Lavendel

Jett: dank je dat je me in het lijstje toegevoegd hebt!Johanneke: blijft spannend allemaal pfff. Ik zou kunnen bellen voor een eerdere echo maar toch ga ik dat niet doen. Ik heb al 6 jaar gewacht dus dit kan ik ook wel aan:)

Wat is het rustig hier, hoe is het met jullie dames??Ik maak me een beetje zorgen, ik voel eigenlijk haast niets meer. Mijn borsten zijn niet meer zo gespannen, de kleine krampjes in mijn baarmoeder zijn weg. Ik ben ook iets minder moe. Dit is wel frustrerend, nu heb ik wel gelezen dat het op zich niet iets hoeft te betekenen. Ik heb geen bloedverlies maar het maakt me wel onzeker:(

Die sokjes zijn overigens verkrijgbaar bij Prenetal.

We hebben op 20 februari de echo. Dit is ons eerste kindje. Ik ben uitgerekend op 29-09-2014. Ik ben 36 jaar, in juli wordt ik 37. Zo kan ik ook op het lijstje:)Ik twijfel nog of we het na de eerste echo vertellen of met 12 weken. Op mijn werk denk ik pas met 20 weken, maar dat ligt eraan of ik het dan nog kan verdoezelen :) Ik had maatje 36, nu 38, ik eet ook veel meer nu. Eerst 2 boterhammen en ontbijtkoekje op voor de hele dag en avondeten. Nu ontbijt ik met cornflakes, liga en 1 boterham op mijn werk. Met lunch eet ik 2 boterhammen en soep, en 2 stuks fruit in de middag en dan avondeten. Ik probeer nu meer te eten want mocht ik misselijk worden dan blijft er niet veel van me over en dat wil ik voorkomen.

Mamma2009: wat rot als je je zo onzeker voelt. Ik herken het wel. Ik heb soms dagen dat ik weinig zwangerschaps symtomen voel, dat maakt me dan onzeker. Meestal is het dan de dag erna weer aanwezig, en dan ben ik weer opgelucht. Het is nog zo onwerkelijk, ongeveer 7 jaar bezig geweest om zwanger te worden en dan is dat ene geluk er nu! Ik heb mezelf voorgenomen om ervan te genieten, mocht het misgaan dan heb ik in iedergeval mogen meemaken hoe het voelt om zwanger te zijn. Nooit gedacht dat we zo ver zouden konen en dan ook nog zonder een ICSI behandeling!

Johanneke; ik hoop dat je je al weer wat beter voelt! Vandaag maar wat grotere kleding gekocht, dag maatje 36:) lekkere ruimere broeken met vest om het op me werk te camoufleren. Ik heb deze sokjes gekocht, die ga ik inpakken voor de ouders als we het gaan vertellen! Kon ze niet laten liggen, we vonden ze zo schattig!

Het is dag 49, week 7. In week 9 hebben we dus de eerste echo met een intake gesprek, op 28 febr. Ik heb een kantoorbaan dus mijn werktijden zijn altijd hetzelfde. Ik werk van 08:30-17:00 uur. Mijn afstand woon-werk is gelukkig ook prima te doen. Wij zouden ook graag willen verhuizen, ik heb een jaren 30 woning met deels enkel glas en steile trappen, niet erg kindvriendelijk dus:) maar omdat mijn vriend geen vaste baan heeft nu, moeten we geduld hebben. Oh en ik ga ervan uit dat mijn schoonmoeder en mijn moeder 1 dag in de week willen oppassen. Mijn schoonmoeder wil heeeel graag een kleinkind dus daar twijfel ik niet aan dat ze het zou weigeren:)

We vinden het overigens wel heeeeeeeel lang duren voordat we de 1e echo krijgen!!! Pffff ben zo benieuwd !!!!!!!!

Ik vindt het maar een gek idee om je kindje al in te schrijven maar ik begreep van mijn schoonzus dat het wel noodzakelijk is ivm wachtlijsten. Ik heb het gisteren aangevraagd, kinderopvang voor 2 dagen in de week. Uitgezocht wat mijn salaris ongeveer wordt als ik parttime ga werken. Mijn vriend heeft helaas elke keer maar een kort baantje ergens maar goed, ik moest toch al iets regelen. Mocht het anders worden dan kan je het contract (tegen kleine vergoeding) aanpassen of opzeggen. Kraamzorg heb ik ook al aangevraagd. Ik ben met dat soort dingetjes een beetje een controlefreak :) het stelt me gerust als ik weet hoe we er ongeveer voor staan...

