hildever

Sterkte met de ziekenboegen!

Ja, daar komt het op neer! Hoe en wat maar eens goed bespreken als er een intake is. Vanuit Nijmegen gaven ze aan dat we het zelf moesten komen halen! Ach... we roggelen het wel... Die afdeling transpoft werkt hier wel goed :-)!

Ow ja, en de afdeling is erg opgeknapt! Destijds waren we nog op de oude afdeling! Vond het wel weer wat dat we het trappetje afmoesten naar beneden, terwijl gynaecologie op de 'begane grond' was. Volgens mijn man had ik een beetje last van misplaatste minderwaardigheidsgevoelens!

sterkte met het verwerken van deze teleurstelling! Groeten, Hilde

wow, dat maakt het allemaal wel spannender denk ik! (en huislijker)

Nou Mayanaise, dat klinkt inderdaad allemaal als erg rap. Het enige wat er dan steeds door mijn hoofd gaat: ik hoop dat de arts uit Nijmegen de verwijsbrief (a)l op de post heeft gedaan. Hihi, want anders wordt het (n)og lang(er) wachten. Tja, Robin, we gaan toch maar voor Zwolle. Nijmegen is voor ons in de spits al snel 2 uur rijden. Zwolle een half uurtje tot 3 kwartier. Die ene rit per poging die we dan naar Nijmegen moeten maken nemen we dan maar voor lief. En... k heb ze alleen nog maar aan de telefoon gehad. De werkelijke intake moet nog gaan komen. Dat zal dus wrs. niet voor maart worden als ik de berichten van mayanaise lees.

Indekken he.... die ziekenhuizen. Die claimcultuur vanuit Amerika komt ook steeds meer deze kant op!

Tja, hier toch wel1,5 dag last.... Ibuprofennetjes slikken, anders ben ik helemaal niet te pruimen een dag lang. En... heerlijk herkenbaar.... de iui en dan blijkt dat de kwaliteit van het ingevroren zaad ook nog eens is achteruit is gegaan. Helaas ook maar een beperkt voorraadje... We blijven positief! Hopelijk zijn we in dit jaar allebei toch erg blij dat we elke maand weer moesten afzien!

Even heel technisch gedacht: ik kan me het wel voorstellen van de ziekenhuizen. Wanneer blijkt dat de kwaliteit van het zaad nog verder achteruit is gegaan wanneer ze het in het ziekenhuis van Zwolle controleren, kunnen ze er niet zeker van zijn dat Nijmegen de schuldige is en andersom. Maar... emotioneel heb ik natuurlijk ook zo iets van: kom op... doe niet zo moeilijk! We wachten de gesprekken wel af.

tja... inderdaad herkenbaar.... En dan de wetenschap dat er een kans is dat je die vervelende menstruatieklachten misschien wel helemaal voor niets hebt! Ik denk dan ook wel eens: had me die hele baarmoeder niet gegeven als er toch niets komt!... Maar... zover zijn we nog niet... daarom komen we hier!

Dank je wel Corine! Tja, lastig die MS... Maar het is niet anders en gelukkig is hij er zelf vrij vrolijk onder. En... het 'valt allemaal nog wel mee'... Hij is vaak moe en ik moet geen hele dage actieve3 dingen met hem doen. Samen uren wandelen met de honden kan ik wel vergeten... Maar ach! Ik houd van hem... dus nemen we de MS er maar bij (+ het gegoochel in het ziekenhuis).

Wat lijkt me dat moeilijk, hoewel je natuurlijk weet dat de zwangerschap nog mis kan gaan. Ben je zo blij dat het gelukt is.... en gaat het nog mis! Sterkte Anne!

Oepsie floepsie! Maar ik kan me voorstellen dat je liever je teen breekt dan dat je kind wat overkomt. Hoe pijnlijk zo'n teen ook zal zijn. Ziet er in ieder geval wel heftig uit!

Wat een grapjurken daar bij het ziekenhuis en bij de apotheek. Kan je de volgende keer niet vragen of die mensen van de apotheek het ziekenhuis niet willen bellen waar jij bij staat? Dat van het kastje naar de muur sturen en weer terug wordt je toch ook niet goed van?! Maar goed dat je zo oplet. Is ook echt nodig in de medische wereld hebben we zelf ook ervaren!

Volgens mij kan je gewoon een uitdraai krijgen van de apotheek van de medicatie die je krijgt. Mijn man spoot in het verleden ook medicatie en nam ook vaak een uitdraai mee van de apotheker. Maar spannend allemaal. Hopelijk kan je zwanger verhuizen... Of weet je het dan nog net niet?

Doe ik!

Tjonge, wat balen. Lijkt me echt heeeeeeeel vervelend. Zit je eindelijk in de hele molen van... moet je nog weer wachten! Ik hoop dat het snel krimpt! Weten ze zeker dat het een cyste is? Ik weet, toen ik nog in het IUI molentje zat 4,5 jaar geleden, dat ze een keer niet wilden insemineren omdat ze niet zeker wisten of het een cyste was of een eiblaasje..... Maar moet eerlijk bekennen dat ik nog niet zo'n kenner ben als de meeste mensen hier.

Wat ze ons in Nijmegen en Zwolle vertelden is dat ze geen zaad opslaan wat vanuit een ander ziekenhuis komt. Dus dat er per behandeling de benodigde hoeveelheid moet worden opgehaald... Nou ja.... we zien het wel... En we horen het wel. Maar het is wel een lekkere gedachte dat we het dan misschien wel de dag voor de punctie ofzo al moeten regelen. Als dat allemaal op 1 dag moet..... Dank je voor je reactie Elin.

