Nika

Jeetje, ik wist niet eens dat dat kon. Ga deze zomer beginnen met cryo's. Ben nu al bloednerveus :unsure:.

Ik loop zelf ook in Belgie. Tot nu toe erg tevreden over de deskundigheid en het meedenken. Enige nadeel is dat mijn Nederlandse zh niet meewerkt, en ik dus heen en weer moet reizen naar Belgie of een ander zh zoeken (wat ik waarschijnlijk ga doen). Succes!

Nog nooit van gehoord. Ik lees mee.

Meiden, het doet me goed om veel positieve verhalen te lezen. Lig op dit moment in een hotel in Belgie en kan niet slapen. Ben gisteren in UZ Gent geopereerd en heb te horen gekregen dat mij eileiders verstopt zitten. Ben geschrokken, maar ook blij dat ik weet wat er aan de hand is. Dit is namelijk echt nieuw voor ons terwijl ik in Nederland al jaren in de mm zit en uit een hsg bleek dat het o.k. was met mijn eileiders. Niet dus. Op naar cryo's voor ons en we hopen dat die lukken, en anders gaan we dit najaar starten met Ivf 4 in Gent. Jessica, heel veel succes!

Heel veel sterkte voor jullie!

Ik heb ook veel buikpijn en geen normale menstruatie, maar daar deden ze bij mijn zh niets mee. Ja, hun schouders ophalen. Ze wilden me niet opereren, want het had geen effect op de IVF volgens hun.

Ben vanmorgen bij mijn huisarts geweest en heb Belgie gesproken. Ze kunnen het onder endometriose laten vallen. Dat heb ik namelijk ook. Huisarts zei dat ze wel een mooie brief kon maken. Probleem alleen is dat er al het een en ander naar mijn verzekering is opgestuurd vanuit Belgie, en bij het Secretariaat wisten ze niet of dit ook over de kijkoperatie ging. Dat gaan ze nu nakijken. Ik hoop dat het lukt.

Schandalig! Ik zou ook even het juridisch loket bellen voor advies.

Ja, maar wat moet ik zeggen? Het zit best gecompliceerd in elkaar.

Ik heb het met de verzekering daar wel over gehad, en als de kijkoperatie niets met IVF te maken heeft dan krijg je 'm vergoed. Maar moet zeggen dat als ik niet in de mm zat dat ik waarschijnlijk niet voor buikklachten in het zh terecht zou zijn gekomen. Dan had ik waarschijnlijk gewoon gedacht dat het erbij hoorde. Ik vind het heel vervelend, want dit onderzoek had al lang gebeurd kunnen (moeten) zijn, en nu moet ik er zelf waarschijnlijk voor opdraaien.

Ja, zoiets wil ik inderdaad gaan vragen, alleen daar heb je wel een verwijzing voor nodig van de Nederlandse gyn of je huisarts. Gyn. is geen optie, dus ik ga morgen bij mijn huisarts informeren wat zij kan betekenen. Baal erg van de situatie eerlijk gezegd.

Witje, dat mag zeker gezegd worden. Onze vrienden zijn gelukkig ook niet zo bot/hard. Wat ik wel jammer vindt is dat mijn eigen zusje een plank voor haar hoofd heeft ('je kan toch adopteren?', 'je moet toch gewoon verder gaan met je leven he').

Ik heb nu 3 pogingen in Nederland gehad die allemaal mislukt zijn. Tijdens deze pogingen is er vaak gesproken over een kijkoperatie, ook omdat ik een aantal jaar geleden een zware buikoperatie/bevalling heb gehad en ik endometriose en een cyste heb. Ik ben geswitched van zh en in het ene ziekenhuis wilde ze wel een kijkoperatie, maar in mijn nieuwe zh niet, want het zou niets toevoegen en bovendien gevaarlijk zijn omdat ik waarschijnlijk veel verklevingen heb door mijn operatie een aantal jaar geleden. Inmiddels zijn we dus 3 pogingen verder en wij hebben besloten naar Belgie te gaan. We willen wat nieuws proberen en dit is het laatste wat we eigenlijk kunnen doen. In Nederland begrepen ze niet dat we naar Belgie gaan, want daar zijn ze niet beter volgens hun. We zijn toch gegaan, en wat schetst onze verbazing, ik krijg dus een kijkoperatie in mijn buik en baarmoeder. Ze zeggen daar er is zoveel gebeurd in jouw buik, het is toch zonde om met poging 4 te gaan starten, terwijl we helemaal niet weten of jouw buik/baarmoeder wel in goede conditie is. Nou, daar waren wij het ook wel mee eens. Kijkoperatie is inmiddels gepland, maar hoe zit het nu verzekeringstechnisch? Ik heb natuurlijk gebeld, en als de kijkoperatie in het kader is van IVF krijg ik het niet vergoed. Wat nu te doen? (Ik vind het sowieso o.k. dat ze kijken, ongeacht de IVF, omdat ik veel buikklachten heb en geen normaal menstruatie).

Mo_Nique, wat een treurig verhaal over je zoontje. Hoop dat het inmiddels goed met 'm gaat. Wat een bitch is het nichtje van je man!

