Snoeske

Meepratertje, Bedankt voor je lieve woorden! Het is ook niet in woorden uit te drukken wat je voelt als je je kindje verliest. En ook al heb je je kindje zelf niet in je armen kunnen houden, toch kan ik mij voorstellen dat een miskraam, in welk stadium dan ook, ook voelt als een groot verlies! Het is immers afscheid nemen van een stukje toekomst! Het gevoel van: "dit kindje zal ik nooit op zien groeien" terwijl je het wel onder je hart met liefde hebt gedragen. Hetzelfde geldt volgens mij ook in bepaalde mate voor elke mislukte behandeling. Het is steeds een stukje afscheid nemen, een stukje rouwen om hetgeen wat ons hier allemaal bindt: een kindje van je zelf, een kind op zien groeien, moeder worden, en misschien zelfs ooit oma. Steeds moet je je toekomstbeeld bijstellen en altijd dat gevoel van gemis.... Ik heb zelf nog nooit een miskraam gehad maar kan me voorstellen dat je omgeving soms niet veel begrip heeft voor het verdriet dat het teweeg brengt. En de ene vrouw gaat er ook makkelijker en nuchterder mee om dan de ander. We zijn immers allemaal anders, allemaal uniek. En wat je zegt over samen delen en beleven is waar: als je het niet samen kun verwerken, er niet samen over kunt praten, maakt dat je verdriet en machteloosheid vaak alleen maar groter Snoeske

Tjonge wat gebeurt er toch veel ineens. Het wordt nu wel heel spannend meiden! Succes allemaal! Ik reageer niet zo veel meer maar volg jullie wel hoor! Dikke knuffel voor jullie allemaal Snoeske

Meepratertje, Wij hebben indd onlangs ons zoontje verloren. Ik ben van hem zwanger geworden na de 2e icsi-behandeling. Het valt niet mee om de draad weer op te pakken. Toch hebben we wel met elkaar afgesproken dat we volgend jaar weer het icsi-traject in willen. De wens voor een kind zit zo diep geworteld. Dat geldt voor ons allemaal hier! Juist daarom kan ik me heel goed voorstellen dat het een enorme teleurstelling moet zijn als je er zoveel "moeite" voor doet en dan blijken er geeneens eicellen gevonden te zijn. Lijkt me niet makkelijk! Ik hoop dat je een beetje moed kunt houden! Alleen dat is vaak makkelijker gezegd dan de praktijk..... Snoeske

Witje, Dan heb ik het een beetje verkeerd begrepen, sorry. Kan me voorstellen dat je een pauze wilt na al die teleurstellingen. Dergelijke behandelinge vreten natuurlijk energie. Van je lijf maar ook in je hoofd. Evengoed hoop ik voor jullie dat de volgende behandeling tot een zwangerschap mag leiden. Snoeske

Witje en Caroline heel veel succes!! Goed nieuws! Snoeske

Meepratertje, Wat een teleurstelling! Veel sterkte meid! Groet Snoeske

He Meiden, Caroline: wat een gedoe allemaal! Kan me voorstellen hoe frustrerend dat is: voor jou telt elke maand en zij hebben het maar over een wachtlijst. Wij hebben zoiets ook meegemaakt met een operatie bij mijn man. Hij moest toen geopereerd worden ivm onze kinderwens, en de wachtlijst wat toen ook enorm. Ik heb gewoon elke week gebeld. Misschien wel wat drammerig maar ik wou wel dat ze ons "probleem" serieus namen. Uiteindelijk heeft het wel geholpen. Sandra, kan me voorstellen dat het heel tegenstrijdig voelt om de pil te slikken, juist omdat het een zwangerschap tegenhoud. En de hoop dat het spontaan lukt heeft iedereen van ons wel denk ik. En dat is ook goed. Veel sterkte trouwens met het baarmoederonderzoek. Lijkt me geen pretje. Sasje, in jouw handtekening lees ik net dat jullie ook al heel wat hebben meegemaakt. 19 oktober zal voor jullie ook weer heel spannend zijn. Ik hoop dat jullie goede berichten krijgen. Hier is verder alles rustig. Ik ben nog niet weer ongesteld geweest na de geboorte van Rutger op 14 augustus. En zelfs nu heb ik toch ergens een beetje hoop dat het weer raak is terwijl dat eigenlijk helemaal niet kan en niet goed zou zijn voor mijn lijf. Kun je nagaan hoe diepgeworteld een kinderwens kan zijn! Snoeske

Hallo, Bedankt voor jullie meeleven. Het is voor ons zelf soms ook echt niet te bevatten. Wij hebben zelf het idee dat we in januari weer contact op willen nemen met de gyn. met het verzoek onze papieren weer op te sturen naar Zwolle. Nou weet ik dat de wachtlijst voor ICSI daar op dit moment ook wel een half jaar is. Dan kom je uit in juli/augustus volgend jaar denk ik. Maar het kan natuurlijk ook sneller gaan. Wij hoeven natuurlijk deze keer geen onderzoeken te doorlopen omdat de oorzaak bekend is. Eigenlijk wil je meteen wel door, maar dat is ook niet goed, niet voor je lijf en ook niet voor je hoofd. Je moet alles natuurlijk wel een beetje bij kunnen benen, zeg maar. Snoeske

