Maaike79

Hoe gaat het Ar87? dat je elke dag moet testen maakt het vast niet makkelijker. Ik hoop dat ze snel gaan beseffen dat ze gewoon even bij jou moeten gaan kijken. En anders moet jij ze dat aan het verstand brengen, maar daar zou ik zelf ook een hele slechte voor zijn. Bij mijn laatste zwangerschap, een missed abortion, testte ik met 7 weken voor moeders voor moeders nog een hele dikke streep. Terwijl 2 weken later bleek dat het vruchtje nooit verder is gekomen dan 4 weken en 6 dagen. Met andere woorden... zo'n test zegt in dit geval gewoon niet voldoende.

Ik zit! En hij zit! En terwijl ik naar huis reed, had ik zicht op een prachtige regenboog. Dat belooft vast iets heel moois. Nog ander prachtig nieuws: we hebben een mooi aantal in de vriezer. Dit is de eerste IVF na de geboorte van onze dochter, een cryo wonder. In mei was ik spontaan zwanger, helaas bleek dat met 9 weken een missed abortion. We hebben dus wat getwijfeld over wel/niet het circuit weer ingaan. Spontaan is zoveel gezelliger. Gelukkig was iedereen van de afdeling vol begrip dat we niet langer wilden wachten. En nu maar gewoon afwachten. Ik ben geen vroegtester. Vind het zo spannend om te testen dat ik liever wacht tot ik het eigenlijk al weet... Succes allemaal!

Pff wat spannend Ar87... Ik blijf stiekem toch voor je hopen

Ik kom alvast even dag zeggen... als alles goed gaat hebben we morgen de terugplaatsing van een mooie embryo uit een verse IVF, daarna ga ik op dit wachtbankje zitten. Spannend...

Dag Ar87, wat ellendig spannend. Heb je ook kramp gehad? Alleen bloedverlies hoeft geen miskraam te zijn, alleen kramp ook niet. Maar de combinatie is geen goed teken. De tijd zal het wel leren... maar soms duurt die zo lang... sterkte!

waaaah! Okaasan! Gefeliciteerd! Heel veel sterkte voor de komende weken die minstens net zo zwaar zullen zijn als de afgelopen twee... maar dit heb je!

Dank je wel Eslief, Kim en Penny voor jullie reacties! Eslief, heel veel sterkte voor de klap die je nu weer hebt gekregen. De miskraam is gelukkig compleet geweest, dus niet alsnog curettage. Daar was ik erg bang voor, omdat ik lang vloeide. De gynaecoloog zei eigenlijk hetzelfde als jullie: gewoon starten volgens planning. Het kan zijn dat geadviseerd wordt om nog even te wachten. Dus nu wacht ik op de volgende ongesteldheid en dan ga ik maar eens bellen voor een gesprek.

Dag allemaal, wat zouden we allemaal graag die beroemde glazen bol hebben om te weten of onze wens vervuld gaat worden... Ik ben op zoek naar informatie en ervaring over mijn volgende dilemma: maart 2015 zijn wij ouders geworden van een prachtige dochter, na een lange weg en 4,5 lange jaren. Het is zo geweldig ( en zo nu en dan zo slopend...)! Al heel snel wisten we: we hopen dat we het wonder van zwangerschap, geboorte en groei en ontwikkeling nog een keer mogen meemaken. Voor onze vruchtbaarheidsproblemen is nooit een oorzaak gevonden. Ik hoopte ook heel hard dat mijn lijf nu zou snappen wat de bedoeling is en dat ik gewoon spontaan zwanger zou worden. 8 maanden na de geboorte werd ik weer regelmatig ongesteld en zijn wij de maandelijke kansen weer gaan benutten, met het voornemen dat we ons weer op de fertiliteitsafdeling zouden melden als onze dochter 1,5 is. Begin mei bleek ik zwanger. Wat waren we blij, wat was het een enorm cadeau! Gewoon te mooi om waar te zijn. Bij de eerste echo met ruim 9 weken, bleek het vruchtje al voor de 5e week gestopt te zijn met groeien. een missed abortion dus. Het was dus inderdaad te mooi om waar te zijn. De miskraam kwam niet uit zichzelf op gang, vorige week heb ik, met 11 weken, pillen geslikt en ingebracht. Wat was dat heftig! En nu? Blijven hopen op een tweede ontzettend groot spontaan wonder? Het plan om in september te starten door zetten? Of lopen we dan de kans om naar huis gestuurd te gaan worden, met de mededeling het gewoon zelf te blijven proberen omdat het toch al eens gelukt is? Wie weet wat de regels zijn voor een IVF traject voor een tweede kindje? Ik mag toch hopen dat ze eerder wat doen dan bij de eerste keer, ook al is er geen oorzaak gevonden? Volgende week heb ik controle om te zien of de miskraam volledig is geweest, dan zal ik het ook voorleggen. Maar ik bereid me graag een beetje voor. Ik ben 37... ik heb niet meer alle tijd. En net zoals in de IVF tijd, raap ik mezelf weer bijeen door me te richten op een volgende kans.

