Juulke

Hallo Nirak, Was jij wel al ONGI voordat je moest gaan testen? Ik heb al 1,5 week last van mijn buik, maar snap er niks van. Ik heb het idee dat de medicijnen mijn hele cyclus tegenhouden op dit moment. Ik ben nog steeds niet ongi op dit moment, dinsdag moet ik voor de test gaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik erg nerveus wordt over het feit dat als dit niet lukt we naar IVF poging 3 moeten en dan is het einde in zicht en dan??? Mijn man's zaad is het probleem, maar wij moeten wel alles ondergaan, ik doe het met liefde, maar wat als dit nu niet lukt? We hebben wel al gesproken over eventueel donorzaad, maar dan vraag ik mij af of dit via IVF moet of via IUI zal gaan. Weten jullie hier antwoord op? Wie heeft hier ervaring mee? En wat kost dit eventueel of wordt donorzaad ook via de verzekering vergoed. Ik zit op dit moment bij het VGZ. Groeten

Hallo dames, Ik heb weer een vraag die voor mij nieuw is, maar voor enkelen van jullie misschien wel te beantwoorden. Ik heb op dinsdag 1 juni een TP van een 2 cellige en een 4 cellige cryo gehad. Ik weet dat de kans minimaal is om hiervan zwanger te raken, maar ik ben tot nog toe niet ONGI geworden. Volgende week dinsdag moet ik testen, maar ik kon me niet meer inhouden en heb vanmiddag een thuis test gedaan, deze was negatief. Nou, hebben ze ons in het AZM gezegd dat we pas na 3 weken kunnen testen ipv 2 weken na een verse TP. Zijn jullie hier bekend mee? Waarom is dit? Is het dan nog niet op te sporen of in zwanger zou kunnen zijn? Kan ik op dit moment waarde hechten aan deze thuistest denken jullie? Ik heb al een weekje last van mijn buik, maar voelt niet als ONGI, erg raar allemaal. Help!?! Tevens ben ik aan het denken over de 3e IVF poging (indien nodig) ook in het AZM te laten plaatsvinden en daarna naar een Belgisch ziekenhuis te gaan, gelden dan nog 3 pogingen vroeg ik mij af, omdat ik weet dat ze daar 6 pogingen vergoeden. Heeft hier iemand ervaring mee? En moet ik dit in het AZM in Nederland regelen? Groetjes.

Lieve Babeth, Wat verschrikkelijk dat je engeltjes helaas overleden zijn. Ik wens jullie in ieder geval veel kracht en liefde toe. Bedankt voor je berichtje. Groeten

Lieve Judith, Bedankt voor je berichtje. Het voelt inderdaad begrepen dat andere dames dit ook meemaken en voelen. Voel je je niet zo alleen. Veel succes en ik duim voor jullie op 15 mei. Toitoitoi. Groeten.

Wat ben ik blij met dit forum zeg, ik heb echt ontzettend veel steun aan jullie, bedankt hiervoor, jullie begrijpen dit tenminste. Mijn man begrijpt me soms gewoonweg niet merk ik en dat is knap lastig. Ik ben sinds 2 dagen gelukkig weer ONGI geworden, ik denk inderdaad dat het spanningen zijn. Je hoopt toch iedere maand weer dat het toch gelukt is spontaan of niet. Maar goed... Ik heb ht ziekenhuis gebeld en ben nu dag 3 met het slikken van progynova. Ik weet niet of het deze pillen zijn, maar ik voel mij ontzettend opgeblazen en erg humeurig. Mijn man merkt dit ook erg goed, maar heb het idee dat hij het niet echt begrijpt. Erg vervelend kan ik jullie vertellen. 21 mei moet ik terug naar het ziekenhuis met mijn man omdat we de eerste keer een tp krijgen, spannend, want volgens mij gaat het ook wel eens mis met ontdooien las ik op het forum?! We hebben 2 rietjes in de vriezer met 2 bevruchte eitjes (hoe noemen jullie deze eigenlijk?). We hopen natuurlijk dat dit goed gaat, maar mijn grootste zorg is echt mijn gewicht. Ik ben reeds 10 kg bijgekomen door alle pillen, spuiten en bolletjes en ben er als de dood voor dat men dadelijk zegt in het ziekenhuis, 'jammer dame, maar je bent te zwaar', en ik doe zo mijn best. Hebben jullie nog tips? Bedankt voor alle tips voor de Belgische zorgverzekering en pogingen. Wij gaan in Wallonie wonen, dus eens kijken op de link daar ook iets over zegt. Maar alle hulp is natuurlijk welkom, dus als jullie nog iets weten hoor ik het graag. Schapenwolkje, Renee, Mereltje, Sylvie en Stephanie in ieder geval alvast bedankt voor al jullie adviezen, hier kan ik tenminste iets mee. Veel succes allemaal.

