troeteltje

goedeavond allemaal! spannend tamara as zaterdag de echo! hopen dat ze dan al wat meer kunnen zien over hoe en wat! syllie,voor jou nu ook een zenuwslopende tijd of niet? heb je voldoende afleiding? machteloos gevoel is dat he, dat je nu niets meer kunt doen dan alleen afwachten... linda,voor jou begint de tijd nu ook te korten, nog maar 3 nachtjes toch? fijn hoor! hermien, voor jou nog afwachten over wanneer je mag beginnen, hoop dat dat zo snel mogelijk zal zijn! Hier gaat 't wel goed, merk weinig van echte kwaaltjes, mn eten smaakt niet altijd meer,sneller moe en vaker moeten plassen maar dit ervaar ik niet echt als kwaaltjes. Denk dat voor ons meiden die dit meemaken de "kwaaltjes"niet echt als kwaaltjes worden beschouwd en makkelijker worden geaccepteerd. Wij zijn al lang blij dat we een wondertje in de buik hebben en wat daar dan bij komt kijken, dat neem je voor lief. Tenmiste zo ervaar ik dat,ik geniet er juist elke dag van. voor iedereen nog een hele fijne avond en tot snel. liefs,troeteltje

goedeavond allemaal! ff een updatetje: vanmiddag na 't ziekenhuis geweest en we hebben 1 klein wondertje in de buik! Het hartje klopte goed, dus wat willen we nog meer? Gek genoeg beseften we ons pas toen we buiten stapten voor de 1e keer dat het geen droom maar werkelijkheid is. Op dit moment hebben we lang gewacht, dit was voor ons de juiste bevestiging. We zijn nu helemaal happy! 13 november krijgen we de 2e echo in het ziekenhuis, als het dan goed gaat mogen we naar een verloskundige in de buurt.... Fijn weekend voor iedereen!!! heel veel liefs,troeteltje

hoi hoi meiden! spannend hoor syllie! ben je vandaag al iets te weten gekomen over je terugplaatsing van morgen? Fijn dat de punctie goed is gegaan en mee is gevallen! Tamara, voor jou ook bijna weer de startdatum,spannend hoor! maar wel erg fijn! linda, en is het gesprek meegevallen op t werk? of heb je dit nog niet gehad? bijna beginnen met de deca, ook voor jou een spannende tijd nu. hier alles goed,luister nu echt naar mn lichaam en rust dan ook veel. Het huishouden kan me nu even niet schelen, normaal ben ik echt pietje precies maar nu maakt t me even niet uit, gelukkig helpt manlief goed mee!Onze hond vindt t nu wel geweldig zoveel aandacht haha. Nog 2 nachtjes slapen en dan weten we of het er een of twee zijn! Begin stiekem toch best wel zenuwachtig te worden, hier hadden we nl helemaal niet op gerekend. Het maakt ons ook echt niet uit, een is van harte welkom en ook twee! We zijn al hartstikke gelukkig dat we eindelijk zwanger zijn! Laat jullie snel wat weten!!! liefs,troeteltje

lieve allemaal, thankx voor de reacties! Linda, jeetje das wel balen als het idd weer een vervelend gesprek zal worden, jullie hebben hier echt niet voor gekozen en doen ´t ook niet voor je lol. Helaas hoor ik deze verhalen wel vaker, en snap er totaal niets van! Je droom wordt zo wel in de weg gezeten en dat wil niemand.Nou meis, ik hoop op t beste en dat t wel mee zal vallen. syllie, wat een goede score zeg 8! Wil je alvast enorm veel succes toewensen voor maandag! Hopen op een mooi resultaat! Hier gaat het nu op zich wel goed, pijn is wat weg gezakt en voel me verder ook goed. Gisteren uitslag gehad en het bloed was goed, geen opname dus. Nu dus op tijd rusten, veel water drinken en elke dag gewicht bijhouden. Als er niets meer tussen komt over een weekje dus de echo, erg spannend! liefs,troeteltje

hoi krisjes, ook vanuit hier heel veel sterkte deze dag. Hopen op goed nieuws vanuit t ziekenhuis over de punctie! gr troeteltje

