Jump to content

Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)


Kitje
 Share

Recommended Posts

Nou @Christine79 als dat streepje er na 1 minuut stond dan ga er toch maar vanuit dat het gelukt is meteen de eerste keer.
Dat kan hoor, was bij Nina ook meteen eerste keer raak.

Ik vind je vraag over wat er gebeurt als er eentje blijft zitten niet raar, het is een begrijpelijke vraag.
Uit mijn eigen ervaring kan ik vertellen dat je er niks van merkt.
Ik ben 2x zwanger geworden na het terugplaatsen van 2 embyro's, bij beide keren is er eentje blijven zitten.
De ander is bij mij gewoon verdwenen, ik heb er geen bloeding van gehad oid.
Bij de echo met 7 weken bleek gewoon dat er eentje was ingenesteld en de ander was foetsie, niks meer van te zien.
Ik heb wel beide keren een paar dagen voor de testdatum een innestelingsbloeding gehad, wellicht is die niet geplakt is dan daarmee eruit gekomen.

Ehm en dat verhaal van je borsten, dat is een van de eerste zwangerschapssymptomen, dus dat in combinatie met dat streepje op de test zegt genoeg hoor, pijnlijke boobs heb ik ook heel erg gehad, smorgens leek het soms wel alsof er een vrachtwagen overheen gereden was ofzo.
Ik slaap zonder bh, maar als ik dan opstond moest ik ze echt vasthouden want het kleinste beetje wiebel deed me al zeer.
Dus je bent echt wel zwanger Christine! Geloof het maar. 

Die pijnlijke boobs houden nog wel een poosje aan (helaas) bij mij nam de pijn af zo rond de 13 weken, ze zijn nu wel wat gevoelig maar die enorme pijn is niet meer gelukkig.

Voor jou nu nog even spannende tijd ook tot de echo, de verlengde wachtweken breken nu aan, die vond ik altijd net zo spannend als die wachtweken tot de testdatum en ook spannend of er eentje of 2 zijn blijven zitten.

 Ja, @Axelle let je ff niet op en dan ineens hop een heel topic vol met verhalen.
Dat van het BMS is wat mij verteld is en wat ik her en der ook lees op internet, ik ben geen deskundige natuurlijk.
Ik heb ooit eens ergens gelezen dat een BMS van meer dan 15 mm niet wenselijk is, ze zien het liefst iets van tussen de 9-12 mm.
En dan nog is het iedere maand een kans die je hebt, alles kan optimaal zijn en het kan toch niet lukken of minder optimaal en het lukt niet, het is ook gewoon een portie geluk dat je ermee moet hebben.

Ik ben nog geen 16 weken hoor, 15+2 vandaag, dus we zijn inmiddels aardig op weg.

Fijn te lezen dat jij binnenkort ook weer een nieuwe poging gaat doen, hopelijk succesvol en dat hoop ik voor een ieder die een poging heeft gehad of binnenkort gaat doen.


 

Link to comment
Share on other sites

JA, helemaal eens met Kitje! als dit streepje er binnen 1 minuut stond @Christine79 en helemaal in combinatie van de pijnlijke borsten, gefeliciteerd! Hoe heerlijk dat het de eerste keer is gelukt! Fantastisch! Ik neem aan dat ze inderdaad komende maandag de echo zullen plannen, en precies wat Kitje zegt.. dan zit je in de verlengde wachtweken. Dus je hebt de eerste hobbel genomen 💪

Ik heb het vanmiddag met Gyn in het AMC nog gehad over het baarmoederslijm. Mijn BMS was namelijk nu bij de innesteling niet heel veel dikker geworden (7,2). In het AMC houden ze "eigenlijk" een ondergrens aan van 8 mm en in de VU 7 mm. Dee ziekenhuizen gaan nu samen en de gyn vertelde dat ze verwacht dat ze overal die grens van 7 gaan aanhouden. Maar ze zei ook dat ze wel eens terugplaatsingen heeft gedaan bij veel minder dan bij mij en dat toch ook tot een zwangerschap heeft geleid. De drie lagen vond zij belangrijker (net als mijn arts) en verder (ben ik het weer eens met Kitje 😏) speelt geluk een grote rol. 

Helaas is een van de embryo's niet goed ontdooid. Maar ik had er twee 😅 dus kon er wel 1 teruggeplaatst worden. Dus het broeden is begonnen! Ik ben vanuit het AMC na de terugplaatsing meteen doorgereden naar de accupunctuur om wat naalden te zetten om de innesteling te bevorderen. Geen idee of het zal werken, maar voelde wel goed! het was trouwens een 12 cellige, mooie embryo. 

Fijn als je binnenkort weer "mee gaat doen" @Axelle! Maar ook lekker om eerst van vakantie te genieten.

Als deze niet lukt ga ik ook eerst op vakantie, en dan is de vriezer helaas weer leeg dus zal ik weer opnieuw moeten beginnen. Maar daar denk ik gewoon nog niet aan, eerst deze topper proberen te verleiden om lekker te blijven zitten!


Fijn weekend ladies😘

 

 

Edited by Paulma
Link to comment
Share on other sites

Nou, we zijn wel eensgezind @Paulma 😊
Dat van die 3 lagen heb ik ook altijd gehoord dat ze dat het belangrijkste vinden.
Fijn dat je toch een terugplaatsing hebt gehad, balen zeg dat er eentje niet goed ontdooit was.

Een 12 cellige is netjes, jij had dacht ik op dag 4 ingevroren toch? Of was dat iemand anders?

Wat ik trouwens ook gehoord heb weleens is dat een embryo dat het invriezen en ontdooien overleefd sowieso een sterk embryo is.
Dus daar gaan we gewoon vanuit Paulma, die volgende poging heb je niet nodig want deze is here to stay!

Ik heb ook niet echt een idee wat wel of niet helpt, ik zeg altijd maar doe gewoon wat goed voelt.
Acupunctuur ook, als het voor jou goed voelt en ontspanning geeft dan is het goed toch?

Nou Paulma, hou je emmy lekker warm en ik duim gewoon nog een potje door voor jou en iedereen die het nodig heeft! 🤞

Link to comment
Share on other sites

@Paulma wat fijn dat ze een super sterke embryo terug hebben kunnen plaatsen en bij mij was er ook alleen gesproken over de lagen van mijn bms niet over de dikte. Ik ga zo voor je duimen en mee 🤞🏼 je bent in mijn gedachten! 
 

@Kitje nog een paar daagjes en dan mag je weer luisteren naar het ❤️.. spannend moment. Laat weten hoe het ging! 
 

en ik heb op jullie beider advies vandaag opnieuw getest. 🙈 het streepje is idd wat donkerder.. ik kan het gewoon niet geloven nog maar ik denk dat ik het toch mag gaan geloven. Morgen bel ik de poli. 

