachten op het oordeel van de echo.
Ze zei al meteen, 'nou die doet het gewoon' dat klonk dan weer erg grappig.

Fingers crossed voor jou voor woensdag, eind van de week de punctie toch Christine?
 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Lieve Kitje wat een achtbaan van emoties weer! Ik snap heel goed dat het schrikken is als je te horen krijgt dat er iets niet goed met je schildklier is en dit eventueel invloed kan hebben op je zwangerschap. Goed dat zowel meneer Google als de verloskundige aangeven dat de medicatie geen gevaar zal vormen voor een zwangerschap! Weet je al hoe vaak je de waarden moet laten controleren om er genoeg grip op te hebben? Kan de verloskundige dat ook doen? Of is dan toch dat ziekenhuis nodig? Ik kan mij voorstellen dat het niet mee valt met de zenuwen momenteel.... Zeker tot de echo volgende week, hopelijk lukt het ergens wat ontspanning te vinden, denk aan je!

@Christine79 Ik heb elke geen Gonal-F gebruikt (zowel IUI als beide ICSI pogingen en de laatste zelfs maximale dosering) en heb geen klachten ervaren van duizeligheid of zo. Wel had ik de laatste keer, met die maximale dosering dus, een paar dagen hoofdpijn en was ik soms een klein beetje misselijk. Maar eigenlijk verder weinig bijwerkingen. Ben benieuwd of de arts er iets over kan zeggen.

Ik zit inmiddels op cyclus dag 35 na de miskraam, waar ik normaal een cyclus heb van 26 dagen. Ik heb (natuurlijk 😎) getest maar helaas met een negatieve uitslag. Mijn vriendin (die gynaecologe is) zei een cyclus van 6 weken na de miskraam geen uitzondering is... Dus ik kan niets anders doen dan wachten en proberen mijn hoop een beetje te temperen. Ik heb namelijk geen enkel symptoom verder waaruit ik hoop uit kan putten behalve het uitblijven van de ongesteldheid. Maar ik ga komende zaterdag toch wel weer testen, mocht ik dan nog niet ongesteld zijn. Zou toch echt te leuk zijn als het spontaan gelukt zou zijn....!? Want we hebben in elk geval genoeg ons best gedaan 😏 @Aslyn hoe lang duurde jouw cyclus? Ook lang toch? Over 2 weken mag jij weer aan je volgende poging beginnen toch? Helemaal relax na je vakantie..... Goede uitgangspositie!

Link to comment
Share on other sites

@Kitjeow wat stom van mij .. ik lees pas nu de andere berichten die je had gestuurd na je echo over je schildklier.. sorry!! 
 

ik hoop dat ze er snel bij zijn en het met thyrax te behandelen is.. dat zou wel een hoop verklaren van je vorige zwangerschap..

i will keep my fingers crossed 🤞🏼 dit keer gaat het gewoon helemaal goed gaan❤️💪🏼
 

ik kom net van de gyn.. en vrijdag helaas nog geen punctie want “ze” waren nog niet groot genoeg..😭 voel me meteen weer zo een mislukkeling. Er waren er links 3 en rechts ook 3. Is dat niet weinig?? En tis toch een slecht teken als het niet groeit?? Pfff heb meteen stress weer.. vrijdag moet ik weer terug voor een echo😢
 

 

Link to comment
Share on other sites

@Paulma ja de gyn herkende het ook niet direct.. misschien was het gewoon een combi van vermoeidheid spanning oid. 
het zou zeker mooi zijn als het spontaan lukt.. meer dan je best kan je niet doen😉ik hoop zo met je mee 🙏🏼 En anders idd wachten tot de menstruatie doorbreekt. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Hi @Christine79 ik snap je stress. Maar voel je alsjeblieft geen mislukkeling!! Ik had de laatste poging ook stress die achteraf toch niet nodig bleek...
Het laten groeien van eitjes bij een IVF/ICSI poging gaat minder snel dan bij IUI. Omdat er veel meer tegelijk moeten groeien (denk ik), dus maak je geen zorgen dat de punctie iets minder snel is. Ik was daar mijn eerste ISCI ronde in elk geval een beetje verbaasd over. Omdat ik de snelheid van groeien van IUI had verwacht... Maar dit duurde echt langer

Bij mijn laatste poging leken er "maar" 4 follikels te oogsten, tijdens de een na laatste echo voor de punctie. En uiteindelijk zijn er 9!! geoogst (waarvan 1 onrijp). Ik had toen ook een gesprekje met de arts of we de poging wel door moesten zetten omdat 4 niet heel veel is. Zijn advies was van wel, en hij zei erbij, de echo is maar 2 dimensionaal, dus is het niet helemaal duidelijk of er achter die follikels nog een paar mee doen. Wat dus achteraf bij mij wel het geval bleek. Daarnaast vertelde hij dat de kwaliteit van de follikels meestal relatief gezien beter is bij een laag aantal dan bij een hoog aantal follikels. Dus ook van 4 follikels was zijn hoop/verwachting wel dat er minimaal 2 bruikbare embryo's uit zouden komen. Ik had uiteindelijk 9 follikels, 8 eitjes, 6 bevruchtingen, 3 bruikbare embryo's' (1 vers en 2 cryo's).  Op dit forum zijn ook wel verhalen te vinden van dames die 4 follikels hadden bij de oogst en ook 3 bruikbare embryo's . Dus met 6 (of misschien dus bij het oogsten meer) kunnen er prima een mooi aantal embryo's uit komen. Even een hart onder de riem!! Blijf hoop houden, dat is echt niet onrealistisch in dit geval!!! 

