Leora

Maya, wij gaan vannacht op vakantie, dus ik lees je testuitslag niet morgen. Maar ik hoop heel erg met je mee voor goed nieuws! Chantal, veel plezier met de eerste pretecho! Ik weet nog van mijn zwangerschap hoe geweldig het is om je kindje weer even te kunnen zien!

Heel veel sterkte meis! Wat een tegenvaller dat dat er nu tussendoor komt, maar je hebt gelijk: Laten ze het maar snel weghalen, want zo gaat het ook niet! Liefs, Leora

Maya, heb je één of twee emmies terug laten plaatsen? En hebben ze wat gezegd over de kwaliteit? Ik duim met alle anderen mee dat het goed mag gaan en je over 1,5 week een positieve test hebt!

Pulletje, ik heb ook altijd weinig last gehad van hormonen. Niet tijdens mijn zwangerschap en niet tijdens de pil. En ik moet zeggen dat ik ook niet veel last had van de hormonen die ik kreeg bij onze ivf-pogingen. Ik was wel wat emotioneler, maar dat kan net zo goed zijn geweest door alle spanning rondom de ivf. En die goed zichtbare baarmoeder... geen idee of dat uitmaakt, maar ze kunnen er dan waarschijnlijk wel makkelijker bij. Bij de punctie wordt er door de baarmoederwand heen geprikt naar de eileiders, dus ik kan me voorstellen dat het misschien allemaal wat sneller gaat als alles goed zichtbaar is. Mijn baarmoeder ligt naar achteren gekanteld, maar echt hoeven zoeken heeft de gynaecoloog niet. Ik denk dat het belangrijkste is dat je een ervaren gynaecoloog hebt!

Poeh Corina, ik lees net je dagboek (schrijf ook al in ander topic van jou) en het loopt allemaal niet echt op rolletjes, begrijp ik. Maar zoals Zvez ook al aangeeft, als ze al weg een keer zwemmertjes hebben gezien is er misschien een fout gemaakt. Wanneer hebben jullie weer een afspraak? Misschien kun je vragen of jullie eerder mogen komen? Ik kan me voorstellen dat het je erg bezig houdt... Sterkte!!!

Maya, dat klinkt hoopvol! Op naar dinsdag, ik zal voor je duimen dat het goed mag gaan! En bedankt voor je info over het boekje, ik heb het genoteerd. En Chantal, ik begrijp dat chromosomenonderzoek in Nederland toch niet standaard wordt gedaan. Ik begin nu te twijfelen of ik toch niet te ver doordraaf, er zijn al onderzoeken gedaan en de kans op muciviscidosis is maar heel klein... Nog maar even goed met mijn vriend over praten. En jij hebt decapeptyl gespoten, toch? Heb jij ook clomid gehad? Ik hoef alleen maar de pil te slikken en dan 5 dagen clomid. Ook de donor spuit geen decapeptyl, terwijl ik dat bij mijn ivf-pogingen wel heb gedaan. Blijkbaar doen ze de donatie in haar eigen cyclus. Ik vind het maar raar! Ik ben sinds ik de pil weer slik behoorlijk opgezet (buik en gezicht), blijkbaar houd ik een boel vocht vast. Fijn, zo'n dikke buik, heb net allemaal leuke (en iets strakkere) jurkjes gekocht voor op vakantie :icon_shaking:!