@Axelle dankjewel🥰

 

A374BC42-A1A1-4C8F-8178-C9588111A0F7.jpeg

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Jaah, dat is een duidelijk dikker streepje dan de eerste test.
Gefeliciteerd @Christine79 geloof het maar hoor, je bent gewoon zwanger!
Ben zo blij voor je, maar snap dat jij nog in ongeloof zit.
Morgen maar meteen bellen, dan zullen ze wel een afspraak inplannen denk ik.

Ja, ik mag woensdag weer naar de vk voor de reguliere controle.
Vind het spannend en vond 3 weken erg lang duren, maar ze zijn eindelijk bijna om.

@Heleen79 jouw testdatum is ook bijna daar, dinsdag toch?
Hoop dat je net zon mooi resultaat hebt als Christine.

Succes nog voor iedereen en de duimen blijven draaien! 🤞

Link to comment
Share on other sites

@Paulma en @Kitje dankjullie wel❤️❤️ Echt onwerkelijk 🙈🙈 hopelijk gaat het goed.. ik ben verbazingwekkend rustig vind ik zelf hahaa.. ik kan het gewoon niet echt geloven maar dat zal wel komen als er misschien meer symptomen komen? Ik heb over drie weken een echo zei de gyn net dus wellicht is het die dagen ervoor en de dag zelf wel erg spannend!! 
 

@Heleen79 spannend.. ik hoop met je mee🤞🏼🙏🏼

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

@Christine79 Woow, ik ben er eventjes een paar dagen niet en dan lees ik zulk fantastisch nieuws! Gefeliciteerd en wat ontzettend fijn voor jullie! 🥰 En dat geeft ook anderen hier weer hoop! 
 

Voor @Paulma mogen we ook gaan duimen 🍀 en ik hoop dat @Heleen79 ons ook goed nieuws komt vertellen binnenkort! 🍀

@Kitje gaat overmorgen gewoon een mooi kloppend hartje horen! Daar ben ik echt van overtuigd! ❤️

Zelf mocht ik vandaag weer naar de kliniek en er was goed en slecht nieuws..... Mijn AMH waarde was helaas erg laag. Slechts 0,2. Dat zou ook de lage eicelopbrengst met de IVF poging kunnen verklaren. Een tijdje geleden ging het hier daarover en dat ga ik zo nog even proberen te vinden en teruglezen. Heb (nu wel) goede uitleg van de arts gekregen en dat was wel enorm fijn. Als dat stomme ziekenhuis nou ook eens was gestart met het meten van de AMH-waarde, maar goed.... 

Verder besloten dat we nu eerst een IUI poging gaan doen en dat dat gewoon al over 3 weken kan! 🙂 Heb er gewoon zin in! 🥳 

Link to comment
Share on other sites

Wauw @Christine79 dat is een mooie test hoor!!! Proficiat! Dat geeft de rest van ons ook weer wat hoop. 😉 Geniet ervan en laat het maar even bezinken. 😊 De opluchting die dit moet geven.....ik kan het me zó voorstellen! Natuurlijk zijn die eerste weken nog altijd spannend, maar je kan alvast in gedachten de babykamer gaan inrichten......heerlijk! 

@Paulma Je hebt dus afgelopen vrijdag 23-07 de tp gehad? Was het een mooi embryo? Hahaha een hard matras.... 😅 Is 7mm eigenlijk niet dik genoeg? Moet zeggen dat ik me daar nog niet echt in heb verdiept, die van mij was de laatste keer 9mm maar mijn chinese arts vond dat het nog wel iets dikker mocht geloof ik. Hoewel te dik ook weer niet goed schijnt te zijn. De 6e terugplaatsing, ja tuurlijk ben je daar veel mee bezig in je hoofd! Dat betekent nl ook zoveel wachtmaanden, dus tel maar op hoeveel pogingen dat in totaal al zijn geweest.....dat doet wel wat met je. En dan heb jij meen ik ook nog een keer een miskraam gehad? Dus ja geen wonder dat je er veel mee bezig bent. Ons huidige traject was voor mij de 5e terugplaatsing dus wij gaan ook al aardig die kant op.  

En die is helaas weer niks geworden. Officieel moet ik morgen testen, maar toen ik zondagavond (gisteren) met het opsteken van de utrobollen wat bruinig spul aan mijn handen kreeg schrok ik al een beetje en heb toen maar meteen op maandagochtend (vanmorgen) getest. Omo-wit dus. En in de loop van de dag al wat bruinverlies dus dat wordt niks meer deze ronde. Meteen NG gebeld om een evaluatiegesprek te plannen, verpleegkundige was het wel met me eens dat een negatieve test op wachtdag 13 na terugplaatsing waarschijnlijk niet meer positief zou worden. Voor de zekerheid nog 1 dagje de utrobollen gebruiken en morgenvroeg nogmaals testen om het helemaal zeker te weten. Waar ik de vorige keer echt een vreselijke dip had, ben ik nu meer gelaten en berustend merk ik. Wat we ook doen, niks werkt blijkbaar maar ik zou zo graag willen weten hoe dat komt. We vallen in de categorie 'onverklaarbaar onvruchtbaar'. Wat me daarbij wel echt frustreert is dat ik in bijna 2,5 jaar tijd nog geen enkele keer een positieve test in m'n handen heb gehad. Ik zou misschien nog liever een keer een miskraam krijgen dan jarenlang dat Grote Niets, de voortdurende leegte. 🥴 😧Er gebeurt.gewoon.niets. Anders weet je in elk geval dat je lijf het kan en wil, maar dat het nog even moet doorzetten of zo. Hoor wel vaker verhalen van dat het de 1e keer een miskraam was en dat het daarna wel goed ging. Alsof het lijf even moet oefenen of zo. 

Afijn. Nu de website van Freya maar weer eens doorspitten op geschikte klinieken voor de volgende behandeling. 

 

 

Link to comment
Share on other sites

@Chrissy Oh jeezes. He bah meid, wat akelig om te horen van die AMH-waarde! Kan me voorstellen dat je daar behoorlijk door van slag bent! Maar, om je een beetje op te beuren en misschien wel iets beter nieuws te brengen, lees dit eens: https://fitforfertility.nl/amh-zegt-het-werkelijk-iets-over-je-eicelreserve/ Misschien wist je dit al, maar ik wilde het toch even genoemd hebben voor het geval dat. 

