zuuz

nog even @inflame, jij moet dus tot 12 juni wachten. Op de helft nu dus. Spannend, hoe voel je je verder? Ik duim hoor!

Goedemorgen! Ja, Hilde, ik ben ook benieuwd ;-) @Inflame, bij mij kwamen ze inderdaad gaandeweg erachter dat mijn eicelkwaliteit minder was. Dit kwam door het hoge uitval percentage van de bevruchtingen bij iedere behandeling (dus veel bevruchtingen, maar weinig goede embryo's). De eerste keer kan zoiets nog toeval zijn. Dus de tweede behandeling hetzelfde protocol gevolgd. Maar met een nog slechter resultaat. Derde keer met andere stimulatie medicatie, wel betere embryo's, nog steeds veel uitval. Onze eerste behandelingen zijn dus eigenlijk heel diagnostiserend geweest. Pas nu zitten we op de goede weg. Deze keer topembryo's en de uitval was veel minder. Ik ben ook heel makkelijk te stimuleren. In Nederland met 6 dagen klaar. Wij zijn naar Brussel gegaan ivm de extra mogelijkheden. Ander medicijnprotocol, waardoor ik 8 dagen heb gestimuleerd. Langer en rustiger stimuleren is in mijn geval beter. Ook doen ze daar assisted hatching, in Nederland gebeurt dat niet. En goede verhalen gehoord over hun laboratorium en embryologen. In het MCK waar we eerst zaten, adviseerden ze ons ook naar België over te stappen. We zijn helaas een 'moeilijk dossier' geworden.... Is dit mijn verhaal? Denk ik nu ik dit geschreven heb. Helaas wel. Nog 1 dag wachten en dan weten we of het deze keer gelukt is. Mijn liefje komt eerder naar huis vanavond en als er een leuke film draait, gaan we maar even naar de bioscoop. Samen op de bank gaan we denk ik maar zitten dippen. Ik ben zo bang, maar ik weet uit verhalen van anderen dat krampjes in de buik niet het ergste hoeven te betekenen...

Succes met het afwachten miems. Ik vind de dagen maar langzaam gaan :-( Ik hoop dat je lekker veel afleiding hebt!

Sometimes, jammer dat ivf de enige mogelijkheid is voor jullie. Heb je (jullie) al kindje(s)? Succes met het evaluatiegesprek. Ik wens je veel kracht om vol te houden!

else, ik hoop dat je gauw duidelijkheid krijgt. Dan kan je verder inderdaad. Sterkte!

Hey Inflame. Zeker spannend!! Wanneer mag jij ook weer testen/naar het ziekenhuis? Jee, jullie drie jaar geprobeerd, da's een flinke tijd. Doen jullie ISCI of IVF? Voor ons is dit de vierde behandeling. Onze eerste was in juni 2010. Daarvoor waren wij ongeveer een jaar zelf aan het proberen. Mijn vriend had alleen heel snel al het gevoel dat hij zijn vruchtbaarheid wilde testen. Het bleek mis bij hem en we gingen ruim een half jaar later al onze eerste ICSI behandeling in. Na twee pogingen bleek ook mijn eicelkwaliteit te wensen over te laten. En sindsdien proberen we die op te krikken, nu dus voor het eerst in Brussel. Over wat je eerder schreef; Opmerkingen vanuit je omgeving kunnen heel lastig zijn. Ik ben daar in de loop der tijd minder gevoelig voor geworden. En gelukkig is er in onze omgeving hoofdzakelijk begrip. Onder vrienden en familie en collega's zijn ook lotgenoten. Dat scheelt. Maar soms is het tenenkrommend wat mensen kunnen zeggen, of eigenlijk bedoel ik het snijdt gewoon keihard door je lijf. Ik heb toen het boekje 'Open zenuw' gelezen, dat was heel herkenbaar en heeft me geholpen. Je kunt erover lezen op openzenuw.nl fingers crossed!!!

Hej Hildever, Zodra we thuiskomen uit het ziekenhuis woensdag willen we zelf een test doen. Maar misschien dat ik daar tegen die tijd anders tegenaan kijk. Dat afbouwen van de utrogestan gaat best snel zeg. Hoop dat ik ook zo ver kom. Ohohoh, wat zijn die laatste daagjes toch verschrikkelijk!

