Claus69

Ja ik ben ook super opgelucht! Ik heb hierdoor weer wat hoop gekregen gelukkig! Toen wij vanuit het IJsselland naar het EMC gingen moesten we inderdaad ook weer alle onderzoeken opnieuw doen. Gaat wel weer wat tijd inzitten maar op zich gaat het wel allemaal vlot achter elkaar. Spannend meid! Prettig weekend! Liefs Claus

Rachel, Ik heb van de week ook genoeg dipmomenten gehad maar nu gaat het wel weer. Moet toch accepteren dat de kans er in zit dat het nooit zal lukken maar de hoop blijft natuurlijk! Anders waren we ook niet doorgegaan voor een 2de poging! Balen dat je vandaag weer een off-day hebt meid, het hoort allemaal bij de verwerking helaas! Kop op en een fijn weekend! Liefs Claus

Sanne, Vanmorgen het ziekenhuis gebeld en we mogen gewoon de volgende cyclus weer op dezelfde wijze beginnen zoals de vorige keer! We hoeven niet eerst bij een arts te komen (als we dat graag willen kan dat wel maar het is niet nodig). Recepten en het behandelschema worden per post opgestuurd. Ik moet dus weer op cyclusdag 1 het ziekenhuis bellen en dan moet ik dag 2 met de Puregon beginnen en die dag krijg ik ook de uitgangsecho. We kunnen nu allebei uitkijken naar augustus want rond 17 augustus mogen wij weer maar eerst benieuwd wat er de 10de gezegd wordt! Misschien dat jullie ook rond die tijd mogen beginnen!!! Er is nu na het verdriet toch weer een beetje hoop voor ons! Spannend weer! Fijn dat je leuke collega's hebt!

Hoi, Vanmorgen het ziekenhuis gebeld en we mogen gewoon de volgende cyclus weer op dezelfde wijze beginnen zoals de vorige keer! We hoeven niet eerst bij een arts te komen (als we dat graag willen kan dat wel maar het is niet nodig). Recepten en het behandelschema worden per post opgestuurd. Ik moet dus weer op cyclusdag 1 het ziekenhuis bellen en dan moet ik dag 2 met de Puregon beginnen en die dag krijg ik ook de uitgangsecho. Dus rond 17 augustus mogen we weer........................... Groetjes

Ja Rachel, helaas heb jij daar ervaring in. Je moet toch wel een sterke vrouw zijn om dit alles aan te kunnen! De dame van het IVF-secretariaat zei gisteren hetzelfde als jj over die innestelingsbloeding maar ik heb nu echt bloedverlies dus het is nu echt doorgebroken! Jammer, maar we moeten door! Liefs Claus

Hoi Rachel, Het gaat nu wel weer hoor. Net overviel het me ineens weer en dan zit ik weer ff te janken. Gelukkig heb ik lieve collega's dus ik ben het weer ff kwijt! Ik heb nu erge buikpijn dus het zal nu wel aan het doorbreken zijn! Ze hadden me vooraf wel verteld dat de kans op innesteling vrij klein is maar wat je zegt, als er een kant en klare embryo terug wordt geplaatst wil je bijna niet geloven dat het dan nog mis kan gaan! Iedere donderdag hebben de artsen een groepsbespreking en ik kan vrijdag bellen wat er besproken is. Dus dan weet ik weer meer. Hoe is het met jou? Heb jj ook zo'n dubbel gevoel van verdriet en hoop tegelijk? Verdriet om wat er gebeurd is en weer hoop dat het de aankomende keer wel een keer goed mag gaan. Liefs Claus

Sanne, dank je wel voor je lieve woorden. Ik realiseer me dat we wel super lucky waren geweest als het in 1x gelukt zou zijn maar die hoop heb je natuurlijk altijd! Even verwerken en dan moeten we toch verder (klinkt stoerder dan dat het is hoor!). Ik heb gisteren het ziekenhuis gebeld en ze zei dat het IVF-team iedere donderdag groepsbespreking heeft en dat ik dan vrijdag terug kan bellen wat ze voor ons "besloten" hebben. Dus vrijdag weet ik weer meer. Liefs Claus