Ik heb die site inmiddels aardig doorgespit en heb toch wel de indruk dat ze daar erg veel weten van vruchtbaarheid en vruchtbaarheidsverbetering. Ik ben nl ook inmiddels op wat andere plaatsen geweest voor advies (niet geschoten....) en er komen toch wel vaak dezelfde dingen terug als die je daar leest. En dat vanuit totaal andere invalshoeken (holistisch arts, chinese arts, acupunctuur-arts etc). Dat dat bij ons overigens nog niet heeft gewerkt kan dikke pech zijn, of er is een andere oorzaak. Maar in beide gevallen kan gezond leven en de juiste supplementen slikken geen kwaad en zeker in de eerste fase van onze medische molen merkten we dat de aantallen en kwaliteit van onze embryo's significant stegen. Nu moeten ze alleen nog blijven plakken. 😉 Voor de volgende ronde lijkt dit me interessant om eens te gaan onderzoeken: https://www.dailymail.co.uk/health/article-2808964/How-scratching-lining-womb-double-chances-having-IVF-baby.html

Mocht je trouwens terug naar IUI nadat je al IVF gedaan had? Ik heb steeds begrepen dat dat niet mogelijk is... 🤔

Link to comment
Share on other sites

Ik kan me je ongeloof heel goed voorstellen @Christine79 zo voelde ik mij een paar maandjes geleden ook.
Vol ongeloof en ook ik was heel rustig daarna.
Toen ik die test gedaan had niet hoor, ik zat te shaken, niet meer normaal, maar de dagen erna heel zenn, tot het moment van de eerste echo, toen was ik me een partij zenuwachtig zeg.
Had ik ook nog eens de pech dat die kleine tegen de wand aan lag en ik dus enkel een vlek met een knipperlichtje zag, kon daar met de beste wil van de wereld geen aankomend kindje van maken.
Maar jij over 3 weekjes dus, spannend en leuk!
Enne... Meer symptomen... Ik kreeg ze niet, behalve die pijnlijke boobs en moe heb ik geen symptomen gehad en nog steeds niet.
Rol er vrij makkelijk doorheen eerlijk gezegd, fijn aan de ene kant, maakt me onzeker aan de andere kant.
Niet iedere zwangere heeft klachten namelijk, dus als jij die geen hebt, niet bezorgd zijn, dat is ook normaal.

Wat balen dat je AMH vrij laag is @Chrissy maar wel prettig dat je nu eindelijk eens goede uitleg gekregen hebt en weet hoe en wat en waar je aan gaat beginnen.
Dat kan idd een verklaring zijn dat je maar weinig eitjes had de vorige keer.
Vanwaar dat ze een IUI gaan doen eigenlijk?
Just curious.
Fijn dat het over 3 weekjes al kan, dan ben je ook uit de wachtmodus en weer in traject.
Ik wens je alvast veel succes!

Wat ontzettend balen zeg @Heleen79 dat het niet gelukt is, ik kan me zo voorstellen dat het je enorm gefrustreerd maakt.
Het lukt niet en er is geen reden voor, dat lijkt me echt heel vervelend om mee te dealen.
Ik vind het wel goed om te lezen dat je niet opgeeft en toch verder kijkt, dapper Heleen, ik hoop zo dat het de volgende keer wel lukt en jij ook vol ongeloof naar 2 streepjes staart!

Bedankt voor de info van die AMH waarde, heb het ook eens doorgelezen, vond het erg nuttig te lezen en blijkt dus helemaal niet zo zwart wit te zijn als dat de arts mij heeft verteld destijds.
Welllicht hebben anderen hier ook baat bij de informatie.

Dat scratching heb ik ook weleens ergens wat van gelezen en dat schijnt toch wel zinvol te zijn.

Gezond leven en de juiste medicatie slikken kan idd zeker nooit kwaad, dat is sowieso goed maar ik heb ook weleens gelezen dat het ook de kwaliteit van de eitjes kan bevorderen, ook massages en acupunctuur kunnen daarbij helpen.
Zijn allemaal dingen die zeker geen kwaad kunnen maar misschien wel baat kunnen hebben.

Volgens mij mag je gewoon terug naar IUI als je IVF of ICSI hebt gehad, ik hoor het weleens vaker.
Als iemand niet genoeg eitjes aanmaakt bijvoorbeeld, dan kun je die keer een escape IUI doen, dan is de behandeling toch niet voor niks geweest en telt het voor de verzekering niet als IVF poging, hoeveel eitjes je aanmaakt kan per keer verschillen als je er normaliter meer hebt dan zou je daarvoor kunnen kiezen om geen IVF poging te 'verspillen'

Hoe is het met jou verder @Paulma? Trek je het nog een beetje? De wachtdagen.

Ik heb einde middag mijn afspraak bij de verloskundige, de 16 weken controle, het voelt voor mij heel onwerkelijk dat ik daar al ben nu.
De angst dat het niet goed is probeer ik van me af te zetten, in plaats daarvan denk ik aan alle positieve gedachtes die jullie bij mijn zwangerschap hebben en probeer ik daar de kracht uit te halen om niet compleet insane te worden van mijzelf.
Nu nog even verder werken.

Link to comment
Share on other sites

Wow @Christine79 meteen een positieve test in handen de 1e poging! Gefeliciteerd, loopt ook mooi op.

Ik heb exact in jouw schoenen gestaan en stond ook vol ongeloof te kijken naar het 2e streepje. In tegenstelling tot jou was ik niet zo kalm, heb de eerste weken echt in spanning gezeten want in mijn hoofd was het "too good to be true" dat het in 1x raak was. Heb na een week weer getest en met 5-6 weken zelf een echo gedaan want kon niet wachten. Vooral omdat ik geen klachten had behalve heeeeeeel moe. Borsten nooit last van gehad, misselijk ook niet echt. Dat maakte me onzeker maar het kan gewoon dat je 1 van de gelukkigen bent zonder al teveel klachten. 

Kijk maar naar @Kitje die heeft ook nergens last van. Heb vertrouwen in je lijf ❤

@Heleen79 wat ontzettend naar zeg dat het na 2,5 jaar proberen nog niet gelukt is. Misschien toch buiten NL proberen want daar worden veel goede resultaten geboekt bij mensen met "onverklaarbare onvruchtbaarheid".

Je bent echt sterk vind ik!! Schouders eronder en door. Zolang de hoop en wil er nog is inderdaad doorgaan!! Het MOET een keer lukken. Ik snap wat je zegt met "dan maar een miskraam". Want dan weet je dat je lichaam het kan. Hou vol ♡♡

@Chrissy slordig he van NL dat ze die AMH niet gelijk testen boven een bepaalde leeftijd of wanneer pogingen niet lukken. Hoop dat de IUI lukt. In elk geval geen verloren poging!

@Kitje 16 weken alweer 🥳 Wil je het geslacht weten of laat je het als verrassing? Heb je straks ook een echo of puur hartje luisteren. Nog even en je gaat het voelen bewegen (of misschien voel je al iets 😊).

Snap dat je je zoon nog niks vertelt. Komt wel snel genoeg. Wil je eerst de 20 weken afwachten voordat je dat doet? Alweer een mijlpaal.

Hier gaat alles goed, kleine meid alweer 5 maanden. Eerste menstruatie achter de rug. En nog aan het bedenken wanneer ik gebruik ga maken van de cryo's 🤔

@Aslyn Hoop dat alles goed gaat met jou!

Alle andere dames die ik niet genoemd heb: succes met jullie pogingen. 