Hallo Meiden, Mag ik met jullie mee komen schrijven? Wij hebben onlangs ons jongetje verloren. Hij werd geboren na een zwangerschap van 26 weken. 6 weken heeft hij geleefd en zijn vooruitzichten waren harstikke goed. Helaas zijn er complicaties opgetreden waardoor hij het niet gehaald heeft. Ondanks het grote verdriet hebben wij toch een enorme drive om door te gaan. Wij hebben inmiddels een afspraak gehad bij onze gyn en met hem afgesproken dat wij hem gaan bellen als we er weer aan toe zijn, hij gaat dan alles voor ons regelen met Zwolle. Het ene moment wil je vandaag nog wel er naartoe rijden en het andere moment wil je het graag nog even voor je uitschuiven, erg dubbel allemaal. Snoeske

Lieve Michelle, Wat een verschrikkelijk bericht! Ook al weet je verstand het wel, je hart kan het niet bevatten.... Ik hoop uit de grond van mijn Hart dat je man de geboorte van jullie zoon zal meemaken. Het is goed om te lezen dat jij ook zelf die hoop vasthoud. Heel heel veel sterkte... Liefs Snoeske

Bedankt voor al jullie lieve reacties. Het is fijn dat zelfs mensen die je niet kent, toch met je meeleven. Gister hebben wij Rutger in besloten kring begraven. Het leek erg goed te gaan met Rutger totdat hij zondag een hersenbloeding kreeg. Ons kleine mannetje zou zwaar gehandicapt zijn werd ons verteld. Woensdagavond waren wij erbij toen hij stierf. Hij kon niet meer. We hebben hem terug moeten geven aan God, die hem ons ook gaf. Dat is voor ons een grote troost, hoe moeilijk dat ook is... Wat ik jullie nog wel graag mee wil geven is dat de meeste zwangerschappen "gewoon" goed gaan. En dat je daar ook best vanuit mag gaan. Ook als we dit allemaal van te voren hadden geweten, hadden we die 6 weken met onze kleine grote kanjer niet willen missen, voor geen goud!! Snoeske

Rutger is afgelopen woensdag overleden nadat er afgelopen weekend complicaties zijn geweest. Wij zijn intens verdrietig

He Dani! Kan met voorstellen dat je er erg tegenop ziet. Het is tenslotte niet niks wat ze doen, al is het voor z'n eigen bestwil. Veel sterkte alvast... Wel fijn dat het een heel operabele schisis is. Ik hoop van harte dat het allemaal goed gaat. Snoeske

He Meiden, Bedankt voor jullie meeleven. Met Rutger gaat het naar omstandigheden goed! Hij groeit goed en weegt nu 1260 gram. Gelukkig loopt zijn voeding goed door en plast en poept hij goed. Wel wordt zijn ademhaling nog steeds ondersteunt. Gelukkig niet heel intensief. Het gedeelte in de hersenen waar de ademhaling wordt "geregeld" is bij die kleine kindjes nog niet goed ontwikkeld (in de baarmoeder hoeven ze immers ook nog niet te ademen) en daar krijgt hij medicijnen voor. Wel gebeurt het zo nu en dan dat hij dipt in zijn ademhaling, hij vergeet dan als het ware om adem te halen. We zijn blij dat het nu goed gaat, al blijft het spannend. Hij is tenslotte, omgerekend naar de zwangerschap, nog maar 31 week. De artsen zijn positief, da's erg belangrijk. Verder gaat het z'n gangtjes. Ben zelf nog erg moe en heb natuurlijk weinig gelegheid om uit te rusten door dat gereis, maar ach dat komt wel weer. Het blijft een vreemde ervaring dat ik niet meer zwanger ben. Je hebt zo lang verlangend gekeken naar al die zwangere buiken, terwijl als ik nu een zwangere zie dan wordt ik vooral heel angstig, heel raar.... Ik probeer wel een beetje bij te lezen hier en daar, maar heb helaas niet zovel tijd om te reageren. Snoeske

Dees, Daan en Lucky, mooie buiken hoor! Leuk ook om de verschillen te zien! Geniet er van! Snoeske

He Ange Ik kan me goed voorstellen hoe je je nu voelt: zo machteloos omdat je alleen maar kunt afwachten. Ik voelde me in het ziekenhuis heel angstig, hoe komt het allemaal? Maar moed houden hoor! Hoe moeilijk dat ook is. Ik denk aan je!! Heel veel sterkte! Snoeske