Wat spannend weer wensmama! Heel veel succes! Doorzetten is het zo nu en dan met eten hè... en wat dan de ene dag werkt, helpt de volgende dag weer helemaal niet... En onze kleine dame is pas 10 dagen voor haar eerste verjaardag echt gaan kruipen, en de dag erop ook meteen maar gaan staan. Prachtig om te zien hoe ze nu haar eigen weg zoekt. We genieten hier zo! Ik kwam hier eigenlijk om de eerste maart/ april 2015 babies alvast een hele fijne verjaardag te wensen!

Dag allemaal, hoe gaat het met de maart/april 2015 ukjes en hun mama's? Hier zo'n ontzettend heerlijk meisje. Ik geniet enorm van haar en het kost me steevast erg veel moeite en dikke tranen om de deur uit te gaan. Het is zo ontzettend mooi om te mogen meemaken. Iedere dag is er meer communicatie en zie ik haar wel weer iets nieuws doen. Sinds vorige week zegt ze ook "mama" ,heerlijk! Er zijn nog veel gebroken nachten, maar het gaat ook goed met mij. In mijn vorige leven zou ik niet geloven dat ik nu met zo weinig slaap zou functioneren. Altans ... ik denk dat ik functioneer :-) terugkijkend zie ik dat het meisje sinds dat ze een maand of acht is, beter in haar vel zit. Ze kon toen zelfstandig zitten en sindsdien is ze een stuk tevredener: eet beter, poept beter, slaapt beter en ontwikkelt zich als een tierelier. Toen Jenthe 8 maand oud was, werd ik weer ongesteld. Ik schrik van mezelf als ik kijk hoe enorm de hoop nu elke maand weer oploopt voor een tweede kindje. Ik verwacht dat we niet lang zullen wachten voor we ons weer melden bij de fertiliteitspoli. Nu ik heb ervaren hoe ontzettend mooi het is, is het verlangen naar een tweede kindje misschien wel groter dan naar de eerste. Ondanks dat ik de zware momenten ook echt niet vergeten ben. Ons meisje blijft een moeilijke drinker. Drie tot vier keer per dag drinkt ze nog bij mij, dat gaat gelukkig wel goed. Geen idee hoeveel ze dan nog binnenkrijgt, maar al het vocht wat binnenkomt is mooi meegenomen. Zolang ze mij daarvoor nog nodig heeft, nog even geen traject. Maar dus wel elke maand de hoop op een spontaan wonder. Krankzinnig, maar waar. Ik ben heel benieuwd hoe het met de andere kruimeltjes gaat Groetjes!