Link to comment
Share on other sites

Inmiddels terug van de afspraak bij de verloskundige, vanwege stress op het werk en stress vanwege deze afspraak was de bloeddruk veel te hoog, niet dramatisch en ze weet het aan de stressy situatie, gelukkig volgende week lekker vrij.

Zijn maar meteen gaan hartje luisteren, ze zei ook dat ze het niet altijd meteen kon vinden.
Eerst heeft ze mijn baarmoeder nog gevoeld enzo, daarna met het apparaatje heen en weer, maar ze vond niet zo snel iets.
Dus ik lag nog meer in de stress daar, dat zag ze en vanwege mijn historie besloot ze mij uit mijn lijden te verlossen en gewoon een echo te maken, toen had ze de kleine vlot in beeld, ik zag niks bewegen dus ik was bang dat hij dood was, hij lag daar maar, maar toen zag ik het knippertje en toe ze het geluid aan zette was het duidelijk dat hij nog alive and not kicking is, maar gewoon lag te pitten dus.
De hartslag was 152 wat volgens haar perfect was, hij klonk krachtig en het kindje zag er prima uit, ze keek even vlug.
Ribbertjes, hersentjes, benen, armen, was prachtig om te zien.
De kleine lag met gezicht naar beneden heel hoog in de baarmoeder die al ietsje groter was dan zij had verwacht, dus ze had op de verkeerde plek gezocht naar het hartje.
De placenta zit op de achterwand wat volgens haar gunstig was.
Dus dit kindje is here to stay lijkt het, ik ben er nog een beetje beduusd van.

De volgende afspraak bij de verloskundige is nu pas over 7 weken 😱 maar zei ze, als je ongerust bent mag je altijd eventjes langskomen om naar het hartje te luisteren, dus dat is fijn.
De reden dat het zo lang duurt voor de volgende afspraak is omdat er een 20 weken echo tussen zit waar ik inmiddels ook een afspraak voor heb gemaakt, 17 augustus is die en die heb ik bij het echo centrum gemaakt waar ik eerder de bms metingen heb laten doen.

Het ziekenhuis heeft nog altijd niet gebeld (slecht) voor die baarmoedermondmeting, dus de assistente heeft daar meteen actie voor ondernomen, het ziekenhuis gaat mij bellen, dus ik wacht dat maar weer af.
Daar zal ik dan ook ergens in augustus een afspraak hebben vermoed ik, maar ik hoor het wel dan.

Ik had een bon voor een gratis rompertje en 50% korting op Kruidvat luiers die ik voor de 31e moest inwisselen, dus daarna maar meteen naar de Zeeman en Kruidvat gehobbeld, dus ik kwam thuis met luiers en een rompertje 😊 en een onduidelijke foto van een kindje wat face down ligt te pitten (lijkt me niet heel erg comfortabel maar goed).

Ik ben heel erg opgelucht en heel blij, dat wat ik zelf voelde die soort van bal was idd mijn baarmoeder die al mooi omhoog aan het komen is zei ze.
Ze heeft de kleine verder niet opgemeten enzo, dat wordt dan bij die 20 weken echo allemaal gedaan.

@Nina79 Nee, ik wil niet het geslacht weten, ik vind het leuk me te laten verrassen, daarbij heb ik gedroomd  een hele poos geleden, voor de terugplaatsing nog en weet ik toch al dat het een meisje is want die droom destijds was zo levensecht, ik weet ook al precies hoe ze eruit ziet, als ik kon tekenen kon ik haar zo uittekenen.
Als het een jongen is, dan is het overigens ook prima hoor.
Het maakt mij echt niks uit, ik ben zo blij met dit kindje.

Ik voel nog niks bewegen, volgens de verloskundige is dat heel wisselend, sommigen voelen al leven met 16 weken, anderen veel later, vanaf de 24 weken zou ik dagelijks leven moeten voelen zei ze, tot die tijd kan het nog alle kanten op.
Ik wacht het maar af totdat ik de eerste kriebeltjes voel.

Fijn dat het goed gaat met jou en de kleine, 5 maanden alweer, wat gaat het vlug.
Fijn dat de menstruatie ook weer op gang gekomen is, dan heb je ook weer een ijkpunt voor dat.
Heb je al een idee wanneer je met de cryo's gaat beginnen? Of nog allemaal in de denkfase?
Ach je hebt nog wel eventjes de tijd ook, hoeft niet nu onmiddellijk al te beslissen natuurlijk.

Groetjes en liefs aan iedereen!

 

Link to comment
Share on other sites

Had maandag trouwens nog bloed laten prikken voor die schildklier, moet iedere maand tijdens de zwangerschap, denk ik kijk ff of ze al binnen zijn, nou dat waren ze, waarden zijn gedaald en zitten precies in het midden van het minimum en maximum, lijkt me dus helemaal prima, is destijds een boel paniek veroorzaakt (bij mij) om niks dus.
Ik zal wel braaf bloed blijven prikken, maar de waarden zitten bij lange na niet op het randje.
Maar goed, dan weten we dat ook weer en over een maandje maar weer dan.

Link to comment
Share on other sites

@Kitje wat een spannende dag voor je, daar was je bloeddruk indd niet zo blij mee maar gelukkig viel het allemaal mee.

Leuk toch nog een echo! Die lag lekker te chillen daarbinnen hihi. Hoe drukker mama is, hoe rustiger de baby 😉

Ook heel leuk dat je je laat verrassen mbt het geslacht. Ik wilde het ook niet weten maar ja ik wilde wel met die 20 weken echo meekijken en soort van meebeoordelen. Dan zou ik het zo zien (control freak) haha. Bijzonder van je droom! Ik had ook al het gevoel dat je een meisje krijgt. Wie weet, natuurlijk is alles welkom!

Wat betreft het meten van je baarmoederhals, kunnen ze dat niet ook tijdens de 20 weken echo doen? Wij doen dat wel als er een indicatie voor is, verloskundige hoeft alleen bij de verwijzing te vermelden dat ze een extra cervixmeting wil. Of verschilt dit beleid per regio? 🤔 Scheelt je weer een afspraak.

Indd placenta op de achterwand is fijn, dan voel je de kleine ook sneller en beter. Veel fijner voor jou denk ik.

En wat een goed nieuws over je schildklierwaarden! 

Om antwoord te geven op jouw vraag: ik zit nog in de denk fase. Heb me niet eens verdiept in hoe snel na een bevalling een terugplaatsing gedaan mag worden. Binnenkort maar weer eens met het AMC bellen voor extra info. 

 

Link to comment
Share on other sites

@Chrissy dankjewel😘.. ik had dit nooit verwacht.. wat vervelend van je amh waarde maar ook weer goed nieuws dat je mag starten over 3 weken met de IUI. Heel veel succes 🙏🏼🙏🏼
 

@Heleen79 dankjewel 😘 ik durf verlopig nog niks in te richten.. ik snap ook niet zo goed hoe ik moet uitrekenen wat de uitgerekende datum zal zijn? Ik lees hier en daar dat je de dag van de punctie moet pakken?? Maar ik wacht eerst maar de echo’s af en 20 weken termijn etc.. oeff wat een stress…wat ontzettend jammer en balen. Ik snap je frustratie echt helemaal. Hoe kan alles kloppen maar het wil gewoon niet lukken!! Dat gevoel is zo kut! Heb je idd al gekeken naar de optie voor het buitenland?? 
 