Balen dat het dan mis is gegaan he zeker als je zo het gevoel had dat je zwanger was. Dan heb je helemaal het gevoel of dat je lichaam je in de maling neemt lijkt me! Fijn voor je dat het zo snel al weer kan. Ik zou ook het liefste morgen al weer beginnen maar dat zal wel eind augustus worden! Het lijkt me zo moeilijk om je te realiseren dat het de laatste keer is. Ik merk aan mezelf al dat ik toch iedere keer weer die grens ga verleggen! Bij mij is de menstruatie nog steeds niet echt doorgebroken maar dat duurt niet lang meer zo te voelen. Heb iets meer buikpijn als normaal!

Dank je wel boogie! Jij sterkte en heel veel geluk met je eerste poging!

Ja erg heftig! Teleurstelling is zo groot en dan zit je op je werk of er niks aan de hand is! Bah! (gelukkig heb ik hele lieve collega's!). Ik heb ook het gevoel dat mijn lijf me in de steek heeft gelaten zo op het laatste moment! Ik had 2 cryo's over maar die waren niet goed genoeg om in te vriezen dus ik moet helaas weer het hele traject in. (heb het er zeker wel voor over). Hoe werkt dat voor jou met een cryo terugplaatsing? Hoef je dan niet weer aan de hormonen? (of niet zoveel misschien?).Ben ik nieuwsgierig naar omdat jij je eerste follikelmeting de 30ste al hebt en ik een cyclus over moet slaan voordat ze weer beginnen. En 18 cryo's is toch een "goeie oogst" geweest! Ik had er maar 5! Ik ga morgen het ziekenhuis bellen voor een nieuwe afspraak met de IVF-arts. Bedankt voor je lieve woorden en jij ook heel veel sterkte he!!!

Nou, ik ben van de wolk afgevallen...................en dat doet pijn! Bedankt voor het meeleven en duimen!!! Morgen het ziekenhuis bellen voor een nieuwe afspraak bij IVF-arts. Misschien wordt het ook rond 10 augustus!!! Kunnen we samen het traject in! Groetjes

Nou, ik ben van de wolk afgevallen...................en dat doet pijn!

Dank je wel,super lief maar ik denk dat het niet gelukt is. Heb vanmiddag buikpijn gekregen en heb iets bruine afscheiding gehad. Nu al een paar uur niks maar ik denk dat dit de tekenen van een naderende ongesteldheid zijn! Voelt helemaal niet goed! Als het niet door zet vannacht ga ik morgen toch maar de test doen. Dan weet ik het tenminste zeker....................... Voel me echt rot nu! Hoe was je eerste werkdag bij je nieuwe baas?

Dank jullie wel meiden maar ik denk dat het niet gelukt is. Heb vanmiddag buikpijn gekregen en heb iets bruine afscheiding gehad. Nu al een paar uur niks maar ik denk dat dit de tekenen van een naderende ongesteldheid zijn! Voelt helemaal niet goed! Als het niet door zet vannacht ga ik morgen toch maar de test doen. Dan weet ik het tenminste zeker....................... Groetjes!

Jeetje meid, wat moet ik zeggen? Ik zit met de tranen in mijn ogen! Wat is dit erg! En dan zo lief dat je nog voor me wilt duimen. Succes meid met het verwerken van deze tegenslag! Liefs Claus.

