1 ) 1 jaar

2) 26 jaar

3) partner zaadonderzoek, ik hormoononderzoek door bloedprikken, een buikecho met contrastvloeistof voor de baarmoeder, inwendigonderzoek, operatie aan de eileiders en baarmoeder voor verklevingen en verwijderen van poliep , samenlevingstest

4 ) geen aanwijsbare rede voor onvruchtbaarheid

5) voor mn dochtertje 1 x iui ondergaan 3 maanden behandeling, en ik ben nu zwanger van 2e kindje hebben we 7 x iui gehad 1 miskraam en 1 x ivf en uit eindelijk spontaan zwanger ruim 1,5 jaar behandeling

6) zie antwoord vraag 5

7) tijdens de behandeling erg verdrietig en bang om nooit kinderen te krijgen, heel erg pijnlijk als andere zwanger werden, nu we toch 1 kind hebben en zwanger zijn van de 2e is het achteraf de pijn en verdriet de moeite waard geweest, en erg dankbaar dat het toch gelukt is.

1. Eerst bij 1 jaar, maar met de echte onderzoeken na 2 jaar proberen begonnen

2. 24

3. Bij mijn partner een zaadtest en bloedonderzoek. Bij mij een bloedtest en een inwendige echo

4. Het zaad van mijn partner beweegt te langzaam. Bij mij is alles goed

5. Geen

6. Nog geen kinderen. We moeten nu gaan beslissen wanneer we willen starten met de 1e IVF behandeling.

7. NVT

1. Hoelang heeft u geprobeerd zwanger te raken, voordat u naar

een arts toeging?

1 jaar

2. Hoe oud was u toen?

30

3. Welke testen hebben u en uw partner ondergaan?

zaadtest, baarmoederfoto, cyclusanamnese, bloedprikken voor verschillende hormonen, samenlevingstest.

4. Welke conclusie is getrokken na het doen van de tests?

Zaad is niet goed qua hoeveelheid. Bij mij alles oke.

5. Welke vruchtbaarheidsbehandelingen hebben u en uw partner ondergaan? Hoelang bent u al met de behandelingen bezig?

in december de eerste keer icsi in eigen cyclus gedaan in UMCG.

6.Heeft u kinderen gekregen door middel van vruchtbaarheidsbehandelingen? Zo ja, d.m.v. welke behandeling?

Nog niet via behandeling wel via natuurlijke weg een zoontje gekregen. Maar nu lukt het niet meer dus.

7. Hoe kijkt u op deze periode van uw leven terug? Positief, negatief, opgelaten, blij, verdrietig etc.?

Op dit moment, nu we nog midden in de behandelingsfase zitten: verdrietig dat het niet meer vanzelf lukt op een zorgeloze manier maar ook positief omdat er mogelijkheden zijn voor ons en we dus hoop hebben dat ons zoontje toch grote broer zal worden. Succes met het werkstuk!

1. 6 maanden (normaal minimaal 1 jaar, maar ik had al jaren geen cyclus meer, dus het had geen enkele zin langer te 'proberen')

2. 26

3. Baarmoederfoto met contrastvloeistof (testen doorgankelijkheid eilieders), bloedtesten/cyclusanalyse (hormoonwaarden in verschillende fasen van de cyclus), echoscopie (ligging baarmoeder/eierstokken, aantal follikels), laparoscopie (kijkoperatie), micro-curettage (samenstelling baarmoederslijmvlies), samenlevingstest (overleving v/h sperma in de baarmoeder), semenanalyse.

4. Man alles perfect in orde, ik polycysteus ovarieel syndroom (PCO) (teveel eitjes die tegelijk gaan groeien maar geen van alle rijp worden, dus geen eisprong)

5. Eerst ovulatieinductie (cyclus kunstmatig aansturen met hormonen), toen ovulatieinductie met inseminatie (IUI), daarna IVF, in totaal 6 maanden onderzoeken en 3 jaar behandelingen

6. Uit de tweede IVF behandeling is onze zoon geboren

7. De onzekerheid of het ooit zou lukken een kind te krijgen vond ik heel naar, vooral toen ik de 30 naderde en iedereen om mij heen kinderen begon te krijgen. De ovulatieinducties hebben ook enorm veel invloed gehad op mijn dagelijks leven omdat ik bijna iedere dag op controle moest (je wil precies 1 rijp eitje, hooguit 2, maar niet meer, dus je moet steeds checken en medicatie bijstellen). Mijn werk heeft hier zwaar onder geleden. IVF vond ik veel minder belastend, daarbij mik je op zo veel mogelijk eitjes, hoge dosis medicatie en maar 1 of 2x op controle. Achteraf is al het leed snel vergeten en zijn we extra dankbaar dat we zo'n mooie zoon hebben mogen krijgen. Wel heeft het hele traject zo'n indruk achtergelaten dat ik (in tegenstelling tot heel veel anderen op dit forum) nooit voor een tweede kind wil gaan, in deze achtbaan wil ik nooit meer zitten!