Hallo Dames, Ik zit met enkele vragen en misschien kunnen jullie mij helpen. Mijn man en ik zijn al enige tijd bezig met IVF en dit is nu twee keer misgegaan (november en februari). Maar tijdens de tweede punctie heb ik veel last van buikpijn gehad, omdat het buisje steeds verstopte en ze aan een eierstok 4x hebben moeten prikken door de baarmoederwand en aan de andere kant 2x prikken. Dit deed behoorlijk veel pijn de 4e keer prikken. Ik ben daarna wel gewoon ongi geworden, de maand erna ook en op 4 april had ik al de hele dag last van krampen, toen ik onder de douche stond floepte er iets uit me. Ik vond het een beetje griezelig, want het leek een klont van 3 bloedzakjes met een donker en een licht draadje eraan. Erg vreemd allemaal. Mijn man en ik dachten dat het iets was van de punctie misschien, maar zeker weten we het ook niet. Nu zou ik afgelopen zaterdag ongi worden, maar tot vandaag is het uitgebleven. We willen zo snel mogelijk weer beginnen met medicijnen, zodat we onze eerste ingevroren terugplaatsing kunnen ondergaan. Ik wilde vandaag naar het ziekenhuis bellen, maar weet niet of dit misschien overbodig is om te doen. Wat denken jullie? Ik heb mezelf 2 x getest, maar ben niet zwanger dus dat kan het niet zijn. Daarnaast wil ik graag afvallen, maar na 3 maanden lukt dit nog steeds niet helaas. Ik eet niet veel, maar heb het idee dat het door alle rotzooi is, hier ben ik ook 10 kg door aangekomen sinds de start van de ivf. Heeft iemand tips voor mij? Ik weeg nu 73kg en ben 1.61m dus zit aan het randje van wat je wegen mag qua BMI. Ik merk dat dit ook veel stress oplevert voor mij. Tevens zou ik willen weten hoe het zit met de IVF in Belgie. Mijn man en ik zijn nu onder behandeling in het AZM en daar zijn ze geweldig, maar na 3 pogingen houdt het op en daar zijn wij ons heel erg bewust van. Nu gaan wij deze zomer wonen in Belgie en moeten wij ook een belgische zorgverzekering hebben. Heeft iemand hier ervaring mee, want kan ik daar dan ook aan ivf doen wat vergoed wordt of wordt dit dan geschrapt omdat we dit al in NL ondergaan hebben? Groeten.