@Nina79 dankjewel😘.. ja het is zo onwerkelijk 🙈🙈. Ik ben zo nu en dan misselijk sinds een dag of 2 en mijn borsten doen gewoon echt heel veel pijn.. gisternacht ben ik er echt een aantal keer van wakker geworden. Ik kan niet meer draaien in bed want elke kleine beweging is zooo ontzettend pijnlijk met bh zonder bh ik weet het gewoon niet meer? Ik heb ook wel Last van krampjes soms denk ik, ik wordt toch ongesteld.. en  ook val ik na mijn werk op de bank in slaap. Ik was nooit van de middag dutjes maar nu wel.. vandaag is de eerste keer dat ik wakker kon blijven☺️. Dus ik denk dat de kwaaltjes aardig beginnen te komen. Zo fijn dat het goed gaat met je kleine! Hoeveel cryo’s heb je??

@Kitje ik ben zooo blij voor je.. she 😁😉 is here to stay🙏🏼🙏🏼🥰🥰🥰..en gelukkig gaat het met de bloedwaarden ook stabiel. 
17 aug alweer de 20 weken echo.. dan ben je op de helft😍😍

Link to comment
Share on other sites

@Christine79 bij mij was dat ook zo! Ene dag had ik beetje klachten en dan 2 dagen niks meer en toen kwam het weer terug. Die klachten kunnen ook in vlagen komen en gaan. Ik snap je zorgen heel goed, was zelf ook constant gestressed daardoor. 

Ik heb toen weer een test gedaan en streepje was nog net zo knalroze als eerder of zelfs nog donkerder. 

Wat betreft jouw baarmoedermond: jij hebt ook een indicatie om het te meten tijdens de zwangerschap.

 

Link to comment
Share on other sites

Ik herinner me ineens dat ik ook wel een beetje pijnlijke boobs had en dat het een paar dagen weg was en ik constant aan het "borstknijpen" was. En dan voelde ik precies niks.... Om de volgende dag weer blij te zijn dat de gevoelige borsten weer terug waren. Pfff , was dat vergeten zeg! Maar ineens zie ik mezelf voor me haha. Dat ik zelfs op mijn buik ging liggen om te voelen of ze nog gevoelig/pijnlijk waren. Desondanks heb ik nooit echt grote klachten gehad.

Edited by Nina79
Link to comment
Share on other sites

@Nina79 awh lief dankjewel voor je reactie. Dat stelt me iets gerust. Ik zat er aan te denken om nog een test te doen maar aan de andere kant blijf ik dan aan de gang denk ik, elke keer als ik iets anders voel😔
oh fijn dat er een indicatie is voor baarmoedermond meeting. Hahaha hoe gek kan een mens zichzelf maken 🙈

Link to comment
Share on other sites

Ja, was een spannende dag, want voor mij voelde dit als DE afspraak omdat het de vorige keer net ervoor mis ging, dan had ik als ik niet verwezen was naar het ziekenhuis met precies DIE afspraak dus geen hartje meer gehoord, daarom vond ik het zo spannend ook en toen ze het hartje zo vlot niet kon vinden (vorige keer hadden ze het meteen) lag ik echt dood te gaan daar zo'n beetje.
Gelukkig heeft ze me vlot uit mijn lijden verlost en bleek ze gewoon op de verkeerde plek aan het zoeken te zijn geweest.

Dat verklaart dan waarom die lag te pitten want heb het de afgelopen weken heel druk gehad met werk, vandaag laatste dagje en dan 3 heerlijke weken vrij, kijk er enorm naar uit.

Ja voor jou is dat natuurlijk lastig om je te laten verrassen als je uitgebreid de echo meekijkt en ook precies weet waar je naar moet kijken.
Mij kunnen ze daar natuurlijk makkelijk mee foppen omdat ik niet alles precies zo zie als mensen die ervoor opgeleid zijn.
Ik vind de verrassing het leukst, je kunt al zoveel vantevoren zien en bepalen, laat dat dan lekker een verrassing blijven.

Grappig wel want iedereen heeft een meisjes idee bij mij en dat terwijl ik helemaal geen meisjesmoeder ben eigenlijk.
Bij mijn zoon had iedereen een jongen gezegd en bij de kleine die ik verloor had ik niet echt een idee, maar ik was niet verbaasd dat het een jongetje bleek te zijn, dat paste wel bij het gevoel wat ik had.

Die droom was heel bizar, ik onthoud ze nooit en ben ook helemaal geen zweverig type ofzo, maar deze was zo levensecht, was een week of 2 voor de terugplaatsing en toen bleek ik ook nog zwanger, dus toen had ik zoiets van dat is dan dit kindje geweest waar mijn droom over ging.
Misschien heb ik het wel mis, is ook prima, zo lang ik deze kleine maar in mijn armen mag sluiten einde jaar.
Ik heb ook helemaal geen januari idee bij dit kindje dus vandaar dat ik einde jaar schrijf.

Ik wil de 20 weken echo niet in het ziekenhuis laten doen vanwege de onpersoonlijkheid daar.
Ik heb aangegeven dat ik deze bij het echo centrum wil laten doen die ook mijn bms hebben opgemeten, daar voel ik me fijn en ze kennen me daar ook.
Tevens krijg ik alle beelden en foto's op een USB stickje mee in het ziekenhuis krijg je enkel een fototje en mag je niks filmen.
Het ziekenhuis had ook aangegeven dat ze me eerder al wilden zien daarvoor, eerder dan 20 weken, maar goed dan moeten ze wel bellen.

Hebben ze nu overigens weer niet gedaan, gewoon hoppekee een afspraak ingepland voor woensdag over een week.
Ik heb vakantie dus dat kan wel, maar enige vorm van overleg over dag en tijd had ik prettiger gevonden.
Verder kom ik dus idd bij een gynaecoloog die ik helemaal niet ken en nog nooit gezien heb.
Ik probeer het ziekenhuis bezoek zoveel mogelijk te beperken, ik voel me gewoon prettiger bij de verloskundigen hier in mijn dorp.
Ze zijn allemaal zo lief voor me, in het ziekenhuis zijn ze vriendelijk en afstandelijk en ben je een nummertje.
Dat is iig hoe ik het allemaal ervaar.
En nu krijg ik mooi een extra echo ook 😊

Ze willen mijn baarmoedermond opmeten omdat mijn zoon destijds prematuur is geboren, ze willen dan kijken of het daar aan ligt.
Geen idee wat ze dan ermee gaan doen, dichtnaaien ofzo? Zodat deze blijft zitten.
Ik ben daar dan misschien wat (te) nuchter in, maar heb soms zoiets van dat ze ook wel van een mug een olifant aan het maken zijn.
Hij was 34 weken, hij heeft er niks mee geleden.
Het is nu ook weer niet zo dat die met 24 weken al op mijn buik lag.
Maar goed, als zij daar gelukkig van worden van dat meten dan vind ik het best.
Ik heb iig besloten me niet nog een keer gek te laten maken zoals de vorige keer en nu ook weer met die schildklier.
Hoop paniek veroorzaakt om 3x niks want mijn waarden zitten mooi in het midden van wat het moet zijn.
Heb maandag laten prikken en de uitslag zelf bekeken, niks niet op het randje, maar gewoon precies goed.

