Mariek

Wat een prachtige foto's, Hilde! Een geruststelling ook, dat er geen afwijkingen zijn gevonden. Wat houdt haptonomie in de zwangerschap precies in? Is dat meer over het in contact komen met je kleintje? Leuk dat zwemmen van de ene hand naar de andere! Lijkt me zo bijzonder om straks ook de kleine te kunnen voelen. Probeer het nu ook wel eens, en af en toe lijkt het ook wel of ik iets voel, maar het kunnen ook mijn darmen zijn... Mooi buikje. En dat met nog maar 2 kilo in gewicht erbij...netjes hoor! liefs, Mariek

siliconen-borsten (zo lijken ze net, he :hussy:), misselijkheid, braakneigingen, mood-swings, emotionele dwijlen, het hoort er allemaal bij. Welkom in de wereld van de zwangerschap ;-) Oh, en dat koude... ik heb het nog steeds elke avond steenkoud. Lig ondanks diverse truien heerlijk onder de fleecedeken, en mijn handen zijn nog stééds ijsklompjes. Schijnt dat je later in je zwangerschap juist weer warm wordt. Komt mooi uit... dan is het winter...

he meis, Fijn dat de hcg goed was gestegen! Toch weer een geruststelling. En die misselijkheid ook. Hoewel, wil je daar over een paar weken nog wel eens over horen ;-) Wachtweken naar de eerste echo toe zijn net zo slopend als naar de uitslag toe, he. Nog even volhouden! liefs, Mariek

He Diana, Ben niet echt gerustgesteld. De kans blijft, in mijn ogen, relatief vrij hoog. Wat het gesprek wel heeft opgeleverd is meer duidelijkheid. Ik begrijp nu waarom de kans is zoals die is. Dat het aan 1 factor ligt, en niet aan alle 3. Maar die hCG waarde is voor ons wel de bevestiging dat we absoluut zeker door gaan met de vruchtwaterpunctie (29 september). liefs, Mariek

Net het gesprek in het VU gehad. Ze hebben ons uitgelegd waar de 1 op 300 waarde vandaan komt. Mijn waardes waren: NT (nekplooi) 1,8mm beta hCG 2.0 MoM PAPP-A 0.75 MoM Er is sprake van een verhoogd risico als de NT > 3.5mm (in het VU, zag dat ze in Polen 2.0mm hanteren...) beta hCG > 2.5 MoM PAPP-A Met andere woorden...mijn beta hCG waarde is hetgeen wat roet in het eten gooit. De nekplooi en PAPP-A waardes zijn prima. Op basis van die twee alleen zou ik een veel hogere score, of dus eigenlijk een veel lagere kans, hebben gehad. Maar omdat mijn beta hCG niveau het dubbele is van het gemiddelde, wordt de kansberekening teruggebracht naar 1:300. Het VU hanteert overigens 1:200 als grens voor vrouwen van 36 jaar. Alles daarboven is een 'laag risico'. Wij vallen dus eigenlijk in de laag risico categorie. Maar de arts begreep wel waarom wij niet helemaal gerust zijn en keek niet op van het feit dat wij hebben besloten om een vruchtwaterpunctie te doen. Ok, dat was 'm weer! We worden nog experts op het gebied van kindjes krijgen ;-)

Zo simpel ligt het voor mij niet. Wat de uitslag ook is, het zal me rust geven. Mocht het een kindje met Down zijn dan kan ik me daar ruimschoots voor de geboorte op voorbereiden. Dan weet ik beter wat het inhoudt, ben ik op de hoogte van de aanpassingen in ons leven. Kan ik me mentaal voorbereiden op de veranderingen. Als je het niet weet wordt je volgens mij met al die moeilijke, tegenstrijdige emoties geconfrontreerd als het kindje er al is. Zo'n kleintje voelt dat... ben ik van overtuigd. Dat wil ik voorkomen. Ik wil gewoon voor de geboorte weten wat ik kan verwachten en me daar op voorbereiden, zo goed en kwaad dat kan. En als het kindje er dan is, dan krijgt het alle liefde en zorg die wij kunnen geven, zonder dat wij innerlijk het nieuws nog een plekje moeten proberen te geven. Iedereen zal hier anders mee omgaan. Dat blijkt ook al wel uit de reacties. Maar dit is de manier die mij en mijn vriend het meest rust geeft. Uiteraard hopen wij dat het gewoon een gezond kindje is!! De kans daarop is nog steeds 299 op 300, vele malen groter dan de kans op een kindje met Down. Fientje, ik kan me voorstellen dat het een moeilijke periode moet zijn geweest, zo rond jouw 9e levensjaar. Is het Syndroom van Turner eerder op te sporen? liefs, Mariek

