Ik ben Celine en 28 jaar, mijn vriend is 36 en we zijn nu bijna 6 jaar bij elkaar. Na een ontspannen kinderwens vanaf 2006 was ik na 10mnd spontaan zwanger, deze eindigde in een "leeg vruchtzakje" na 7 weken dacht de GYN(was erg zwak,duizelig en bloedverlies), 3 weken later juni 2007 nadat ik geen bloeding kreeg een BBZ van bijna 10 weken en werd 2 dagen later geopereerd en zo mis ik eileider links.Er bleken enkele verklevingen te zitten maar niets ernstigs. OoK werd ik 2 uur na de operatie naar huis gestuurd bij Medisch Spektakel Twente, (dat had echt niet gekund en gemogen!)
Niet meer aan anticonceptie gegaan want de wens blijft, we hebben er nooit onze focus opgelegd tot november 2008 ik nog steeds niet zwanger was en daarnaast heb ik ook nog een onregelmatige cyclus dus dat werkt dan geestelijk ook allemaal niet mee, ik ging gewoon bijna meer hopen op een normale cyclus dan dat ik zwanger zou zijn. Dus wij naar een GYN, kreeg een HSG en andere hormoontesten ook mijn partner (bleek superzaad te hebben)rechter eileider bleek toegangekelijk, gebruik primolut (ontrekkingsbloeding) en Clomid. Bij eerste serie clomid, zwanger! april 2009 voelde me goed, helaas liet gevoel en lichaam in de steek, kreeg enorme pijnen in rechterlies ochtend van 1ste echo (7wkn) en bleek dan ook dat baarmoeder wederom leeg was, wij wisten genoeg, de pijnen in mijn been was ondragelijk en ben met spoed naar Zuwe woerden gebracht waar ik diezelfde middag al onder het mes lag voor BBZ 2, en wakker werd naar best wel heftige operatie met bloedverlies zonder mijn laatste eileider. Ik had overigens gezegd dat ze hem er zowiezo maar uitt moest halen want dit kon ik niet nog eens aan! We kregen meteen doorverwijzing voor IVF, ik vond dat nog wel heftig, ben jong en onze wens is altijd als vrijblijvend (geen moetje) gevoeld. ivf is toch een hele procedure waarin je toch wordt geleeft of je nu wil of niet. Maar er zit niets anders op voor ons en de wens is en blijft! In juli 2009 1ste gesprek, november 2009 voorlichtingsdag, eind januari 2010 gestart IVF in AMC , afgebroken febr voor de punctie ivm instorten hormoonwaarde door kapotte (spuit)pen purogon (hebben wij weer), maart/april herkansing 1ste poging, wij zaten in Vemi onderzoek(uitgestapt omdat ze tijdens mijn hormooninjecties melde dat ik week langer door moets spuiten vanwege vakantie eind april alsof het ene pilltje is wat je inneemt, ik dacht dat alles zo precies moest?!) dat voelde niet goed, hadden ze dat niet eerder kunnen bedenken! Overigens wel goede gesprekken over gehad met IVF arten en alles weer oke. Eind april punctie (echt een hel, heel veel pijn, 18 leeghgehaald), 9 bevruchte eicellen allemaal van zeer goede kwaliteit, 1 verse TP, helaas niet blijven zitten. ("maar" 2 cryo's apart ingevroren) vonden we vreemd maar verklaarde wellicht ook waarom verse niet bleef zitten omdat deze was ingestort en zeker met al dat beurse pijnlijke gevoel in mijn buik na punctie. We proberen nuchter en vol hoop te blijven. Op een of andere manier word je wel timide ervan,verdoofd, je durft niet te voelen, denken,dromen,uitspreken want stel er komt weer iets tussen....
Ik heb net 21 juli TP geahd van de 2 cryo's 1 topkwaliteit en 1 5-cellig. Mag 4 augustus testen, erg spannend!