Dat zei ze idd, dat je het kindje dan eerder voelt dat het een gunstige plek is.
Bij mijn zoon zat die aan de voorkant die voelde ik daardoor pas met 28 weken en toen was die al zo sterk dat die me helemaal beurs trapte, ik weer dus niet zo goed wat ik moet voelen heel in het begin.
Sinds gister voel ik af en toe een 'plopje' maar misschien zijn dat mijn darmen wel?
Ik voel het alleen als ik op rustig zit, ook voel ik nog steeds druk op mijn buik soms.
Als ik smorgens op sta is dat weg en dan komt het gedurende de dag weer.
Het zal wel het groeien van de baarmoeder zijn ofzo.
Met mijn zoon is ook al zo lang geleden, ik weet dat niet meer.
De 'plopjes' heb ik vandaag niet meer gevoeld trouwens, maar was gister ook in de avond.

Volgens mij mag je wel vrij snel na een bevalling weer een terugplaatsing doen, tenzij je een keizersnede hebt gehad.
Maar is goed om na te vragen idd en dan kom je vanzelf wel op het punt dat je denkt van ja, nu is het juiste moment om met de cryo's te beginnen.

@Christine79 je kunt op de site van Freya heel makkelijk uitrekenen wat je uitgerekende datum is.
https://www.freya.nl/kinderwens/zwangerschap-en-kind/zwangerschapsduur-en-uitgerekende-datum/

Die krampjes die jij schrijft heb ik ook gehad, het voelt alsof je ongesteld moet worden, maar dat is het groeien van de baarmoeder, dat voelt in het begin ook zo en ik herken ook wat jij schrijft over in slaap vallen en middagdutjes, same here.
Hoort er allemaal bij.
Gewoon aan toegeven, je zal het dan wel nodig hebben.
Ik heb hier ook vaak tussen de middag even een uiltje geknapt of savonds na het eten.

Van je baarmoedermond zou ik zeker aangeven bij de gynaecoloog/verloskundige.

En van de symptomen die ineens weg zijn, ik snap je bezorgdheid, maar ook dat heb ik ervaren.
Symptomen komen en gaan en kunnen per dag wisselen heb ik gemerkt.
Dat borstgeknijp wat Nina beschrijft herken ik zo goed, ik deed dat ook, iedere dag zat ik meerdere keren te knijpen om te voelen of ze nog wel zeer deden en evenveel en als ze geen pijn deden was ik ook meteen bang dat het mis was.

Ik heb zelfs met de verloskundige besproken dat het me zo vreselijk onzeker maakt dat ik geen tot weinig symptomen had en heb.
Liever hing ik dagelijks kotsend boven de plee om die bevestiging maar te krijgen, terwijl mensen die dat hebben waarschijnlijk heel graag geen symptomen zouden hebben.

Het wordt vaak zo gebracht van je bent zwanger dus moet je spugen, eet je ineens augurken en alle andere cliches die erbij horen.
Nou, ik kan je vertellen, niks van dat alles ervaar ik, ik ben nog geen dag misselijk geweest en lust nog steeds alles wat ik voorheen ook lustte en eet ook geen gekke dingen.

Sommige vrouwen hebben dat nu eenmaal, die hebben weinig tot geen symptomen.
Ik kan me ook nog herinneren dat Nina toen zij zwanger was ook onzeker daarover was, dat heeft ze ook weleens beschreven op het forum.
Ik snap heel goed je onzekerheid en angst Christine, maar probeer om vertrouwen te houden.
Is moeilijk, dat weet ik als geen ander en helaas kun je momenteel niet veel anders dan afwachten tot de eerste echo.

Ik maak mezelf ook nog regelmatig gek hoor, dat blijft nog wel even, voor jou waarschijnlijk ook.
Je wil blij zijn maar bent ook heel bang dat wat je zo blij maakt weer te verliezen.
Keep the faith!
 

Link to comment
Share on other sites

@Heleen79 Bedankt voor de info over AMH. Toevallig kende ik de site al en de arts maakte er eigenlijk ook geen big deal van, dus laat ik het dan ook maar niet doen 😉 Maar ik herken jouw gevoel wel; er is geen verklaarbare reden voor onvruchtbaarheid en toch lukt het niet. Hoe dan?!
Tegen mijn baarmoeder zeg ik ook wel eens: 'Je hebt maar 1 taak; go for it!'
Alhoewel ik 1,5 jaar geleden wel even kort heb mogen ervaren hoe het is om zwanger te zijn, snap ik soms ook niet waarom het nu gewoon niet weer kan lukken. Alles klopt, maar blijven plakken 'ho maar'.

Waarom we nu voor IUI kiezen? Omdat dat minder belastend is qua hormonen (we gaan het eerst zonder hormonen proberen) en omdat het eigenlijk geen zin heeft bij mij als er toch maar 1 eicel rijpt bij IVF. In het ziekenhuis is er wel even gesproken over KI voor IVF, maar omdat IVF meer kans bood op succes (volgens de arts) zijn we toen maar gelijk daarvoor gegaan. Niet wetende dat het ziekenhuis daarna de deur dicht zou doen grr! 😤

Maar goed: We houden gewoon vast aan de succesverhalen van de meiden hier! 💪  Ik put echt weer op hoop uit het succesverhaal van @Christine79: Van dezelfde leeftijd als wij en gewoon in 1x zwanger! En hetzelfde geldt voor het verhaal van @Nina79

En zoals @Aslyn hier een tijdje terug tegen mij zei: Zolang ons lichaam het nog niet opgeeft, mogen wij het gewoon ook niet opgeven. En zo is het!