goedemorgen tamara, hoe gaat t allemaal met je? ben erg benieuwd wat je nu allemaal mee maakt. Hier op zich redelijk. Ben gisteren naar het ziekenhuis geweest, dit omdat ik weer een opgeblazen buik en steken onderin kreeg. Heb gebeld met de assistente en ik moest met spoed die kant op komen. Je begrijpt wel dat ik helemaal in paniek raakte, en bang was voor 't ergste.Gelukkig kon manlief mee. Blijkt dat ik nog behoorlijk wat vocht vast houdt, er is gelijk bloed afgenomen (krijg ik vandaag de uitslag van) en mocht dit niet goed zijn dan zit de kans er dik in dat ik wordt opgenomen. Was ff schrikken natuurlijk. Wel een hele opluchting dat het vruchtzakje op de juiste plek in de baarmoeder zit en dat het er verder goed uit ziet. Het vruchtje zelf was nog heel moeilijk te zien, maar daar hoef ik me geen zorgen over te maken zei ze, pffff! Wat haar wel opviel was de uitslag van de bloedtest, deze was behoorlijk hoog. Ze vroeg dan ook of er tweelingen bij ons in de familie zitten, en ja dat is aan beiden kanten het geval. Ze mag het natuurlijk nog niet uitspreken omdat er nog niet veel te zien is, maar het kan dus zijn dat ik ipv 1 wondertje, 2 wondertjes in m'n buik heb zitten! erg spannend dus. Ook wist ze te vertellen dat er een emmy van top-kwaliteit is terug geplaatst, en de overige 8 zijn ook allemaal van top-kwaliteit. Na al dit goede nieuws, begon ik een beetje te vergeten waarvoor we daar waren haha. Maar goed feit ligt er dat ik nu echt naar mn lichaam moet gaan luisteren, dacht dat dit al aardig lukte maar blijkbaar ben ik toch te vroeg weer full-time gaan werken en teveel dingen gaan doen. Mag voorlopig echt nog maar halve dagen gaan werken, normaal vindt ik dit best balen maar nu moet het wel. Ze heeft me letterlijk verteld dat ik nu al verantwoordelijk ben voor het geen wat er in me groeit, en daar heeft ze natuurlijk gelijk in. Zo weer ff een verhaal.... vandaag dus de uitslag van 't bloed en volgende week vrijdag de echo, spannend nu of er 1 of 2 zijn! Alvast n heel fijn weekend! liefs,troeteltje

lieve krisje, jeetje wat n rotnieuws om te horen zeg! Dat had ik echt niet verwacht, had nl op een of andere manier een super goed gevoel over je! Kreeg er gewoon kippenvel van toen ik dit las.Toch weet je ergens wel dat de kans niet al te groot is bij icsi maar stiekem hoop je toch op goed nieuws! Wel erg fijn dat je al snel weer verder kan, weer met frisse moed er tegenaan en hopen dat deze keer zal slagen. Sterkte meid! Aafke, heel veel succes morgen! liefs,troeteltje

lieve krisje, wat rot om te horen, maar zolang er geen bloed is er hoop en moet je de moed echt niet laten zakken!!! misschien is het van het innestellen, dus kop op! we blijven voor je duimen meid! heel veel succes! liefs,troeteltje

hoi hoi! Linda wat een super goed nieuws dat je mag beginnen eind deze maand! worden spannende tijden nu, echt super om te horen! syllie, hoe gaat t met jou? over n paar dagen de echo, hopen dat je deze keer de juiste dosis hebt gekregen en genoeg folikels zult hebben! ms en joy, wat een klote nieuws om te horen zeg, geef de moed zeker niet op! (al s dat makkelijker gezegd dan gedaan) tamara, hoe gaat t allemaal met jou? een updatje vanuit hier: vandaag 5 weken en 1 dag zwanger, moet zeggen dat t besef er nog niet echt is, natuurlijk ben ik super blij maar de kans dat t nog mis kan gaan is er natuurlijk ook nog en daar ben ik best bang voor,bij elk toilet bezoek toch ff checken en bang als ik wat zie. Denk als ik de 16e het hartje heb gehoord en ik zie wat er in m'n buik zit dan ik dan echt opgelucht adem kan halen. In m'n omgeving is wel iedereen(veel mensen wisten dat we hiermee bezig waren dus konden we er niet om heen) super enthousiast. We hebben al een hoop spulletjes gekregen, erg leuk maar nog zo onwerkelijk, kan t nog echt niet bevatten allemaal. Wat ik zelf merk aan m'n lichaam is dat 't echt aan geeft dat ik even moet gaan zitten of liggen,geen hongergevoel, 't is dat ik weet dat ik nu met regelmaat moet eten maar honger heb ik dus echt niet, en sommige etenswaren vindt ik echt niet lekker nu. Vanaf morgen begin ik met urine op te vangen voor moeders voor moeders, vindt 't erg goed dat dit kan en vind dat dit 't minste is wat ik kan terug doen. Zonder dit was 't voor ons waarschijnlijk ook moeilijker om de juiste medicatie te krijgen. Zo dit was t weer even. fijne avond nog voor iedereen! liefs troeteltje

