Jump to content

Onzeker na positieve test en bloeding


Bailey2021
 Share

Recommended Posts

Hi Dames,

Ik heb me toch maar aangemeld om te kijken of er meer vrouwen zijn in de situatie waarin ik nu zit. 
Ik heb 23 juli een verse terugplaatsing gehad van onze eerste ivf poging. Helaas geen cryo’s.

Ik ben 40 jaar en heb al een zoon van 18.

ongeveer 5 dagen geleden ben ik begonnen met testen om te kijken of de pregnyl uit mijn lichaam is. Testen waren negatief.

De dagen erna begonnen de testen op te lopen, maar helaas sinds 2 dagen bruinverlies en sinds gisteren ook bloed.

Ik gebruik ook Ultrogestan tm as vrijdag.

Vanochtend nog getest en eigenlijk worden de testen duidelijker maar helaas houdt het bloeden niet op.

Van de gyn moet ik afwachten, ze kunnen niks doen en het kan alle kanten op gaan. Ik durf echt niet blij te zijn want als ik bloed zie kan ik niet geloven dat het goed gaat.

Zijn er vrouwen in hetzelfde schuitje?

Alvast bedankt voor jullie tijd.

AFFBF81A-9FA7-450E-8649-848005DE07AD.jpeg

Link to comment
Share on other sites

Hi!

Ik heb dit ongeveer 2 maanden geleden gehad. Mijn ervaring is niet positief maar dat hoeft absoluut geen voorbeeld te zijn.

ik verloor ook bruin bloed en mijn Gyn vertelde dat dit ook door de utrogestan of stoppen met utrogestan kan gebeuren. Daarnaast is het wel eens het opruimen van toch een en ander aan extra’s dat door de hormoon stimulatie is gegroeid. 
mijn arts zei “zolang je geen krampen krijgt in combinatie met in eens helder bloedverlies met stolsels hoef je je geen zorgen te maken”

Helaas had ik net voor de 6 weken wel in eens heel erge krampen (echt ongesteldheid gevoel) en helder bloed en daarna stolsels en ook het vruchtzakje. Helaas kan de arts of niemand het tegenhouden als het niet goed gaat. Dus zal je tot de eerste echo moeten wachten om echt meer te kunnen zeggen.

Een vriendin van mij heeft tot week 16 elke dag bruin en helder bloed verlies gehad en toch een gezonde zoon gekregen.

Het is een ontzettend spannende periode, al zonder verlies maar dit maakt je natuurlijk onzeker. Maar meer dan proberen hoop te houden kan je helaas niet doen. 
sterkte! Ondanks dat het bij mij dus niet goed verliep kan het echt zeker wel ook met bruin of wat helder bloed verlies!! Houdt hoop😘

 

 

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel voor je berichtje, lief van je!

Vandaag nog steeds hetzelfde, bloedverlies maar zet ook niet echt door. Wel zwangerschaps"kwaaltjes" maar ik weet ook hoe je lichaam je voor de gek kan houden.

Zit niks anders op dan afwachten. Positieve aan dit verhaal is dat er sowieso een innesteling is geweest. Ik had 5 eitjes, 4 bevruchtingen, 2 door gaan delen en toen moest ik kiezen 1 of 2 terug plaatsen. Ik heb getwijfeld tot aan het moment van terugplaatsing. Ze waren allebei 7-cellig op dag 3. Ik heb me laten adviseren er 1 te doen omdat de 7-cellige grote kans maakte op invriezen. Niet dus, volgende dag is het embryootje niet meer door gaan delen.

Heb nu spijt dat ik het niet eens kans heb gegeven, mijn intuitie was zo sterk en ik had er heel veel moeite mee er 1 achter te laten. Volgende keer luister ik naar mijn gevoel. Wellicht was er in mijn baarmoeder nog een kleine kans op doordelen geweest.

Link to comment
Share on other sites

@Paulma, rot voor je dat het zo is gelopen 🥺. Tussen hoop en onzekerheid is een naar gevoel.

Zit je in een rustmaand nu of ben je weer bezig met een volgende poging? xx

Link to comment
Share on other sites

Hi @Bailey2021 ja je intuïtie klopt vaak! Ik kan mij voorstellen dat je achteraf baalt. Maar hopelijk dat deze enkeling blijft zitten en je dat gevoel van spijt los kan laten tijdens een zwangerschap. Ik duim echt voor je!