Hallo dames, wat doen jullie verhalen mij toch goed zeg. Ik moet eerlijk zeggen dat ik gisteren echt in een hele diepe donkere put zat, maar door jullie goede adviezen en steun voel ik mij op dit moment best goed. Ik heb vanmiddag het AZM gebeld en zij vonden het ook erg jammer en vroegen heel goed hoe ik mij eronder voelde e.d. De verpleegster wilde meteen een afspraak voor de TP van de cryo regelen, maar ik heb het even tijd gelaten. Ze vertelde dat er 2 manieren mogelijk waren. Of weer met de pil starten en dan met echo's en medicijnen die je slikken moet (?) de TP datum plannen of niet met de pil starten en tijdens mijn ONGI bellen en dan ook medicijnen slikken en hopen dat er plek is als de eisprong is. Dit kan namelijk wel eens voorkomen vertelde ze. Ik denk dat ik het laatste doe, daar ik dan ook nog de kans heb om spontaan zwanger te worden (erg nihil maar je kunt nooit weten) en dan gaat mijn gewicht niet alweer omhoog door de medicijnen. VAnavond ben ik trouwens begonnen bij de WeghtWatchers, ben echt van plan om enkele kilos af te vallen en ben van plan om in mei te bellen met het ziekhuis voor de TP te starten. Dus even 2 maanden niks, rust en bijkomen. Sylvie, ik ken het hele emotie gebeuren, ook ik ben maatje 34/36 geweest, maar zit nu ver boven mijn gewicht. Dus ga er weer eens voor om af te vallen. Ik wens jouw in ieder geval veel rust en kracht toe. Sylvia, goed zeg dat jij zwanger bent van je cryo, dat geeft in ieder geval voor ons veel hoop. En wat een geluk dat je 11 cryo's had. Hoe was de verhouding met ontdooien van deze cryo's? Babeth, wat super dat je in verwachting bent van een tweeling, super. Zijn ze ontstaan vanuit één cryo of twee cryo's? Ik zag in je gegevens Tese staan, wat bedoel je daarmee als ik vragen mag? Geniet van je zwangerschap. Groetjes.

Hoi Natasha, Bedankt voor je zeer positieve en hoopgevende berichtje. Fijn om ook jouw mening hierover te horen. Dank je wel meid. Gr.

Hallo SJSL, Bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik ben in ieder geval al veel wijzer geworden door jullie en dat vind ik zelf wel fijn om te lezen en weten. Bedankt dat jullie mij begrijpen. Super voor je dat ook jij zwanger bent op dit moment. Hopelijk is dit geluk ook ooit voor ons bedoeld. Grtjes

Hallo Pieneke, Dat geeft mij inderdaad weer een klein beetje hoop dat ik jouw verhaal lees. Wie weet wat de toekomst nog brengt. Super dat jij wel zwanger bent geraakt en ik wens jouw dan ook heel veel geluk toe. Geniet er in ieder geval van. Groetjes

Hallo Sylvie, Bedankt voor je reactie. Gek dat je zit te wachten op respons op je vragen. Maar hier kan ik tenminste praten omdat jullie in het zelfde schuitje zitten ik merk dat anderen om mij heen hier niks van begrijpen. Sommige mensen zijn van mening dat het hup erin plaatsen is en dat je dan automatisch zwanger bent. Ik vind het dan ook erg lastig om dit altijd maar te moeten uitleggen. Hier wordt ik tenminste begrepen. Ik was er ook al over na aan het denken of ik niet eerst zou afvallen voordat we verder gaan. Zelf ben ik door de medicijnen iets meer dan 8 kg bijgekomen vanaf IVF1. Dus erg moeilijk om waar te nemen vind ik het wel. Ik weet namelijk niet of het veel invloed heeft op de kans van slagen. Maar daarnaast vraag ik mij ook af of ik er slim aan doe, daar mijn man verminderd vruchtbaar is en een herstel operatie heeft gehad na de sterillisatie, hij is ook enkele jaren ouder dan ik ben, en men zegt dat als je pech hebt dit maar 1 jaar houdt en dan weer dichtslibt. Dus zit ik ook met de bibbers van wat dan als dat gebeurd?! Moeilijke situatie dus. De eerste punctie die ik ondergaan heb, was niet zo pijnlijk, maar om de een of andere reden kon ik niet echt goed echtop staan. Na een paar dagen hadden we bezoek en moest ik heel hard lachen om iets en leek het wel alsof er iets los scheurde en toen was het goed. Dus ik denk dat ik een soort verkleving had in mijn buik. De tweede punctie was daarentegen erg pijnlijk, 4x opnieuw prikken aan 1 kant door de baarmoederwand, omdat steeds het slangetje verstopte. Dat heeft mij 6 dagen bank liggen opgeleverd en misselijkheden, niet echt fijn. Ik ben wel erg blij dat we 4 cryo's hebben, maar had gehoopt dat de top embryo die TP was genoeg was geweest voor een succes. We blijven hopen. Wanneer ga jij weer verder denk je zelf? Hoe ben jij van plan om af te gaan vallen? Is het niet alleen maar vocht bij jouw? Veel succes meid en bedankt voor je steun.