lieve allemaal, hier even n snel berichtje, vandaag bloedtest gehad en deze is ook positief! wij zijn dus zwanger! Nu 4 weken en 4 dagen echt super gaaf, kunnen ´t nog nauwelijks bevatten allemaal... 16 okt 1e echo erg spannend! Uitgerekend op 5/6 juni 2010. Hopen dat nu alles goed blijft gaan! de kaarsjes blijven nog voor iedereen branden! liefs troeteltje:bye:

lieve allemaal, Wil even kwijt dat ik mezelf ook goed in dit verhaal kan plaatsen. Ben altijd erg bang geweest dat ze me raar zouden aan kijken of ´t m´n baan zou kosten. Helaas kunnen niet alle afspraken in het zh zo laat of zo vroeg mogelijk op de dag gemaakt worden (wat ook wel logisch is). Toen we in Maart te horen kregen dat we alleen nog maar icsi konden doen, zakte ik helemaal in elkaar. S'ochtends naar 't zh en daarna toch gewoon gaan werken. Een goede vriendin die bij me werkt heeft me opgevangen en toen kwam alles eruit, ben die dag verder en een dag later thuis gebleven omdat ik me echt zwaar klote voelde. Heb in die 2 dagen alles op n rijtje gezet, en samen met m'n man besloten dat ik maar beter open kaart kon spelen, ivm alle onderzoeken die er aan zouden komen. Heb die zelfde week nog bij m'n baas alles uitgelegd, hoe erg ik er tegenop zat hoe opgelucht ik me na dat gesprek voelde. Er werd me verteld dat dit een moeilijke tijd ging worden en dat ik aan mezelf moest gaan denken, als ik het niet trok of ik moest naar 't zh dan kon dat allemaal gewoon zonder er wat voor in hoeven te leveren. Wat was ik blij, m'n collega's op de afdeling (allemaal vrouwen dat scheelt) heb ik n paar maanden later pas ingelicht. Niet iedereen begrijpt wat je meemaakt, maar toch was 't fijn dat ik geen "geheim" meer had.Soms was 't moeilijk als ik hoorde dat er een collega zwanger werd of als er verhalen verteld worden,daar ontkom je niet aan. Ineens is iedereen op je heen zwanger, behalve jij. `t heeft echt een tijdje geduurd voordat ik ´t een plekje kon geven en dacht van: kom we gaan er tegen aan! en nu moet je aan jezelf gaan denken! Wil juist altijd voor iedereen klaar staan en wil voor iedereen 't beste. Heb in die tijd op aanraden van m'n ouders en man besloten dat ik van 40 na 36 u wilde gaan zodat ik 'n middagje voor mezelf had. Dat positieve gevoel had ik wel heel erg toen we eenmaal mochten gaan spuiten, we gingen er echt vol goede moed in, ook op 't werk liep het toppie. En toen ineens die oorontsteking/koorts die de hoek om kwam zetten,waardoor ik de week voor de punctie niet mocht/kon werken. Ook had ik een flinke overstimulatie te pakken waardoor ik nu nog niet full-time werk. Daar baal ik echt ontzettend van, en voel ik me onwijs schuldig tegenover 't werk, dit had ik nooit kunnen voorzien.Zit nu al bijna 4 weken thuis waarvan ik 2 weken 4 uurtjes heb gewerkt, en deze week op ben gaan bouwen naar 6( hadden ze in 't zh liever nog niet maar ik vind er m'n afleiding, en juist in deze spannende tijd is dat fijn). Volgende week wil ik weer full-time gaan werken als 't gaat lukken, woensdag eerst gesprek met arbo arts.'t liefst ging ik de 2e week alweer vol aan de bak maar dat was geen optie volgens het zh, achteraf merk ik dat ik 't ook niet had aangekunnen en ik nu nog steeds erg moe ben en mn lichaam niet echt ken. Maar begrijp dus heel goed dat het erg moeilijk is om er even niet te zijn op 't werk. Het is meer het schuldgevoel dat je hebt tegenover je werk/collega's maar wat ik wel heb geleerd is dat je ook aan je eigen moet denken,anders krop je alles op en barst vroeg of laat toch n keer die bom. Het geluk is dat ze me dus onwijs steunen en dat ik kan gaan en staan waar ik wil qua zh bezoekjes,al blijft het schuldgevoel nog wel. Wat achteraf wel blijkt dat er toch veel geroddeld wordt en er in 't bedrijf veel mensen al vanaf weten (dat is het risico wat je ermee loopt om het te vertellen tegen bepaalde mensen), helaas durven deze mensen zelf niets aan me te vragen, maar de vragende blikken zeggen genoeg. In de afgelopen tijd hebben we ook onze "echte vrienden" leren kennen, en weten we aan wie we wel wat hebben en aan wie niet. Wel jammer maar het leven is soms ontzettend hard. Op 't werk heb ik ook collega's die in een soort gelijk schuitje zitten dus waar ik veel steun aan heb. En er zijn natuurlijk altijd lieve mensen om je heen die je er doorheen slepen. Ben dus blij dat ik altijd eerlijk ben geweest en open kaart heb gespeeld, daardoor is dit stukje van ons leven toch ietsje makkelijker geworden. Wens iedereen veel succes, en wat er ook is denk goed aan jezelf! Je hebt een droom en daar moet je voor gaan. heel veel liefs troeteltje