Hallo allemaal, Ik heb vanmorgen even bijgelezen. Ik had nogal een pittig werkweekend-driegaagse. Dus alleen de computer aangezet tussendoor om op de bank te hangen en naar uitzending-gemist-dingen te kijken. NCM, Sometimes en Else, wat ontzettend verdrietig dat het niet gelukt is bij jullie. Wat is dit toch zwaar hé. NCM, knap hoor, je strijdvaardigheid. Even bezinnen en weer verder. Waar zijn jullie gebleven in het adoptietraject? Een alternatief plan kan een hoop energie geven lijkt me. @sometimes, het was jouw eerste behandeling toch? Is er al een heel medisch traject aan vooraf gegaan, met iui enzo? Wat een domper, zo'n uitslag. Veel sterkte om dit te dragen. @else, ik herken je angst zo goed. Vind dat ook het moeilijke aan het hele traject. Je hebt al een heel traject achter de rug zeg. Maar het is al een keer succesvol geweest, dus het kán! Hildever, je hebt gewoon positief getest!! Spannend zeg, fijn dat het na alle onzekerheden toch weer goed gaat. Succes met de tweede test morgen. dan breekt er weer een nieuwe wachtperiode aan...succes. Henne, blij te lezen dat het bij jou ook nog goed gaat. Ik snap dat je een slag om de arm houdt. Stapje voor stapje maar, zo probeer ik er altijd tegen aan te kijken. Ik duim voor je! Inflame, al die onzekerheid, slopen he. Bah, kon de tijd maar vooruit. Nieuwe meiden, veel succes. Ook fijn dat er zoveel 'inbreken' om steun te geven!!! Ik word steeds zenuwachtiger. Woensdagochtend aanstaande naar het ziekenhuis voor een bloedafname. En dan 's middags gebeld worden voor de uitslag...brrr. Nog geen bloed of bruinverlies gezien. Dat begon bij mij altijd een dag voor de test. Hopelijk deze keer niet. Maar eerdere pogingen had ik vandaag al moeten stoppen met de utro. Deze keer ga ik er mee door t/m de uitslag en als alles goed zit ook nog daarna. Wat ik allemaal voel laat ik maar achterwege...want dat kan toch beide dingen betekenen. Ik probeer me er vooral niet door te laten gek maken. En ik durf af en toe een beetje te fantaseren, over kleintjes in huis, maar dat is dan ook meteen weer zooo eng.

net terug uit mijn werk...morgenochtend ga ik bijlezen maar even voor jou NCM: veel sterkte en succes morgen!!! Ik duim!

Ik had een heel verhaal getypt, toen ik het wilde posten was ik ineens niet meer ingelogd en was ik dus de hele tekst kwijt... Ik moet zo werken, dus geen gelegenheid het verhaal opnieuw te schrijven. Maar even snel voor jullie allemaal, speciaal voor degenen voor wie het nu heel spannend en zwaar is: heel veel sterkte, ik denk aan jullie! Ik wens jullie heel veel kracht om alles te dragen.

@ inflame, hoog bevruchtingspercentage zeg. Klinkt hoopvol! Is het je eerste behandeling? Krampjes en steekjes na de terugplaatsing is heel gebruikelijk. Hoeft niet, kan wel. Bij mij verschilde het per keer. Kunnen de medicijnen zijn, of nog napijn van de punctie. @ sometimes, naar zeg, deze dag voor jou, sterkte. Ik had vanmiddag een mega huilbui, voelde me zo in paniek. Al die onzekerheid... Luchtte wel op, da's dan weer fijn. Straks koken voor een lief vriendinnetje, even prettige afleiding dus vanavond.

dankje sometimes! Heb jij niet veel te vroeg getest? Hou hoop hoor!! Zet 'm op.

Ohw, NCM, zet 'm op nog die twee daagjes. Zoek afleiding, verwen jezelf, laat je verwennen en hou hoop!! Succes met die laatste loodjes. Hildever, ik zit op dag 8 na de terugplaatsing vandaag. Ik voel me sinds gisteravond ook weer wat positiever. Mijn borsten zijn weer terug heel gevoelig geworden. Ben erg moe en voel me af en toe ook licht misselijk. Ik blijf wel bang maar voel iets meer hoop nu. Ik hoop dat jij deze dagen geen bruinverlies zal hebben! Omdat ik in tegenstelling tot de vorige keren de utrogestan (en nu ook daarnaast progynova) moet gebruiken tot en met de testdag (en hopelijk nog lang daarna...) ipv twee dagen ervoor stoppen weet ik niet hoe mijn lichaam gaat reageren. Alle keren werd ik na het stoppen met de utro de dag daarna ongesteld. Alle meiden veel geluk!