Hoeveel bloedverlies is het ongeveer? Met een inlegkruisje te doen of zelfs alleen bij het plassen en afvegen een beetje? Die vriendin van mij die elke dag bloedverlies had tot week 16. Had best veel verlies, helder maar geen stolsels. Zij is zelf gyn en dacht echt dat het niet goed ging. Zij heeft er natuurlijk nog meer zicht op dan wij (leken) maar wat ik schreef, het is dus goed gegaan en het bloeden dus na week 16 gestopt. Dus zo lang de situatie niet slechter wordt houden we hoop!!!😘

Ik luister ook veel naar mijn intuïtie. Ik was natuurlijk wel blij met de positieve test, maar had eigenlijk vanaf het begin al het gevoel dat het niet goed zat. Toen de assistente in het ziekenhuis zei "dan is de uitgerekende datum 20 januari 2022" toen voelde ik gewoon dat ik geen kindje zou gaan krijgen in januari 2022. Ik was ook heel sterk bezig met het positieve element dat er inderdaad een innesteling was geweest. Ik zei ook tegen mijn man "het is fijn dat ik nu ervaar dat we dus een stap verder kunnen komen, dit geeft weer perspectief" want ik heb 7 IUI behandelingen gehad en 5 terugplaatsingen en had nog geen enkele keer een positieve test uit een medische behandeling in handen. Dus ik had het ook echt even nodig om te zien dat het KAN! Gek he, dat ik dus vanaf de positieve test meer met dat perspectief bezig was dan dat ik dacht dat ik uit deze zwangerschap een kindje zou krijgen..... Ik ben normaal best nuchter, maar geloof wel dat we meer voelen dan we soms denken.

Ik moest 1 maand wachten omdat r nog een heel klein restje zat na de miskraam. De arts had de verwachting dat dit restje met de volgende ongesteldheid zou worden opgelost. Dat was gelukkig ook zo, dus toen mocht ik door. Du sik zit momenteel in de wachtweken van een Cryo uit dezelfde punctie als de zwangerschap. Ik had 3 embryos uit die punctie. Helaas is de andere cryo niet goed ontdooid. Dus deze poging is de laatste en dan is de vriezer weer leeg.... Dan zou ik aan het laatste traject (ICSI 3) moeten beginnen. Dus extra hoop dat dit natuurlijk weer een positieve test gaat opleveren en dan wel gevolgd door een gezonde zwangerschap 🤞

Link to comment
Share on other sites

@Paulmawat een tijd ben je al bezig. Ik heb zoveel respect voor jullie allemaal. Wat ontzettend spannend dat je nu weer moet wachten, ik duim voor je mee.

Toen ik zwanger werd van mijn zoon was ik 20. Ik zag een vaag streepje en ben nooit meer ergens anders vanuit gegaan. Ik was alleen, de vader rende ervoor weg en toch hield niks me tegen om er iets van te maken.
Mijn zoon is 18, gezond, en ik ben apetrots dat we het zo gered hebben samen.

Al een aantal jaar ben ik met een hele lieve man, zijn dochters wonen in Spanje en hij heeft ze nauwelijks zien opgroeien. Onze droom is het om het samen nog een keer mee te maken.
Zowel hij als ik namen het eigenlijk wel voor lief dat zwanger worden. Zijn ex was gelijk zwanger en ik eigenlijk ook. Tot het maar niet lukte, ik was gewoon echt verbaasd. De acceptatie dat mijn lijf me in de steek liet, maar eigenlijk gewoon deed wat ie moest doen, vind ik nog steeds het lastigste.
Horen dat het mijn leeftijd is terwijl je nu denkt huh 40 is dat oud? Vroeger leken dat omaatjes voor mij maar niet nu ik het zelf ben. Gyn heeft mij gelijk IVF voorgesteld, eigenlijk weet ik nog steeds de reden niet dat het niet lukt. Ik vroeg om een HSG maar ze zei waarom zou je dat doen? Ik dacht voor mn acceptatie, maar ze raad t het af.
Er zijn chlamydia antistoffen in mijn bloed gevonden dus ze denkt dat mijn eileiders beschadigd zijn, dat in combinatie met mijn leeftijd. Eicelvoorraad is wel nog heel goed, bij mijn vriend is ook alles goed.

Het bloeden is inmiddels ietsje minder, maar niet weg. Testen worden dagelijk duidelijker. Ik heb nog wel inlegkruisje nodig maar verder vooral bij het plassen verlies ik iets bloed. Ik heb wel een heel erg blaasontsteking gevoel, wellicht speelt dat mee.

Gister was mijn laatste dag Utrogestan, ben benieuwd hoe mijn lichaam daarop gaat reageren. Een bbz zit ook nog in mijn hoofd, dat zou ook kloppen met mn symptomen. Of het gaat gewoon goed natuurlijk, gek he dat je daar toch niet vanuit gaat? Zelfbescherming denk ik.