jeetje dat is wel balen zeg joy! dat is is nooit leuk of je nu al meer kinderen hebt of niet.Als dit je grote wens is,is dat altijd een tegenvaller. Toch blijf ik voor je duimen hoor! liefs troeteltje

Goedemorgen Joy, Dank je! Het is idd erg zenuwslopend en zo spannend allemaal! Heb vanochtend dus voor de zekerheid nog n testje gedaan, en ook deze was weer dik positief, dus dat is nr 3! Op naar de bloedtest. Weet je toevallig hoe lang je dan zwanger bent? Dacht zelf 3 a 4 weken? fijne dag vandaag! liefs troeteltje

hoi krisje, de officiele testdatum is pas 30/09 maar we hebben ´t dus al 26/09 gedaan, vooral ook om de dingen die ik merkte en ik m'n lichaam zo niet kende. Jullie zitten nu ook in de spannende periode zie ik, heel veel succes! en probeer veel leuke dingen te doen, en je afleiding te zoeken. liefs troeteltje

hoi hoi allemaal, weer n nieuwe opdate! allereerst, syllie, heb je een fijne vakantie gehad? heb je t even van je af kunnen zetten? Spannend dat je volgende week weer mag starten, ga voor je duimen! Gisteren inmiddels 2 testen gedaan (op de trouwdag van m'n ouders), en allebei een dikke tweede streep, dus als 't goed is zijn we zwanger!!! Kon 't echt niet meer volhouden en werd ook niet ongesteld, last van vreemde kwaaltjes en die hebben me over de streep gestrokken. nu morgen nog n testje voor de zekerheid (had er 3) geloof 't zelf nog maar nauwelijks! en dan woensdag de bloedtest...spannend! hoop dat 't gelukt is en dat we volgend jaar ons wondertje in ons armen mogen nemen! fijn weekend nog voor iedereen! liefs troeteltje

Hoi Krisje, Wil je heel veel succes wensen morgen met je punctie! we gaan voor je duimen dat ´t allemaal goed komt, en je straks een positieve test zal krijgen! Edr, emmy´s terug geplaatst? wow,dat is nog mooi nieuws! Mag ik je trouwens vragen wat je de vorige keren na de terugplaatsing hebt gevoeld? De dagen erna? Heb nl enorme twijfels omdat ik sinds een paar dagen helemaal niets meer voel, daarvoor wat kleine steken in mn onderbuik.....:cry2::cry2: succes allemaal! liefs