Maya, bij jou was vandaag toch de punctie van de donor? Hoe is dat gegaan? Heb je daar al iets van gehoord? Ik heb trouwens ook de Utrogestanbolletjes gehad bij mijn ivf-pogingen. Ik probeerde ze zoveel mogelijk te spreiden over de dag, zodat er elke keer zo'n 8 uur tussen zat. Ik nam ze om 07.30 uur, 15.30 uur en 23.30 uur (wij gaan altijd laat naar bed). Maar een keer ietsje vroeger of later kan volgens mij niet zo heel veel kwaad. 's Morgens en 's avonds dacht ik er altijd wel aan (ze lagen naast mijn bed), maar 's middags vergat ik het in het begin nog wel eens. Ik heb op een gegeven moment mijn alarm ingesteld van mijn gsm, dat werkte goed. Af en toe te goed, want hij is ook een keer afgegaan midden in een meditatie van mijn cursus mindfulness, oeps :uhoh:! En wat dat vertellen betreft: ik denk er net zo over als jij, wil ook niet dat het kindje het van iemand anders hoort, maar denk wel dat hij of zij er aan toe moet zijn voor we het vertellen. Wie is trouwens de schrijver/schrijfster van dat boekje wat je noemt? En Pulletje, heb jij geen bloed af hoeven staan voor chromosomenonderzoek? Is dat dan niet standaard in Nederland? Zijn jullie al wel in het ziekenhuis geweest? En wanneer gaan jullie starten? Eergisteren moesten mijn vriend en de donor wel bloed afstaan om te controleren op HIV, hepatitus en nog iets. Maar dus niet voor chromosomenonderzoek. Ik begrijp trouwens dat jij ook de pil slikt (of misschien daarvoor ook al slikte) om de cycli gelijk te laten lopen. Volgens mij ben je weer vruchtbaar zodra je stopt met de pil en maakt het dus niet uit of je de pil 3 weken achter elkaar slikt of bijvoorbeeld 5 weken. Maar wil je het echt zeker weten, dan zou ik het even navragen bij de arts. Ik ben woensdag begonnen met de pil. Raar is dat, ik wil graag zwanger raken en daarom ga ik de pil slikken :icon_scratch:... De donor begint zodra haar menstruatie begint (als het goed is over twee weken) en ik slik door tot zij haar pilstrip heeft opgemaakt. Dat komt voor mij heel mooi uit, want over twee weken gaan we drie weekjes naar Toscane en als het even meezit, ben ik dus niet ongesteld tijdens de vakantie of pas aan het eind. Nadat we allebei de stopweek hebben gehad, slikken we dan nog drie weken de pil en daarna gaat het allemaal beginnen. Als het goed is begin augustus. Tot zover weer even. Ik duik nog even lekker achter de tv om de Private Practice-aflevering van maandag te bekijken. Groetjes allemaal!

Hoi Maya, ik begrijp dat jullie al een flinke tijd bezig zijn en nu dus goed nieuws! Heeeeeeeeel veel succes gewenst! Mineut, ik vind het heel lastig om wat te zeggen over je dilemma omdat wij nog helemaal aan de start staan. Maar als je er een vreemd gevoel bij hebt, zou ik als ik jou was aangeven welke data je zelf in je hoofd had en vragen waarom dat opeens anders is geworden. Misschien heeft het iets te maken met de donor?! Wij zijn gisteren naar Gent geweest voor onze eerste afspraak met dr. Decleer. Onze donor was mee. Dr. Decleer is vrij kordaat en duidelijk in zijn meningen. Zo vindt hij het bijvoorbeeld beter om het eventuele kindje niet te informeren over de eiceldonatie omdat je daarmee 'het leven van het kind destabiliseert' (zijn woorden). Ik was juist van plan om wel open te zijn, omdat ik niet wil dat er binnen ons gezinnetje een geheim is en ik zeker niet wil dat het kind het later van iemand anders hoort. Verder vond hij het niet nodig om erfelijkheidsonderzoek te doen, omdat de kans dat er wat mis zou zijn erg klein is (onze donor heeft 4 gezonde kinderen gekregen) en de kosten hoog. Ook daarmee ben ik het niet helemaal eens (en wij moeten het betalen!). Gelukkig is de donor in het verleden, na twee miskramen, al getest op de nodige aandoeningen, dus we sluiten al een aantal ziektes uit. Maar ze is bijvoorbeeld niet getest op mucoviscidosis (cystic fibrosis oftewel taai slijmvliesziekte) en dat onderzoek wordt in andere ziekenhuizen in België wel aangeboden. We denken erover om dat nu toch zelf te laten testen. Mijn partner kan daar ook op worden getest (als één van de twee geen drager is, kan het kind het niet krijgen), dus als hij geen drager is hoeven we de donor er niet mee te belasten. Pulletje, waarop ben of word jij getest (chromosomenonderzoek) als je donor wilt zijn? Ben ik erg benieuwd naar. Misschien draaf ik wel veel te ver door... Verder kunnen we in augustus starten met de eiceldonatie! Tot die tijd slikken de donor en ik alletwee de pil (Marvelon) om onze cycli gelijk te krijgen. Daarna krijg ik van dag 5 t/m 9 clomid en de donor hormonen om de eicellen te laten rijpen (ik heb nog wat Menopur en Fostimon over en daarmee zou ze kunnen starten). Ik lees hier elke keer over heel andere medicijnen. Zijn die beter? Heeft iemand ervaring met clomid? Het ziekenhuis heeft wel een heel goed laboratorium en het succespercentage is 44% bij de eerste poging. Dat percentage zou voor ons ook gelden. De kosten zouden uitkomen rond de 4.000 euro, zonder erfelijkheidsonderzoek. Ik merk dat ik toch nog met een boel twijfels en vragen zit. Ik hoop dat jullie er wat over kunnen zeggen. We hebben overigens niet al te veel keus, want er zijn in België maar twee plekken waar ze gekende donatie toestaan in niet-familieverband en dit is voor de donor het dichtstbij. Dr. Decleer zei trouwens dat het niet al te moeilijk zou zijn om mij zwanger te krijgen... Een heel verhaal, maar ik hoop op wat antwoorden! Jullie zijn o.h.a. verder dan ik en hebben dus meer ervaring! Groetjes, Leora