Ik snap heel goed wat je zegt over je intuitie, bizar hoe sterk die is. Daarom weet ik ook dat ik me laat adviseren maar echt naar mn gevoel ga luisteren voortaan.
Elk ziekenhuis zegt ook wat anders lijkt het, vind dat zo vreemd.

Eigenlijk is het gek he, wij vrouwen hebben in alles een houdbaarheidsdatum lijkt het wel, en zelfs in IVF/ICSI krijg je maar 3 keer. Alsof het een sprint is en geen marathon. Moeder willen worden is een oergevoel, daar zouden ze nooit een tijdslimiet aan moeten hangen.

Sterkte Paulma, xxx

Link to comment
Share on other sites

Helaas... het is een negatieve uitslag. Merk dat ik er echt moe en verdrietig 😢van ben. 

Ik vond de hele ICSI poging 2 zwaar, elke stap ging gepaard met zowel ups als downs. Dus er kwamen elke keer veel emoties bij kijken. En dit was de eerste keer dat ik een cryo terugplaatsing in een hormoon ondersteunde cyclus heb gedaan. De andere drie waren in mijn natuurlijke cyclus, ik vond die hormoon ondersteunde cyclus echt veel zwaarder. Dus dat heeft mijn voorkeur niet weer.  Mocht ik de volgende keer weer cryo's hebben. Wij willen nu minstens een maand pauze nemen voor we verder gaan. Praktisch gezien gaan we ook op vakantie dus het is dubbel even bijkomen en zinnen verzetten.

Met recht dat je trots bent op jullie samen! Interessant he hoe je nu achteraf kan terugkijken en bedenken dat je toen alleen 1 keer een vaag streepje hebt gezien en nooit stil hebt gestaan bij de optie dat het mis kon gaan enzo. Was toen dus ook helemaal niet nodig want je hebt er een prachtige en gezonde zoon aan over gehouden. Maar voelt nu allemaal onzekerder en valt dan echt tegen als jullie er vanuit gingen dat het wel zou lukken. Ik snap dat je teleurgesteld bent in je lichaam. Ik denk dat meer op dit forum dat zo voelen. Ik ook...

Fijn dat het bloeden iets minder wordt. Heb je je al laten controleren op een blaasontsteking? Want dat kan gebeuren volgens mij na een tp. En zou misschien zelf het bloedverlies kunnen verklaren? Wanneer mag je voor een echo naar het ziekenhuis? Het blijft spannend!! Maar op dit forum zei een andere dame "de kans is vele malen groter dat het goed gaat dan fout gaat" als je eenmaal die positieve test in handen hebt! Hou daar aan vast

Tja, die 3 keer... Ik merk dat ik na 4 jaar bezig zijn en alle medische stappen en teleurstellingen ik het wel echt zwaar vind. Ik heb afgelopen weekend met mijn man besproken dat wij niet heel veel langer dan 3 (misschien een 4de keer) door willen gaan. Omdat we de impact lichamelijk, praktisch en emotioneel te zwaar vinden worden en de kansen alleen maar afnemen. Maar ik kan mij voorstellen als iemand meteen IVF doet, dat anders ervaart. En zeker als een IVF geen of weinig cryo's oplevert, dan zijn de pogingen wel heel snel voorbij. 

Ik zou ook best iets meer tijd willen nemen, langer pauze tussendoor. Maar gezien mijn leeftijd voel ik inderdaad echt die houdbaarheidsdatum. En de noodzaak om snel door te gaan. Ik zou inderdaad best graag even een marathon rennen in plaats van die sprint. 

Sterkte!😘

 

Link to comment
Share on other sites

@Paulma Ik snap je zo goed...wat een verdriet voor je. Sowieso is het al een emotioneel proces en dan ook nog de teleurstelling, ik voel echt met je mee. Je weet wel dat rust tussendoor goed voor je is maar ook voel je de druk door je leeftijd.

Deze week is een rollercoaster voor mij. Mijn vriend is 5 dagen in de UK en mijn moeder is een paar daagjes geweest. Het bloeden WAS iets minder maar we zaten gezellig op de bank donderdagavond en ja hoor flats, bloed. Helder rood. De moed zakte me in mn schoenen maar ook was ik boos. Boos dat ik de controle over mn lijf kwijt ben, en het maar doet zonder met mij te overleggen 😉

De volgende dag was het bloeden alweer minder maar heb in de ochtend weer het zh gemaild. Ik kreeg gelijk telefoontje terug met wederom de woorden dat ik moet afwachten. Ik vroeg of ze uberhaupt even konden kijken of er nog iets zat, of dat het wel in mn baarmoeder zat. Maar nee, alleen maar nee, zo frustrerend.