Goedemorgen Steffie, Jeetje dat is wel erg lang! Wij zijn onder behandeling in Breda en hebben maar een paar weekjes hoeven te wachten.Helaas is de wachtlijst nu wel weer langer begreep ik... Maar maart joh? pfff hopen dat 't lange wachten z'n geluk opbrengt!!! Voordeel is wel dat je je wat meer kan oriënteren wat jullie te wachten staat, en er rustig naar toe kunt leven. Succes! liefs troeteltje

Goedemorgen allemaal! allereerst bedankt dat jullie allemaal zo hard mee duimen, echt tof! Maar dat doen we andersom ook en ons kaarsje brandt ook voor iedereen hier! Zit nu op de 5e dag van de terugplaatsing en vindt t erg spannend allemaal. In het begin had ik nog best wat krampen, maar dat is steeds minder aan ´t worden af en toe wat steken in m´n onderbuik. `t slapen gaat ook steeds beter, ik val als n blok in slaap en heb moeite met wakker worden (komt natuurlijk door al die nachten die ik haast niet heb geslapen). Wel heb ik gisteravond voor 't slapen gaan tegen m'n man gezegd dat 't lijkt wel of ik nu even niets meer voel in m'n buik en maak me daar best zorgen over... voel me verder ook harstikke fit en goed in m'n vel, ben dus allemaal bang dat er "niets meer zit", ik weet 't echt niet.... Gisteren wel weer naar 't ziekenhuis geweest voor controle. De arts vond dat ik er goed uit zag en heeft me alleen gevraagd wat ik voel en wat ik nu dagelijks doe. Heb verteld dat ik met gewoon weer 'normaal'voel, soms wat steken maar verder weinig klachten op mn opzette buik na (is al wel veel minder dan in 't begin hoor). Vol overtuiging zei ik dus dat ik vanaf maandag weer full-time wil gaan werken, maar helaas dat zit er niet in. De arts vindt dat ik volgende week nog steeds maar halve dagen moet gaan werken en halve dagen rust houden.De week erop moet ik kijken wat m'n lichaam wel/niet aan kan. Pfff wat een domper, ik voel me toch goed? heb zelfs al gestofzuigd,gekookt en de was gedaan (dit heb ik maar niet verteld haha). Maar juist wanneer ik mezelf goed voel zie hij, kan het zijn dat ik teveel wil en dat ik over n paar weken weer terug bij af ben,vandaar dat het dus niet mag.Ook werd me verteld dat bij een eventuele zwangerschap ik de klachten waarschijnlijk terug ga krijgen, dus voor m'n eigen bestwil en voor de emmy moet ik dus rustig aan doen. Vindt dat moeilijk hoor want ben nu al bijna 3 weken in de ziektewet en dat vindt ik tegenover 't werk erg moeilijk,ze hebben daar echt wel begrip voor want m'n baas kwam zelfs naar me toe of hij wat voor me kon doen en hoe ik me voelde, maqar toch vindt ik 't gewoon rot. Voel alsof ik alles aan kan maar kan dat dus nog niet en dat is raar, maar de arts heeft me wel met m'n neus op de feiten gedrukt en ik wil niet eigenwijs zijn en ga er dan ook zeker naar luisteren al voel ik me schuldig, en zal 't moeilijk zijn om langzaam aan alles weer op te pakken.Ik ben iemand die bezig moet zijn en vindt t moeilijk als n ander zich moet op offeren voor mij maar goed, de emmy staat hier op de 1e plaats,daar gaan we voor! iedereen een heel fijn en gezellig weekend en tot snel! liefs van mij (K)

hoi allemaal! vandaag dus terugplaatsing gehad! wat valt dat mee zeg, 5 min en je staat weer buiten.Helemaal geen pijn gehad dus was erg prettig! Wel n raar gevoel nu, je hebt toch "iets" bijzonders in je lichaam zitten. Was wel erg bang om naar de wc te gaan,want stel je voor....maar dat is nergens voor nodig want dat kan niet! Er blijken ipv 6, 12 emmy's te zijn! dit kregen we daar te horen, hopen dat ze goed blijven en de vriezer in mogen,dat krijgen we over ong 2 weken te horen,duimen,duimen.Vandaag is er een supermooie terug gezet zoals ze zelf zeiden, ben erg benieuwd! Verder gaat 't wel,vooral erg rustig aan. 4 uurtjes werken is voor mij ook echt voldoende, moet daarna echt gaan liggen. Wel gek hoor want je wil zoveel maar in je achterhoofd weet je dat dit niet mag, denk dat ik dit vanmiddag pas echt ben beseffen naar de terugplaatsing, je wil natuurlijk dat alles goed zal gaan. Vrijdag weer een echo, dus afwachten hoe 't er voor staat.... liefs voor iedereen!