Hai Sanne, Het is redelijk goed gelukt om dit weekend de afleiding te vinden. Ik ben er nu geen 59 maar 58 minuten per uur mee bezig geweest! Hihi. Deze twee wachtweken zijn inderdaad de moeilijkste van het hele traject. Daarvoor ga je vanaf de stimulatie tot aan de terugplaatsing iedere keer weer wat nieuws in om naar uit te kijken maar nu in die wachtweken kan je echt niets anders doen dan afwachten. Je leeft tussen hoop en vrees. Iedere keer als je wat voelt de angst dat het misschien wel eens menstruatiepijn zou kunnen zijn. En als het dan niet zo blijkt te zijn komt die hoop weer terug! Je wordt echt heen en weer geslingerd in de emoties! In de brief die ik heb meegekregen na de terugplaatsing staat dat ik 20 juli in het ziekenhuis een zwangerschapstest kan laten verrichten met de eerste ochtendurine of de test thuis of door de huisarts laten doen. Ik bel morgen gewoon even naar het ziekenhuis wat ik het beste kan doen. Heel fijn om te lezen dat jullie wat aan mijn verhaal hebben. Het is natuurlijk niet voor iedereen hetzelfde maar in de grote lijnen toch wel. En misschien is het voor jullie ook fijn dat ik in het zelfde ziekenhuis loop als waar jullie straks naar toe gaan. Ik denk dat ieder ziekenhuis toch zijn eigen "werkwijze" heeft. Lief dat je zo met ons meeleeft en ik hoop dat ik dat in augustus ook met jullie kan doen! Als je vragen hebt moet je ze gewoon stellen hoor. Sterkte morgen met je nieuwe baan en zodra ik meer weet hoor je het van me! Liefs Claus

Dus dinsdag wordt echt een zenuwslopende dag! Brrr. Ik denk dat ik morgen het ziekenhuis even bel wat ik het beste kan doen dinsdag. In de brief staat dat ik 20 juli in het ziekenhuis een zwangerschapstest kan laten verrichten met mijn eerst ochtendurine of de test thuis of bij de huisarts doen. Vaag toch? Wij zijn in aanmerking gekomen voor IVF omdat het op de natuurlijke manier niet lukte. Alle onderzoeken gehad en bij zowel vriendlief als bij mezelf was alles goed. Het enige wat we tegen hebben is mijn leeftijd maar juist door die leeftijd werden we al binnen 1 jaar aangemeld. We zijn door verschillende omstandigheden helaas pas heel laat begonnen om te proberen zwanger te worden. Ik ben wel super dankbaar (en soms ook best wel een soort van schuldgevoel) voor deze kans omdat ik me realiseer dat er stellen zijn heel lang bezig zijn en dat ze dan na jaren proberen pas in aanmerking komen. Succes en sterkte met wachten! Groetjes

Ok, dan kunnen ze het in het ziekenhuis wat naukeriger bepalen begrijp ik. Dan doen we dat maar! Ik heb nog een test liggen.......................maar ik heb ook besloten dat ik niet eerder ga testen als dinsdag. Ik zit ook wat eerder op de kast maar dat kan bij mij zeker ook door de spanningen komen. Dit is inderdaad onze eerste poging en ik realiseer me heel goed dat je wel heel erg lucky moet zijn wil het de eerste keer lukken maar zonder hoop zijn we nergens toch? Heb jij al een afspraak staan voor dinsdag in het ziekenhuis? En krijg je dan ook gelijk de uitslag daar? Spannend hoor!!

Dank je meid! Lief! Het wordt nu wel heel spannend! Vriendlief kwam gisteren met het idee om vanmiddag ff naar het Kralingse Bos te gaan. Ff zinnen verzetten! Strak plan denk ik dan maar! Ik hoop dinsdag goed nieuws te hebben maar ik ben zo bang....................................

@Rachel, Ja, erg he als je die bijwerkingen gaat lezen! Zouden ook allemaal zwangerschapstekenen kunnen zijn. Ik heb gisteren de laatste bolletjes gebruikt. Ben nu ook wel een beetje bang dat daardoor nu de menstruatie door gaat breken ook al heb ik de symptomen nog niet. Ach, zit mezelf gewoon hartstikke gek te maken!!! Als ik morgen nog niet ongesteld ben geworden ga ik het ziekenhuis bellen. Ik wil gewoon weten wat het beste is, of thuis testen of daar. Staat een beetje vaag in de brief die ik heb meegekregen. Super spannen maar we moeten nog maar ff volhouden meid! Trek jij het nog een beetje? Neeeeeeeeeeeeee! Haha!