Ze adviseerde me niet meer te testen maar ik wil maar zien of de testen niet aflopen. Ik moet nu nog wachten tot de 24e maar twijfel of ik morgen een echocentrum zal bellen of ik even langs kan komen, dinsdag zou ik dan 6 weken zijn.

Het bloeden was dus eventjes minder maar ik houd donkerbruine afscheiding. Gister op de wc denk ik dat het echt misgegaan is. Ik verloor een soort sliert bloedstolsel en een heel klein doorzichtig rond bolletje. 1 mm of zo. En sinds s'avonds is het bloeden weer over en nu een beetje, bijna zwart 'bruin'verlies.

Ik ben er zo ontzettend klaar mee, hoe kan dit nog goed zijn? Eigenwijs als ik ben heb ik wel weer getest en nog steeds positief. Om door van te draaien.

Ik weet het echt niet meer maar ga er maar vanuit dat ik het verloren ben.

xxx

 

Link to comment
Share on other sites

Ohhh @Bailey2021 ik snap heel goed dat de moed je in de schoenen zakte toen je helder rood bloed verloor. Begrijp je boosheid ook, die heb ik op bepaalde momenten ook, en dan weer verdriet, en daarna gaat het wel weer. En die emoties blijven zich een beetje afwisselen... 😬

Wel heel frustrerend dat het ziekenhuis zo in de "nee" modus zit. Toen ik de miskraam had, ben ik de dag erna naar het ziekenhuis voor een echo gegaan om te bekijken of het inderdaad mis is gegaan. Dat stelde zij zelf voor, en vond ik prettig. Wij moesten toen helaas concluderen dat ik het bij het rechte eind had. Ik had ook een foto gemaakt van het vruchtzakje, althans wat ik dacht dat het vruchtzakje was. Klinkt een beetje smerig, maar ik kijk in zo'n geval een beetje wetenschappelijk naar dit soort zaken om te duiden wat het is. En was daarna gewoon mijn handen goed... Toen ik de dag erna in het ziekenhuis kwam voor een echo, heeft de arts de foto ook bekeken en ze ging daar heel prettig mee om. Ze zag het meteen, maar zei dat niet. Ze zei "we gaan meteen een echo maken en kijken hoe het er voor staat. Na die echo, waar het duidelijk was dat er geen vruchtje meer zat, zei ze "op basis van de foto ziet het er compleet uit en het is inderdaad het vruchtzakje". Ik vond die volgorde prettig. Dat ik zelf ook kon zien dat het zo was op de echo voordat ze definitief bevestigde wat ik dacht. 

Ik snap overigens hun advies wel om niet meer te testen, want het kan je wel helemaal gek maken. Maar begrijp jou ook en zeker na dit verloop. Hoe was de test vanmorgen?

Ik moet helaas zeggen dat het wel een beetje klinkt als een miskraam. Maar ik weet dat mensen soms ook een soort slijm propje verliezen, en toch nog zwanger zijn. En ik vind 1 mm heel weinig. Ik heb de miskraam op 5+6 en het vruchtzakje was echt groter dan 1 mm. Dat was richting de 1,2 cm. Dus misschien is het in jouw geval echt gewoon een slijm propje. Ik kan mij echt voorstellen hoe je je voelt. Die onzekerheid is killing! Zou je niet toch bij een echo centrum een afspraak maken? Misschien geeft dat wel duidelijkheid en hoef je in elk geval niet tot de 24ste in deze enorme onzekerheid te zitten.....

Ik denk aan je!

 

Link to comment
Share on other sites

Hi @Paulma 

Ik ga er ook vanuit hoor, ik ben zo klaar met het heen en weer geslinger tussen blijdschap en onzekerheid. Ben nu vooral emotioneel en knetter changrijnig.

Het bloeden is eigenlijk direct na dat ene moment op het toilet gestopt. Dus ik had gelijk weer hoop. Maar sinds vanochtend een lichtere test en nu lees ik weer dat dat ook weer kan na 6 weken. Het hook effect? Heb jij daar van gehoord? Ook weer iets waardoor je eventueel weer hoop kan hebben. Word je toch kierewiet van 😂 

Vanochtend heb ik een echocentrum bij mij in de buurt gebeld en die waren heel lief. Ik kan morgenavond om 21.30 komen.