jeetje dat is ook niet niks! wel fijn dat je een roesje had, dan maak je het niet zo heel bewust mee, en ach die artsen zijn wel wat gewend hoor ;) die zullen dat echt wel vaker meemaken! spannend morgen dus! zal voor je duimen! verder de update: vandaag controle gehad,veel vocht in mn buik maar terugplaasting mag doorgaan, joeppie! er zijn 6 goede emmy's gevonden! verder halve dagen werken en niet koken,strijken,stofzuigen etc zo min mogelijk lopen,3 liter water drinken per dag en lichaamsgewicht bijhouden.vrijdag weer een extra echo om alles in de gaten te houden. Ze hadden dit de laatste jaren niet meer meegemaakt, voelde me er wel gek bij haha en weet nu ni goed hoe t verder zal gaan en of alles wel goed gaat, maar ja dat is een kwestie van tijd... liefs

hi linda en tamara, hoe gaat t met jullie? we hebben gisteren de punctie gehad en 't viel toch best tegen, had t iets anders voorgesteld. We waren al om 07.15u in het ziekenhuis waar we gelijk werden opgevangen door de assistente. Tegen 07.30 kwam er een andere assistente, ze heeft alles uitgelegd wat er ging gebeuren en vroeg ons hoe we ons voelden. Behoorlijk zenuwachtig was ik inmiddels wel moet ik zeggen, ook mijn man vond het spannend. De gynaecoloog was ietsje later ivm bespreking, ondertussen een spuit net boven mn bil gehad,mocht gewoon staan en deze viel echt reuze mee! Daarna moest ik mn blaas legen en nog even wachten in de wachtruimte.Tegen 08.10 u ging het toch echt allemaal gebeuren.Zowel de assistentes als de arts stelden ons erg op het gemak.Eerst wordt met een spectrum je vagina schoon gespoeld met water,daarna gaat het echoapparaat en de naald je vagina in. Tot nu toe helemaal geen pijn gevoeld.De arts waarschuwde dat hij met het prikken ging beginnen en dat 't door de overstimulatie wel wat gevoeliger kon zijn. Damn wat een naar gevoel is dat, de kleintjes ging wel maar de grote,jeetje dit was best heftig. Ze zijn ongeveer 20 min bezig geweest. Het resultaat 3 buisjes met eiblaasjes,bloed en vocht. Ziet er wel raar uit hoor, de oogst wisten we nog niet dat moest in het lab bekeken worden. Er was vtv al gewaarschuwd dat ik waarschijnlijk niet mee kon, en ja hoor ik moest in het ziekenhuis blijven doordat ze vonden dat ik er slecht uit zag en best wat pijn heb gehad. Vond 't wel balen maar eenmaal op de afdeling besefte ik dat dit het beste was. Ze hebben me supergoed opgevangen en waren echt onwijs aardig, de assistentes zijn naar hun dienst nog even langsgekomen. Ondertussen contact met m'n man gehad en aan 't duimen geweest dat alles goed zou zijn. Er zijn 32 eiblaasjes gevonden waarvan 14 goede,een goede oogst dus ;) Het zaad van m'n man was ook genoeg dus na een paar uurtjes kwam hij me halen. Moet zeggen dat ik me al veel beter voelde, alleen t lopen en zitten ging moeilijk maar verder ging 't goed. Eenmaal thuis,op bed en bank gelegen en doordat ik me best fit voelde toch wat kleine klusjes gedaan, achteraf gezien stom.S'avonds en vandaag nl veel last gehad van pijn en opgezwollen onderbuik (dit hadden ze me al verteld,op het moment dat de blaasjes nl aangeprikt worden,komt er vocht uit en komt in het buisje terrecht, na de punctie gaan die blaasjes zich weer vullen met vocht, en aangezien het er veel zijn ...) M'n broeken krijg ik niet allemaal dicht nu... Ga er vanuit dat de pijn wel zal zakken en wat betreft mn opgezette buik, daarvoor moet ik morgen een extra echo laten maken (dit doen ze altijd bij overstimulatie) hopen dat 't verder geen kwaad kan. Verder dinsdag om 11.00u de terugplaatsing mits ze morgen niet bellen met slecht nieuws.... Al met al moet ik zeggen, het viel een beetje tegen, maar aangezien je er alles voor over hebt zou ik het zo weer doen. Wil jullie heel veel succes wensen deze spannende tijd en zal voor iedereen duimen! linda,alvast een fijne vakantie! lekker even de boel de boel laten en lekker genieten! liefs :hello:

