Jump to content
Siepie

Wij zien door de bomen het bos niet meer.

Recommended Posts

Vanaf vorig jaar zijn wij ons aan het oriënteren om in het buitenland een ICSI behandeling te ondergaan. Helaas is dit door de corona allemaal stilgelegd en ben ik geen 45 meer, maar 46 en dat is blijkbaar een heel ding :-(. Inmiddels hebben we met verschillende klinieken contact gehad en ook verschillende prijzen doorgekregen. Soms heb ik het gevoel dat de informatie die ze geven niet klopt. 

Graag hoor ik of jullie hier ook ervaring mee hebben en misschien zitten er ook 45+ aanstaande moeders tussen. De prijzen die wij hebben zitten tussen de €3000,00 en €10.000,00 euro. Op dit moment hebben wij contact met 2 klinieken uit Cyprus, maar daar lees ik ook weer hele verschillende verhalen over.

Wie kan mij een beetje helpen en misschien een hart onder de riem steken dat leeftijd niet belangrijk is, maar de liefde die je kan geven.

Liefs Simoon

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Simoon @Siepie

Tuurlijk wil ik je best een hart onder de riem steken, leeftijd is ook zeker niet belangrijk in de mate van liefde die je een kindje kan geven, de mate van welkomheid en het capabel zijn in het opvoeden van je kindje.
Het enige waar leeftijd helaas wel telt, is biologisch.

Ik weet niet of je met eigen eitjes ICSI gat doen of met donoreitjes?
In dat laatste geval is je leeftijd niet zo belangrijk want de baarmoeder die doet het nog prima als je boven de 45 bent.
In het geval dat je met eigen eitjes bezig gaat zijn wil ik je er toch op wijzen dat de kans echt heel erg klein is dat het lukt.

Vanaf 35 gaat de vruchtbaarheid al afnemen en vanaf 40 gaat het razend snel.
De hoeveelheid eitjes en de kwaliteit daarvan neemt sterk af.
Natuurlijk zijn er voorbeelden van 45+ moeders (Katja Schuurman) maar dat is echt geluk hebben.
De kans dat je nog zwanger wordt is met 43-44 jaar nog maar 2 tot 5% en vanaf 45 is het vrijwel nihil.
Daarom kun je in NL alleen nog maar behandeld worden t/m 44 en je moet alles zelf betalen.
Als je met je eigen eitjes wil, dan raad ik je aan eerst te laten bekijken of het uberhaupt zinvol is (of je nog voldoende eitjes hebt).
Dit kan door een bloedtest (amh waarde) en een echo (dan bekijken ze de eierstokken).
Maar zelfs als je nog redelijk wat eitjes hebt, dan is de kans echt klein, zelfs als de eitjes bevrucht worden delen ze vaak toch niet door waardoor er geen zwangerschap tot stand komt helaas.

Dat gezegd hebbende wil ik je best ook nog wel hoop geven als je kiest voor eiceldonatie.
Ook dat kan in Nederland niet boven de 45 maar in heel veel andere landen zeker wel!
Jouw leeftijd is hierbij niet van belang, maar de leeftijd van de donor wel (onder de 34 liefst) want de baarmoeder is boven de 45 nog prima in staat om een kindje te dragen.

Hierbij zijn er vele mogelijkheden, je schrijft "wij" dus ga ik er vanuit dat je een partner bent.
Als deze partner een vrouw is dan even goed opletten of het land in kwestie behandelingen doet als je geen man hebt (zijn helaas landen die dat belangrijk schijnen te vinden, net als landen waar je als single vrouw niet terecht kunt).

Velen gaan naar Spanje, Griekenland en Cyprus, maar er zijn ook heel veel andere mogelijkheden.
Ik kan me goed voorstellen dat je door de bomen het bos niet meer ziet,  het is heel veel info die je kunt vinden.

Ik zelf ben momenteel bezig met eiceldonatie met een kliniek in Letland (Riga) ik heb hiervoor gekozen omdat ik niet zoveel op Spanjaarden en Grieken lijk en veel meer op Scandinaviers en Russen.
Ook in Rusland kun je goed terecht, maar dat vond ik lastiger met visum e.d.
Ik heb zelf 3 mislukte IVF poingen achter de rug met eigen eitjes, vandaar dat ik me ben gaan richten op eiceldonatie.