Ik ben al op het ergste voorbereid maar wil nu echt wel duidelijkheid want dan kan ik het afsluiten en weer verder. Ik denk dat ik waarschijnlijk vorige week al een miskraam onderging, het laatste zondag ben verloren en mn testen nu pas aan het aflopen zijn.

Als ik zie hoeveel testen ik al gedaan heb is dat echt debiel, ben mezelf helemaal gek aan het maken. Denk dat ik dat maar anders aan moet pakken een 'hopelijk' volgende keer. 

Lief dat je aan me denkt, ook aan jou hoor! Keep you posted xxx

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Similar Content

    • By Joan123
      Hallo dames! 
      na twee jaar iui en ivf heb ik gister middag een positief test in mijn handen maar twijfel.. het is nog een lichte streep!
       
      wat vinden jullie? 
       
       

    • By Illes
      Goedemorgen, 
      Ik ben nieuw op dit forum
      Dit is normaal niet echt iets voor mij maar zit nu in een beste onrustige situatie. Heb 15 dagen geleden tp gehad en al 3 dagen negatief getest. Ondertussen ook nog geen menstruatie. Ik voel van alles van ongesteld worden tot misselijk en duizelig. Ik zit aan de hormoon pillen dus vermoed dat die er wat mee te maken hebben. Maar wat een onzekerheid. 
      Groetjes
       
    • By Hopeful77
      Hoi allemaal,
      Ik heb op 8 dagen geleden 2 blastocysts teruggeplaatst gekregen en vanochtend was mijn thuistest nog steeds negatief. Ik weet dat het nog vroeg kan zijn maar ik hoor zoveel verhalen van vrouwen die al veel eerder positief testen na terugplaatsing van dag 5 embryo’s. Wie heeft hoopvolle verhalen waar de test later positief was? 
      Liefs en sterkte voor iedereen die ook in de wachtweken zitten!
    • By Shadow1987
      Hallo
      Ik heb vanmorgen op wd 9 negatief getest na een cryo terugplaatsing. Wie heeft hier ervaring mee? 