beste linda, dank je! we moeten ondanks alles toch positief blijven! koorts is gelukkig gezakt, en mn gehoor komt ook meer terug... Zo mankeer je jaren niets en zo heb je alles in een week ;) `t enige wat ik sinds een paar dagen voel is pijn in mn onderbuik, dacht spanning, koorts... waarschijnlijk toch de folikels,verder weinig last. Is idd lastig om afspraken te maken ivm werk,laat staan met z´n tweetjes. Net als je zegt, je gaat er vanuit dat t maar n echo is,weinig bijzonders op zich. Zie dat jullie met ivf bezig zijn, hoever ben je? en hoe doorsta je 't allemaal? Wil jullie ook onwijs veel succes toewensen met alles, en hopen op n mooi' wondertje! liefs

hoi lieve allemaal, pfffff! dat was me een ziekenhuisbezoekje zeg.... vandaag de 3e controle echo, in ´t begin alles goed veel eitjes en ook juiste formaat. Totdat de arts andere helft van zag...er zitten tè veel eitjes.In eerste instantie ging er bij mij nog geen belletje rinkelen,totdat ik weer aangekleed was en ging zitten. Je hebt last van overstimulatie werd er medegedeeld, dat betekend waarschijnlijk geen punctie zaterdag... Zat ik daar alleen (dacht een echo en een datum van de punctie dat kan ik zelf wel) kon wel door de grond zakken. Voor de zekerheid moet je wel even bloedprikken maar de kans is zeer minimaal dat de punctie dus doorgaat....jeetje dat komt ff hard aan! Ben als n dwaas bloed gaan prikken, en na ongeveer anderhalf uur zouden ze de uitslag hebben.....(de mensen die ik tegen ben gekomen zullen wel gedacht hebben) Wist t allemaal niet meer,dus naar buiten gegaan mn man gebeld, ouders tja moest toch even mn verhaal kwijt. Mn moeder is al n gek naar t ziekenhuis gekomenen heeft me onwijs goed opgevangen... Na lang wachten zijn we terug gegaannaar de afdeling waar de uitslag net was binnengekomen. De assistente kwam onshalen en vertelde ons dat we net kantje boord toch de punctie kunnen gaan doen,wat een opluchting. Weer huilen, deze keer van opluchting. Gesprek gehad met de arts en as zaterdag om 08.00 u krijgen we de punctie.Het bloed mocht een waarde van 12 hebben en het was 11.9 echt op t randje dus. Vanavond op 20.00 u pregnyl gaan spuiten, 5000 ipv 10.000 door de overstimulatie. Maandag extra controle of mn eierstokken goed zijn, en dinsdag hopelijk de terugplaatsing. Door dit alles mogen we ook maar 1 emmy terug laten plaatsen ipv 2 (wat we graag wilden als dat kon), maar ja dat is niet anders en dat is voor ons ook goed, we zijn al dolblij dat we de punctie toch krijgen. Het was dus allemaal wat... maar we gaan vol goede moed op naar zaterdag! liefs

idd, t bestaat voornamelijk uit wachten, dat maakt je wel onzeker en machteloos. De medicijnen kun je zelf toedienen maar voor de rest ben je afhankelijk van anderen. Voor ons is het nu ook vooral afwachten, morgen 3e controle echo en dan waarschijnlijk zaterdag de punctie. Een onzekere periode omdat ik een ooronsteking heb en daardoor dus ook koorts. Iom arts gaat de punctie wel gewoon door al zal 't belangrijk zijn dat ik me wel beter moet voelen en fit ben... :( nu dus thuis in mn bedje en hopen dat we snel beter zijn voor de punctie. Verder nog n algemeen vraagje, hebben jullie last van de spuiten, of valt dat wel mee? Heb er nl weinig last van en daardoor denk ik soms of 't allemaal wel goed gaat... liefs