Dank Okaasan, die had ik nodig! :-) Hoe gaat het nu met je rug? Het is voor mij superfijn om je stukjes te lezen, zo herkenbaar! Hier ook innerlijke onrust voor een tweede en een cyclus die nog niet op gang is. Maar we genieten nog zo van de voedingen, dat ik die onrust zoveel mogelijk opzij schuif. Verder ben ik stabieler en veel gelukkiger dan ik de afgelopen vijf jaar geweest ben, dus het moederschap doet me goed. Het is zo'n heerlijk hummeltje. Het kost me wel steeds meer moeite om hummeltje achter te laten als ik moet werken. Ook omdat ik blijkbaar Chinees praat voor degenen die de zorg voor haar dan van me overnemen. Oma en opa doen toch lekker gewoon wat ze vroeger met ons al deden en papa doet enorm zijn best, maar heeft natuurlijk veel minder "geoefend" dan ik de afgelopen maanden. Op mijn werk ben ik chaotisch en wee degene die me langer dan nodig is weghoudt bij mijn kind... :-) Ik heb dus nog niet helemaal mijn draai gevonden als werkende moeder, maar dat zal toch ooit wel goedkomen? over het afbuigen van het gewicht van jouw zoontje: de kraamverzorgster vertelde mij al dat het consultatiebureau groeicurves hanteert van flesgevoedde kindjes. Borstvoedingkindjes groeien in het begin wat harder en na een maand of vier wat minder snel. Op borstvoedingsites kun je curves voor borstgevoede kindjes vinden. Mocht je je zorgen maken over de groei, ik heb nu niet de indruk dat je dat doet.

Fijn om van je te lezen, Okaasan! En stiekem ben ik blij dat ik niet de enige ben die haar kind maar niet in de drie R-en krijgt... Zo nu en dan ben ik bang dat ik een slechte moeder ben, omdat me dat niet lukt. Maar ze groeit goed, ontwikkelt zich lekker en zit steeds beter in haar vel. Dus heel erg op het verkeerde spoor zal ik niet zitten, hoop ik dan maar. Ik vraag me af of het hoort bij "borstvoeding op verzoek" of dat het karakter is. Ik sla me er samen met op haar op een dag wel doorheen. Maar als ik werk, houdt ze zichzelf gewoon wakker tot ik thuiskom. En dat is soms pas om half elf. Ik hoopte steeds dat ze ooit gewoon uit de fles zou gaan drinken, maar dat werkt nog steeds niet. Een bordje pap naar binnen lepelen werkt toch minder goed om haar rozig in bedje te leggen. Wat leuk dat hij zo lekker eet! En als hij echt 10 kilo weegt is hij een beer van een vent! Jenthe was twee weken terug 8 kilo. Het hele babymollige raakt ze een beetje kwijt. Ze beweegt ook als een malle als ze wakker is. Heel grappig om te zien hoe die spiertraining in zijn werk gaat. Een paar weken terug vond ze haar voetjes, toen werd er een week lang steeds geoefend op het in de lucht duwen van de buik en als je dat beheerst en combineert en je armen liggen een beetje gunstig, dan kun je gaan rollen. Dat heeft ze nu te pakken. Het wordt dus tijd om de kinderwagenbak aan de kant te doen en het wiegje vaarwel te zeggen. Snif... maar heel gezond natuurlijk! Poeh.. 2 tot 3 keer per nacht... dat sloopt je echt! Jenthe was met 5 maanden twee keer kort achter elkaar ziek. Daarna kwam ze s nachts ook veel vaker. Sinds een kleine week is ze weer terug naar 1 nachtvoeding en slaapt ze ( op de dagen dat ik niet werk) verder ongeveer de klok rond. Laat je je man ook wel eens een voeding doen met gekolfde melk of ben je net zo eigenwijs als ik en laat je hem lekker slapen? Balen dat je alsnog tegen een bekkeninstabiliteit aanzit! Ik kan me niet meer herinneren dat je daar in de zwangerschap ook last van had. Inderdaad zal een zwaar jongetje rondzeulen niet helpen. Heb je een goede fysiotherapeut? Veel plezier met je ventje!

