Lieve allemaal,
Omdat ik het gevoel heb dat ik veel bij jullie "kwijt" kan, open ik een eigen topic... Dat maakt het wat overzichtelijker...
Ik zal ff in het kort vertellen waarom ik hier op het forum te vinden ben.
In mei 2005 ben ik gestopt met de pil maar, ik had al zo'n voorgevoel dat wij niet op de "normale" manier kinderen zouden krijgen.
Toen ik dan ook in december van dat jaar voor andere klachten bij een gyn. op het spreekuur kwam heb ik gelogen en gezegd dat we al mee dan een jaar bezig waren :hypocrite:.
En inderdaad, er kwam al snel uit dat de :sign17: van mijn vriend niet in orde waren, het waren er te weinig en ze bewogen ook niet goed.
Nou en toen gingen we de mmm in...pfffffffff.
Begin 2006 hebben we onze 1e ICSI in eigen cyclus gehad, tussendoor nog bijna een jaar "pauze" gehad en we hebben er inmiddels al 6 icsi's opzitten, waarvan we 3 terugplaatsingen hebben gehad, helaas zonder resultaat:sad:.
We waren tot afgelopen vrijdag bezig met de 1e gestimuleerde icsi behandeling maar, deze is helaas gestaakt omdat, er niet genoeg follikels doorgroeiden (2-3).
Besloten om dus te stoppen en een nieuwe poging aan te gaan met een hogere dosis hormonen in de hoop dat er dan meer follikels doorgroeien...
We gaan nu een doorstart maken, 14 dagen aan de primolut en dan op dag 10 weer beginnen met de decapeptyl....
Nou dit was wel zo'n beetje mijn verhaal, de behandelingen voelen voor mij en natuurlijk ook voor mijn vriend als een emotionele achtbaan, vandaar de titel...
Ik wil iedereen heel veel liefde, sterkte en doorzettingsvemogen toewensen!
Groetjes Alice