Link to comment
Share on other sites

Ja, een achtbaan is het zeker @Paulma
Van wat ik begrijp wat ik allemaal erover gelezen heb is dat die Thyrax niet echt een medicijn is maar een schildklierhormoon omdat mijn lichaam dat dan (op den duur) te weinig of niet meer aanmaakt, eigenlijk beetje zelfde idee als met de hormonen die we tijdens onze trajecten toegediend krijgen, zo moet je het een beetje zien.
Alleen moet ik dit dan wel de rest van mijn leven blijven gebruiken, dat vind ik wel minder, maar ja.

Het verdere verloop weet ik eigenlijk nog helemaal niks van, ik heb ook de uitslagen van het bloedonderzoek van vrijdag nog niet gehad.
Alles is mede afhankelijk van dat onderzoek denk ik ook.
Ik lees her en der wel berichten dat je dan iedere 4 weken zou moeten controleren, maar dit is dan bij mensen die al Thyrax moeten nemen.

De verloskundige kan dit niet doen, er moet een buisje bloed afgenomen worden en dit moet dan onderzocht worden in een lab.
Dus daar moet je dan voor naar een priklocatie, maar op zich is dat geen punt want dat zit bij mijn werk om de hoek, dus dat kan ik makkelijk een keertje combineren.
Naar het ziekenhuis hoef je niet perse daarvoor.

Het voelt een beetje rot dat ik nu niet weet hoe of wat.
Afleiding heb ik wel gelukkig, heb mijn werk en zorg wel dat ik ook genoeg te doen heb enzo.
Nog iets meer dan een week tot de volgende afspraak bij de vk.
Het is overigens niet zeker of ik dan wel een echo krijg, het is maar 10 minuutjes de afspraak, wellicht luisteren ze naar het hartje alleen of even een vluchtige echo ofzo, ik weet het eigenlijk niet.
Eerst had ik zoiets van, als ik maar het hartje kan horen, maar nu heb ik meer zoiets van maar ik wil het eigenlijk ook wel gewoon zien.
Ik bespreek het volgende week wel gewoon met de vk.

Balen dat je test negatief was Paulma en dat je zo'n lange cyclus hebt nu ook.
Als het dan toch niet zo is dan liefst maar zo vlug mogelijk die menstruatie, dan kun je weer verder.....

Fijn dat je vriendin gynaecoloog is, dan kun je met veel vragen bij haar terecht.
Tegen mij is dat toen ook gezegd vorig jaar trouwens, dat het best langer kon duren voordat ik weer ongesteld zou worden.
Bij mij ging die vlieger niet op, gewoon 27 dagen weer, zat ik toen niet echt op te kijken, maar ja.
Hopelijk dat het toch vlug doorbreekt, je zit nu in zo'n 'ik wil graag verder maar kan nu niks' modus en die is niet fijn.

Dat wil helemaal niks zeggen @Christine79 als ze nog te klein zijn, ze kunnen zomaar opeens gaan groeien en wellicht groeien ze bij jou wat langzamer, ik had ook geen 'vlotte' eitjes, maar uiteindelijk werden ze toch groot genoeg, dan duurt het stimuleren gewoon ietsje langer.
6 Eitjes voor nu is een mooie score en wie weet  komt er nog een enkel eitje meer mee.
Geen mislukkeling voelen hoor, want dat is echt niet nodig.
Niet wanhopen hoor, gewoon even vrijdag afwachten wat ze dan zeggen.
Wat Paulma ook zegt, zij had ineens het dubbele aantal eitjes van wat ze verwacht had.
Fingers crossed dat ze vrijdag allemaal een mooi groeispurtje gemaakt hebben.

Meisjes, dan nog even over het schildklierverhaal en de vorige zwangerschap.
Vorig jaar ben ik ook geprikt op schildklier, toen (en ook in april nog) waren mijn waardes goed.
Goede waardes wil zeggen niks aan het handje.
De kleine is niet gestorven daardoor.

De antistoffen die in mijn bloed gevonden zijn in april geeft enkel aan dat er iets niet goed aan het gaan is.
Die antistoffen gaan ook nooit meer uit mijn lichaam, dat is wat die ziekte veroorzaakt, ik maak antistoffen aan die je eigenlijk niet wil.
Door die antistoffen gaat de schildklier minder goed werken, dat kun je meten door die waardes die ik nu heb moeten laten prikken.
In september waren die gewoon goed en in april vielen ze ook nog binnen de 'normaal' waarden maar waren ze iets achteruit gegaan tov september.

Het gaat dus om de TSH en T4 waarden, die moeten op peil gehouden worden.
De TSH moet onder de 4 zitten, dat was bij mij 2,8 in september en 3,4 in april.
Dat valt dus nog binnen de gezonde marge maar gaat wel achteruit.

De T4 moet tussen de 9 en de 25 zitten, dat was bij mij in september 14 en in april 17.

Als ze niet op antistoffen hadden geprikt hadden ze enkel de TSH en T4 waarden geweten en hadden ze niet eens verder onderzoek gedaan waarschijnlijk omdat de waardes nog binnen de normale waarden vallen.
Dus eigenlijk is het alleen maar goed dat ze die antistoffen hebben gemeten want dan kunnen ze dat nu beter in de gaten houden.

Wat mij wel zorgen baart is het feit dat als je die waarden niet goed op peil kunt houden dat het dan een grotere kans geeft op een miskraam.
Ik ben dus bang dat de waarden tov april achteruit gegaan zijn en dat het dan nu niet meer goed zou zijn.
 