Vwb de kliniek in Riga, helaas kan ik je nog niet vertellen hoe het allemaal verloopt als je daar bent omdat 2 dagen voor mijn terugplaatsing Riga op slot ging, ik er niet meer heen kon en mijn behandeling werd afgebroken.
Ik was daar erg verdrietig over.
Wat ik je wel kan vertellen is dat het contact dat ik met deze kliniek heb heel erg fijn is, ze reageren heel snel op mail en heel begripvol, denken mee en ook mijn contactpersoon reageert supersnel op de app.
Dit contact voelt voor mij heel erg goed en ik heb alle vertrouwen in de behandeling verder.
Ook is het niet de duurste kliniek en hoef ik er geen hele week te verblijven.

Wat je kan helpen is voor jezelf een lijstje te maken wat belangrijk voor jou is.
Zet je alle voors en tegens op van verschillende klinieken en dan komt er uiteindelijk wel een geschikte uit.
Het is geen gemakkelijke zoektocht, maar uiteindelijk vind je je weg wel erin.
Ik ben er zelf een hele poos mee bezig geweest om me te orienteren, heb ook een aantal klinieken aangeschreven en op basis daarvan al gekeken hoe zij reageerden.
Vlot, langzaam, welke taal, hoeveel info geven ze, op basis daarvan vielen al een aantal klinieken af.
Verder heb ik gevraagd welke onderzoeken ik allemaal moest doen (bloedonderzoeken, echo's sommigen zelfs moest je een mammografie laten maken, uitstrijkje, enz) dus heb ik bekeken wat welke kliniek eist aan onderzoeken en hoe makkelijk of moeilijk je die onderzoeken kunt doen.
En dan verder de prijs, er zitten grote verschillen in, maar wat zit er inbegrepen in de prijs?
Een goedkope prijs kan compleet uitgekleed zijn en moet je overal voor bijbetalen, of ga je voor een totaalplaatje.

In mijn zoektocht heb ik ondervonden dat er hele grote verschillen in zitten.
En ook qua informatie en kansen zetten ze het heel erg zonnig in tot aan slagingspercentages van 75%.
Maar als je dan vraagt naar de percentages met een live birth want daar gaat het immers om dan krijg je daar niet echt een antwoord op vaak.

Helaas momenteel is het heel erg lastig om in het buitenland behandeld te kunnen worden.
Ik vrees daarom dat je wel geduld zult moeten hebben.

Overigens kun je in veel buitenlandse klinieken gewoon nog terecht als je 46 bent, velen hanteren 49 of 50 als maximum leeftijd, in Riga zelfs helemaal geen maximum leeftijd, al zie ik soms ook weleens 55 staan.
Zeker als je voor donoreitjes gaat, dan is 45 of 46 jaar totaal geen issue!
Althans niet bij de klinieken waar ik contact heb gehad.
Ik ben overigens wel wat jonger dan jij, maar ook al een stukje de 40 voorbij 😉

Er is ook een forum 40+ trouwens, het is niet heel actief helaas, maar af en toe babbelen we daar wel met een aantal meiden.

Succes!

Groetjes
 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Kitje,

Dank je wel voor je reactie. Ik weet dat leeftijd telt, maar ze geven ons nog wel een beetje hoop 🙂 Mijn cyclus is tot op de dag steeds gelijk en daar hou ik mij dan maar aan vast. Volgende week ga ik in ieder geval mijn AMH Waarde laten meten, dan weten we weer een klein beetje meer. Nu weet ik alleen niet of dit op iedere willekeurige dag kan of dat het in een bepaalde periode moet. In ieder geval heeft mijn huisarts vandaag een formulier voor bloedprikken afgegeven. Wel heel spannend.

We gaan het wel met eigen eitjes proberen, zelf heb ik drie gezonde kinderen en mijn vriend kan helaas zonder ICSI geen vader worden, dus op deze manier willen we kijken of het toch nog mogelijk is. Ruim vier jaar geleden ben ik zwanger geraakt omdat ik de pil 1 keer vergeten ben, ik was toen 44 jaar. Helaas zat ik in een gewelddadige relatie en heb hierdoor een abortus moeten ondergaan.

Op dit moment hebben wij contact met Anneke Janssen, zij was altijd een aanspreekpunt bij Freya en gaat ons helpen met het traject in Portugal. 