Pulletje, Het wordt inderdaad gekende donatie. Voor zover ik heb begrepen is dat, als het niet om familie gaat, in België maar op twee plekken mogelijk: In het Jan Palfijnziekenhuis in Gent (of in de privékliniek bij dezelfde arts) en in Jette bij Brussel. Wij gaan naar Gent. De afstand heeft inderdaad voor- en nadelen. Ik denk zelf dat een donor dichterbij geen probleem hoeft te zijn, mits je maar open en eerlijk bent (ook naar het kindje) en duidelijke afspraken maakt. Ik kan me wel voorstellen dat het voor de donor prettig is wat verder van elkaar af te wonen, anders zou zij zich misschien toch gaan hechten aan het kindje.

Hoi Corina, Wij kwamen bij St. Geertgen niet in aanmerking omdat er bij ons geen duidelijke afwijkingen geconstateerd waren, we hebben immers al een gezonde zoon (van nu 3 jaar) mogen krijgen. Het heeft bij mij 'gewoon' met leeftijd (ben 40, was toen 39) en pech te maken dat mijn eicellen kwalitatief zo slecht zijn. Ons mannetje is achteraf gezien een wondertje! Eicellen zijn nu eenmaal erg schaars, daarom hebben ze bij St. Geertgen voorwaarden gesteld. We hebben daar trouwens wel een erg prettig gesprek gehad met Dr. Ruis en door hem hebben we ook nog een derde ivf-poging mogen doen (wilde ons ziekenhuis in eerste instantie niet meer doen), maar helaas zonder succes. We zijn dus ontzettend gelukkig dat we zelf een donor hebben gevonden en we hopen dat onze grootste wens, onze zoon een broertje of zusje geven, toch nog uit mag komen! Groetjes, Leora

Chantal, bedankt voor je warme welkom. Wij hebben onze donor inderdaad vrij snel gevonden. Eerst hadden we een oproepje geplaatst op de Freya-site en daar kwam (naast een behoorlijk ranzige mail van een man die mij wel even zwanger wilde maken :disgust:) reactie op van een vrouw uit Nederland die wel wat zag in wederkerigheid. Ze had zich alleen nog niet verdiept in eiceldonatie... Toen ze dat wel deed, zag ze er toch maar vanaf. Maar ik had de avond voor zij aangaf er niet mee door te willen gaan (zag de bui al hangen), ook een oproepje geplaatst op De Verdwaalde Ooievaar, een Belgische site. En daar reageerde de volgende dag (!) al onze Belgische donor op. Ik kreeg dus op één dag een afzegging en een reactie van een nieuwe potentiële donor. In eerste instantie leken er met onze Belgische donor behoorlijk wat haken en ogen aan te zitten. Het is in België bijv. bijna nergens mogelijk om 'gekende donatie' te doen, terwijl we dat juist wel persé wilden. Maar goed, we zijn er eens goed ingedoken en lijken nu onze weg er toch in te gaan vinden. Tuurlijk is een Nederlandse donor een stuk eenvoudiger (al is het maar vanwege de reisafstand), maar we zijn erg blij met onze Belgische engel. En we komen ook nog overeen met onze haar- en ogenkleur, dus dat is erg fijn! Dat is met zo'n oproepje namelijk altijd maar afwachten. Ik houd jullie op de hoogte van alle stappen! Met bekkeninstabiliteit moet je echt heel voorzichtig zijn, hoor! Ga jezelf maar eens lekker verwennen en vertroetelen! Mag wel nu je eindelijk zwanger bent . En Pulletje, leuk om jou nu ook op deze site tegen te komen! Groetjes, Leora

Hallo meiden, Net (bijna :icon_clown:) alle 16 pagina's van dit topic gelezen en wat fijn om gelijkgestemden te 'ontmoeten'! Chantal, wat super om te lezen dat jullie poging is gelukt! Dat geeft hoop, want ook wij gaan binnenkort starten met ecd. Volgende week hebben we onze eerste afspraak, samen met onze (Belgische) donor in het Jan Palfijnziekenhuis in Gent. Als het aan de donor ligt starten we heel snel, maar eerst maar eens afwachten wat de arts in het ziekenhuis ervan zegt. Ik neem aan dat we (ook in België) niet al na één bezoekje kunnen beginnen... Ik vind het zelf in elk geval wel belangrijk dat alles zorgvuldig gebeurt. We hebben onze donor gevonden via het internet en we hebben haar en haar man een paar weken geleden voor het eerst ontmoet. Ze is erg serieus en heeft er goed over nagedacht. Ze wil ons helpen tot het is gelukt om een kindje te krijgen, wat ik echt geweldig vind van haar! Maar laten we eerst maar eens afwachten hoe ze reageert op de hormonen... We gaan dus een spannende tijd tegemoet, maar daar weten jullie alles van! Lijkt me erg fijn om alle twijfels, emoties, ups en downs met elkaar te kunnen delen! Liefs, Leora