Hallo allemaal, Mariëlle, wat vervelend dat het is mislukt deze keer. Veel sterkte voor jullie! En wat spannend hier, ieders verhaal. Henne, ik hoop dat het goed blijft gaan. En NCM, ik hoop dat jouw bruinverlies niks met een menstruatie te maken heeft! Alle klachten kunnen twee dingen betekenen, maar dat is zo makkelijk gezegd, weet ik uit ervaring. Ik ben nu zelf halfverwege de wachtweken. Volgende week woensdag zullen we het weten. Ik had gisteren een weeig gevoel onderin mijn buik, bijna de hele dag. Dat maakt me erg onzeker. Sinds vandaag zijn mijn borsten wat minder gevoelig. Ach, je kan er niks mee he, al die signaaltjes... Ik voel me erg onrustig en verdrietig deze keer. Wij hebben nog nooit een positieve test gehad. Ik kan me haast niet voorstellen dat dat ooit gaat gebeuren. Maar die gedachte stuur ik weg door te beseffen dat we echt een kans hebben nu. Onedream, ik herken je beschrijving erg goed. De angst kinderloos te blijven die je omschrijft. Evenals het gevoel dat wij nu verdorie aan de beurt zijn om papa en mama te worden. Ik vind het ook zeker geen gezeur van je. Juist hier moet je dit kwijt kunnen toch? Iedereen veeeel sterkte en geluk!

Hoi Hildever, Jouw tuin klinkt fijn zeg! Ik heb ook een tuin, twee eigenlijk. Thuis een gedeelde tuin met de buren uit ons hofje en dan nog een volkstuin. Ik heb gemerkt dat vogeltjes tijdens de nestel- en jongkies periode echte bikkels zijn, die zich niet snel weg laten jagen, dus hopelijk blijven ze in jullie prieeltje. Fijn om naar te kijken inderdaad, lekker rustgevend vind ik altijd. Wij hadden een transfer op dag 3. Het was eigenlijk de bedoeling op dag 5, om de ontwikkeling eens beter te monitoren. Maar dat doen ze blijkbaar alleen als er vier of meer goede embryo's zijn. We hadden er daarvoor dus net eentje te weinig. Nummer drie gaat de vriezer in, vertelde de embryologe. De bevestiging moeten we daar nog wel van binnen krijgen. Had jij een transfer op dag vier? Is dat standaard, of met een speciale reden? En jullie nog mooie embryo's over voor de vriezer? Grappig, ik had het ook voor het eerst dat ik onze embryo's in wording miste, misschien omdat ze deze keer zo'n 200 km van huis waren? Ik wilde in de tussentijd het liefst in Brussel blijven :-) Maar ze zijn gelukkig in goede handen geweest. Ik schrijf voor het eerst mee met een wachtbankje, maar wat je zegt is inderdaad bizar. Ik hoop ook voor iedereen een positieve test, maar het is wel menselijk om het voor jezelf iets meer te hopen denk ik. Ik vind het heel erg dat we in hetzelfde schuitje zitten, maar het lijkt me fijn elkaar er wat doorheen te sleuren. Ik heb aan het meelezen altijd veel gehad in ieder geval. Ik ga ook van de zon genieten zo dadelijk, en mijn laptop heeft geen bereik in de tuin, dus die laat ik lekker binnen staan. Groetjes!

