Heel voorzichtig durf ik een blij gevoel toe te laten, heel even maar. Een positieve test vanochtend ligt voor me.

Jaren geleden danste ik bijna van vreugde bij het zien van zo'n test, toen klapte het verdriet er hard in toen het mis ging. Toen ook nog bleek dat ik erg ziek was en de kans op zwanger worden klein leek te zijn, begonnen zware jaren. En nu met een cryo terugplaatsing tóch weer een positieve test....!

Ik kan het haast niet geloven, ik durf het haast niet te geloven.

Bij elke kramp voel ik de schrik, de angst slaat toe. En toch zal ik moeten leren vertrouwen. Vertrouwen op mijn lichaam, op het vruchtje, op dat ik er allemaal geen invloed op heb. Ik kan niet zorgen dat het goed blijft gaan, ik kan alleen m'n best doen gezond te leven. Heel voorzichtig voel ik een vreugdedansje, maar ik maak hem nog niet. Nog even afwachten, tot de eerste echo over een paar weken....