  • Posts

    • Pfff even wat van mij afschrijven.... Ik begin het al lastig te krijgen hier!! Ik begin vandaag aan de tweede wachtweek, waarom is dat toch altijd zo ontzettend moeilijk?? Ik ben mij bewust van elk steekje, krampje of juist het ontbreken van die zaken. Ik heb pijnlijke borsten en ben een beetje moe, maar heb dat al van voor de terugplaatsing door de Ovitrelle en/of Utrogestan. Dus ik weet heel goed dat dit niets zegt en vooral van medicatie komt. Verder heb ik eigenlijk helemaal nergens last van en voel ik helemaal niets. En dat maakt mij heel onzeker. Terwijl ik verstandelijk wel weet dat ik geen enkel symptoom hoef te hebben en toch volgende week een positieve test zou kunnen hebben. Ik wil gewoon graag tekenen hebben waar ik iets positiefs uit op zou kunnen maken..... Het lijkt wel hoe langer je in dit proces zit (4,5 jaar proberen, 3 jaar medische molen) hoe zwaarder die wachtweken worden..... Ik heb allerlei afleiding gepland: deze week meerdere dagen op kantoor werken, leuke dingetjes als een pubquiz, een verjaardag, elke dag mijn wandelingetje (op advies van Kitje ;-)) druiven oogsten en wijn maken met een wijn collectief (niet drinken natuurlijk.....). Dus dat is leuk! En zelfs zonder die afleiding zal de tijd hoe dan ook verstrijken en wordt het uiteindelijk dinsdag 26 oktober en zal de test meer duidelijkheid moeten geven.  Lastig hoe je het allemaal wel weet en kan beredeneren en tegelijk het zo anders ervaart.... 🤪  
    • Die berekening van jou klopt niet helemaal @Chrissy. Het deels betaalde partnerverlof heb ik me niet in verdiept omdat het voor mij volledig niet van toepassing is, dus dat zou je dan even zelf verder moeten uitvissen, maar ik vermoed dat dat op hetzelfde neerkomt als het betaald ouderschapsverlof. Het betaald ouderschapsverlof geldt voor beide ouders, dus voor jou en voor je man, dit geldt voor een periode van 9 weken. Dit is ook echt maar 9 weken, dus ook als je maar 1 dag per week opneemt, dan krijg je 9 weken lang 50% van die ene dag betaald. Neem je volledig ouderschapsverlof voor al je uren, dan krijg je 50% betaald van al je uren. Het is dus niet zo dat je dat kunt uitsmeren over een langere periode zoals met het onbetaald ouderschapsverlof wel kan. Het geeft wel meer mogelijkheden om langer thuis te blijven of een langere periode minder te werken. Die 2x 9 weken (voor jou en je man) moeten wel opgemaakt worden voordat jullie kindje 1 jaar is. Het is dus een iets andere regeling dan het onbetaalde ouderschapsverlof. Overigens is die wet er vandeweek doorheen gegaan en is nu definitief. Voorheen waren het plannen die waarschijnlijk door zouden gaan, maar het is nu dus zeker en gaat in op 2 augustus 2022. Ook als je kindje voor die tijd geboren wordt kun je dus gebruik maken van deze regeling, dus dat geld voor ieder van ons die op dit moment zwanger is of wordt. Het wordt dan door je werkgever ingediend bij het UWV, dus bespreek dat vooral ook met je werkgever als je strakjes je verlof e.d. gaat bespreken, dat je hiervan gebruik zou willen maken, je man moet dat dan ook met zijn werkgever bespreken, ook dat partnerverlof van 5 weken en dat is volgens mij ook echt maar 5 weken, dus ook niet uit te smeren over een langere periode. Je kunt het dacht ik wel in delen opnemen, dus hoeft niet 5 weken achter elkaar, maar zit meen ik wel een maximum leeftijd van je kindje aan verbonden waarbinnen je dit dan moet opnemen, zoek dat ff goed uit dat je jezelf strakjes niet misrekent want dat zou zonde zijn. Na die 9 weken betaald ouderschapsverlof kun je de resterende 17 weken onbetaald nog opnemen tot je kindje 8 jaar oud is en daarbij geldt dus wel als je 1 dag opneemt dat je dat over een langere termijn kunt uitsmeren. https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/ouderschapsverlof/invoering-van-2-maanden-betaald-ouderschapsverlof Of er ook zo een regeling is voor zzp-ers is mij onbekend, voor zover mij bekend is er alleen de ZEZ uitkering van 16 weken (bij 1 kindje). Verder is het ook zo dat je als zzp-er zelf mag bepalen of je werkt binnen de periode waarbij het voor werknemers niet is toegestaan. Als werknemer mag je NIET werken in de periode van 4 weken voor de bevalling en 6 weken erna, maar dit mag je WEL als zzper. Dat heeft dan geen invloed op de ZEZ uitkering. Wat fijn Chrissy dat je zo'n fijn gesprek hebt gehad met de verloskundigenpraktijk en dat je er zo'n goed gevoel aan hebt overgehouden. Als je aangeeft wat voor traject je gehad hebt en dat je het allemaal heel erg spannend vind (beetje aandikken hier en daar) dan wil ze misschien wel even een vluchtige echo doen voor je, zodat je iets minder lang hoeft te wachten. Die echo over 3 weken is denk ik de termijnecho, dat is tussen de 10-12 weken, dan wordt het vruchtje opgemeten en wordt de definitieve uitgerekende datum bepaald. Dat het kindje 2 dagen kleiner was bij de eerste echo zou ik me niet zo'n zorgen om maken hoor. Kan idd met een late innesteling te maken hebben gehad, of een wat latere bevruchting, met een IUI zoals jij gehad hebt weet je immers niet precies wanneer de bevruchting geweest is, kan her en der een dagje schelen ook en dat weet je wel precies met een IVF of ICSI behandeling, daarnaast moet een bevrucht eitje ook nog een hele weg afleggen en is de ene daar wellicht vlotter in dan de ander. Met mijn 7 weken echo was het heel lastig te meten vanwege de ligging van het vruchtje en kwamen er metingen uit van tussen de 6 en de 7 weken, dus er viel weinig over te zeggen. 