 

Ow @Kitje wat was het toch weer spannend bij je. Pfft, gewoon niet direct het hartje horen! Gelukkig heeft ze daarna snel een echo gemaakt. Dat is volgens mij inderdaad wel fijner bij een verloskundige dan in het ziekenhuis. Met mijn miskraam heb ik ook niet zo'n fijne ervaring met het ziekenhuis gehad en overweeg ook om -mocht het nog een keer gaan lukken 🤞- om naar een verloskundige in het dorp te gaan. Ik vond de benadering namelijk in het ziekenhuis ook heel onpersoonlijk en te massaal. Net als met de IVF trouwens. Alleen voor de nodige bezoeken naar het ziekenhuis en verder lekker naar de eigen verloskundige en het echocentrum zou ik zeggen! 🙂 

 

 

 

 

Link to comment
Share on other sites

Tja story of my life geloof ik. Er is weinig wat gemakkelijk gaat bij mij qua levenskeuzes, geloof dat zowat alles wat ik doe/deed/heb zwaar bevochten is... 😅  Maar net zoals met de rest, geef ik ook hier niet op, zo steek ik niet in elkaar. Fijn te lezen dat alle dames hier doorzetters zijn, herken veel. 😊 Precies idd wat Aslyn zei over dat zolang ons lichaam het volhoudt, wij ook moeten volhouden! Zolang je menstrueert heb je een eisprong en dus een kans op zwangerschap. 

@Chrissy Ja haha zo praat ik ook wel eens tegen mijn buik. 'Doe nou eens waar je voor gemaakt bent ja!' 😜Maar jij bent dus al wel een keer zwanger geweest? Ik begrijp hieruit dat dat op een miskraam is uitgelopen. Zwaar frustrerend. 😞 Ook raar trouwens hoor. Je zou dan denken dat je lijf het trucje nu toch wel kent. Ik lees wel eens dat bij vrouwen met steeds terugkerende miskramen er wel onderzoeken gedaan kunnen worden, dat ze daar iets meer kunnen doen voor het achterhalen van de oorzaken. Als er maar 1 eicel rijpt bij IVF is dat trouwens ook wel akelig. Doe je daar al die moeite voor.....al die weken en weken van spuiten en slikken, en dan maar 1 eicel is ook niet erg bevredigend - en het levert dus eigenlijk niet meer kansen op dan een spontane actie van de maand toch? Was die korte zwangerschap van een IVF of was dat spontaan? 

@Christine79 @Nina79 Jullie hadden het allebei over opties in het buitenland. Waar moet ik dan aan denken? Duitsland of verder weg? Ik vind het nu met corona zo lastig... We hebben al een keer overwogen om idd naar het buitenland te gaan zoals Dusseldorf, maar we waren bang dat als er ineens iets onverwachts gebeurt, zoals de grenzen die dichtgegooid worden, dat we dan de behandeling niet af konden maken. Ook nu met de coronapaspoorten die worden ingevoerd (de hele tijd moeten bewijzen dat je gezond bent, wtf) wordt het er niet makkelijker op. Wat doen ze dan bij buitenlandse klinieken waardoor het wel vaker lukt? En ik bedoel eigenlijk niet eiceldonatie, dat is weer een totaal andere route. Ik heb de websites van Vivaneo en Cuypers&Cuypers bestudeerd, maar men lijkt daar toch niet heel andere dingen te doen dan in Nederland. Misschien andere medicijnen dan? Maar in de kern komt het neer op eicellen oogsten, bevruchten en terugplaatsen. Uiteindelijk is het dan toch mijn baarmoeder die het moet gaan doen, en als die in Nederland weigert ben ik benieuwd wat ze in Duitsland dan zouden zeggen/doen dat mijn baarmoeder ineens wel gehoorzaamt.

Mijn chinese arts gaf ook nog aan dat men in die tak van geneeskunde eigenlijk een rustperiode van 3 maanden hanteert tussen IVF-trajecten omdat dat betere eicelkwaliteit zou geven, maar met de deadline die steeds dichterbij komt (ben onlangs 42 geworden) word ik daar toch echt niet rustiger van......😬 dan hou je nog minder tijd over. Dilemma's dilemma's.  

@Paulma Ik las dat ze bij jou de embryo's op dag 4 invriezen, mag ik vragen bij welke kliniek dat is? En hoe gaat het inmiddels met de wachtdagen? Hoever ben je en is het nog vol te houden?

Link to comment
Share on other sites

Hi ladies,

Ik ben even iets minder actief geweest. Ik zit niet super lekker in mijn vel. Merk dat ik het zo ontzettend spannend vind en de wachtdagen moeilijk door kom. Ik ben de hele tijd op zoek naar symptomen maar weet tegelijkertijd ook dat die er helemaal niet hoeven zijn. De vorige terugplaatsing, waar ik helaas bij week 6 een miskraam uit kreeg, voelde ik de innesteling. Of in elk geval iets hormonaal. Ik had precies 7 dagen na de tp een pittige steek in de streek van mijn baarmoeder en die hele dag een beetje samentrekkende klachten (alsof je ongesteld wordt). Na die ene dag hielden die krampen op maar had ik wel steken richting mijn liezen. Achteraf was dat dus allemaal positief en heeft er dus een innesteling plaatsgevonden. Eigenlijk een beetje laat op dag 7 na de tp zou dat een dag of 2 a 3 eerder normaal gesproken plaatsvinden, maar dat late kan wel kloppen met dat ik ook pas (te) laat HCG in mijn bloed en urine had (2 dagen na de officiële test datum). De embryo had er gewoon wat langer over gedaan, de arts zei dat het vaker voor komt met ICSI. 

Deze keer heb ik die steek niet, geen krampen en ook geen steken richting de liezen. Dus ik merk dat ik daardoor heel onzeker word. Hoewel ik 2 jaar geleden (waar het hartje gestopt was met kloppen met 8,5 week) helemaal geen enkele bewuste klacht had van het innestelen, dus ik kan rationeel wel bedenken dat je er niets van hoeft te voelen. Maar merk toch dat ik graag aanwijzingen zou willen hebben om er al iets meer van te zeggen. 

Misschien voelt het extra spannend omdat ik weet dat hierna het traject weer van voren af aan zou beginnen. Dat al die hormonen weer nodig zijn en een punctie enzo.

Dit is overigens mijn eerste tp van een cryo met hormonen, de 3 eerdere cryo tp's heb ik in een natuurlijk cyclus gedaan. Ik heb het gevoel dat ik van de progynova en utrogestan moe ben, soms een beetje misselijk en ook een beetje depri. Wat zijn jullie ervaringen met deze twee?

