Hey hallo allemaal !
Ik ben nieuw hier op het forum.
Na samen met mijn vriend een aantal jaar een kinderwens te hebben en maar geen normale cyclus te krijgen ben ik via de huisarts doorverwezen naar de gyneacoloog. Daar werd al vrij snel na bloedonderzoek vastgesteld dat ik vervroegd in de overgang ben. Dit nieuws hebben we vorig jaar augustus gehad. Omdat er toen prive nog wat meer dingen speelden (overlijden in de familie etc.) en ik er nog niet echt aan toe was zijn we pas afgelopen mei op aanraden van de gyneacoloog naar behandelcentrum Geertgen gegaan. Ik heb het geluk dat meteen toen we het nieuws kregen dat ik vervroegd in de overgang ben mijn beide lieve zusjes zich hebben aangeboden als donor. :-) Ondertussen zijn we zo ver dat we samen met mijn oudste zusje het ECD traject ingaan. Afgelopen dinsdag allebij de gesprekken met de psycholoog gehad. Vandaag bespreken ze ons in de medische commissie. We moeten 9 november terugkomen op cyclusdag 22 van m'n zusje om dan haar cyclus stil te leggen zodat we met de IVF bij m'n zusje kunnen starten. Ik moet ondertussen Estradiol blijven slikken om alvast een bedje te maken.
Vind het echt heel erg spannend allemaal, het komt nu zo dichtbij. :-) Ben ook echt zo ontzettend blij dat we nu deze kans krijgen, al ben ik er een beetje bang voor m'n eigen reactie als het straks misschien mis mocht gaan. Al wil ik daar nu nog niet echt aan denken. Terwijl we pas aan het begin zitten van het traject en er natuurlijk nog ontzettend veel mis kan gaan.... Hoe gaan jullie hier mee om ? Voor degene die al een of meerder pogingen achter de rug hebben : Wat kunnen we eigenlijk nog verder van de procedure verwachten ?
Moet zeggen dat ik ook wel erg blij ben dat we naar Geertgen zijn gegaan. We worden (ondanks het vele wachten soms) ontzettend super geholpen, ze zijn daar ook zo ontzettend positief !!! :-)
Nou, 'fijn' om te lezen dat er meerdere in hetzelfde schuitje zitten. Kunnen we elkaar er een beetje in steunen !!
Groetjes,
Ilona