2 Weken later was het ineens een heel ander verhaal en kon er een duidelijke meting gedaan worden. Daarbij moet die meting ook nog eens heel precies, want zo'n vruchtje is nog niet eens 1 cm groot, dus 1 mm verschil hier of daar kan al een dag schelen. Het belangrijkste was er, een sterk kloppend hartje!
    • @Jennie80 En dat komt hier dan ook gewoon even prachtig nieuws droppen! 😃 Gefeliciteerd! Ben benieuwd ook benieuwd hoe ver je al bent, maar ga eerst maar even de vragen van Paulma beantwoorden hoor haha.  @Paulma Dat klinkt als een héle mooie terugplaatsing van 2 hele mooie embryo's! 🥰  Ik hoop dat je inmiddels ook al weet of je nog wat cryo's over hebt. Gewoon voor de zekerheid zeg maar hihi, want hier gaat er gewoon ééntje van blijven plakken hoor! Dat zegt mijn gevoel! 🍀  Dat testen ja..... Ik geloof niet dat ik je daarin de beste raad kan geven hihi 😉 Bij de 7 weken echo was het vruchtje bij mij wel 2 dagen kleiner en dat zou ook met een late innesteling te maken kunnen hebben zei de arts. Ik testte de ochtend na de testdag echter wel positief. Voor alle duidelijkheid heb ik maar wel de Clearblue test 'Zwanger / Niet zwanger' gedaan.  Na de IVF poging had ik me namelijk blind zitten staren op een vaag streepje en dat wilde ik niet meer. Overigens heb ik daarna nog wel een streepjestest gedaan, omdat ik het leuk vind om die te bewaren.  En die knalde overigens van het scherm af 🙂  @Kitje Heel erg bedankt voor alle info over het bevallingsverlof en ouderschapsverlof. En weet je wat het grappige is? Ik heb over die onderwerp ooit eens 20 jaar geleden mijn afstudeerscriptie geschreven hihi. Toen was er alleen nog een stuk minder geregeld dan nu.  Voor ons komt dat ouderschapsverlof vanaf augustus 2022 wel heel gunstig uit. Althans voor mijn man dan 🙂 En ook de 5 weken aanvullend bevallingsverlof heb ik net even zitten uitrekenen. Hij zou dan na mijn verlof nog  3 maanden 1 dag per week geboorteverlof kunnen opnemen totdat het kindje 6 maanden is (70% betaald) en daarna nog 1 dag per week ouderschapsverlof totdat het kindje een jaar is (50% betaald) en daarna dus nog onbetaald ouderschapsverlof.   Maar goed, laten wij vooral ook niet al te hard op de zaken vooruit lopen 🙂 Alhoewel ik wel steeds meer vertrouwen krijg dat het goed blijft gaan. Pas wanneer het niet goed gaat, dan zien we wel weer. Inmiddels ben ik naar dat stadium overgestapt en dat bevalt goed 😉  Verder heb ik afgelopen vrijdag een héél fijn telefoongesprek gehad met de 'kleine' verloskundigenpraktijk waar ik voor heb gekozen. Ik heb daar zo'n goed gevoel aan over gehouden; wat een lieve en fijne mensen daar! Volgende week ga ik de verloskundige ontmoeten. Op de volgende echo moet ik nog 3 weken wachten. Denk dat dat wel weer even spannend gaat worden, maar tot die tijd blijf ik even genieten van de roes waar ik nu nog in zit.     
    • Ja, dat weet ik nog @Paulmadat dat de vorige keer zo ging met jou. Lastig wel dat je niet weet of dat iets is dat bij jou hoort, wat ik zelf wel gezien heb toen ik die waarden eens googelde is dat er hele grote verschillen in kunnen zitten in hoeveel HCG iemand heeft. De ene heeft echt veel meer dan de andere. Ik las echt berichten van mensen die wel 4x zo hoog hadden als ik op dezelfde termijn, het maakte mij toen ook onzeker. Maar volgens de artsen gaat het niet om de beginwaarde maar om de verdubbeling ervan en die was bij mij wel goed. Wat mij leerde is iig dat de een gewoon meer aanmaakt dan de ander en dat zou dan ook weer wat zeggen over het ziek zijn of niet, dat zou veroorzaakt worden door HCG en mensen die daar heel veel van hebben, hebben ook een grotere kans op misselijk zijn. Ik snap wel dat het jou nu wel beetje onzeker maakt, hoort het bij jou? Was het een late innesteling? Of is het uberhaupt geen goed teken als je pas laat HCG kunt meten? Ik heb zelf nooit eerder getest dan de afgesproken dag met de behandelaar, ik denk dat ik mezelf gek zou maken ermee, dus ik kan me heel erg goed voorstellen dat jij dat nu zeker niet doet, zeker gezien je vorige ervaring. Misschien dat je voor de zekerheid 2 testen van een verschillend merk kunt