He meiden, Wat ben ik toch blij met jullie! Zit hier soms echt met tranen in mijn ogen te lezen. Zo goed om mijn verhaal te kunnen doen. Alles zat mee tot nu toe. Veel mooie eitjes, veel goede bevruchtingen, zelfs 2 extra cryo pogingen en dan nog zwanger ook! Nergens echt last van gehad (beetje overstimulatie, maar dat viel al met al nog best mee). En dan zo'n uitslag. En alle extra vragen en zorgen en stress die dat met zich meebrengt. Begrijp nu ook wel waarom sommige van jullie ervoor kiezen om niet te testen. Maar zoals Diana terecht opmerkte... ik heb die zekerheid nodig, en dus gaan we het gewoon doen. Pas dan kan ik zonder twijfels weer vollop gaan genieten. liefs, Mariek

He Peter, Een man! Wat leuk! haha... nee, daar zien we hier niet veel van, maar super dat je er bent. Klinkt heftig, van Amanda. Bloedtransfusies nodig hebben zelfs. Gelukkig dat de medicijnen aanslaan. Ik wens jullie beide heel veel succes met de IVF poging. Hoop dat jullie binnen een paar dagen een positieve test in handen krijgen!! Houd ons op de hoogte.

Heb volgens mij ook nog niks van haar gezien of gelezen sinds ik hier ook ben... inderdaad maar verwijderen?

Elin, gefeliciteerd met je mannetje!!!! :occasion13: Een échte birth-day! Hoop dat je snel herstelt van de keizersnee. Erg benieuwd naar de eerste foto's van je kleine wondertje!

Dat heb je absoluut bewezen, Diana!! Jammer dat je niet echt kunt genieten van de zwangerschap. Moet eerlijk zeggen dat het mij ook wel een beetje tegenvalt allemaal, tot nu toe. Had gisteren echt een baal-dag. Zo'n stomme uitslag van de prenatale screening en ben de avondmisselijkheid en -brakheid zo zat inmiddels... Het huilen stond me nader dan het lachen. Moet elke keer denken aan een ex-collega. Is was toen nog een groentje. Zij zwanger van de tweede. Ik helemaal blij voor haar en zij zei droogjes 'nou, zo'n pretje is het anders niet. zwanger zijn is helemaal niet zo leuk'. Vond dat toen een beetje een vreemde uitspraak... maar nu begrijp ik 'm volledig! Tot nu toe dan, he. Ik hoop en duim nog steeds dat straks de misselijkheid echt een keer over is en ik weer veel energie krijg en me helemaal goed ga voelen. Gelukkig geen last meer van mijn nier. Hele zorg minder.

Haha, heel herkenbaar. De tweede wachtweek is een drama. Probeer zoveel mogelijk 's avonds af te spreken met vrienden, ga lekker uit eten met je mannetje, of naar de bioscoop. En overdag gewoon je storten op je werk. Heeft mij toen door de wachtweken geholpen. Kleine troost... als je zwanger bent: de 'wachtweken' voor de eerste echo zijn nóg slopender :tongueP:

He msmici, Dat is zeker een mooi resultaat! Mag je trots op zijn. Je hebt zo te lezen zeer goede eitjes :cluck: Ik had van de 22 eitjes 15 goed bevrucht en 7 cryo's (na tp van 1 verse). Verdeeld over 2 rietjes. Ze kiezen inderdaad alleen de allerbeste embryo's. Het hele proces van invriezen en ontdooien overleven alleen de beste. De overige, bijvoorbeeld embryo's die na een paar dagen toch niet meer zijn gaan doordelen, of embryo's die misschien wat troebel waren of niet helemaal mooie ronde cellen lieten zien, komen niet door de selectie. Drie extra pogingen zijn mooi meegenomen! Ik ben uiteindelijk zwanger geworden van mijn 2e (en laatste) cryo poging. Hoop natuurlijk dat jij gewoon lekker zwanger wordt van de verse poging, maar het is een fijn idee om te weten dat je daarna nog 3 extra kansen hebt. Heel veel succes!! :bye: Mariek

1:8200.... kijk, dat zijn nog eens mooie berekeningen. Ook jij zat er ruim, ruim, ruim boven. Als ik jullie stats lees, ook al is de 'n' natuurlijk veel te klein, dan raak ik al meer overtuigd van het feit dat 1:300 echt laag is. Bianca, wat is KissSyndroom? Wat geweldig trouwens dat het met manuele therapie verholpen kan worden. Maar kan me jullie stress en zorgen heel goed voorstellen. Moet een zware tijd zijn geweest! Gaat het nu goed met jullie kleine meid? Mijn vriend en ik hebben het lang besproken en we gaan een vruchtwaterpunctie doen. Dit geeft uitsluitsel. Ik merk dat ik daar heel veel behoefte aan heb. Ik kan niet zoveel met een uitslag van 1:300. Voor mijn gevoel kan het alle kanten op. We willen het gewoon zeker weten. De afspraak staat voor 29 september. Ik heb tevens een extra intake (morgen) aangevraagd om de resultaten van de screening te bespreken. Hopelijk geeft dat iets meer duidelijkheid, waarom onze kans (relatief gezien) vrij hoog is voor mijn gevoel. liefs, Mariek