Even een heel ander vraagje: wie heeft er de kinderopvang al geregeld? Ik weet dat je er vroeg bij moet zijn ivm wachtlijsten. Vroeg me even af hoe jullie daarmee omgaan?

Gisteren is MoedersvoorMoeders langsgeweest. Gelukkig een mooie streep te zien:) ik voel me eigenlijk heel erg goed. Mijn broeken zitten niet zo lekker meer. Dit weekend ga ik maar eens winkelen:)Mijn partner en ik kijken reikhalzend uit naar de 1e echo. Ik ben zelf tweeling dus we vinden het wel erg spannend of het er 1 of 2 zijn!Wij hebben het afgelopen zondag aan mijn broer en schoonzus verteld, we hadden kleine Nike schoentjes gekocht en die ingepakt. Ze waren dol enthousiast!!!

Johanneke: wow! Mooie echo hoor! Ik weet ook nog niet of wij de combinatietest gaan doen. Ik ben overigens 36 jaar, in juli wordt ik 37. Ik wacht maar eerst de echo en intake af. Ik denk dat we het aan onze ouders en me broer het na de echo gaan vertellen. Alleen mijn broer en schoonzus zijn op de hoogte van onze eerdere IUI en ICSI behandelingen. Ik heb gek genoeg altijd gehoopt om in iedergeval mijn ouders te verrassen en daarom niets verteld over die behandelingen. Ik ben nog steeds verbaasd en kan het nog niet geloven! Is zo onwerkelijk en ook bijzonder eigenlijk dat alleen ik en mijn partner dit geheim delen.

Vanmorgen gebeld en de eerste echo afspraak is gemaakt samen met een intake! 20-02!!! Ik vroeg me even af wanneer jullie het aan familie en werk vertellen? Wij vinden het zo moeilijk om het niet van de daken te schreeuwen. Ik voel me prima, wel moe maar ik heb helaas ook een lichte verkoudheid te pakken. Nog niet misselijk ofzo

Ben nu in week 5. Ik kan het nog steeds niet geloven! Mijn partner ook niet. Ik voel me goed. Borsten doen zeer en heb wat krampjes en duizeligheid. Ik had alleen geen foliumzuur meer ingenomen. meteen weer gaan slikken!!! Ik durfde eerst gewoon niet te testen. We hebben al behoorlijk wat teleurstellingen gehad en daarom heb ik pas na 5 dagen overtijd getest. Dat ons dit overkomt, de natuur heeft zijn best gedaan:)

Toekie: heel veel sterkte de komende tijd! Wens je kracht toe voor de komende dagen X

Dames, ik breek even in:) sinds 2008 een kinderwens en 3 ICSI pogingen achter de rug gehad met geen resultaat. We hebben besloten om het los te laten en al sinds 2012 geen behandeling meer gehad. wat gebeurd er? Sta ik vanmorgen met een positieve test in mijn hand!!!! Ik kan het niet geloven gewoon. Echt een wonder..

Allen, sorry voor mijn "ego "verhaal. Ik moest het echt even van me afschrijven. Helaas voor de meeste is het meer dan herkenbaar. Ik hoop natuurlijk ook op een wondertje! Helaas heeft mijn partner geen werk meer door een faillissement bij zijn werkgever en de uitkering stopt al spoedig. We hebben 3 volledige behandelingen incl punctie achter elkaar gedaan dus voor ons houdt het voor nu op. Pijnlijk dat het wegens "de crisis" het financieel nu niet mogelijk is om verdere behandelingen uit te voeren! Toch blijven we hopen, we geven de moed niet op !