Wat fijn dat jullie zoontjes het zo goed doen, Kim en Seef! En zelfs al lekker aan groente en fruit! Jenthe pruttelt alles er nog steeds weer uit. "doe mij maar melk, mama" . Gelukkig eet ze de pap wel lekker van een lepeltje. Want vriendjes met de fles is ze nog steeds niet. De twee dagen dat ik werk leeft ze op kleine beetjes pap en word ik bij thuiskomst hongerig aangevallen. Aangezien ik 's avonds pas laat thuis ben, heeft mijn man geen makkelijke avonden. 's nachts tankt ze dan ook nog een paar keer extra bij. De afgelopen weken waren ook extra onrustig doordat ze ziek was en een sprongetje nam. Langzaam gaan we weer terug naar het oude ritme met een nacht van 7 uur 's avonds tot tussen 6 en half 8 's ochtends. De dagen dat ik thuis ben, doet ze twee of drie slaapjes op een dag. Die varieëren ontzettend in lengte en zelf in slaap komen lukt ook niet. Hoewel...voorzichtig juichmoment: terwijl ik dit schrijf is ze voor het eerst na tien minuten pruttelen boven in haar eigen bedje in slaap gevallen! Ik hoop zo dat ze dit gaat voortzetten! Ik probeer er niet al te hard tegen te vechten dat zij de dingen op haar manier doet en waar zij zich veilig bij voelt. Maar dit had nooit zo gekund als er al een kindje had rondgelopen. Ook grijpt het me zo nu en dan aan omdat we niet lang willen wachten met een tweede kindje ( krankzinnig dit oergevoel, terwijl ik megadruk met haar alleen ben!) en het er nu op lijkt dat ik tot haar zestiende borstvoeding moet geven en mijn cyclus niet op gang komt. Maar goed... zo'n vaart zal het ook wel niet lopen :-) A.. ze is wakker! Geniet van jullie gezin!

Heel rustig is het hier... iedereen is vast druk aan het moederen en proberen het normale leven weer op te pakken. Ik hoop dat jullie dat beter afgaat dan bij mij... Onze kindjes zijn al weer bijna een half jaar! Het is hier zo ontzettend genieten van een heerlijk meisje! Ze doet het supergoed. Wat alleen maar heel moeizaam lukt is eten en slapen zonder mij. Er zijn periodes dat ik er gericht aan werk, totdat bij mij de koek op is en ik me meer trainer voel dan mama van ons meisje. Het valt me niet mee om mezelf misbaar te maken.

O! Gelukkig Eslief! Als je eens wist hoe dit forum met jullie heeft meegeleefd... Gefeliciteerd! En heel veel geluk als gezin!

Hoe gaat het met de maart/ april baby's en de mama's? Er zijn vast al weer mama's aan het werk. Hier een meisje wat hardnekkig de fles weigert... we hebben al heel wat geprobeerd. Met een bekertje en lepeltjes krijgen we er zo nu en dan iets in, maar ik heb mijn hoop gezet op vast voedsel. We beginnen nu met rijstebloem en borstvoeding. Vanochtend weer bij het consultatiebureau geweest. Inmiddels is de 6800 gram en 61,5 cm. Een lekker gevuld meisje wat kijkt, kletst, lacht, grijpt, gilt, ontdekt en alles in de mond stopt. Wij hebben nu gewoon zelf zo'n kinderwagen waar handjes en voetjes bovenuit komen! Genieten!

Dag Anita, ook voor jouw en je gezin het allerbeste!

Heerlijk om weer van jullie te lezen! En fijn ook dat het met alle babies en mama's goed gaat! Superleuk ook de foto's! Ook hier een blakende baby. Morgen naar het consultatiebureau, dus dan zullen we weten wat ze gegroeid is. Met 7,5 week was ze 4970 gram en 57 cm. Dus.... Okaasan en Kim... wat een kanjers die mannen van jullie! Maatje 44, Annemarie... wat mini! Hier ook een slechte slaper overdag. de meeste dagen kom ik tot helemaal niks. Ze slaapt of op de arm of in de kinderwagen als die met een flink tempo vooruit beweegt, een beetje wiebelen of heen en weer in de woonkamer, daar trapt mevrouw niet in. In de draagdoek wil ze ook wel slapen, maar ze ligt dan het liefst met haar neusje op mijn borst, dat vind ik qua ademhaling veel te spannend. Ik zie dat jullie bijna allemaal aan het inbakenen zijn. Toch ook maar gaan proberen. De eerste poging was in ieder geval niet geslaagd. Hier midden in groeisprongetje 3.... pfffffff... wat vind ik dat zwaar. Gelukkig wordt ze beloond met nieuwe dingen die ze ineens kan; ze is zo met haar handjes bezig, heeft inmiddels een heel scala aan geluidjes en grinnikt als wij iets geks doen... humor heeft ze dus ook! Ik zou volgende week weer moeten beginnen. Ritme is hier echter nog ver te zoeken en flesje wordt steeds meer geweigerd, dus ik zie het nog niet zitten. Voor mijn loondienst ga ik tot aan de zomervakantie ouderschapsverlof opnemen. Een paar ZZP klussen ga ik nog wel doen. Dan krijgt papa ten minste ook een kans om voor zijn dochter te zorgen. Die is maar weinig thuis geweest de afgelopen tijd. En als hij er dan is, dan moeten we daar allemaal weer aan wennen en bijt ik op mijn tong en moet ik op mijn handen gaan zitten... Zie jij het zitten om weer aan de slag te gaan, Okaasan? Na die vreselijk roerige kraamweken van jou? Ik had al bedacht dat jij waarschijnlijk de eerste was die moest beginnen. Gelukkig was hij er eerder dan de uitgerekende datum, had je nog een beetje extra. Wat gaat het hard hè!

