Aimee

Bonjour mensen, Na wat rond gekeken te hebbben op de site is het mij nog steeds niet duidelijk, vandaar. Er staat bij ons een hysteroscopie op het programma. Blijkbaar wordt dit uitgevoerd tussen de 6 en 10 dagen van je menstruatie. Had dit verkeerd begrepen, dacht dat het 6 a 10 dagen na de menstruatie zou zijn. Echt onhandig soms die Franse taal! Dus was te laat voor een afspraak, nu wachten op de volgende cyclus. Nu zegt mijn specialiste dat het geen zeer doet, maar dat het niet aangenaam is. Verdoving niet nodig. Heb zelf ooit een endoscopie gehad (cameratje door je keel) en dat was inderdaad niet pijnlijk maar onaangenaam. Maar toen werd er geen vloeistof toegediend. Het probleem is dat ik een grote kans heb op een epileptische aanval als het gaat om stress in combinatie met pijn. Specialiste is hiervan op de hoogte. Aangezien jullie ervarings verhalen soms zo verschillen, (iedereen is anders;) de een heeft heel veel pijn en de ander weer bijna niks. De een krijgt verdoving de ander weer niet. Maak me dus grote zorgen!!! Of is dat weer helemaal niet nodig? Maar voorlopig spookt het flink in de bovenkamer. Dus graag jullie ervaringen op hysteroscopie gebied! Merci

Lieve mensen, Bedankt voor de lieve reakties na mijn eerste mailtje! Het intake gesprek van afgelopen maandag (1 feb) ging zo voorspoedig dat ik nu ff helemaal in de gloria ben. Er is weer licht aan de horizon en lucht in mijn babybel. Het gesprek duurde veel langer dan de geplande 30 minuten. En inderdaad, definitief ICSI. Zoveel info in zo'n korte tijd en wat een traject om te volbrengen. Na de hele uitleg van hoe het allemaal zal gaan verlopen kreeg ik meteen een inwendige echo, want ik stond op het punt om weer eens ongesteld te worden. Dit was de eerste echo met mijn vriend erbij. Ik had hem van te voren als eens verteld dat ik geen probleem heb met die inwendige echo's maar dat ik me soms wel als een koe bij de dierenarts voel. Hij zei toen 'als jij dat zo ervaart dan moet je er niet aan beginnen'! Ja kijk, zo bedoelde ik dat niet. Maar was toen wel ff heel kwaad op zijn reaktie. We zitten toch samen in dit bootje... Maar goed, da's verleden tijd en nu was ie er dus bij!! Dus ik in de stoel, hij op een krukje er naast. Alles was weer in orde, uitstrijkje gemaakt en eicellen gecontroleerd. Nu begrijpt ie me wel!!! En vond het heel fijn dat ie erbij was,dat helpt enorm. Daarna kwam ze meteen met een kalender en zei; dan beginnen we eind maart met alles stil te leggen en in april om alles te stimuleren met een geplande punctie zo rond half mei!!! Wauw!!! Had nooit verwacht dat het ineens allemaal zo snel zou gaan. Oke, eerst nog bloedonderzoeken, de beruchte baarmoederfoto en een erfelijkheidstest. Maar toch, over twee maanden mogen we starten!!! Aangezien ik dacht dat we maar 4x kans hadden blijkt ook dat niet het geval te zijn. Alle goede embryo's die na de stimulatie overblijven (laten we positief blijven) worden dus ingevroren en bij terugplaatsing niet meegerekend als 1 van de 4 ICSI kansen. Ik vind dat ze beter kunnen zeggen dat er vier hormoonkuren worden vergoed dan vier ICSI. Opeens vind ik het allemaal niet meer zo heel dramatisch en voel me veel sterker dan de afgelopen maanden. De hoop is terug!!! Liefs uit Frankrijk

Lieve mensen, Ik ben Aimee, 35 jaar en woon sinds 3 jaar in Frankrijk. Graag wil ik met jullie mijn verhaal gaan delen (en vergelijken) over ICSI in Frankrijk. Drie jaar lang hebben wij 'geprobeerd' om gewoon zwanger te worden en dat lukte maar niet. Dus naar de gynocoloog. Net zoals in Nederland kreeg ik een bloedtest, 2 echo's (waarvan ik niet wist dat die inwendig zouden zijn) en de Huhner test oftewel de post coital test. Alles in orde. Mijn vriend heeft 2 sperma onderzoeken gehad en werd door verwezen naar de uroloog. Het resultaat was een zeer laag aantal van goede spermacellen zonder aanwijsbare reden. Met alle resultaten op 6 januari weer naar de gynocoloog. Zij vertelde ons dat zwanger worden met deze resultaten alleen maar met ICSI kan. In Frankrijk worden 4 ICSI behandelingen vergoed na toestemming van de verzekering. Ook hier ligt het percentage tussen de 20 en 25 procent. De gynocoloog vindt dit een goed resultaat, wij vinden het bar weinig. Oftewel de bom was gevallen, mijn babybel ontploft. Gelukkig nieuwjaar...dus niet. Een nieuwe afspraak gemaakt met een specialist op 1 februari. Dan hebben we een intake gesprek en weten we hoe het verder gaat verlopen. Maar voorlopig zit mijn hoofd vol woede en frustratie. Dus ik ben heel blij met het vinden van deze site. Zoveel overeenkomsten en antwoorden op mijn vragen. Alvast bedankt voor al jullie info!!! Liefs uit Frankrijk