Es, volgens mij is de kans met 36 jaar precies 1 op 300. Zit dus precies op dat normale percentage. En je hebt wederom gelijk, Pien. Het is krom, maar dan zie ik ineens 0,3% kans staan, als ik de miskraam moet inschatten. Lijkt minimaal. Maar eigenlijk moet ik met diezelfde maatstaf ook de kans op een kindje met Down meten... ook slechts 0,3%. Arghh... GEDOE!!! Ga er nog een nachtje op slapen. Misschien dat ik er morgen heel anders over denk. 0,3%... waar hebben we het eigenlijk over?! Je gaat er opeens vanalles bijhalen. Mijn vriend heeft DNA onderzoek laten doen ivm zijn afwijking (veel bloedvaatjes naar de ballen). Geen genetische afwijkingen gevonden (pluspunt). Ik had veel goede eitjes, was 'jong van binnen' volgens de arts (pluspunt). Neusbotje was goed te zien (pluspunt), nekplooi was dun (pluspunt). Dus waar ging het 'mis'? Mijn hormonale bloedwaardes? Mijn leeftijd? Het feit dat het een ICSI behandeling is? Malen, malen, malen, malen. Maar genoeg gemaald nu. Ik ga het even naast me neer leggen. Morgen weer een dag. Dank nogmaals voor alle lieve (en terecht kritische) reacties! Doet me goed om op deze manier mijn zorgen te kunnen spuien en oprechte feedback te krijgen. liefs, Mariek

He Pien, ja, dat is natuurlijk ook zo. Het blijft slechts een kans van 0,3%. Als je het zo opschrijft, lijkt alle stress ineens voor niks. Maar als je dan hoort om je heen en leest op dit forum en andere fora, dat niemand zo'n lage berekening heeft, maar de meeste dik in de honderden en zelfs duizenden zitten... dan wordt 1 op 300 ineens heel belabberd (zit in m'n hoofd, ik weet het). Hebben jullie prenataal onderzoek gedaan? Esthralita, de vlokkentest wordt in week 12/13 gedaan...we zijn daarvoor waarschijnlijk te laat. En een vlokkentest geeft 1 op 200 kans op een miskraam, terwijl een vruchtwaterpunctie 1 op 300 is... Het VU schijnt wat sneller te zijn met het terugsturen van de resultaten, 10 dagen tot 2 weken. Dat is te overzien. Zullen inderdaad zenuwslopende weken zijn, maar we willen het gewoon zeker weten. Wanneer (en ik hoop het zo) blijkt dat alles goed is, dan kan ik ook echt alle stress en zorgen loslaten en vollop gaan genieten. Anders blijft het toch sluimeren op de achtergrond... liefs, Mariek

He meiden, Dank voor de reacties. Vind het heel moeilijk allemaal. Mijn vermoeden is dus juist... niemand heeft zo'n lage kansberekening gehad.... Estrhalita, dank voor je antwoord. Ik was met name ook benieuwd naar jouw reactie. O.a. na het lezen van jouw verhaal hebben we de knoop net doorgehakt. We willen uitsluitsel en gaan voor een vruchtwaterpunctie. De kansen op een miskraam zijn evenhoog of -laag, hoe je het bekijkt, van een kindje met Down, namelijk 1 op 300. Voor ons dus reden om het verder te willen onderzoeken. Bah, naar dit. liefs, Mariek

He meiden, Vandaag de kansberekening van de prenatale screening ontvangen: 1 op 300. Geen 1 op 750, geen 1 op 1.000 of zelfs 1 op 24.000. Maar gewoon het minimale van het maximale... 1 op 300. In de brief staat: 'Dit is een normale uitslag, dat wil zeggen dat er geen verhoogde kans is op Down syndroom'. Maar het is ook geen verminderde kans. Het is gewoon de laagste mogelijke kans voordat ze zeggen dat je juist een verhoogd risico hebt. Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden... Van de meiden die ook een screening hebben gedaan, wat waren jullie kansberekeningen? Is dit inderdaad laag, zoals ik zelf denk?