Dat is wel een goede tip om te vragen wat de live birth is, daar kunnen we wel iets mee. 

Mag ik vragen hoe je bij de kliniek in Riga bent gekomen? Cyprus voelt voor mij ook niet zo heel goed, ook omdat ze daar aan de regering moeten vragen of ik zwanger mag worden. Dat gaat mij een beetje te ver.

Wat heftig dat je 2 dagen voor terugplaatsing weer in de wachtkamer zit, ik kan mij voorstellen dat dit heel heftig is. Heb je nog geen indicatie wanneer je misschien mag komen?

Liefs Simoon.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Simoon @Siepie ik hoop echt voor je dat het je lukt.
Wat rot dat je een zwangerschap hebt moeten afbreken een paar jaar geleden en wat fijn dat je uit die gewelddadige relatie hebt kunnen stappen.

Ik kreeg ook dat beetje hoop wel toen ik vorig jaar het traject in stapte.
In het verleden heb ik geen fertiliteitsproblemen gekend, ik heb een gezonde zoon waar we amper op hebben hoeven oefenen voordat hij erin zat, maar toen was ik wel 27 jaar, perfecte leeftijd dus.

Door allerlei omstandigheden is mijn leven totaal anders gelopen dan de bedoeling was en ben ik nu single mama en nooit meer een leuke, eerlijke single vent tegen gekomen en helaas (te) lang gewacht met de beslissing te nemen het toch alleen te gaan doen omdat mijn gezin gewoon niet compleet voelde.
Ik ben blij en dankbaar met mijn gezonde zoon, maar het geeft ook maar 1 kans op oma worden en geeft een heel akelig gevoel te weten dat ik over een jaar of 10 hier hoogstwaarschijnlijk alleen zit...

Ik heb altijd gedacht meerdere kinderen te krijgen (2 of 3 was de bedoeling), het bleef knagen en pijn doen, ik kon er gewoon geen afscheid van nemen.
Dus heb ik me ook laten onderzoeken of het nog kon, ik heb ook nog altijd een regelmatige cyclus, net als jij, alleen wel iets korter dan vroeger (26 dagen).
Mijn amh waarde was 0,4 dat paste bij mijn leeftijd maar was niet slecht, onder de 0,1 wordt het echt afgeraden nog te doen, maar met 0,4 wilden ze het nog wel proberen.
Bij de echo telden we ook in iedere eierstok een stuk of 3, 4 eitjes.
Voor je amh te laten meten maakt het niet uit trouwens welke periode je dat doet.

Ik heb 3 pogingen gedaan en alle 3 met een ander protocol en helaas heeft het niet mijn wens vervuld.
De eerste keer had ik 4 rijpe eitjes, daarvan waren er uiteindelijk 2 bevrucht (met IVF van een donor uit Denemarken) en op de dag van terugplaatsing vertelden ze me dat van die andere 2 eitjes er toch nog eentje alsnog was gaan delen, dus die bleven ze nog even opvolgen.
De embyro's waren 3 daagse eentje van kwaliteit 1 en eentje 2, supergoed dus.
1 is super, 2 is gewoon goed.
De derde is niks geworden, die stopte op de vierde dag alsnog met delen.
Ze zijn allebei terug geplaatst en ik werd ongesteld.

De tweede poging had ik 3 goede eitjes en alle 3 bevrucht!
Bij de terugplaatsing had ik een klasse 1, 2 en 4.
1 en 2 zijn teruggeplaatst, van klasse 4 verwachten ze niet zoveel en daar belden ze idd de volgende dag over op dat deze uit elkaar gevallen was.
Ik werd ongesteld.

Derde poging had ik helaas maar 2 eitjes, 1 bevruchting, klasse 1.
Ook deze mislukte.

Telkens had ik bij de follikelmeting die je dan moet laten doen op de eerste dag van je menstruatie een stuk of 6,7 follikels.
Maar ik had dan steeds maar 3 of hooguit 4 grote(re) en de rest kleintjes bij de punctie uiteindelijk.

Ze vertelden me dat mijn eitjes er op het oog goed uitzagen, dat ze makkelijk te bevruchten waren, mijn bms is supergoed en mooi dik, dus daar lag het zeker niet aan, toch bleven ze niet zitten en waarschijnlijk komt dat dan omdat ze dan al vrij vlug stopten met delen na de tp en dat ligt aan de leeftijd van de eitjes.