Link to comment
Share on other sites

Hi meisjes,


Vanmorgen ben ik ongesteld geworden, aan de ene kant balen (omdat ik toch een klein beetje hoop op een natuurlijke bevruchting had, maar geen enkel signaal hoor....) maar aan de andere kant goed want dan kan ik ten minste weer verder. 

Dus uiteindelijk een cyclus van 37 dagen.

Ik ben net begonnen met progynova te slikken want we gaan deze poging doen in een hormoon ondersteunde cyclus, de vorige 3 cryo's heb ik in mijn natuurlijke cyclus gehad (allemaal zonder succes). Ik heb maandag een uitgangsecho omdat er nog een mini restantje zat na de miskraam en willen ze checken of dat weg is. Als dat weg is mag mijn poging door gaan. Als het niet weg is, moet ik misschien nog een maand wachten omdat ze dan tijdens een hystroscopie dat restje zullen weghalen.  Dus nog even spannend of ik echt met een poging door mag. Maar er is in elk geval weer zicht op stappen... 

Wens jullie een fijn weekend!

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal, 
Hier even een dipje vanwege weer een menstruatie. Geloof soms ook dat het gewoon nooit meer mag gaan lukken 😞 Komt misschien ook omdat we nu vakantie hebben en je meer tijd hebt om alles van de afgelopen tijd te laten bezinken en te overdenken. Aan de andere kant ben ik ook blij dat we volgende week al een intake hebben bij de kliniek. Hoop alleen niet dat we dan weer eerst alles over moeten doen voordat we kunnen gaan starten, zoals weer alle bloedonderzoeken etc. Sorry, even een baaldag geloof ik 😞 

@Kitje, heb je de bloeduitslagen inmiddels al gekregen? Maar als ik het zo lees dan is het vwb je schildklier dus nodig om alles goed te blijven monitoren en zo nodig in te grijpen met medicijnen? Laten we dan vooral duimen dat het de komende maanden tijdens je zwangerschap nog even niet nodig hoeft te zijn! 🤞

@Christine79, 6 eitjes klinkt fantastisch! Ik zou er voor getekend hebben hoor! 🙂 Volgens mij moet je vanwege de kans op overstimulering ook niet al te veel eitjes willen hebben. Alhoewel de kans op een zwangerschap bij meer eitjes natuurlijk ook groter is, dus kan me je reactie ook wel weer voorstellen. Maar volgens mij kan je tevreden zijn. Weet je al meer over de datum van de punctie? 

@Paulma Oeh, dat klinkt ook als een spannende dag voor jou maandag. Ga duimen dat je weer met een poging mag starten. Zou fantastisch zijn! 🙂 

Link to comment
Share on other sites

Lieve dames, ik heb snel even alles doorgelezen. 
 

@Kitje geef het aan in het ziekenhuis en je kan vragen of ze dat strak in de gaten willen houden. Meid, ik snap je zorgen en dat je nog niet van je zwangerschap kan genieten. Ik denk dat iedere zwangere vrouw , ongeacht hoe ze zwanger zijn geworden, tot aan de geboorte die zorgen zal hebben, vooral als je weet dat het ook mis kan gaan. Ik kan je wel zeggen dat je niet moet stressen, maar ik snap je zo goed. Toch heb ik echt een goed gevoel. Ik blijf voor de duimen, bidden en hopen dat jij je verhaal hier goed gaat afsluiten. Dat de meiden over 10 jaar hier komen en dat ze  je verhaal lezen, dat het hoopgevend is voor heel veel meiden. 

@chrissy op jou reactie wil ook reageren. 
want ik lees dat je de moed een beetje is gezakt. 
zal ook wel met hormonen te maken hebben, dat mag ook, maar er is nog hoop. Je hebt nog eitjes, de natuur heeft het nog niet opgegeven, je dat mag jij dan ook niet. 
wij moeten eenmaal meer moeite doen, maar des te meer we het gaan waarderen als we onze baby’s in onze armen gaan sluiten. Dus je mag uithuilen , balen, schreeuwen, maar dont give up. Nu heeft je lichaam even rust en zo dadelijk gaan wij weer met goede moed tegenaan. Ik kan niet wachten om weer te beginnen, ondanks 2 miskramen , ondanks dat de kans groot aanwezig is dat het de derde keer ook kan mislukken, ik ga gewoon door totdat m’n lichaam aangeeft dat het niet meer kan, tot die tijd  zal ik het niet opgeven. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Even weer een berichtje van mij n.a.v. dat uitstrijkje PAP3a. Ik heb een colposcopie gehad in de Bergmankliniek en die was helemaal goed! Volgens de gyn hoef ik dan pas bij het volgende bevolkingsonderzoek een uitstrijkje te laten doen. Maar als ik me echt zorgen maak dan mag het eerder. Nou jullie raden het al: ik ga het volgend jaar weer doen (Als ik niet zwanger ben 😬). Wachten tot mn 45e vind ik dan weer lang (over 3 jaar).

@Aslyn je hebt gelijk wat betreft afwijkende uitslagen na een bevalling maar dat is vaak binnen 6 weken en ik had het na 11 weken gedaan. Daarom worden uitstrijkjes bij voorkeur niet tijdens de zwangerschap en kort daarna gedaan.

@Kitjebalen van je schildklier maar gelukkig zijn ze er nu achter gekomen zodat je goed gemonitord kan worden.