Moederdag Vandaag is het Moederdag. Een dag om alle moeders in het zonnetje te zetten. Ik bel mijn moeder en wens haar een fijne dag toe. Ze zit lekker op de camping en we spreken snel wat af. Ik neem mijn schoonmoeder mee naar het bos en breng haar naar haar zus, daar komt ze anders nooit. Bloemen heeft ze ook gekregen, een mooie bos lichtroze rozen. Ik kijk naar haar en zie haar genieten. En dan komen de andere familieleden op bezoek, we praten en daar is die ene vraag weer, de vraag of ik kinderen heb. "Nee"is mijn antwoord. Een onderzoekende blik, een blik van "wil je het wel of lukt het niet?" Ik voel me in het nauw gedreven en dan flap ik toch eruit dat het helaas niet lukt, dat we in de medische molen beland zijn. Ik slik en kijk de andere kant op, er valt een stilte in het gesprek, ik probeer mijn emoties onder controle te houden. De stilte wordt doorbroken door de deurbel en daar stormen de kleinkinderen naar binnen. "Lekker cliché"denk ik en mijn humeur wordt er niet beter op. En dan is er opeens weer dat vreselijke gevoel, die leegte, dat gemis en het grote verdriet. Ik wil gillen en schreeuwen en hard wegrennen. Maar ja, dat gaat natuurlijk niet, we zijn op visite. En dan eindelijk, we gaan weer terug naar huis. Ik weet dat ik me daar kan laten gaan. Ik bibber en heb het koud. Ik heb besloten om in bad te gaan om te ontspannen. En dan in bad komen de tranen, het verdriet en de pijn. Steken in mijn hart, het doet zo'n zeer. Met een schok besef ik me opeens heel goed dat ik Moederdag waarschijnlijk nooit mag meemaken. Geen tekeningen, geen zelf gefabriceerde asbakken, geen ontbijt op bed. Maar het ergste is nog, geen zachte kinderarmpjes om me heen, geen lieve kusjes en" mama ik vind je lief". Het Is een pijnlijk besef maar wel de waarheid. En de waarheid is hard.

Chantay: zwaar klote zeg, sterkte meissie xxx Pas je goed op jezelf de komende dagen?

Nog de beste wensen voor iedereen!!! Ik ben lang uit de lucht geweest en heb zojuist even bijgelezen:) Chantay: wow positieve test, gefeliciteerd meid!!!! Bikergirl en Seef: goed om te horen dat alles zo goed gaat!NCM heel veel succes met jouw nieuwe pogingen, ik duim voor je mee. Wij zullen waarschijnlijk in maart een 4e poging gaan doen. Het is lastig, mijn vriend heeft nu tijdelijk werk maar dat stopt weer in februari. ICSI wordt nu niet meer vergoed en daarom moeten we gericht kijken hoeveel pogingen we financieel haalbaar zijn. Met pijn in mijn hart moet je dan maar de conclusie trekken dat we maar 1 of misschien hooguit 2 kansen kunnen betalen. We hopen dus dat mijn partner snel ander werk heeft want in de zomer stopt zijn uitkering en moet alles van 1 salaris betaald worden. Leve de crisis die dus onze kansen nogal dwarsboomt:(

Seef: gefeliciteerd met je mooie dochter Selah!!!BG: gefeliciteerd met je prachtige kindjes, jongen en meisje wat heerlijk !!!Ik had even niet gelezen en wat is er een hoop gebeurd!! Jordan: Balen dat het niet is gelukt, ik begrijp dat je het liefst zo snel mogelijk door wil. We duimen allemaal mee voor de volgende poging.

Bikergirl: heel veel sterkte voor jullie en je familie!! Wat is het snel gegaan, wat een verdriet. Wel mooi zoals je het schrijft dat iedereen erbij was, alsof het zo moest zijn. Nogmaals STERKTE xxxxx

Seef: wat vervelend zeg, lastig als iedereen iets anders adviseert. Ik hoop dat je snel opknapt. Lief dat je nog steeds aanbod laat staan:) Bikergirl: Wat gaat het toch snel! Fijn dat alles goed gaat, zal wel zwaarder zijn zo aan het eind en dan ook nog 2:) Jordan: goed gebroeid hoor, al aardig aantal zo te horen!Gistern voor het eerst de moed gehad om onze extra kamer( hopelijk wordt dit een babykamer) op te ruimen en helemaal gesopt en gepoetst. Klinkt normaal maar voor bleef dit een tijdje moeilijk en kon ik me er niet toe zetten. Het was een rommelkamer vol rotzooi en die is nu eindelijk tot logeer/ strijkkamer omgetoverd. Hihi

Gelukkig ben ik ondertussen bijna weer op gewicht, ik heb ff flink gezweet op de sportschool en blijf die buikspieren wakker houden:) maar is wel lastiger!! Nog 3 te gaan en dan zitten we weer op normaal gewicht.

Hier gaat het goed, redelijk. Moe moe en nog eens moe. Maar ben me aan klaarstomen om in oktober naar poging 4 te gaan! Maar eerst... Vakantie! Nog 3.5 week en dan laten we ff alles achter ons. Uitgerust gaan we erna weer voor!!!