he Kim! Ik herken die angst helemaal. Heb dan zelf gelukkig nooit een miskraam gehad, maar wel in de eerste week na de uitslag mijn eerste paniekaanval ooit. Puur door de spanning en stress. Was zo vreselijk bang dat het mis zou gaan. Kon de eerste week aan bijna niks anders denken. En daarna ging ik me zorgen maken over het feit dat ik nog niet misselijk was enzo... De geruststelling kwam pas na de eerste echo. Als het hartje goed klopt dan is de kans op een gezonde zwangerschap daarna meer dan 95% (zie mijn topic, met daarin de feiten en link naar de studie die dit heeft onderzocht). Garanties zijn er inderdaad niet. Vandaag ook weer mee geconfronteerd. De uitslag van de prenatale screening ontvangen: 1 op 300. Dit is een 'normale' uitslag en geen verhoogde kans. Maar toch he. 1 op 300.... het klinkt zo laag! Je leest hier van meiden die 1 op 24000 hebben! En een vriendin van mij, 38 jaar, had een uitslag van 1 op 750, een andere 1 op 15000... Dan is 1 op 300 ineens k*t. Ik moet ook telkens denken aan wat de echoschopist zei. Dat tegenwoordig zoveel meer onderzocht wordt en kan worden. Dat het ook allemaal extra spanning en stress met zich meebrengt. Het klopt wel. Vroeger was men gewoon heel blij met een zwangerschap, stond je er verder niet zo bij stil. Nu hebben we te maken met kansberekeningen, vruchtwaterpuncties, 20 weken echo's... Fijn dat je donderdag langs mag komen om het hcg niveau te bepalen. Hoop dat dat was rust geeft! liefs, Mariek

Kijk ook om de paar uur even hier. Zo benieuwd voor je Elin!! Je houdt ons wel in spanning ;-) Hopelijk vandaag goed nieuws!

He meiden, Gelukkig, vannacht was een goede nacht. Heb er een extra kussen bij gedaan, slaap dus iets meer rechtop, dat scheelt een boel. Geen pijn, niks gevoel... pffffff.... :icon_thumleft: En heb gisteravond laat niet meer gegeten, misschien helpt dat ook. Pien, hetzelfde hier. Kom de dag prima door, maar lig 's avonds te knikkebollen op de bank. Al een hele verbetering tov een maand geleden! Nu is het meer genieten. Hoef ook niet meer zoveel te eten om de misselijkheid te onderdrukken. Ben meteen weer een kilo of twee afgevallen. Buikje (of eigenlijk 'blub') is ook weer verdwenen. Begint nu meer op een heel klein zwangerschapsbuikje te lijken ipv een grote vetrol, hihi. Mijn baarmoeder zit dan ook nog diep weggedoken. Ander verhaal dan bij jou. Zou dat met het feit hebben te maken dat je al een keer zwanger bent geweest? Je kunt je kindje straks waarschijnlijk veel eerder voelen, bofkont. Diana, hoe gaat het met jou? Nog veel last van kwaaltjes? Wat een prachtige foto op Hyves van jou in je trouwjurk! :bye: Mariek

He Daantje, Een kleine troost: dat super beroerde, belabberde gevoel...het hoort er helaas bij. Pien en ik hebben ons zo ook weken achter elkaar gevoeld, en nog steeds wel een beetje (ik in ieder geval). Heb echt dagen achter elkaar op de bank doorgebracht. Totaal geen energie, zo slap als een vaatdoek, zo misselijk als wat. Je voelt je echt ziek. Niet bepaald een roze wolk waar je je op bevindt :sick: Ik zit nu in week 13 en eindelijk, eindelijk wordt het een beetje minder... Heel veel sterkte nog de komende weken! Het gaat echt over hoor, op ten duur ;-) liefs, Mariek

He meis, Ga morgen ook zeker de vk bellen als ik weer zo'n nacht heb. Hoop zo dat het niet nodig is. Hoe gaat het met jou? Voel je je al iets minder misselijk? Ik heb er nog steeds wel last van. Vooral 's avonds en 's nachts en kort na het eten. Nog even doorbikkelen ;-) liefs, Mariek

Hilde, dank je, voor je lieve berichtje! Ik hoop zo dat de pijn vannacht weg blijft. Die nier... ik reageer er best paniekerig op. Zoals ik al schreef heb ik ooit een acute nierontsteking gehad. Dat was zo ongelooflijk pijnlijk, zo'n traumatische ervaring, dat wil ik echt NOOIT weer. Dat vele water drinken doe ik sindsdien trouw. Ook cranberry sapjes en pillen. Het is onderdeel van mijn dieet geworden. Wat een leuk feitje weer, dat het vruchtwater elke 4 uur wordt verschoond. Het blijft allemaal heel wonderlijk he. Hoe gaat het verder met jou?? Voel je je goed? Mooi buikje heb je al, hoor. Zag het net in de andere topic. Heel bescheiden bolletje ;-)