Ik heb er alles aan gedaan, gezond geleefd, gewandeld, vitamines geslikt, alles om het maar te laten slagen, maar het lukte niet.

Daardoor ben ik verder gaan zoeken, het maakt voor mij niet uit of het biologisch wel of niet van mij is, maar echt adoptie zag ik niet zitten, je wordt zo door de mangel gehaald dan en afwachten wat zon kindje heeft meegemaakt.
Pleegzorg ook niet, want dat is tijdelijk en dat wilde ik zeker niet.
Dus ben ik gaan kijken naar eiceldonatie.

In Nederland heb je je te houden aan allemaal regels en wetten en ellenlange wachtlijst.
In het buitenland heb je geen wachtlijst en kun je meteen beginnen zodra je een donor hebt.
Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat.... Hoop ik dan.

Ik ben in Letland gekomen door mijn zoektocht op internet naar eiceldonatie.
Omdat ik blond ben en lichte ogen, blanke huid leek een Spanjaard of een Griek niet de beste optie....
In bepaalde landen kan ik niet terecht omdat ik single ben.

Uiteindelijk kwam ik dus in Letland uit om een paar redenen.
Het was niet duur, het valt binnen Europa, het is 2,25 uur vliegen, ik kende het land al want ik ben er ooit geweest, de mensen lijken meer op mij, zijn iig blank, het antwoord van de kliniek kwam vlot en uitgebreid, ik kreeg een gratis telefonisch consult met de dokter zonder verdere verplichting, ze stonden goed aangeschreven, ik hoef er maar 1 dag naar toe en geen hele week (wat voor mij lastig plannen is), de vluchten zijn niet duur en ook onderkomen daar niet.
Ze halen je op van het vliegveld (kliniek zit daar maar paar km vandaan) en brengen je weer terug.
Ik vind het (veelvuldige) contact wat ik daar nu heb gehad per email en app heel fijn.
Ze komen deskundig over, ik heb ook mijn protocol laten zien aan de gyn in Nederland waar ik onder behandeling ben geweest en zij vond het er prima uit zien.
Ook de informatie op hun website was duidelijk en uitgebreid.

Ik ben lang bezig geweest met zoeken op internet, heb veel klinieken aangeschreven, ook in Spanje, Rusland, Griekenland, Tsjechie (maar die behandelen geen single vrouwen) denk dat ik er wel 15 heb aangeschreven.
Sommige Spaanse en Griekse klinieken hebben zelfs Nederlandstalige mensen die je mailen of bellen.

Uiteindelijk heb ik gekozen tussen Rusland en Letland en is het Letland geworden omdat ik daar geen visum voor hoef te vragen en geen mammografie hoefde te doen zoals in Rusland.

Enige wat je voor Letland hoeft te doen is bloedtesten, uitstrijkje en echo om je bms te laten meten ergens halverwege de cyclus.
In Griekenland moet je naar een soort notaris om zwanger te mogen worden, dat kost dan iets van 100 Euro, dat vond ik ook vreemd,riekt een beetje naar geldklopperij.
Cyprus heb ik ook naar gekeken, maar het feit dat ik dan aan de regering moet vragen of het mag stond me enorm tegen, dus daar ben ik vlug van af gestapt.

Het was idd heel rot om 2 dagen voor de tp alles te moeten cancellen.
Ik had de perfecte donor gevonden, met mijn bloedgroep, lichtbruin haar en grijskleurige ogen, precies wat ik zocht.
De perfecte mannelijke donor had ik ook erbij, dus ik was helemaal blij en zou op 20 maart de tp krijgen, de  19e zou ik vliegen.
De donor had een punctie gehad, maar helaas had ze niet zoveel eitjes  (7 terwijl er 12 "besteld" waren).
Op de 15e had ze de punctie gehad smiddags en de maandag kreeg ik bericht dat alle vluchten vanaf de 17e gecancelled werden tm 14 april.
Dus lagen daar 7 eitjes in een kweekschaaltje te kijken, waarvan er 5 bevrucht waren en geen enkele manier om er te komen.
Helaas ging het ook met de embryo's niet goed, want op dag 3 waren er nog maar 3 over en ze hebben uiteindelijk op dag 5 maar 1 blasto kunnen invriezen die wel goed van kwaliteit was, dat dan weer wel.

