Hallo allemaal,
Ik heb me net hier op het forum aangemeld, ondanks dat ik van tevoren eigenlijk besloten had helemaal niet zoveel te willen lezen, praten etc. over onze ICSI poging. Mijn man en ik zijn er snel besloten geweest en zijn in april 2012 met onze eerste ICSI bezig gegaan.
Volgens mij (en de gyne in het ziekenhuis) verliep de hele fase van stimulatie bestens. Op 5-7 hebben ze er 12 eitjes bij de punctie kunnen halen (leek mij best veel), waarvan helaas alleen maar 3 bevrucht zijn. 2 ervan zijn afgelopen zaterdag teruggeplaatst en het derde was helaas niet goed genoeg om in te vriezen, dus als het niet lukt moet het een verse poging worden...
Ik wilde in deze nu aangebroken twee weken eigenlijk zo 'normaal' mogelijk doen - sporten, werken, vrienden treffen, etc. - maar ik heb al zaterdag gemerkt dat me dat mentaal helemaal niet wil lukken. Ik ben nu ineens toch zo bezig met mezelf, dat ik weinig anders kan denken. Hoe was dat bij jullie (eerste poging)? Ik heb het bijna niemanden verteld, omdat we eerst zeker wilden zijn dat het gelukt is. Nu heb ik er wel veel behoefte aan om over alles en nog wat te praten met mensen, dus ik hoop hier op het forum in door en met jullie ervaringen wat ondersteuning te vinden.
Zijn er nog meer dames die aan het begin van de WD staan?
Groetjes en succes!!