Misgunnen is het niet, maar je krijgt iedere keer wel een klap als er weer iemand zwanger is. En ik heb er ook echt de balen van af en toe, en dan bedoel ik niet dat ik niet wil dat andere mensen ook in de mm terecht komen, wat dat wens ik niemand toe. Maar wat ik echt zwaar vind is dat iedereen verder gaat trouwen, krijgt kinderen, en wij na jaren nog geen kinderen. Ja, een kind in een grafje, dat hebben we en daarna is er tot nu toe nooit meer een zwangerschap geweest. En trouwen, wil ik dolgraag, maar o wacht even, geld moeten we opzij leggen voor die klote IVF behandelingen. Sexleven, welk sexleven als je alleen maar bezig bent met rond je eisprong weer moeten. Familiefeestjes, Sinterklaas nou, leuk als je daar als enige zonder kinderen tussen zit. Tuurlijk is er meer dan kinderen, maar uiteindelijk draait het toch om kinderen en word je constant met je constant geconfronteerd met iets wat je dolgraag wilt maar wat niet lukt.

Ik denk dat als iemand dat tegen ons zou zeggen dat ik of mijn vriend die persoon zou neermeppen. Ik word al woest als ik dit lees. Absurd gewoon.

Jeetje, wat een verhalen. Je kunt er bijna een boek over schrijven, maar eigenlijk is het natuurlijk om te :tearyeyed:.

@SJSL, kraamvisite ga ik wel, maar ik vind het wel moeilijk. Als de mensen ver van mij af staan, dan ga ik sowieso niet. @Kaartje, klagen vind ik ook niet leuk. Sommige vinden het zo erg dat ze dik worden. Dat kan ik echt niet aanhoren eerlijk gezegd. @Martha, dat vind ik best wel een heftige vraag als mensen vragen of je er moeite mee hebt dat zij een kind hebben gekregen. Dat zou ik ook niet zo leuk vinden als iemand mij dit zou vragen. Het is gewoon heel dubbel, tuurlijk gun ik het anderen, maar het is niet leuk om te horen, omdat een zwangerschap en kinderen een vrij heftig onderwerp zijn in mijn leven, waar ik zeer door aangeslagen raak. Ik merk nu ook dat ik het moeilijk vind dat wij nu zelf moeten betalen (daar kiezen we voor natuurlijk om door te gaan met behandelen), maar dan kijk ik naar veel anderen die 'gewoon' kinderen krijgen en wij zijn duizenden euro's kwijt en hebben dan nog geen garantie. Ik vind dat moeilijk en erg zwaar eerlijk gezegd.

Wat heb je toch een nare mensen zeg. Bah!

Wat een takkenwijf!!!!!! Jeetje zeg, niet normaal meer. Goed dat je man haar gelijk heeft weggestuurd. Verder heel dikke knuffel voor jou. Wat verschrikkelijk dat je je zo rot voelt en zelfs over verhuizen na denkt. Kan je er wel goed over praten met je man?

Lijkt me wel raar voor je moeder en ook heftig dat sommige mensen dan hun kind niet willen.

@Corina, oh o.k. Heftig zeg. @Sen, heb je niets gezegd tegen je collega? Ik zou me echt niet kunnen inhouden. En tegen die vriend zou ik misschien ook zeggen dat je die smsjes liever niet wilt ontvangen. Zit je sowieso niet op te wachten lijkt me, ook als je niet in de mm zou zitten. Aparte schoonzus heb je :shifty:. @Chris, wij zitten ook in zo'n kinderrijke buurt. Ook heel veel scholen in de buurt. Best heftig vind ik dat. Hoop maar dat ik zelf ook over een aantal jaar hier rondloop om mijn kind naar school te brengen.

Bij ons is er 1 stel (schoonfam) bij wie het niet lukte, maar uiteindelijk maar 1x IUI nodig. De rest was allemaal binnen no time zwanger. Zelfs de 'oudere' dames. Heeft je moeder het trouwens niet zwaar dat haar eigen dochter ook in de mm zit? Lijkt me best raar als dat je werk is, en je eigen dochter overkomt het ook.

Sorry, wat is edc? Ontwijken betekent in mijn geval niet meer bij vrienden gaan eten etc. Ik heb geen zin om tegen bolle buiken te gaan aankijken en hoef ook niet te zien hoe leuk de babykamer is geworden. Kinderverjaardagen ga ik of niet heen of eerder. Overigens vraag ik wel altijd hoe zwangerschappen verlopen, en hoe het met de kinderen gaat. Het is niet dat ik het onderwerp totaal uit de weg ga, maar vraag liever over de mail of telefonisch dan face to face. Het vertellen aan ons dat verschilt. Sommige vertellen het heel voorzichtig, andere schreeuwen het uit. Mijn vriend had dat een tijdje terug, en het enige wat hij kon zeggen was dat wij (toen) binnenkort met de derde poging gingen beginnen. Toen was de tafel wel stil, maar hij flapte het er gewoon zo uit.

Wij zijn ook altijd heel open geweest. Niet iedereen kon er goed mee om gaan. Zelfs binnen de familie kan ik er niet met iedereen over praten. Ik denk ook altijd, wij zijn het kinderloze stel van de groep. Begint er wel op te lijken in ieder geval.