Toen heb ik van de kliniek de keus gekregen om nog een punctie te laten doen bij dezelfde donor, of ik kon kiezen voor 8 eitjes die in de vriezer lagen van een andere donor, alleen had zij wel een iets andere bloedgroep dan ik, maar zij had in het verleden wel hele goede resultaten.
Dit kost me geen extra geld, zij vonden dat ze niet hadden kunnen waarmaken wat ze hadden beloofd en dus wilden ze het goedmaken, want ook zij vonden 1 embryo erg tegenvallen, dat vond ik tof en netjes.
Ook hoefde ik geen nieuw mannelijk deel erbij te bestellen omdat er van hem meer dan genoeg was, ze hebben voor die 7 eitjes maar de helft gebruikt en kon ik de andere helft een andere keer gebruiken, ook netjes vond ik.
Van de behandeling heb ik de helft moeten betalen op het moment dat de donor de punctie kreeg, de meds sturen ze toe per post en hadden ze al verstuurd voordat ik betaald had, al zeiden ze wel dat je het vooraf moet betalen.

Ze geven een slagingspercentage door van ongeveer 50% met eiceldonatie
Vorig jaar hadden ze 48% gemiddeld genomen, maar dat is met zowel partner zaadjes als met donorzaadjes.
Omdat ik donorzaadjes heb is het ongeveer 50% kans, met partner zaadjes is het ietsje lager.

Ik weet niet de percentages van ICSI met eigen eicellen.
De prijs daar is 1650,00 voor ICSI met eigen eitjes en als je kiest voor ICSI freeze all dan vriezen ze alle embryo's die je niet nodig hebt in en bewaren ze die een jaar en dat kost 2250,00.
Komt wel nog de medicatie bij, maar die is daar goedkoper dan hier, maar zou wel op een 1000,00 voor de medicatie rekenen.

In Letland hebben ze geen leeftijdsgrens, volgens mij ook niet voor ICSI met eigen eitjes.
Maar anders zou ik het gewoon even navragen, dan weet je het zeker.

Dan de laatste vraag... Indicatie wanneer ik mag komen...
De kliniek heeft me laten weten dat zij weer behandelingen mogen uitvoeren, Letland had een stop gezet op veel behandelingen, ze mochten alleen nog acute gevallen en zwangeren behandelen, maar ze mogen dit nu weer gaan uitvoeren.
Letland is beetje zoals hier, je mag er gewoon over straat, maar dan met maximum 2, maar je mag wel weer met 5 in een auto gaan zitten (niet uit zelfde gezin).
Horeca is dicht, hotels en winkels zijn wel open en ook kappers.
Dat vonden ze bij de kliniek vreemd, zij moesten zo goed als dicht en kappers mochten open blijven.
Alleen hebben zij veel en veel en veel minder besmettingen dan hier.
Gister was het iets over de 800 en 15 overleden, superweinig en ook daar loopt het terug.

Begin april hebben ze alle maatregelen verlengd daar tot 12 mei.
Dus het land is dicht, er gaan geen vluchten, je komt er niet in.
Maar terwijl het eind maart/begin april daar nog gonsde van de geruchten dat het verlengd zou worden is dat nu niet.
Heb uitgebreid contact gehad met de kliniek wat te doen en besloten deze ronde toch de gok te wagen dat ik er na 12 mei heen kan.
De echo kan ik maken in Nederland waar ik onder behandeling ben geweest, deze is sinds deze week weer open, in Letland mag de kliniek ook weer behandelingen uitvoeren, enige obstakel is de vlucht...

Vandaag ongi dag, dus vandaag start ik met de meds en ik hoop er maar het beste van...
Morgen krijg ik mijn protocol toegestuurd met de precieze data erin, ik heb vanavond mijn contactpersoon geappt dat de mensturatie daar is, toen heeft zij laten weten dat ik vanavond moet beginnen en morgen het uitgebreide protocol krijg toegestuurd.
Hopelijk wordt dat volgende week duidelijk wat er gaat gebeuren, tot die tijd hopen en duimen draaien.... 🤞

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heb het eerste antwoord wat ik kreeg nog even opgezocht voor je, mijn vraag ging over eiceldonatie of embryo adoptie.
Dit is wat ze me toen schreven.