Ja! dat zijn echte lachjes, Kim! Zijn oogjes stralen mee...En zelfs op foto gevangen! Dat is hier nog niet gelukt. Ik vind de sprongetjes zwaar... hier de tweede net achter de rug ( pffffff) en ze kan ineens weer zoveel meer! De afgelopen week heeft onze dochter ook 's nachts wat langer achter elkaar geslapen en ook overdag slaapt ze meer. Ze komt overdag nog wel om de 2,5 a 3 uur. Ik kan dus een beetje bijkomen, ook wel fijn. Al word ik wel snel weer onrustig en moet ik me beheersen om haar niet wakker te maken... contact met haar maken is zo geweldig! Ik heb de afgelopen 2 weken de eerste optredens gehad, Gelukkig een paar die weinig voorbereiding vroegen. Wat vond ik het erg om haar achter te laten, ook al was het bij haar eigen papa. Gelukkig heeft ze wel steeds wat afgekolfde melk gedronken en heb ik al zitten kolven op locatie ( kerk, invalidentoilet). Deze uitstapjes hebben me wel geleerd dat het intensieve leven met zo'n kleintje voor mij nog niet de combineren is met het werkend leven. Het duurde dagen voordat ik er weer een beetje bovenop was. Het lesgeven ga ik proberen uit te stellen tot na de zomervakantie. Ik heb nog niet echt van moederdag genoten. Met de uitstapjes naar onze eigen moeders voelt het als een dag vol verplichtingen ( en dan had ik het al over 2 dagen verspreid). Ons meisje is dan ook weer even van slag. Ik ben het liefst thuis met haar zodat ze haar eigen ritme kan aangeven. Gisteren is ze gedoopt, in de doopjurk waarin ook ik, mijn vader en mijn oma zijn gedoopt. Een bijzonder moment! Veel liefs voor alle kleintjes en hun mama's!

Hoe gaat het met alle new-born's en hun mama's? Alle goeds voor jou, Hope...mocht je dit nog lezen. Hier een trotse mama van een meisje dat zich zo snel ontwikkelt! Zo bijzonder om dit mee te maken! Iedere dag zien we wel weer iets nieuws. En maatje 50 heb ik onderop de stapel kleertjes gelegd... snif... die tijd is al weer voorbij! Gisteren voor het eerst een rokje en maillotje aan...super schattig! Volgende week al de eerste inenting... pfff Het meisje wordt steeds allerter en actiever... zelfs zo dat het haar steeds meer moeite kost om zich over te geven aan de slaap. Zo nu en dan gebruik ik mijn borsten als slaapmidddel, maar zelfs dat werkt niet altijd meer. De regelmaat in het drinken is hier nog ver te zoeken... altans...'s ochtends en 's avonds wil ze heel vaak, 's middags en 's nachts laat ze er wat langer tussen...ook een soort van regelmaat dus. Heel gezellig, maarja,,,soms moet je ook even iets kunnen doen. Het maakt wel dat ik super efficient klusjes kan doen als ze even slaapt.