In de praktijk zien we dat best vaak en je wordt goed in de gaten gehouden. Dat neemt natuurlijk je angst en zorgen niet weg maar blijf positief. Ik heb net als @Aslyn een goed gevoel over jouw zwangerschap 🥰

Eigenlijk zouden alle vrouwen met een kinderwens getest moeten worden op hun schildklier vind ik, maar NL is zoals altijd afwachtend en moet allerlei wetenschappelijke studies doen voordat ze genoeg bewijs vinden om het in te voeren. 

@Aslyn wil even zeggen dat ik jou echt een lieverd vind. Ondanks jouw tegenslagen zo snel weer positief in het leven staan en anderen een hart onder de riem steken. Ik geloof ook echt dat jij binnen korte tijd een goede zwangerschap krijgt en de oh zo gewenste baby in je armen kan sluiten.

@Chrissy balen van je menstruatie, geef niet op! Kijk maar naar @Kitje, uiteindelijk komt het goed, probeer die positiviteit vast te houden. Wij moeten indd meer moeite doen en zolang onze lijf het nog doet is er nog hoop ♡

@Christine79 mooi resultaat hoor! We hebben er maar 1 nodig hoe cliché het ook mag klinken! Wanneer is je punctie?

@Paulma ik had dat ook nog hoop op een spontane zwangerschap omdat het traject even on hold was gezet vanwege de coronapandemie vorig jaar. Ik dacht nog even proberen maar ja niet gelukt. 

En dan is het toch fijn dat we de ivf als optie achter de hand hebben. Hopelijk mag je gelijk door! 

Ik ga zelf binnenkort maar weer even informeren wanneer ik mijn cryo's mag gebruiken (heb er nog 3). Stiekem hoop ik dat mijn lichaam zelf zwanger wordt maar ik heb niet de luxe om daar lang op te wachten (ja..... ivm leeftijd...grrrr)

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Goedemorgen dames!

De echo vanmorgen was goed 😄 dus ik heb volgende week weer een echo om te kijken of mijn baarmoederslijm dik genoeg is en als dat zo kan ik een terugplaatsing hebben over een dag of 14 of zo? Dus heel positief want ik mag (zoals het er nu uit ziet) gelijk door! Volgende week ga ik ook een tussenevaluatie doen met de arts na de echo om de tweede ICSI poging te bespreken en alle uitslagen enzo.  

@Nina79 wat fijn dat je Colposcopie goed was. Dat zal een hele opluchting zijn!! Maar ik snap ook dat je het prettiger vindt om over een jaar nogmaals een controle te doen en niet 3 jaar te wachten. Fijn dat je nog 3 cryo's hebt en nu deze zorg weggenomen is wil je natuurlijk weten wanneer er een terugplaatsing kan worden gedaan. 

@Aslyn lieverd jij mag ook bijna weer he?! 

@Chrissy ja, vakantie kan dat effect hebben he, reflectie op de hele situatie... En dan de teleurstelling van weer het ongesteld worden en de hormonen spelen idd ook mee zoals Aslyn ook schrijft. Ik denk dat we er allemaal soms wel even doorheen zitten en het lastig vinden om hoop te houden bij de zoveelste teleurstelling. Maar inderdaad geeft niet op! Hopelijk met wat rust, misschien een lekker drankje, en even ontspanning lukt het om je op te laden voor de intake volgende week. Misschien kan je ook weer meer hoop voelen als dat gesprek perspectief geeft en de opties duidelijk zijn.        

Lieve @Kitje deze week heb je de afspraak waar je hopelijk het hartje kan luisteren maar ze misschien toch ook een snelle echo kan laten doen. Ik hoop dat je afgelopen weekend en deze dagen goed door komt, want we weten hoe spannend het nu is voor jou. Maar ik sluit me aan bij de rest dat ik bij jouw zwangerschap een goed gevoel bij heb🤞!

Fijne week!

Groetjes

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Lieve meiden..

Bedankt voor jullie lieve woorden en hartjes onder de riem. 
Ik was gaan google en zag mensen met 11 follikels of 20 en meer van die getallen dat ik er onzeker van werd. 
 

inmiddels zijn er 5 voldoende gegroeid waardoor de punctie morgen zal plaats vinden. Ik verwacht dan dat maandag de terug plaatsing zal zijn. 
 

@Paulma ik snap je gevoel.. aan de ene kant opgelucht maar aan de andere kant weer een teleurstelling. Hoe was je echo? 

@Kitje weet je al iets meer?

@Chrissy  ja ik ben zo benieuwd hoe het uiteindelijk allemaal zal lopen🙏🏼

@Aslyn ik sluit me volledig aan bij @Nina79je bent echt zo lief en ik vind je zo sterk, de manier waarop je toch positief weet te blijven. Idd moeten we ook niet opgeven💪🏼

@Nina79 ik had anderhalf jaar geleden ook een slechte pap (pap4 cin 3) dus ik snap je gevoel helemaal. Fijn dat het allemaal goed gegaan is met je colposcopie. Op naar het vervolg traject.

 

fijne avond lieverds 

Link to comment
Share on other sites

Lieve @Aslyn, @Paulma en @Nina79, bedankt voor jullie lieve woorden! Jullie geven me inderdaad weer moed! Normaal gesproken ben ik heel positief en zo heb ik er ook de hele tijd in gestaan en vorige week toen we op vakantie waren toen hakte het er ineens allemaal even in. Vandaag ook een migraineaanval gehad en denk toch stiekem dat het een beetje spanning is voor de intake in de kliniek van morgen.  Maar jullie hebben gelijk: Mijn lichaam heeft me zelden in de steek gelaten, dus nu moet ik ook die hoop gewoon houden. Stom ziekenhuis ook... Die hebben toch wel veel van m'n hoop de grond in geboord moet ik zeggen.  