We do treat single women in Latvia, we also do not have any age limit.

 

For embryo donation you would need to come only once – for embryo transfer. In case if it is not possible to arrange ultrasound and some analyses in your home country, then you would need to come once for that too (before the procedure). For egg donation you would need to come to Latvia twice (but we advise to doscuss it with doctor, maybe it will be possible to reduce it to just one visit).

 

For our international patients we offer first online consultation with doctor for free. During this consultation you will be able to discuss your treatment plan and doctor will give you a professional advice and will help you choose between these treatment options. Would you be interested in this consultation?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Similar Content

    • By Joan123
      Hallo dames! 
      na twee jaar iui en ivf heb ik gister middag een positief test in mijn handen maar twijfel.. het is nog een lichte streep!
       
      wat vinden jullie? 
       
       

    • By am79
      Hoi,
      Vanmiddag werd ik gebeld door het ETZ dat mijn ivf behandeling voorlopig niet door kan gaan ivm Corona.   Ik zou volgende week maandag mijn echo krijgen. 
      Ik was al aan het spuiten en nu op 1,5 / 2 weken voor de ivf wordt alles afgezegd.   Alles gewoon 3 maanden nu zijn voor niks geweest😭.
      Het kan nog wel 3-4 maanden duren,  voor de behandeling weer zal starten. 
      Ik baal zo.  We waren zo ver en nu dit.  Ik kan blijven huilen.  
    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By Marianneke
      Hallo allemaal....
      Ik zou graag jullie ervaring/mening willen horen.
      Ik zou me even voorstellen.
      Ik ben Marianne  39 jaar heb 1 zoon van 12 met autisme na 1ste poging ivf.
      Na 6 jaar verlangen naar een brusje...tijdens de ivf poging na 10 dagen deca spuiten bbz gehad 1 eileider verwijderd ...6 maanden rust en.met volle moed en zin door naar de volgende poging...helaas mislukt.
      Na terugplaatsing van 1 cryo zwanger geworden van een 1eiige tweeling....na 20 weken bleek ik tts te hebben.              Meerdere pogingen gedaan om.het goed te laten komen maar helaas na 24 weken de keuze moeten maken om het leven van 1.kindje te beëindigen in de hoop dat de andere het zou overleven....wat gelukkig ook is gebeurd.                               Inmiddels een prachtige dochter van 6 jaar.
      Nu weer begonnen met ivf en wederom positief!!! Nu ben ik 5 weken en 5 dagen. Omdat ik dus mijn medische verleden heb, heb ik.vandaag een.vroege echo gehad.
      Voel me echt zwanger alleen op de echo was alleen maar een vruchtzakje te zien van ongeveer 12mm maar verders niks!!! Alleen een zwart 'gat' met helemaal niks erin..geen stipje niks.
      Volgens de arts is de kans groot dat er 1 dezer dagen vanzelf een miskraam op gang komt....maandag mag ik terug voor weer een.echo dan ben ik 6 weken en 4 dagen.
      Ben zo.verdrietig!!!! 
      Is er iemand die dit ook.heeft gehad??? 
      Groetjes 
    • By Anne84
      Dag allemaal,
      Vorige maand hebben wij gehoord dat mijn amh waarde redelijk laag is (0,55) en we beter met ivf kunnen starten. Vanaf 23 juli slik ik de anticonceptiepil en morgen begin ik met de decapeptyl. Vanaf 19 augustus moet ik dan de menopur (225 eh) gaan spuiten en dan maar hopen dat er eitjes zijn.
      Ik merk dat ik veel te weinig tijd heb gehad om me voor te bereiden op de ivf, ook omdat we redelijk onverwacht te horen hebben gekregen dat dit onze beste optie is. We waren namelijk pas voor de tweede keer in het ZH. Graag zou ik van jullie wat ervaringen willen horen over hoe jullie de eerste poging ervaren hebben en waar ik me op voor moet bereiden. 
      Liefs,
      Lieke