Hallo Rachel, Wow meid, 18 cryo's lees ik, wat een groot aantal zeg. Super voor jullie en super dat jullie zwanger zijn. Gelukkig is er ook goed nieuws hier te bespeuren. Bedankt voor de uitleg. Kan ik even rust nemen dus. Groetjes

Hallo Dames, Hopenlijk gaat het bij jullie beter dan met mij op dit moment. Vandaag ONGI geworden na de 2e poging, ik dacht dat het allemaal goed zou gaan deze keer omdat het een top embryo was deze keer, maar helaas pindakaas . Weer een grote teleurstelling erbij. Heb ook even geen zin meer om goede zin te hebben. Hoop dat het voor jullie wel allemaal zal gaan lukken. Ik zit op dit moment gewoon in een diepe put merk ik, morgen maar bellen naar het ziekenhuis dat ik woensdag niet hoef te komen testen, jammer jammer. Maar dames ik zit eigenlijk met een paar vragen waar ik zelf geen antwoord op weet te geven, misschien kunnen jullie mij helpen. 1) We hebben deze 2e poging gelukkig wel 4 bevruchte eicellen (CRYO's noemen jullie ze geloof ik?) ingevroren. (poging 1 waren er geen enkele goed genoeg helaas). Maar wat moet ik mij hierbij voorstellen? Hoe gaat dit in zijn werking? Moet ik dan weer spuiten e.d.? En hoe snel kan zoiets TP worden? 2) Wat zijn de kansen bij ingevroren TP eigenlijk? 3) Mijn BMI gewicht zit op dit moment op 29 dus vrij hoog, wat denken jullie is het beter om eerst goed af te vallen? Heeft hier iemand ervaring mee? 4) Na de punctie heb ik nu al de 2de keer een week plat gelegen van de buikpijn, is dit eigenlijk wel normaal te noemen? Hoe ging dat bij jullie? Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met deze vragen. Fijne zondag nog.

Hallo Sannie en andere ladies, Als jullie het goed vinden voeg ik mij toe aan deze topic. Ik ben ook voor poging 2 aan het gaan Sannie en moet woensdag terug naar het zh voor de 2e echo om te zien of de folikkels goed groeien. Ik ben alleen wel zenuwachtig, omdat ik sinds afgelopen weekend een drukkend gevoel in mijn buik heb, maar dit de vorige keer niet had. Ik weet niet hoe een overstimulatie moet aanvoelen, maar ben er wel bang voor. Heeft hier iemand ervaring mee? Voor de rest zit ik op het randje van net niet te zwaar (ben de eerste keer 6kg aangekomen in 1 week van de puregon en dat heb ik er helaas niet meer vanaf gekregen, dus daar zit ik ook erg mee). Sannie, super voor je dat het al zo snel kan bij jouw. Ik duim voor ons allemaal ladies. We gaan er samen voor. Gr.

Hallo dames , Na een paar maanden ben ik weer terug op het forum, sorry, had er even geen zin meer in door de teleurstelling van de mislukte 1ste IVF poging. Maar ben sinds enkele dagen alweer aan de Pugegon en moet a.s. woensdag terug om 14.30 u om te kijken of de follikels goed groeien e.d. Spannend vind ik het wel alweer, soms wel last van de spuiten moet ik eerlijk zeggen, ging gisteren zelfs bijna van mijn stokje :new_shocked:. Het spuiten valt mij deze 2 keer een beetje tegen als ik eerlijk ben, voel het nu goed prikken, niet prettig, maar heb het er graag voor over. Wie is er nog bezig met zijn 2e IVF poging? Ik vind het namelijk super om met jullie ervaringen uit te wisselen. Dit is toch een grote steun in de rug dat we er niet alleen voor staan. Fijne zondag nog. Groetjes.