@Aslyn, weet jij al wanneer je weer mag starten? Dan kunnen we weer mee duimen voor je! 🙂 
 

@Paulma Wat 'fijn' dat de echo van maandag goed was! Nu snel door en wat zou het fijn zijn als je over 14 dagen al een terugplaatsing hebt 🙂 

@Christine79 Wooow, 5 eitjes is echt fantastisch hoor! Was bij jou nou de stimulatie met Gonal-F gedaan? Ik kan het me niet meer van iedereen herinneren namelijk 😉, maar volgens mij dacht ik toen bij jou van: Hmm, misschien hadden ze dat bij mij ook moeten proberen ipv Menopur (en later nog een ander soort waarvan ik de naam niet meer weet). Heel veel succes morgen met de punctie. You can do it! 😘 

Voor @Kitje morgen ook weer een spannende dag. Ik ga zo duimen voor je dat je een mooi hartje mag horen! 💗

 

Link to comment
Share on other sites

Dat snap ik @Paulma dat je aan de ene kant baalde dat je ongesteld werd, je hebt dan toch een beetje hoop dat het wellicht natuurlijk is gelukt, zeker als je enorm je best hebt gedaan 😅
Maar er is nu dan wel duidelijkheid en je kunt weer verder, op naar de volgende cryo.
Dat je nu met hormoonbehandeling doet kan ik heel goed begrijpen, als de vorige 3 keren in de natuurlijke cyclus niet gelukt zijn dan is het wellicht een goed idee wat anders te proberen.

Fijn dat je echo goed was en dat er geen restjes meer zijn achtergebleven, dan kun je ook deze maand weer doorpakken.
Wordt de komende weekjes ook spannend voor jou dan, de bms meting, punctie en terugplaatsing, gaat dan allemaal nog deze maand zijn.
Ik ga voor je duimen hoor dat het allemaal goed gaat! 🤞

@Chrissy dipjes zijn heel normaal in dit traject, het is best zwaar voor je, zowel lichamelijk als psychisch.
Daar hoef je ook geen sorry voor te zeggen, iedereen zit er wel eens een keertje doorheen, heel begrijpelijk en daar is ook dit forum voor.
Dan zijn er altijd wel meiden die je er weer uit (proberen) te halen zodat je weer met goede moed verder kunt.
Vertrouwen blijven houden in je eigen lichaam is heel moeilijk soms, maar toch ook de enige manier om het vol te kunnen blijven houden.
Wellicht heb je wat langer de tijd nodig en weet ook dat er heel veel (ook jongere) meiden zijn die echt wel een poosje bezig zijn ermee, alleen lees je vaak op internet alleen de succesverhalen.
En verder sluit ik me volledig aan bij wat Aslyn heeft gezegd, ze omschrijft het heel treffend.

Niet meer aan dat stom ziekenhuis denken, heel begrijpelijk dat hun lompheid er enorm ingehakt heeft bij je en dat het je onzeker heeft gemaakt, maar probeer het links te laten liggen, wat een verstand die dokters daar zeg, tssss.

Ik heb nog geen bloeduitslagen gehad, dus ik ga er dan voor het gemak vanuit dat het op dit moment (nog) goed is, want anders hadden ze wel gebeld neem ik aan.
Dat is idd zoals ik het begrepen heb, de schildklierwaarden goed monitoren in ingrijpen met die Thyrax indien nodig.
Ik hoop eigenlijk dat het de komende jaren niet nodig gaat zijn, want eenmaal aan die Thyrax dan is dat for ever.
Niet dat het een ramp is een pilletje te slikken iedere dag, maar als het niet hoeft, dan liever niet natuurlijk.

Dankjewel @Aslyn voor het meedenken en duimen, bidden en hopen, dat is idd het enige dat ook ik nu kan doen.
Momenteel ben ik nog niet onder controle bij het ziekenhuis, maar nog gewoon bij de verloskundige, ik mag daar blijven tot 30 weken (zo lang het goed blijft gaan met mij en de kleine) en dat vond ik heel fijn, zijn zo'n fijne meiden allemaal.
Maar ze houden dat vast wel goed in de gaten, ook gezien mijn voorgeschiedenis, ze zijn ook heel laagdrempelig, kan en mag altijd bellen als er iets is, heb ik tot heden niet gedaan want er was geen reden voor nog, maar het is fijn te weten dat het kan.

Als je eenmaal hebt meegemaakt dat het ook heel erg mis kan gaan, idd ongeacht hoe je zwanger bent geworden, dan denk ik dat je daarna nooit meer een onbezorgde zwangerschap hebt.
Als ik het vergelijk met mijn zoon, ik dacht daar niet eens over na dat er dingen mis konden gaan, maakte me nergens zorgen om en was happy zwanger, roze wolken en alles, hoe anders is dat nu.
Niet dat ik niet blij ben met dit kleine wondertje hoor, maar de angst het te verliezen is zo groot,

Verder wil ik me graag aansluiten bij alles wat de andere meiden gezegd hebben, je  bent zo'n mooi mens Aslyn, ondanks al jouw verdriet er toch zijn voor ons hier, ons een hart onder de riem steken, terwijl je dat hart zelf ook zo nodig hebt.
Goh, wat hoop ik dat de volgende ronde bij jou raak is en blijft, het is je zo enorm gegund (ook de andere meiden natuurlijk).
Heb je al zicht op wanneer je weer verder mag? Je had het destijds over juli dacht ik?