Jeetje wat spannend zeg. Ik hoop zo voor je dat de dingentjes die je voelt zwangerschapsverschijnselen zijn! Ik heb inderdaad ook de hele dag pijn in mijn boobies (slaap zelfs met een bh aan!) maar ik denk ook dat dit door de ustrogan komt. En dat daardoor ook de menstruatie later kan komen. Gisterenavond was ik er zeker van dat ik vanmorgen zou gaan temperaturen maar toen ik vanmorgen wakker werd durfde ik het niet!!! Chicken! Haha. Dus of ik eerder ga testen weet ik niet, ik denk dat ik het dinsdag nog niet eens durf maar ik kan natuurlijk niet voor altijd mijn kop in het zand blijven steken. Heb privéberichten wel zien staan bij mijn profiel maar nooit in verdiept hoe dat werkt. Sorry dat ik het niet gelezen heb, ik zal zo even kijken. Sterkte en hou me op de hoogte he!!!

Volgens mij hebben niet alleen onze verhalen veel overeenkomsten maar onze mannen ook! Haha. Prettig weekend en heel veel succes maandag bij je nieuwe werkgever! Lijkt me best moeilijk om in de komende periode met nieuwe collega's te zitten. Vertel je het wel of niet als je eventueel doorgaat met IVF. Ik ben er erg open in geweest naar mijn collega's toe (mijn baas weet het niet) zodat ik altijd mijn ei kwijt kan en ze mijn emoties begrijpen. Ook als ik weer naar het ziekehuis moest wisten ze waarom dat was. Maar ja, ik werk nu al 12 jaar met dezelfde collega's dus dan is het ook wat makkelijker. Goed vooruitzicht zeg ff en week naar Canarische Eilanden! Super!

Hai Rachel Ik ben even benieuwd hoe het met jou gaat? Ook nog steeds in afwachting voor de 20ste? Het is bijna zover maar ik ben wel bang hoor. Het zijn toch nog 4 dagen waarin de ongesteldheid door kan komen en daar ben ik zo bang voor want ik voel echt helemaal niets. Misschien hoeft dat ook helemaal niet maar als het gelukt zou zijn zou de innesteling nu toch al geweest moeten zijn. Allemaal van die stomme onzekerheden gaan er door me heen! Brrr. Ben benieuwd of jij "al wat voelt".

Hai Sannetje, Toen ik met de pil gestopt was waren wij het er over eens dat we "het" een jaar zouden proberen en mocht dat niet lukken dan zouden we ons daar bij neerleggen. Mede door onze leeftijd. Geen 'fratsen" zoals IVF enz. Toen het einde van dat jaar wel heel dicht bij kwam en ik nog steeds niet zwanger was ging ik mijn grenzen verleggen. Toen we bij Dr. Lambeek te horen kregen dat er medisch niets met ons aan de hand was, buiten onze leeftijd, en ze ons de keus gaf om naar het EMC te gaan om te kijken of we in aanmerking zouden komen voor IVF wilde ik dat meteen. Mijn vriend zag IVF absoluut niet zitten. Hij vond het maar "science fiction"! Na veel gepraat is hij toch mee gegaan puur omdat ik het zo graag wilde. In de loop van de tijd werd hij er wat meer enthousiast over (ook mede door dat boekje!). Ik heb waarschijnlijk geluk gehad want ik heb helemaal niets gemerkt van de hormonen. Volgens mijn vriend werd ik wel meer opruimerig en ging op de gekste tijden schoonmaken maar dat waren geen vervelende bijwerkingen! Hihi. Ik had na de stimulatie 6 follikels waarvan er 5 aangeprikt zijn en in alle 5 zat ook een eitje. Van de 5 zijn er uiteindelijk 3 bevrucht geraakt en wij hebben er voor gekozen om er 1 terug te laten plaatsen omdat we (mede op advies vh ziekenhuis) een meerling zwangerschap zoveel mogelijk uit willen sluiten. We vonden de risico's van een tweelingzwangerschap (vroeggeboorte, laag geboortegewicht, niet goed ontwinkelde longentjes etc.) toch te groot. Ik weet niet hoe jong je bent maar zoals ik heb begrepen heb je onder de 36 of 37 jaar geen keus of je er 1 of 2 wilt laten terugplaatsen. Dan krijg je er zowiezo maar 1. Dit ook omdat ze meerlingzwangerschappen zoveel mogelijk uit willen sluiten. Boven de 37 heb je wel een keus (omdat de kans op slagen dan al veel minder is) maar ze raden het wel af. Vandaag kreeg ik bericht van het ziekenhuis dat de overgebleven 2 embryo's niet van voldoende kwaliteit waren om in te vriezen dus mocht deze poging niet lukken zou ik als we verder willen het hele proces weer over moeten doen. En dat heb ik er zeker weer voor over! Ik snap dat je naar het gesprek uitkijkt. Het is zo spannend allemaal! Ik hoop voor je dat de tijd een beetje snel gaat! Misschien nog vakantie zodat er wat afleiding is? Groetjes!