He Daan! Tjee dat zal even schrikken geweest zijn! Rustig aan doen hoor! Alles uit handen geven is niet makkelijk. Mijn moeder is hier ook al 2 weken driftig in de weer aan het helpen met vanalles en nog wat... Ik waardeer het enorm hoor! Maar het valt soms niet mee om alles uit handen te geven. Gelukkig gaat het steeds beter en kan ik steeds weer meer zelf doen. Ik hoop voor je dat het in je buik voorlopig rustig blijft, lekker blijven broeden!! Met onze kleine vent gaat het naar omstandigheden goed. Zijn ademhalingsondersteuning kon weer verder afgebouwd worden en zijn voeding gaat ook goed (Ik kolf 6 keer per dag). En .... hij heeft inmiddels de mijlpaal van 1000 gram bereikt!! Hij is natuurlijk nog heel klein maar hij zit in de lift qua groei! Verder blijft het afwachten. Je blijft toch in je achterhoofd houden dat hij zomaar weer een terugslag kan krijgen, het blijft spannend! Verder hoop ik dat het met jullie allemaal goed gaat! Groetjes Snoeske

Van Harte met jullie kleine meid! Groetjes Snoeske

@Jane Met mij gaat het elke dag wat beter. Ben nog steeds erg moe. Maar dat heeft gewoon tijd nodig. Ik zal jullie het hele verhaal besparen maar ik heb 2 augustus een enorme bloeding gehad doordat de placenta een stukje los had gelaten, hierbij ben ik 2 liter bloed verloren. Dus na een transfusie, een infectie en een keizersnede zal het wel even duren voordat ik weer helemaal de oude ben. Maar ach, ik kan wel wat hebben denk ik dan, die kleine man van ons heeft veel minder om bij te zetten, daar maaak ik me meer zorgen om. Met Rutger gaat het momenteel goed. We hebben gister weer een gesprek met de kinderarts gehad en die was tevreden over hoe het nu gaat. Rutger is nu wordt nu niet meer beademd maar nog wel ondersteund in zijn ademhaling. Verder heeft hij behalve zijn maagsonde en ademhalingsondersteunig, ook geen infussen ofzo meer. Daar ben ik erg blij om want als je je kleintje zo ziet liggen met al die infussen dan breekt je hart.... Wij vinden het een wonder dat hij het zo goed doet. Al blijft het soms moeilijk om er van te genieten omdat je weet hoe kwetsbaar zulke kindjes zijn... Snoeske

Jane, Wel vervelend dat je bloeddruk zo hoog was! Hopen dat ie morgen weer wat beter is. Bij de zwangerschap van mijn dochter "klom" mijn bloedruk, naarmate de zwangerschap vorderde, steeds wat omhoog. De dag dat ze geboren is was mijn onderdruk 100 en werd ik door de verloskundige doorgestuurd naar het ZH. Er is bij mij nooit een oorzaak voor gevonden, gelukkig. Hopen dat het meevalt! Veel succes morgen!

He Ange, Wat een schrik dat je "ineens" de laatste weken van je zwangerschap in het ZH moet doorbrengen. Ik weet uit ervaring dat dat beslist niet leuk is, al ben je daar wel op de juiste plek. Ik hoop dat je kindje nog lang zal blijven zitten. Veel sterkte met alles Groet Snoeske

Tjee Jane, dat lijkt me heel pittig allemaal! En dan is het idd niet fijn als je zover bij elkaar vandaan woont. Lijkt me zo'n machteloos gevoel. Sterkte ermee! Het kraampakket heb ik niet op hoeven halen maar bij mijn eerste zwangerschap had ik hetzelfde gevoel als jullie omschrijven, toch lijkt het erger dan het is moet je maar denken.... Desinfectiemiddel kun je misschien nog wel krijgen via een Groenkruiswinkel of misschien via de thuiszorg? Fijn om te lezen dat het met iedereen goed gaat tot zover. SNoeske

He Dani! Wat een mooi mannetje!!! Super! Gaat alles verder goed? Hoe gaat het met zijn lipje? SNoeske

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes. HIer is het het afgelopen weekend behoorlijk spannend geweest. Vrijdag op zaterdag heeft Rutger een klaplong gehad waardoor een drain in zijn borst moest worden ingebracht en hij aaan de beademing moest. Een behoorlijke stap terug dus. Ook begin deze week heeft hij het een aantal keren behoorlijk moeilijk gehad. Gelukkig is hij nu goed aan het herstellen van alles en mag de drain er hopenlijk morgen uit en dan kan ook de beademing afgebouwd worden. We hebben gister een gesprek gehad met de kinderarts en die was niet ontevreden over zijn ontwikkeling tot nu toe. Hij krijgt alleen nog maar borstvoeding via een maagsonde ondersteund met extra eiwitten e.d.. Maar voeding via het bloed krijgt hij nagenoeg niet meer en hij groeit!! Welliswaar is hij "nog maar" 925 gram maar de stijgende lijn is in zicht! Zijn hersentjes lijken zich ook goed te ontwikkelen. Hij heeft wel 2 kleine bloedinkjes gehad maar die hoeven niet schadelijk te zijn voor zijn ontwikkeling. Al met al zijn we al weer wat positiever! Moet wel zeggen dat het een heel vreemd gevoel is "opeens" niet meer zwanger te zijn... Bedankt voor jullie medeleven! Groetjes Snoeske

Dani! Wat fijn om te horen dat je zo'n voorspoedige bevalling hebt gehad. En wat heerlijk dat Justin het zo goed doet. Zal toch voor jullie ook spannend geweest zijn... Veel geluk! Snoeske