Lief! Anita! Je meisje houdt je dus lekker bezig :-) Er nu maar gewoon voor haar zijn dus!

een kilo, Okaasan? woh! dan doet hij het echt lekker! Jenthe gaat nu richting een pond, maar heeft dan ook bijna 400 gram onder haar geboortegewicht gezeten. Dus als ik even reken... en o...bah borstontsteking... daar kun je echt heel ziek van zijn. Ik doe steeds erg mijn best om het te voorkomen. Borsten bedekken als je naar buiten gaat, zei de kraamverzorgster. tja... ik was al nooit van plan topless naar buiten te gaan, maar nu met het mooie weer twijfel ik steeds over het aantal extra laagjes. Beterschap!

ook maar eens plaatjes van ons meisje plaatsen... op de eerste foto is ze tien dagen oud en op de andere 4 weken

Na 4,5 jaar is onze kans op een spontane zwangerschap ook niet zo groot, maar met "onverklaard" niet uitgesloten. In ieder geval geen hormonen voor mij en ook geen langdurige "oplossingen". Dus op het " moment supreme" maar even het hoofd erbij houden, en aangezien het hart dat eigenlijk niet wil... Je hebt gelijk wat betreft de verloskundige, Okaasan. Had ik nog helemaal niet verteld dat ze geen idee had wat een cryo is... En wat leuk om iets te horen uit Gent! Ik hoop stiekem ook nog een reactie te krijgen van onze kliniek... nu die er (nog) niet is, voelen we ons wel een beetje een statistiek. Ik wil het liefst van de daken schreeuwen hoe bijzonder ze is. Als ik vertel dat ons meisje een IVF wondertje is, krijg ik eigenlijk standaard de vraag "hoeveelste poging". Best wel maf Ik geef borstvoeding, Anita. Dus ik had het nog lang niet verwacht... Hier lijken we het eerste groeisprongetje door... vandaag heeft ze al twee keer een poosje zonder mij geslapen. Ik had dus even tijd om een babywas buiten te hangen... zelfs bij de aanblik van die was aan de lijn kan ik al weer sentimenteel worden

Annemarie, gefeliciteerd met Daan en Noud! Ik ben heel nieuwsgierig naar een plaatje... Minime, gefeliciteerd met Kiki! lieve naam! En Kim, daar is Kjell! gewoon op de uitgerekende datum! gefeliciteerd! bah, Okaasan...al weer! wat een plek ook... de groenteafdeling... ik mag toch hopen dat er dag en nacht iemand bij jullie is... ik heb zojuist geprobeerd mijn dochter kusjes te geven terwijl ik voed... :-) ik geloof dat we een ander model borsten hebben...kom er bij lange na niet bij... Ik geloof dat Jenthe, al is het wat vroeg, bij haar eerste "oei, ik groei" sprong is aangeland. Pfff... pittig! gelukkig kan ik haar troosten: aan de borst in slaap vallen en in mijn armen blijven tot de volgende voeding is wat ze wil... De tijd die ik nodig heb om de draagdoek om te knopen voordat ik haar erin kan doen, is al te lang zonder mama volgens haar. Dat ik weet wat het is, scheelt gelukkig een hele boel! Hier vanochtend al weer ongesteld geworden... precies volgens het oude schema. Ik hoopte daar nog een tijdje van verlost te zijn. Het hele fertiliteitsgebeuren komt meteen weer helemaal boven... Dat was ook al zo toen de verloskundige over anti-conceptie begon...ze snapte er niks van toen ik op dat moment enorm moest huilen. We hopen ontzettend dat een volgende zwangerschap normaal tot stand zal komen, misschien naïef, maar de hoop op een spontane zwangerschap heeft me ook in het hele traject op de been gehouden... no way dat ik aan de pil of spiraaltje of nuvaring ga. Toch moet mijn lichaam eerst herstellen, hoop ik Jenthe een poos borstvoeding te kunnen geven en verdient ze gewoon alle aandacht van de wereld. Maar nadenken over het voorkomen van een zwangerschap... dat gaat zo tegen het gevoel in...