  • Posts

    • Nou, hier is alles nog altijd heel onzeker @Marsukar. Er gaan wel vluchten naar Riga, maar je mag alleen daarheen vliegen als je een goede reden ervoor hebt. Dus als je daar woont, werkt of de Letse nationaliteit hebt. Ook mogen de buurlanden vrij in reizen. Maar alle andere EU landen komen er niet zomaar in, want de noodtoestand is nog steeds geldig tot 9 juni. De vluchten gaan echt, gister is de eerste vlucht naar Amsterdam weer vertrokken en op de Twitter pagina van Balticair staat dat het aantal boekingen 500% meer is dan een poosje geleden. Heb het er ook met mijn contactpersoon over gehad en zij vertelde dat ze sinds een week weer af en toe vliegtuigen ziet, terwijl het daar wekenlang muisjesstil is geweest in de lucht wat heel vreemd was omdat ze vlakbij het vliegveld woont, dus dat zijn wel goede tekenen op zich, maar ik kan er nog altijd niet heen want de reden is volgens de autoriteiten niet goed.   Haar vader werkt in Noorwegen en die kon na 2 maanden eindelijk weer vertrekken, maar kwam Noorwegen bijna niet in, werd heel moeilijk gedaan aan de grens, terwijl de man daar werkt. Dus ik weet nog even niet zo heel goed wat ik nu moet doen. Ik zou ongesteld moeten worden zo rond de 1e van juni, tp is 20 dagen later, dus zo rond de 21e. Dat is in het weekend, zou voor mij meer dan perfect uitkomen, ook omdat mijn zoon niet thuis is dan. Ik kan gewoon gaan zonder iemand wat te zeggen en weer terug komen zonder dat iemand iets vraagt.... De clinic is wel weer volledig open en ook daar worden de maatregelen steeds meer versoepeld, vraag is nu alleen of die noodtoestand weer verlengd gaat worden of niet en ze zijn daar best wel last minute mee iedere keer. Maar goed, tm de 30e moet ik nog al die afbouw meds nemen dus ik heb nog enkele dagen de tijd. Fijn dat het bij jou allemaal goed gaat en dat je goed groeit. Mijn collega is rond dezelfde periode als jij uitgerekend, ik zie haar buikje gewoon iedere week meer groeien. Leuk om te zien hoor hoe zo'n klein wezentje steeds groter wordt. En je gaat ook al richting de levensvatbaarheid nu. Is ook weer zon mijlpaal vind ik. Die moet nog maar even lekker blijven zitten daar niet van, maar vond het toch een prettig idee ergens. Die tikjes kan best je kindje zijn hoor. Het is lastig te herkennen in het begin omdat het nog zo klein is en nog niet zo sterk, maar naarmate je kindje groter en sterker wordt ga je het steeds beter voelen en dan twijfel je niet meer als er ineens een voetje tegen je ribben stampt... 😂 Heb jij de placenta aan de voorkant Marsukar? Dat had ik namelijk en daardoor voelde ik mijn zoon pas echt met 28 weken. Zat ik daar bij de pufklas en al die vrouwen die zwemelden hoe ze hun kindje voelden en ik voelde niks, noppes, nada. Tot aan de 26 weken kon ik al mijn eigen kleren ook nog gewoon aan, je zag amper wat. Dan twijfelde ik af en toe toch wel of het allemaal wel goed zat, tot ik hem ineens voelde, zeer duidelijk, nou toen waren alle twijfels weg. Hij lag met 30 weken nog in stuit, maar dan kunnen ze nog draaien uit zichzelf, nou, ook dat heb ik gevoeld, 2 weken later, snachts, wat ging die tekeer! Volgende dag moest ik weer naar de vk, zo, eens even kijken of die intussen gedraaid is zegt ze, ehhh nou, dat weet ik wel zeker, wat een kabaal vannacht, mijn buik ging heen en weer, niet normaal en idd, lag mooi met het hoofdje naar beneden zoals het hoort, gelukkig maar, want weer 2 weken later lag dat hoofdje en de rest op mijn buik te kijken.  
    • Hallo Ik ben op zoek naar kaartjes voor Utroland Iemand die me kan helpen?    