Hallo dames, Het is definitief, mij eerste ICSI poging is op een mislukking uitgedraaid. Balen is het natuurlijk wel, maar begin december mogen wij weer met de pil starten om zo in week 4 de 2e punctie te ondergaan. Wat goed dat er in ieder geval enkele groene regels bij gekomen zijn. Veel succes op het wachtbankje en ik hoop dat het voor jullie allemaal positief is en wordt. Zoe: bedankt voor je reactie, veel succes met jullie poging. Groetjes.

Hallo Dames, Long time nog see... Helaas ben ik een beetje down, ben maandag echt ongi geworden helaas. Heb vanmiddag de IVF afdeling gebeld en de zwangerschapstest die morgen gepland stond om 11.30 u is geschrapt, poging 1 mislukt en helaas geen goede cryo's om in te vriezen. Voel mij erg klo.. oet ik eerlijk zeggen. Begin december weer beginnen met de pil en daarna weer spuiten e.d. waarschijnlijk in week 4 de 2e punctie. Wathad ik gehoopt dat het in orde was, maar helaas. IVSH: Profciat meid, wat goed dat het tenminste bij jullie wel gelukt is. Veel geluk. Jolanda: De bolletjes hebben idd nare bijwerkingen; misselijk, duizelig, pijnlijke borsten, maar het is voor een goed doel en na 6 dagen verdwenen deze bijwerkingen als sneeuw voor de zon. Nou weet ik natuurlijk niet of dat een goed teken was maar mijn arts vertelde mij dat de klachten vanzelf verdwenen. Linda: ik wens jouw ook veel succes. Ik zal in ieder geval voor jullie duimen dames.

Hallo Dames, Bedankt voor jullie reacties. Ja, ik voelde mij vanmorgen erg klo.. moet ik eerlijk zeggen en heb ook bij mijn mannetje uitgehuild. We hebben in ieder geval besloten om zeker voor poging nummer 2 te gaan, al gaan de pogingen zo wel erg snel als er geen eicellen ingevroren kunnen worden. Ik lees trouwens bij enkelen van jullie dat jullie 6 pogingen hebben, hoe zit dat dan? Mij is verteld geworden dat we 3 pogingen hebben. Morgen bel ik maar eens even naar het ziekenhuis, want is het dan nog wel nodig om de urine test te doen? Wat denken jullie? Succes allemaal.

Hallo dames, Dank je wel voor de snelle reacties, ik vind hier enorm veel steun. Sinds vanmorgen ben ik weer een beetje meer ongi geworden, dus ik ben mij al aan het voorbereiden op een mislukte poging. Het is nog geen normale ongi wat ik normaal gewend ben maar toch. Dat rotte gevoel krijg je toch over je heen. Hoe gaan jullie hiermee om als ik vragen mag? De bijwerkingen van die Utrogestan bolletjes zijn niet leuk idd Gompie, maar echt na een weekje verdwijnen deze bijwerkingen vanzelf weer. dus volhouden. Groetjes.

Hallo dames, Hier op dit topic gebeurd idd veel, ik vind het wel fijn dat we met zijn allen hetzelfde doormaken, voel je je toch niet zo alleen. Vanmorgen weer iets heftiger gaan vloeien dus denk dat de ongi zich langzaam maar zeker ankondigd en doorbreekt. Heb zojuist eens lekker gehuild en ben mij al helemaal aan het voorbereiden op een mislukte poging. Hebben nog steeds geen brief van het ziekenhuis mogen ontvangen dat er eicellen ingevroren zijn, dus ik denk dat ook dit mislukt is. We gaan wel voor poging nummer 2, maar ik merk aan mezelf dat ik enorm teleurgesteld ben. Hoe gaan jullie hiermee om als ik vragen mag? Hoe houden jullie het vol? Veel succes allemaal en hopenlijk worden we allemaal mama. Groetjes.