@Heleen79 wij hebben ook het label "onverklaarbaar onvruchtbaar". Niets gevonden tot nu. Maar ik heb in totaal in de afgelopen 4 jaar wel 3 keer een miskraam gehad (1 x heel vroeg (natuurlijke zwangerschap) met 4,5 week, 1 x hartje gestopt met kloppen 8,5 week (natuurlijke zwangerschap), 1 x 2 maanden geleden na verse TP bij 6 weken) en ik begrijp je opmerking wel over nog nooit een positieve test en nog liever een miskraam. Ik ervaar dat eigenlijk ook wel zo. Ondanks dat de miskramen natuurlijk super verdrietig zijn. En ik bij de middelste ook lang bezig ben geweest het kwijt te raken, waar uiteindelijk een curettage voor nodig was. en ik vervolgens weer verklevingen had die ook weer weggehaald moesten worden. Best een boel ellende! En toch, geeft het op een bepaald manier perspectief dat er wel iets kan gebeuren.... Dus ik begrijp dat je dat aanknopingspunt graag zou hebben! Na mijn tweede miskraam (toen was ik al wel bij het ziekenhuis in beeld) zeiden de artsen ook dat mijn baarmoeder de truc nu kent en de kans groot is dat je op afzienbare tijd weer zwanger wordt. Die afzienbare tijd van 2 jaar en IVF... dus dat viel vies tegen! Ik heb hetzelfde als jij @Chrissy geen plak factor 😢

Ik ben onder behandeling bij het OLVG Oost in Amsterdam, maar zij hebben zelf geen IVF/ICSI lab dus nadat het OLVG de punctie doet neemt het fertiliteitslab van het (VU)AMC het over. De bevruchting wordt dus technisch gedaan door het AMC. Zij bevruchten mijn eitjes en plaatsen dan op dag 3 een verse embryo terug, dan laten ze de rest nog 1 dag langer rijpen en wie dag 4 er goed uit ziet wordt ingevroren. 

In het buitenland laten sommige klinieken de embryo's door ontwikkelen tot dag 5. Dat kan tegenwoordig in NL ook in het Dijkman ziekenhuis. Daar is een nieuw fertiliteitscentrum geopend met dokter Broekmans en Kimiko (hele leuke vrouwelijke arts die ook zelf IVF nodig heeft gehad). Heb ik wel goede dingen over gehoord. Ik heb met mijn arts gesproken over het voordeel van laten ontwikkelen tot dag 5. Hij zegt dat het de toekomst is, omdat ze veel beter kunnen zien welke embryo's echt sterk zijn en dus waarschijnlijk succesvol bij een terugplaatsing. Hiermee kunnen ze meer teleurstellende wachtweken voorkomen, dat is zoals wij weten een pittige periode dus het zou mooi zijn als dat minder vaak nodig is om toch tot een zwangerschap te komen. Echter is de mening van mijn arts dat de techniek in NL nog niet goed genoeg ontwikkeld is om embryo's lang (langer dan 3 a 4 dagen) buiten de baarmoeder de perfecte omstandigheden te geven. Dus hij zegt dat er momenteel onnodig veel embryo's afvallen als je tot dag 5 wacht om ze in te vriezen omdat ze verloren gaan door de niet perfecte omstandigheden en niet omdat ze niet sterk genoeg zijn. Dus hij denkt niet dat het mijn succes positief zal beïnvloeden om die behandeling te kiezen. Precies wat jij zegt @Heleen79 mijn baarmoeder moet het nog steeds doen en de kwaliteit van de zaadcel en het eitje zal ook niet anders worden lijkt mij....   

@Kitje super dat het er allemaal goed uit zag, maar inderdaad je stress level werd wel weer verhoogd met dat zoeken!! Heerlijk dat je vakantie hebt en misschien het genieten iets meer kan gaan toelaten

@Christine79 wanneer heb je een echo? Lastig he deze verlangde wachtweken? Eigenlijk zijn wij allebei op zoek naar symptomen om bevestiging te krijgen van de situatie. Maar zoals de rest ook zegt, die hoeven er niet te zijn dat zegt niets. De echo is pas het moment dat je echt meer zal weten. Spannend! 

Ik ga mijn dag weer verder een beetje depir en chagrijnig door, bah zit mezelf echt in de weg. Zaterdag mag ik officieel testen, ik ga het ook niet eerder doen gezien mijn vorige ervaring. Maar ben er bang voor.... Ik heb trouwens nooit dat ik door de utrogestan bollen heen al bruin of bloed verlies. Dus ik moet echt testen om de uitslag te weten dan stoppen met de bollen en dan 3 of 4 dagen later start mijn ongesteldheid pas. Die bollen zijn echt mind fuckers 🤐

 

Liefs voor jullie😘

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Similar Content

    • By Mayomix
      Ik ben bezig met ivf. Bij mijn vorige ivf heb ik wel utrogestan gekregen en toen ben ik zwanger geraakt. Nu krijg ik het niet omdat ze het zonder willen proberen maar ik weet gewoon zeker dat het dan niet gaat lukken. Heeft iemand nog wat over wat ik over kan nemen?
    • By Bonnie2
      Hoi Allemaal,
      Nieuw hier op het forum, maar niet nieuw in IVF land. Ik (43 jaar) heb 2 puncties en 5 terugplaatsingen achter de rug, waarvan 3x heel kort zwanger. Nu aangemeld voor laatste terugplaatsing, volgende week. Deze gaat in mijn natuurlijke cyclus.
      Op aanraden van de gynacoloog slik ik nu Ascal (bloedverdunners) om stolling te voorkomen. Ik heb in vorige natuurlijke cycli ook Utrogestan gebruikt op eigen verzoek. Ik twijfel of ik dit deze keer zal doen. Volgens Gyn heeft het geen meerwaarde maar kan het ook geen kwaad. 
      Alvast dank voor jullie reacties!
       
    • By Ireen
      Hallo allemaal,
      Wij zijn al 4 jaar bezig. 2 ICSI behandelingen in NL en nu net onze 3e poging gehad in DL. Altijd weinig embryo’s en slechte kwaliteit. Nu in DL na veel gedoe en flinke overstimulatie 1 cryo vroege blasto. Ik ben zo teleurgesteld... ik ben dankbaar dat het tenminste 1 is maar ik ben op... ik ben die hele polonaise aan mn lijf zo zat. Ik ben heel benieuwd of er andere vrouwen zijn die in een zelfde soort situatie zitten of hebben gezeten. In mijn hoofd ben ik langzaam de kinderwens aan het afsluiten. Ik vind het moeilijk en dubbel. 
       
      liefs!
       
    • By Zandje
      hallo,
      Ik ben erg benieuwd wie er op dit moment ook bezig is met ivf of icsi en hoe het gaat... wij zijn bezig met onze laatste icsi poging. Vorige week vrijdag de punctie gehad. 22 follikels aangeprikt, 21 eitjes. Dag erna gebeld er waren 12 bevruchtingen 4 die hielden ze nog even in de gaten. Morgen is de terugplaatsing dan horen we ook of er nog wat over is om in te vriezen.. 
      En dan komen die verschrikkelijke wachtweken..... 🙈
    • By Milou35
      Momenteel zijn wij aan het wachten tot het eind november is..
      Dan wordt mijn man geopereerd doormiddel van Tese.
      Als er zaadcellen gevonden worden mogen we door voor icsi.
      (3x semenanalyse  0, 00 zaadcellen) onverklaarbaar.
      Verder is alles goed qua gezondheid.
      Ik vroeg me af of er meer mensen zijn die ook deze pad bewandelen?
      Wij lopen in het AMC Amsterdam.
      ( In onze vriendenkring/familie is er niemand die hier mee te maken heeft,of er mee te maken heeft gehad)



  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use