Wat fijn @Nina79 dat de colposcopie (wat dat dan ook weer mag wezen 😊) goed was.
Ik zou dat ook over een jaar nog een keer herhalen idd, 3 jaar wachten is idd lang met zoiets.
Voor nu die Pap toestand proberen los te laten, het is goed, goed in de gaten houden is alles wat je kunt doen op het moment.

Dat is ook wat de verloskundige tegen mij zei Nina, dat het best vaak voorkomt en dat vrijwel iedereen een probleemloze zwangerschap heeft.
Zo lang de waardes goed in control blijven tenminste.
Het is idd balen en ik ben het met je eens dat je eigenlijk iedere zwangere erop zou moeten prikken.
Het is enkel een paar extra hokjes aankruisen en een paar extra buisjes bloed, je moet toch bloed laten afnemen voor van alles, dus waarom dat niet meepakken, zeker als je ziet wat voor ellende het kan opleveren.

Wat ik zelf heel bizar vond, was dat het ziekenhuis het in april niet nodig vond om te melden 'want ik was niet meer zwanger'
Nee, maar wel bezig met een nieuwe poging verdorie!
Daarbij, ook als je niet zwanger bent kan die schildklier voor heel veel problemen zorgen die zo makkelijk op te lossen zijn met een pilletje per dag, er wordt veel te makkelijk gedacht over schildklierproblemen door veel mensen.
Nee, je wordt niet ernstig ziek, je gaat er niet dood aan, maar het kan zo'n enorme impact hebben over hoe je je voelt, over je kwaliteit van leven, over alles, het heeft echt veel impact als het niet goed werkt.

Zou idd mooi zijn als je zelf zwanger wordt, maar het is ook een heel fijn idee dat je nog 3 cryo's achter de hand hebt just in case.
Dus binnenkort jij ook weer in de medische mallemolen....

@Christine79 Googelen is eigenlijk iets wat je niet moet doen maar waar we ons allemaal schuldig aan maken.
Dat je dan onzeker wordt als anderen 11 eitjes of zelfs meer hebben dat snap ik, maar zijn dat dan meisjes van onze leeftijd, of zijn dat meisjes van 30? Hoe ouder je wordt hoe minder eitjes, sommigen hebben geluk dat ze op onze leeftijd nog een stuk of 10-12 eitjes kunnen laten groeien, maar dat zijn wel uitzonderingen.
Daarbij, dat is mij destijds gezegd, het gaat om de kwaliteit van de eitjes en niet om de kwantiteit.
Je hebt niet zoveel aan 11 onrijpe eitjes, ik noem maar ff wat.
En wat Nina zegt klopt helemaal, feitelijk heb je maar 1 goede nodig, maar natuurlijk wil je er zoveel mogelijk om zoveel mogelijk kansen te creeeren.
Vandaag de punctie dan voor je, of misschien heb je die al gehad inmiddels, hopelijk heb je 5 prachtige rijpe eitjes inmiddels, of wellicht nog een enkel bonuseitje meer (dat gebeurt ook).

Spannende dagen dan voor jou, hoeveel gaan er bevrucht worden en hoe ontwikkelen ze verder.
Ga je er 1 of 2 laten terugzetten dan maandag?
De duimen draaien voor een paar mooie bevruchtingen! 🤞

Hier van mijn kant verder weinig nieuws te melden.
Ik had eigenlijk vrijdag de afspraak staan bij de verloskundige, maar toen belden ze maandag op dat die afspraak door omstandigheden niet door kon gaan, dus ik schoot al meteen in de paniek van, 'ik krijg er toch niet nog een paar dagen bij nu'? Maar ze wilden het verplaatsen naar woensdag of donderdag, deze week, dus heb woensdag gekozen, dat kwam voor mij beter uit, vandaag dus 😊
Vond het niet zo heel erg dat ik nu 2 dagen eerder 'mag' want ik maak me weer overal druk over op het moment.
Over die schildklier, maar ook over de medicatie, want Cyprus heeft gezegd dat ik dat nu via de verloskundige/gynaecoloog moet regelen en nu heb ik andere medicatie gekregen, dus dan maak ik me daar weer zorgen om, zijn die wel goed en gaat het nu niet mis, nou ja, je kan je maar ergens druk om maken he?

Anyway vandaag controle dus, wordt ik hopelijk weer een beetje gerustgesteld en zal ik ook de uitslag van het bloedonderzoek wel krijgen.
Ze hadden niet alleen de schildklier getest, maar ook andere dingen.
Ik hoop dat ik toch nog een vluchtige echo mag, ik heb dezelfde verloskundige als de vorige keer, dus dat is fijn (er zijn er verschillende in de praktijk) en vandaag is ook nog eens de eerste dag van het tweede trimester.

13 weekjes precies, voor velen een mooie mijlpaal voor mij een periode vol spanning want ik zit nu precies in de periode dat het mis ging de vorige keer, dat was ergens tussen 12+2 en 13+5.

Wat fijn om te lezen dat jullie allemaal een goed gevoel hebben bij deze zwangerschap, ik hoop met heel mijn hart dat jullie het allemaal bij het rechte eind hebben en dat ik mij druk maak om niks.

Nou meiden, heel veel succes aan allen en veel liefs!
 