nemen? Kan best zijn dat er verschil in zit, in de meting van de testen. En idd slim om dan paar dagen later nog eens te testen, dan zou ik wel doorgaan met de medicatie als je die hebt. Ik heb altijd het 'geluk' gehad dat ik op vrijdagen moest testen, een dag dat ik niet hoef te werken. Maar snap dat een dinsdag een rottige dag is idd, zeker als je dan daarna moet gaan werken. Ik was er niet toe in staat geweest de laatste keer, om te gaan werken, ik was zo van de wap dat het positief was toen, heb een uur bibberend en huilend op de bank gezeten met die test in mijn handen. Van spruitjes heb ik ooit eens gelezen dat het heel goed voor je is, voor de vruchtbaarheid en daar zou veel foliumzuur in zitten. Ik vind ze ook lekker (en het jaargetijde voor spruitjes is nu ook goed) dus voor mij ook geen straf spruitjes te eten. Kijk, hier vind je meer info over het eten van spruitjes met een kinderwens: https://www.nu.nl/lifestyle/3645851/spruitjes-eten-zorgt-meer-vruchtbaarheid.html Verder staat er op de site van Dunya IVF een IVF dieet met allemaal producten erin die je juist wel of niet moet eten. Moet je eigenlijk al vooraf mee beginnen, maar kan nu natuurlijk ook geen kwaad. https://www.dunyaivf.com/en/blog/your-ivf-diet/ In loondienst krijg je ook langer verlof met een meerling, de regels daarin zijn hetzelfde als bij een zelfstandige. 16 weken in totaal met 1 kindje en 20 weken met een meerling. Je 'moet' ook eerder met verlof met een meerling, met 1 kindje mag je tot 4 weken tot de bevalling werken, met een meerling dacht ik tot 32 weken, weet niet precies omdat ik me er niet heel erg in verdiept heb gezien er bij mij eentje is blijven zitten. Soms heb je recht op beide uitkeringen Paulma, dat zou je even na moeten vragen bij die AOV of je daar ook een zwangerschapsuitkering krijgt, dat weet ik niet, maar als je in loondienst bent en zelfstandig bijvoorbeeld dan kun je beide uitkeringen krijgen. Eentje via je werkgever voor je 'normale' salaris en eentje via UWV voor maximaal het minimum salaris. Dit heeft te maken met hoeveel uren je werkt, als je minder werkt dan 1225 per jaar dan krijg je ook minder uitkering, werk je meer, dan gaan ze er vanuit dat je minimaal het minimum salaris hebt verdiend. Maar je krijgt nooit meer dan dat je voorheen verdiende, dus ze kijken dan naar je inkomsten en dan vullen ze aan tot max het minimum salaris, maar kan dus ook zijn dat je minder krijgt. Anyway, gewoon aanvragen die hap en dan hoor je het vanzelf wel. En vooruitlopen op de zaken doen we allemaal toch? 😅 Fijn weekend iedereen!
    • Haha, ik twijfelde nog even of ik alle vragen zou stellen maar ben te nieuwgierig. Hopelijk vind je het niet erg @Jennie80! Ik mag op dinsdag 26 oktober testen. En ik moet het die dag ook doorgeven. Maar misschien weten sommigen van jullie nog dat ik de vorige keer op de officiële test datum negatief heb getest en pas twee dagen later positief. Dat maakt die datum lastig, hij ligt nu namelijk weer precies 15 dagen na de punctie, net als de vorige keer. De vraag is of de vorige keer alleen een late innesteling was of dat het pas laat positief testen ook iets zegt over "of het goed zit". Ik kan ook niet zeggen of het "normaal"  is voor mij om pas laat HCG aan te maken want de eerste keer dat ik zwanger was heb ik pas een paar dagen na NOD voor het eerst getest en was die toen wel positief.  Ik denk dat ik dinsdag 26 oktober ga testen, en niet eerder want dat is denk ik bij mij al helemaal niet zinvol en alleen maar teleurstellend.... En als ik mij toch anders voel en een negatieve test heb gewoon weer een paar dagen later nogmaals ga testen of zo. Daarnaast vind ik dinsdag niet echt een fijne test dag. Ik heb het nu wel aangepast met werk, dat ik die dag thuis ga werken. En mijn man ook, dat is in elk geval prettiger dan naar kantoor moeten.... Die spruitjes ga i straks meteen halen!! HAHAHA, alles aangrijpen he! Ik vind spruitjes lekker, dus geen straf om die de komende weken iets vaker te eten! Ja ik wist wel dat ik iets via het UWV kon krijgen als je zwanger bent maar had de regels nog niet opgezocht. Wel interessant, als het een meerling is krijg je de uitkering langer.. Top natuurlijk (dus blijf maar allebei zitten schatjes 😜)  Maar wel vreemd dat je als je in loondienst bent niet langer verlof krijgt toch?  Ik ben nu 3 jaar zelfstandige, toen ik begon heb ik een arbeidsongeschiktheidsverzekering (AOV) afgesloten die specifiek ook uit zal keren als ik zwanger ben (wel 1 maand wachttijd) dus zal eens uitzoeken of dat naast de UWV uitkering is of dat het het een of ander is, Ik betaal flink elke maand voor die AOV dus zou het eigenlijk gek vinden als het niet samen kan gaan... Maar again, misschien even niet vooruitlopen op de zaken! Fijn weekend!!  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use