    • Jeetje dat zijn opeens andere berichten. Zo zie je maar hoe snel het opeens kan gaan dan..  Nu hopen dat die vluchten echt gaan. Ik blijf uiteraard voor jullie duimen!! Nu mogen de goede berichten gaan binnenstromen... Hier gaat het goed. Groei nu wel echt. Alweer 22 weken. Het gaat echt heel snel. Voel weinig. Vrijdag voelde ik wel twee keer een tikje, maar verder niet echt. Komt door de ligging van de placenta begreep ik. Daarbij herken ik het ook niet, dus kan het ook daar aan liggen. Blijf heel benieuwd naar jullie verhalen en hoop  dat jullie wensen ook uitkomen!!
    • Oh, wat lief @Onzefamilie  dat je mij zelfs wilde gaan opsporen...  Dan was je alleen wel ff zoet geweest, handiger was een mailtje sturen denk ik 😉 Je hebt mijn mailadres, mag je gebruiken hoor als je worries hebt. Want ik zou niet willen dat jij naast alles wat je op je bordje hebt liggen, je ook nog zorgen gaat maken om mij... Superlief vind ik het wel dat je zo begaan bent met mij. Maar zoals altijd, kom ik ook hier wel weer doorheen, ik ben wel gewend te vechten. Alleen zag ik het laatst dus totaal niet meer zitten ineens. En nu begint er ergens toch weer hoop te gloren.... Ik zie steeds meer berichten dat er vluchten mogelijk zijn van en naar Riga en al voor 9 juni zelfs. Amsterdam stond er nog niet bij, tot..... VANDAAG. Vanaf 25 mei worden er met Airbaltic weer vluchten uitgevoerd van en naar Amsterdam en ik kan ook zelfs boeken.... Eindhoven en Wizzair nog niet..... Ik wacht de ontwikkelingen nog even af, heb nog even de tijd want moet eind van de maand of 1 of 2 juni ongesteld worden. Anyway, ik zie het allemaal weer beetje zonniger in. Maar, jij dus de schrik van je leven opeens... Je kan meteen beginnen, fijn, maar snap ook dat het een schok voor je was. Zo snel kan het gaan ineens zeg, jeetje, maar ik ben wel superblij voor jullie dat het zo snel alweer kan. Dat ene eskimootje in de vriezer gaat dus binnenkort bij jou lekker warm nestelen. Half juni dus ergens waarschijnlijk dan? Wat fijn, wat fijn. Hopelijk ben je inmiddels aan het idee gewend geraakt? Acupunctuur heb ik hele goede verhalen over gehoord, het kan je echt tot rust brengen blijkbaar. Is zeker de moeite van proberen waard, helpt het niet, dan schaadt het ook niet. X
    • @Kitje   Gelukkig dat jij je ei kwijt ben, ben blij weer van je te vernemen. Wou al een zoektocht beginnen want maakt mijn zorgen om je..   Had al een route kaart uitgeprint en zou dan geheel  zuid nl deur bij deur langs tot ik wist je ook was... tja ben gek als een deur haha. Snap je verdriet zo mega goed  en dat hun achter je staan is super. Bedoel ik ben 37 en ook al jaren bezig met alles, wij hebben onze laaatstekans want dit enige embry die bevroren is is onze optie.  Mijn lichaam laat niet nog een ronde meds aan. Mijn nieren verdragen dat niet. Dus dit is het, maar even terug naar jouw. Leeftijd doet er niet toe want zolang jij nog kan en wilt moet je je hart volgen. Ik zei altijd als ik 35 ben stop ik. Maar nu al 2 jaar verder  en nu echt laatste stap.   Neem je tijd wacht tot nadat hun de grenzen  open doen gelijk alles plannen. Want kan heel snel gaan       nou wij kregen de schrik van ons leven want ben sinds maandag al begonnen met medicatie.   Werden gebeld van wanneer  word je ongesteld ik zei uhm vandaag geworden. Ze zeiden begin de medicatie maar. Moet wel langer dan normaal doorslikken maar 8 juni een controle  echo of ik met de poezenbollen mag beginnen. Als dat mag gaan ze week erna tp doen.    Dus gaat ineens snel, mijn kop loopt ook nog mega over en eroverheen zetten is nog  niet gelukt. Maar doe mijn best, geestelijk  nog niet op een rijtje maar we gaan accupuntuur  proberen. Zodat ik misschien meer tot rust kom. Ben nog geestelijk in de dip snap niet dat ik nu al begonnen  ben met medicatie maar gaam der voor.   @Marsukar   En alles goed in meisjesland? Wat gaat tijd ineens snel nu. Al 21 weken als ik goed heb    Probeer te genieten van de momenten, als je in de buurt woonde zou ik zo een zwangerschapsschoot voor je doen.  Kop op dames 
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use