Hallo, Ik wil ook graag bij jullie op het bankje komen zitten. Mijn wachtweken zijn gisteren ingegaan. Ik heb afgelopen zondag mijn punctie gehad en we hebben in totaal drie mooie embryo's. Ik heb er gisteren twee teruggeplaatst gekregen, 8-cellig waarvan één een heel klein beetje fragmentatie heeft. Maar die andere helemaal niet. Dat is voor het eerst, zulke toppers! Ik mag 6 juni een bloedtest doen. Ik vind het weer erg spannend. Wij hebben nooit een positieve test gehad, ik hoop zo dat dat deze keer anders zal zijn. Nieuw ziekenhuis, andere medicatie, assisted hatching...ik hoop dat dit ons juiste recept is. @mariëlle en henne, jullie zijn al een eindje op weg. De tweede week vind ik ook altijd zwaarder. Kon je de tijd maar versnellen, dat zou fijn zijn. @hildever, wij gaan zo'n beetje gelijk op zie ik. Wat je zegt over dat petri-schaaltje herken ik. Tussen de punctie en de transfer moet ik zo vaak aan het laboratorium denken. En dan voelt het zo leeg in mijn lijf met onze celletjes in een schaaltje in plaats van in mijn lichaam. Maarja, het gaat zonder ICSI echt niet werken bij ons ;) In Brussel is de punctiedag wd0, en de testdag wd17...Overal anders lijkt het. Ik test nooit eerder, mijn vriend wil dat echt niet. Maar ik zou er zelf ook niet goed mee om kunnen gaan denk ik. 'Rustig' afwachten dus. Eerder moesten wij altijd enkel thuis testen. Nu zal het via een bloedtest gaan. Op die ochtend willen we waarschijnlijk wel thuis al een test doen. Telefoontjes met belangrijk nieuws afwachten vind ik namelijk echt verschrikkelijk. Ik heb twee keer op mijn werk ontdekt dat het was mislukt. Tijdens een slaapdienst ook nog (ik werk met verstandelijk gehandicapten die in een appartementencomplex wonen). 'Stiekem' mijn vriend naar binnen geloodst om bij mij in het bedje te komen liggen. Nu zou ik op mijn testdag weer een slaapdienst hebben. Maar gelukkig had ik dat al goed gegokt en vakantie opgenomen. @bettyboopke, ik had al met je meegelezen in april en je 'ontmoet' op het meibankje. Pittige tijd was het voor jou zeg. Fijn dat je steeds zo snel doorkunt. Je hebt er lekker de vaart in :-) En je follikels dus ook. Je bent normaal moeilijker te stimuleren dacht ik gelezen te hebben? Want dan is 6 wel erg mooi ja, juist nu het niet de bedoeling is... Succes! Nou, een heel verhaal. Ik wordt spraakzaam door de zenuwen denk ik!

Hallo allemaal, Ik had me een tijdje geleden voorgesteld hier en inmiddels zijn mijn wachtweken aangebroken. Gisteren een terugplaatsing gehad. Ik mag 6 juni voor een bloedtest. Ik zie dat er een juni-bankje is..dus ik schuif daar dan naar door. Ik heb voornamelijk al lezend met jullie meegeleefd. Wat is het toch oneerlijk dat sommigen weer een teleurstelling te verwerken hebben deze maand. Ik wil vooral de meiden bij wie het mislukt is (negatief getest, alsnog miskraam e.d.) heel veel kracht toewensen. Sterkte en hou moed!

Floortje, dat klinkt wel goed bij jou. Het zal vast spannend blijven, maar dit is toch al een goeie bevestiging. Toch nog sterkte met wachten! Ook voor bettyboopke, star83 en de anderen, die laatste week is zoooo pittig, zet 'm op!!

Ach, Annelies, wat ontzettend jammer.... Veel sterkte met deze teleurstelling. Zwaar hoor, maar wel fijn dat je nog cryo's hebt.

Hallo allemaal, Bedankt voor jullie welkom. Nikki, fijn dat je gerustgesteld bent. Ik vind je ongerustheid ook herkenbaar hoor. Soms is het zo moeilijk in dit traject om te relativeren! Goed dat je dit in ieder geval weer los kunt laten. Ik ben vandaag ongesteld geworden. Had het eigenlijk gisteren verwacht, dus ik werd ongedurig... Morgenochtend bloed laten prikken en dan hoor ik diezelfde dag of ik mag beginnen met de menopur. Ik combineer de behandeling in Brussel met een ziekenhuis bij mij in de buurt. Wat een vol wachtbankje trouwens, ik heb nog niet helemaal op een rijtje wie waar precies staat in de behandeling. Schrijven er nog meer meiden mee die pas gaan beginnen met spuiten? Veel succes alle wachtenden, en sterkte voor degenen die (weer) een teleurstelling te dragen hebben. En gefeliciteerd voor alle groene dames!

Hallo allemaal, Ik wil me graag bij jullie aansluiten op het wachtbankje. Ik lees al een tijdje met jullie mee. Met de teleurstellingen en gelukkig ook de positieve berichten. Mijn vriend en ik zijn in behandeling voor ons eerste kindje, we hopen dat zij/hij ooit geboren gaat worden. Als (waarschijnlijk morgen) mijn menstruatie start, ga ik beginnen met onze vierde ICSI. Wij hebben een pauze van ongeveer een half jaar gehad, in verband met second opinions en onderzoeken. Ik vind het spannend om weer met een behandeling te beginnen. Ben bang voor de mogelijke teleurstelling. Tegelijkertijd heb ik er ook zin in. Ik hoop dat de keuze voor een ander ziekenhuis met een andere aanpak voor ons zal helpen. Veel sterkte en geluk allemaal, Suzanne