Hoi Corina, Ook wij staan aan het begin van het traject eiceldonatie. Weliswaar niet bij St. Geertgen (kwamen we niet voor in aanmerking) maar in Gent met een Belgische, bekende, donor die we hebben gevonden via internet. Volgende week hebben wij onze eerste afspraak bij Dr. Decleer in het Jan Palfijnziekenhuis in Gent. De donor gaat mee en wil het liefst volgende maand al starten. Dat gaat niet lukken, want dan zijn we op vakantie, maar het geeft wel het enthousiasme weer van onze lieve donor! Ik vind het allemaal ontzettend spannend en ben erg benieuwd hoe het gaat verlopen. De donor heeft al aangegeven dat ze ons wil helpen tot het is gelukt om een kindje te krijgen... Nu moeten we natuurlijk eerst afwachten hoe ze gaat reageren op de hormonen, maar ik vind het wel super van haar dat ze dat heeft gezegd. Het lijkt me erg leuk en fijn om ervaringen, emoties, twijfels (ja, die zijn er af en toe ook) en ups en downs te delen! Groetjes, Leora

Hallo! Mijn naam is Leora en ik ben nieuw hier. Mijn partner en ik hebben een heerlijk mannetje van drie jaar dat, na anderhalf jaar wachten, 'spontaan' is gekomen. Heel graag zouden we hem een broertje of zusje geven, maar na drie ivf-pogingen is gebleken dat mijn eicellen van een dusdanig slechte kwaliteit zijn dat een tweede kindje er niet meer inzit. Omdat de wens heel groot is, zijn we ons gaan verdiepen in eiceldonatie en we hebben een donor gevonden! Onze donor komt uit België, dus het hele traject zal daar ook gaan plaatsvinden. Volgende week hebben we, samen met onze donor, onze eerste afspraak in een ziekenhuis in Gent. Spannend.....!!! Ik hoop op dit forum gelijkgestemde zielen tegen te komen met wie ik alle twijfels, emoties, ups en downs kan delen. Groetjes, Leora

Sven, bedankt voor je reactie! Het is dus toch niet mogelijk in Spanje voor een niet-anonieme eiceldonor te kiezen, helaas. Vooralsnog willen we niet met een anonieme donor 'in zee'. Ik ben bang dat een eventueel kindje daar in de toekomst problemen mee krijgt, zelf zou ik namelijk graag willen weten waar mijn genen vandaan komen. Ik blijf mijn hoop voorlopig dus maar vestigen op een Nederlandse donor, maar houd het verhaal over de kliniek in Londen in mijn achterhoofd.

Hallo, ik ben Leora, 40 jaar en op zoek naar een eiceldonor. Mijn vriend en ik hebben een zoontje van 3 jaar, waar we zielsgelukkig mee zijn. Maar de wens voor een tweede is heel groot, misschien wel juist omdat we een kindje hebben. Ik wil hem heel graag een broertje of zusje geven. Hoewel ons zoontje spontaan is gekomen (zwanger vlak voordat we zouden starten met behandelingen, achteraf een wondertje!), lukte dat deze keer niet. Inmiddels hebben we mislukte 3 ivf-pogingen achter de rug en is het wat de artsen betreft over en uit. Mijn eicellen zijn van een dusdanig slechte kwaliteit dat een zwangerschap er niet meer inzit. Nu overwegen we eiceldonatie, alleen wil ik geen anonieme donor. Ik wil een eventueel kindje niet al bij voorbaat de mogelijkheid ontnemen dat het later zijn of haar genen kan 'natrekken'. Dat betekent dus een Nederlandse donor, alleen hebben we in onze omgeving geen (geschikte) donor gevonden. Wel heb ik wat oproepjes geplaatst op diverse sites, maar tot dusverre geen reacties gehad. Maar nu hoorde ik dat er in Spanje ook klinieken zijn waar de mogelijkheid is voor niet-anonieme eiceldonatie. Wie weet meer hierover? En zijn er vrouwen die voor dezelfde beslissingen staan als wij?