Hai Sannetje, Je hebt gelijk, eigenlijk zijn 3 maanden helemaal niets. Je hoort er wel eens van dat er stellen zijn die veel langer moeten wachten maar dat heeft misschien te maken met het feit dat er medisch iets niet goed is en er daardoor meer of langer onderzoeken gedaan moeten worden of doordat sommige ziekenhuizen een wachtlijst hebben en dat heb je in het EMC ook niet. Het Gezond Zwanger spreekuur is individueel. Je moet van te voren een vragenlijst invullen en die wordt daar besproken. Het gaat er vooral over of je wel een zo gezond mogelijke levensstijl hebt om de kans op een zwangerschap te vergroten (eet je wel 3x fruit en 2 ons groente per dag etc.) en je moet ook alletwee bloed laten prikken om te kijken of de bloedwaarden goed zijn. Het maatschappelijk werk is ook individueel maar daar hoeft niet iedereen naar toe hoor. Als je "braaf" gezond leeft en niet rookt of alcohol gebruikt hoef je daar volgens mij niet heen. Omdat vriendlief zo eerlijk was om te zeggen dat hij iedere dag een paar biertjes drinkt waren wij de pineut. Hun uitleg daarover is dat ze ook meemaken dat mensen dronken op de bank zitten en hun kind boven op bedje ligt (het gebeurd!). Daarom trekken ze 1 lijn en laten ze het maatschappelijk werk beoordelen of je in staat zou zijn om een kind op te voeden. Stelt niet veel voor, de maatschappelijk werkster steld een paar algemene vragen over de levensstijl en daar maakt ze een rapport over op die ook weer naar de gyneacoloog gaat. Als ze je dan (eindelijk) aangemeld hebben voor IVF krijg je nog een brief met de datum van de IVF-info avond en daar staat ook gelijk de datum in wanneer je eerste afspraak bij de IVF-arts is. Er staat ook in dat als je niet naar die avond gaat je afspraak bij de IVF-arts niet door gaat. Die info-avond is in de faculteit van het Erasmus en daar zit je wel met een stel of 40!!! (die info-avond is 1x per maand, dus we zijn zeker niet de enigen met dit probleem!). Ik voel me eigenlijk gewoon goed. Ik voel niets "vreemds" (alleen zere boobies maar dat is ook een bijwerking van de hormonen die ik nu nog gebruik) en dat baart me zorgen. Word ik echt super onzeker van omdat er zoveel mixed emotions door je heen gaan. Blijdschap omdat we nu in deze fase zitten maar ook de angst dat het op dit moment nog fout kan gaan. Gelukkig heb ik veel afleiding op mijn werk. Kan ik toch een beetje mijn zinnen verzetten. Vriendlief is hier weer een stuk nuchterder in en dat is voor mij wel goed. Nou, ik wilde nog even snel op je berichtje reageren maar als je eenmaal bezig bent wordt het toch weer een lang verhaal. Je zegt dat jullie nog bezig zijn om het te verwerken dat het voor jullie op de "normale" weg niet gaat lukken. Ik begrijp dat heel goed maar probeer het een plekje te geven en probeer verder te kijken en te hopen want ze kunnen op een andere manier zoveel voor jullie betekenen! Groetjes!!!