Hallo dames, Ik zwerf al een tijdje rond op dit forum en wil mij toevoegen tussen jullie. Ook ik zit op het wachtbankje deze maand en ik vind het verschrikkelijk. Altijd maar die angst om ongesteld te worden dat gaat toch aan je vreten vind ik. Woensdag is de dag van de waarheid, de zwangerschapstest. Wie heeft hier ervarng mee, want sinds vandaag heb ik heel licht bloedverlies. Volgens de arts moest ik hier niet van schrikken, maar dat doe ik helaas toch. Wat als mijn menstruatie echt doorbreekt, is het dan automatisch einde oefening? We zijn ook nog steeds aan het wachten of er 4 eicellen in de vriezer kunnen, maar nog niks gehoord helaas. Hoop dat er wel iets overblijft en dat ik niet gelijk weer met spuiten moet beginnen. Oh ja, zelf ben ik door de medicijnen in 2 weken 5 kg aangekomen en zit ik op het randje van de BMI 29,7 heeft er iemand tips om dit onder controle te krijgen misschien, want ik ben bang dat ik dadelijk te zwaar ben geworden. Groetjes.

Hoi Diane, Rode vlekken heb ik niet gehad, maar ik had behoorlijk bijverschijnselen van de bolletjes in de eerste week. Misselijkheid, ernstig duizelig en pijnlijke borsten, volgens de arts was dit normaal en zou dit vanzelf weggaan. En na 1,5 week heb ik er geen last meer van. Dames ik heb even een vraag voor jullie. Ik moet a.s woensdag naar het ziekenhuis voor de zwangerschapstest te doen, maar heb sinds vandaag licht bloedverlies, dus ik schrik mij rot. Hier wordt een mens dus echt depri van kan ik je zeggen. Zojuist zat ik met een vriendin in een restaurantje en kreeg ik een steek in mijn onderbuik (heel kort). Betekend dit dat poging 1 dus mislukt is denken jullie??? Groetjes.

Hoi Linda, Ja helaas moeten we heel veel geduld hebben bij alles, maar goed, we doen onze uiterste best en meer kunnen we niet doen. Of die andere 4 bevruchte eicellen ingevroren kunnen worden daar zouden we de komende 2 weken bericht van krijgen, ik wist ook niet dat dit ook nog onzeker zou zijn maar schijnbaar wel, de arts zei als we geen brief zouden krijgen dat er ook geen eicellen goed genoeg waren om in te vriezen ook al waren ze bevrucht. Raar, maar zo schijnt het te werken. We wachten af, sinds vanmorgen gaat het trouwens een stuk beter met me wat betreft de buikpijn, deze is bijna helemaal verdwenen, alleen de duizeligheid (stomme bijwerking van die bolletjes!) blijft en dat is toch heel vervelend moet ik zeggen. Maar goed, niet iedereen heeft hier last van en ik mag al heel blij zijn dat ik voor de rest geen bijwerkingen had van de spuiten. We blijven duimen! Succes maandag met je uitgangsecho, spannende tijden breken aan. Groetjes

Hoi Jolanda, Ik vond de punctie goed te doen, dus ga je er niet teveel druk om maken, natuurlijk is het het grote onbekende en heb je zenuwen, maar zodra je de verdoving krijgt zijn deze zenuwen allemaal gevlogen. Heerljk gevoel. Op dit moment ben ik door de bolletjes nog steeds duizelig wat wel erg vervelend is, omdat ik bang ben om auto te rijden. Maandag ga ik weer werken en dan hoop ik dat mijn buikpijn ook over is en zeker de duizeligheid. Die 6 goede eicellen bleek trouwens onder het gemiddelde te zitten dus wie weet hoeveel jij er bij de punctie uiteindelijk hebt. Ik duim in ieder geval voor je. En dames, wat mij erg tegenvalt is dus dit 'wachten', bah als we dat eens konden overslaan met z'n allen. Daar tekende ik meteen voor. Dames ik duim ook voor jullie!!! Jullie horen van mij.