Link to comment
Share on other sites

Ben weer thuis van de afspraak bij de verloskundige, ik heb geen echo gehad (jammer) maar ze ging wel het hartje luisteren.
Ze zei al meteen dat ik niet in paniek moest raken als ze het niet meteen kon vinden omdat het kindje nog heel klein is.
Ze had eerst mijn eigen hartslag te pakken, die ging bijna net zo snel als die van de kleine 😅 was toch wel gespannen, maar daarna had ze toch vlot de hartslag te pakken van de kleine.
Volgens de verloskundige klinkt het hartje prima, ik vond het prachtig om te horen, het deed me veel toch wel.
Ben soms zo'n emowrak en zo ben ik normaal gesproken eigenlijk helemaal niet.
Ze nam toch wel echt de tijd ook dat ik het goed kon horen en ik mocht het ook opnemen, dat was fijn, dan kan ik het thuis nog eens terugluisteren.

Verder waren ook alle bloeduitslagen binnen, ze had me dus idd niet gebeld omdat die goed waren.
De schildklier waarden waren nog net binnen de gezonde grens, vooralsnog hoef ik dus geen medicatie.
Ze heeft dit ook overlegd nog met de gynaecoloog en die zei dat de waarden de vorige keer maar net ietsje afwijkend waren, dus ja toch wel beetje paniek om niks eigenlijk, maar goed.
Ze willen het wel goed in de gaten blijven houden dus ze vond het een goed idee dat ik iedere 4 weken laat prikken op de schildklier zodat ze meteen actie kunnen ondernemen als het wel nodig is.
Dat hoeft dan alleen tijdens de zwangerschap, daarna moet ik het gewoon af en toe laten prikken, niet meer iedere 4 weken.

Verder waren alle ander bloedwaarden ook goed, ijzer, suiker en al het andere waar ze op geprikt hebben, bloeddruk was ook prima, niks aan het handje dus.

Ze hebben wel nog contact gehad met het ziekenhuis omdat ze die baarmoedermond willen meten vanwege de premature geboorte van mijn zoon destijds (34+2) dat zou dan met de 20 weken echo moeten gebeuren, maar het ziekenhuis wil mij al eerder zien, rond de 16 weken.
Dus daar moet ik dan over een week of 3 een keer heen en dan met die 20 weken echo nog een keer en verder mag ik tot de 30 weken sowieso bij de verloskundige blijven zolang alles goed blijft gaan.

Heb over 3 weken ook weer een afspraak bij de verloskundige, de reguliere 16 weken afspraak is dat dan..
Vind het wel lang duren, maar ik kan altijd een afspraak maken bij het echocentrum waar ik eerder ben geweest, dat is dan wel tegen betaling, maar dat is niet erg.

So far so good, we verkeren beide in goede gezondheid volgens de verloskundige dus daar probeer ik maar op te vertrouwen.
Al gaat de komende week toch nog wel spannend worden voor mij.

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

@Kitje wat een fantastisch nieuws! Gewoon het hartje horen kloppen en je schildklierwaardes die nog goed zijn. Alhoewel ik het me ook kan voorstellen dat deze periode in je zwangerschap spannend voor je is en blijft. Alhoewel dat misschien wel voor ons de hele zwangerschap zo zal blijven helaas Maar ik heb er ook een goed gevoel bij, dus gaat vast goed komen! Ik bedoel als zoveel mensen dat hier al hebben

Gisteren hadden wij ons intakegesprek in de kliniek en heb er al zo'n beter gevoel bij. Ook gewoon geen 'gezeur' over m'n leeftijd. Sowieso al een hele verademing tov het ziekenhuis! Direct bloed geprikt om m'n AMH te bepalen, want dat doen ze standaard als je boven de 38 bent. Arts en ik hadden ook op dezelfde scholen gezeten, dus dat hielp misschien ook al mee in het leuke gesprek dat we hadden

Bovendien werd ook gezegd dat het niet hoeft te betekenen dat wanneer je bij 1 IVF poging 1 eicel gerijpt had dit de volgende keer ook weer zo zal zijn. Verschilt namelijk per cyclus. En ze telden via de echo zo al 5 eicelblaasjes Over 2 weken nieuwe afspraak om het plan te bepalen. Ik heb gewoon weer wat hoop meiden!

Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Dankjewel @Chrissy het ws heel fijn om te horen, eigenlijk was gewoon alles goed gister, dus dat was heel fijn.
Toch blijft deze periode idd heel spannend, daar had ik het ook over gehad met de verloskundige.
Ik had dezelfde als de vorige keer, met de termijnecho en toen had ik het erover, dat ik toen wel bij dat halve procentje zat waarbij het alsnog mis gaat na de 12 weken, dat daarbij mijn lichaam dat ook niet aangegeven heeft, dus dat ik het vertrouwen wel kwijt ben daarin.
Ze zei toen tegen mij, de kans dat het een tweede keer na de 12 weken mis gaat is nog  veel kleiner dan dat halve procent van toen, maar ik snap je angst, het voelt heel dubbel.
Ik wil heel graag heel blij zijn en op momenten ben ik dat ook echt, alleen onbezorgd genieten dat is er dan weer niet bij.
Ik ben er veel mee bezig, dat merk ik wel, toch probeer ik ook wel de positieve dingen in te zien en heb ik volgende week een afspraak staan voor de kinderopvang, heb mezelf aangemeld bij de kraamzorg en heb allerlei zwangerdozen aangevraagd, dus ik ben ook wel bezig met de toekomst van mijn kindje.