Hallo, 4,5 jaar geleden hebben wij hier een IUI gehad. Veel wisselende personen, niet zo fijn gelopen allemaal. Afgelopen week zijn we hier weer geweest voor een gesprek. Vanwege de afstand gaan we voor behandeling in Zwolle. Maar mijn mans zaad ligt hier opgeslagen. We hadden Dokter Berendonk tijdens het gesprek. We zouden haar wel willen meeverhuizen naar Zwolle! Mijn man en ik vonden haar allebei erg plezierig!

Hallo, Het is de bedoeling dat wij strakkies ook naar Zwolle gaan. We moeten nog met een intake beginnen. We gaan doorverwezen worden vanuit het Radbout, omdat voor ons de afstand naar Nijmegen niet te bereizen is. Zie ook mijn stukkie voorstellen. En... hoe zijn jouw ervaringen daar tot nu toe? Ben natuurlijk wel nieuwsgierig.

Bedankt dames! 't is leuk om jullie verhalen allemaal te lezen. Ik hoop over een tijdje ook een mooie foto van een klein frummeltje op de site te kunnen zetten!

Nou, gisteren heb ik me voorgesteld. In dat stukkie had ik ook geschreven dat het ingevroren sperma van mijn man in de toekomst ook vervoerd moet worden, omdat het in een ander ziekenhuis ligt als waar nu de behandeling zal plaatsvinden. Mijn man heeft vandaag eens gebeld met het ziekenhuis waar het in de vriezer ligt... blijkt dat we het zelf moeten transporteren.... Nou, dat roept bij mij al weer heeeeeeeeeeeeeel veel vragen op. En dat terwijl de intake in het ziekenhuis waar het allemaal gaat gebeuren nog niet eens is geweest! Dus ook vragen die ik straks waarschijnlijk kan stellen, want ik vraag me dan af wanneer we die ingevroren zwemmertjes dan moeten ophalen... Al met al zal dat minstens 2,5 uur in beslag nemen... Ach, we gaan alvast maar een lijstje aanleggen voor als we voor een intake gesprek mogen gaan. En dat duurt wrs. nog 2 mnd. Maar... weer een extra hobbel! Je moet er wel wat voor over hebben! 't Is echt wel wat anders als een gezellig avondje/nachtje in bed!

Het is de bedoeling inderdaad dat we naar de Isla Kliniek gaan voor behandeling. Ben benieuwd wanneer we wat gaan horen! En ja, dan ben je weer jaloers op al die mensen bij wie het allemaal (te) spontaan gewoon gebeurt, zwanger raken. Gek... dat er dan nu gewoon zoveel getob aan vooraf gaat.

Hallo, Weer een nieuw iemand bij het forum, die nog helemaal aan het begin van alles staat. Of eigenlijk niet helemaal... Ik ben Hilde, 36 jaar. Bijna 5 jaar geleden getrouwd. Heb een hele lieve man, die zich helaas, vanwege medicatiegebruik, heeft moeten laten steriliseren. Gelukkig heeft hij voordat hij dit liet doen, wel zaad in laten vriezen. Vlak na ons huwelijk hebben we een poging gedaan om via inseminatie zwanger te worden. Toen bleek dat de kwaliteit van het zaad heel erg terug is gelopen. Kortom.... als we nog een reeele poging wilden doen via inseminatie, dan zouden we de helft van de voorraad moeten gebruiken. Door allerlei andere omstandigheden hebbenwe alles toen eerst maar eens laten rusten. Ongeveer een half jaar geleden begon onze wens toch wel weer heel erg op te komen. We zijn in eerste instantie gaan informeren naar een hersteloperatie. Maar, omdat het al langer dan 10 jaar geleden is dat hij zich heeft laten sterriliseren, waardoor de kans op succes minimaal is, en omdat het ook op zijn MS een flinke impact zou hebben, hebben we besloten het toch niet te doen. Pieker pieker, denk denk... Ik had geen zin in die hele hormoontoestand want mijn lijf is gewoon gezond! Een ander 'probleem' was dat we ondertussen waren verhuisd en de afstand naar Nijmegen, waar zijn zaad ligt, wel een enorme drempel is om weer te gaan beginnen aan wat voor behandeling dan ook. Voor 1 inseminatie heb ik 8 keer die rit moeten maken. En dat is, wanneer het nu tegen zit 4 uur per keer. Overleg gehad met de huisarts en de mogelijkheid besproken van verhuizing van het zaad of wat anders. Uiteindelijk gisteren in Nijmegen geweest. Een inwendige echo gehad. En tja, mijn eileiders zijn vanwege mijn leeftijd toch wat minder productief aan het worden (zoals het normaal is), dus als wij toch samen nog een kindje willen, zal het via ivf moeten gaan. De gynaecologe gaat nu een verwijsbrief schrijven aan Zwolle. Gisteren alvast naar Zwolle gebeld. Wachten op een intake duurt ongeveer 2 mnd en vervolgens zou je wel vrij snel het traject in gaan. Per bevruchting zal er dan wat zaad vanuit Nijmegen naar Zwolle worden getransporteerd. Tjonge jonge.... t is wat. Spannend! Ben hier dus ook al wat aan het rondsnuffelen van wat het allemaal betekent enz. We zullen elkaar misschien nog spreken!