Wat fijn om te lezen dat jullie allemaal, ook jij, Chrissy een goed gevoel hebben bij deze zwangerschap.
Ook van de mensen in mijn omgeving die ervan op de hoogte zijn hoor ik dat terug.
Mijn moeder zei me laatst nog dat ze vond dat ik er zo goed uit zag, dat is ook fijn om te horen natuurlijk.
Maar ik voel me gewoon ook echt goed, weinig kwaaltjes, af en toe een emo bui maar die heb ik als ik alleen ben, dus dat ziet niemand, maar eigenlijk heb ik wat dat betreft weinig te mekkeren.

Wat fijn dat je zo'n goed gevoel hebt overgehouden aan het intake gesprek.
Dat je ook nog eens een leuke klik had met de dokter is alleen maar mooi meegenomen.
Fijn ook dat ze niet weer opnieuw de leeftijd moesten benoemen, alsof we dat allemaal zelf niet weten.
Hopelijk gaat deze clinic een beter resultaat opleveren dan het ziekenhuis.

Dat het aantal follikels dat rijpt verschilt per keer klopt ook helemaal, dat je er de vorige keer eentje had wil echt niet zeggen dat dat de volgende keer ook zo is, het ligt er ook maar net aan hoe je lichaam reageert op de medicatie enzo.
Fijn dat ze er zo al 5 telden, hopelijk gaan ze ook alle 5 meegroeien als je mag gaan stimuleren.

Ook prettig dat je over 2 weken al een gesprek met plan van aanpak hebt, wellicht kun je dan je volgende menstruatie meteen starten.
Dan 'verspil' je niet al te veel tijd als je lekker kunt doorpakken.
Ik vind het fijn om te lezen dat je weer wat hoop hebt, hou daar aan vast, hoop doet leven!

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Wat een fantastisch nieuws @Kitje echt geweldig..en het gevoel dat het spannend blijft is logisch. Hopelijk kom je de 3 weken door zonder al te veel stress en spanning.. 

@Chrissy je hebt er idd maar 1 nodig😊 maar oeff ik wordt wel onzeker bij dit alles.. 

ze hebben 6 eitjes gepuncteerd. Vandaag of maandag zou de terug plaatsing zijn. Vanmiddag kreeg ik te horen dat het maandag wordt dus dan zijn ze of misschien maar 1 ? Goed doorgegroeid hopelijk om terug te laten plaatsen.. 

@Kitje we hebben er voor gekozen om indien mogelijk twee terug te laten plaatsen. Ze kon vandaag niks zeggen over de kwaliteit etc omdat alle berichten via de app gingen. Dus weer lekker heel het weekend stress🤭

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Similar Content

    • By Mayomix
      Ik ben bezig met ivf. Bij mijn vorige ivf heb ik wel utrogestan gekregen en toen ben ik zwanger geraakt. Nu krijg ik het niet omdat ze het zonder willen proberen maar ik weet gewoon zeker dat het dan niet gaat lukken. Heeft iemand nog wat over wat ik over kan nemen?
    • By Bonnie2
      Hoi Allemaal,
      Nieuw hier op het forum, maar niet nieuw in IVF land. Ik (43 jaar) heb 2 puncties en 5 terugplaatsingen achter de rug, waarvan 3x heel kort zwanger. Nu aangemeld voor laatste terugplaatsing, volgende week. Deze gaat in mijn natuurlijke cyclus.
      Op aanraden van de gynacoloog slik ik nu Ascal (bloedverdunners) om stolling te voorkomen. Ik heb in vorige natuurlijke cycli ook Utrogestan gebruikt op eigen verzoek. Ik twijfel of ik dit deze keer zal doen. Volgens Gyn heeft het geen meerwaarde maar kan het ook geen kwaad. 
      Alvast dank voor jullie reacties!
       
    • By Ireen
      Hallo allemaal,
      Wij zijn al 4 jaar bezig. 2 ICSI behandelingen in NL en nu net onze 3e poging gehad in DL. Altijd weinig embryo’s en slechte kwaliteit. Nu in DL na veel gedoe en flinke overstimulatie 1 cryo vroege blasto. Ik ben zo teleurgesteld... ik ben dankbaar dat het tenminste 1 is maar ik ben op... ik ben die hele polonaise aan mn lijf zo zat. Ik ben heel benieuwd of er andere vrouwen zijn die in een zelfde soort situatie zitten of hebben gezeten. In mijn hoofd ben ik langzaam de kinderwens aan het afsluiten. Ik vind het moeilijk en dubbel. 
       
      liefs!
       
    • By Zandje
      hallo,
      Ik ben erg benieuwd wie er op dit moment ook bezig is met ivf of icsi en hoe het gaat... wij zijn bezig met onze laatste icsi poging. Vorige week vrijdag de punctie gehad. 22 follikels aangeprikt, 21 eitjes. Dag erna gebeld er waren 12 bevruchtingen 4 die hielden ze nog even in de gaten. Morgen is de terugplaatsing dan horen we ook of er nog wat over is om in te vriezen.. 
      En dan komen die verschrikkelijke wachtweken..... 🙈
    • By Milou35
      Momenteel zijn wij aan het wachten tot het eind november is..
      Dan wordt mijn man geopereerd doormiddel van Tese.
      Als er zaadcellen gevonden worden mogen we door voor icsi.
      (3x semenanalyse  0, 00 zaadcellen) onverklaarbaar.
      Verder is alles goed qua gezondheid.
      Ik vroeg me af of er meer mensen zijn die ook deze pad bewandelen?
      Wij lopen in het AMC Amsterdam.
      ( In onze vriendenkring/familie is er niemand die hier mee te maken heeft,of er mee te maken heeft gehad)



  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use