Juulke

Hallo 'vruchtbare ivf' dames, Afgelopen maandag heb ik inderdaad de punctie gehad en ik moet zeggen dat ik stikte van de zenuwen, maar die verdoving in de bil nam in één klap alles weg, HEERLIJK spul! De punctie viel inderdaad heeeeel erg mee, dus geen nood, goed ontspannen helpt natuurlijk ook. Ze hebben 16 eicellen eruit gehaald en het zaad van manlief was gelukkig goed genoeg. Alleen vanaf de punctie voel ik me erg wazig, ik ben nu bezig met die bolletjes die je vaginaal moet inbrengen en volgens mij heb ik daar de nodige bijwerkingen van; misselijkheid, duizeligheid, buikpijn. Dit kon wel voorkomen zei de arts afgelopen woensdag bij de terugplaatsing. Ze hebben trouwens 2 eicellen teruggeplaatst en we krijgen bericht op ze de andere 4 bevruchte eicellen kunnen invriezen. (dus van de 16 waren er nog 6 over, blij dat ik er zoveel had dus). Ze hebben bij mij 2 eicellen teruggeplaatst omdat het zaad van mijn man erg onder de maat is en we eigenlijk bij 1 eicel maar de helft kans zouden hebben dan gebruikelijk was en dus zijn we ermee ingestemd om er 2 terug te zetten. Spannend dus. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik op dit moment erg onzeker ben, ik lig al 2 dagen op de bank, mijn buik doet nog steeds pijn (van de punctie? omdat mijn buik dinsdag ook blauwe plekken begon te laten zien). Ik heb het best warm en ben nog steeds duizelig, soms zelfs misselijk. Ik hoop echt dat het gaat lukken natuurlijk, maar dat hopen we allemaal. Mijn man begint trouwens ziek te worden, dus dat vind ik ook niet zo een geweldig iets. Wa doen jullie hiermee of overdrijf ik nu heel erg?! Op 11 november om 11.30 uur moet ik dan mijn urinepotje inleveren en zullen we weten of het gelukt is. Ik ben gewoon ontzettend bang voor een negatieve uitslag, hoe ik hiermee om moet gaan en dat ik nog steeds buikpijn heb maakt mij ook erg onzeker. Oh ja, ik was wel blij na de terugplaatsing dat ik mocht gaan plassen, ooohhhh...ik zat op de gang om 11.00 u en om 11.15 uur hadden we de afspraak, maar ik kan je zeggen dat ik bijna in de gang op de stoel geplast had. Wat een gevoel is dat zeg, pffff... Groetjes dames.

Hallo Dames, sorry dat ik zolang niks he laten horen, maar ik had even de fut niet om te kijken en te reageren. Druk, druk, druk. Ik ben gisteren terug geweest naar het AZM voor mijn eerste echo tijdens het Puregon spuiten en toen vertelde de arts dat ze 10 follikels zag en dat de grootste al 17 mm was. Ze vertelde ook dat als de follikels 24mm of groter zouden zijn dat ze dan overrijp zijn en ze deze niet kunnen gebruiken en de poging afbreken. Morgen moet ik terug om 15.10 uur en ik ben natuurlijk zenuwachtig dat ze te hard groeien. Dus ik hoop maar het beste ervan. De arts vertelde wel dat ik er rekening mee moet houden dat ik waarschijnlijk morgen te horen krijg dat maandag a.s. de punctie zal zijn. Ik hoop het. Ik zie er idd wel tegenop, maar ik ben jullie wel dankbaar dat jullie zo openhartig zijn en vertellen dat het wel meevalt. Het is toch het grote onbekende wat mij onzeker maakt. En ja, een muziekje op de gang tijdens het wachten zou wel schelen, een week geleden voordat ik met de puregon zou beginnen liep alles uit en heb ik 1,5 uur zitten wachten op de gang, mijn man was niet mee en dan kun je je behoorlijk alleen voelen zeker als er alleen maar stellen zitten. Ik heb op dit moment trouwens geen last van alle medicijnen, vind alleen het spuiten niet prettig, omdat ze hier in de apotheek geen toedieningssetjes hadden bij de puregon. Heel raar natuurlijk, dus hebben ze mij 2 ml spuiten gegeven en naaldjes die 1 cm langer zijn dan in het setje. De 2ml spuiten gaan heel stroef waardoor ik veel kracht moet zetten en met de andere hand het naaldje moet tegenhouden. Erg vervelend, maar goed ik heb het er voor over. Op dit moment moet ik wel zeggen dat ik last van druk in mijn buik heb, maar dat schijnt normaal te zijn omdat de follikels al groot zijn en met z'n 10-en. Ik duim in ieder geval voor jullie en dat we maar met zijn allen snel zwanger zullen zijn. Groetjes.

Hallo Karin, Bedankt voor je reactie. Ik ben in ieder geval blij dat ik nog geen last van bijwerkingen heb van de medicijnen. Van dat stimulatie hormoon ben je toen ook bijgekomen qua gewicht? Of valt dat nogal mee? Want ik zat op het randje van mijn gewicht en moet oppassen met bijkomen vertelden ze mij in het ziekenhuis. En hoe heet dat hormoon? Is dat Puregon? Groetjes.

Hoi Linda, Inderdaad leuk om met mensen te praten die hetzelfde gaan meemaken en ook in het AZM in behandeling zijn. Dr. Nelissen hebben wij inderdaad de eerste keer gehad met het kennismakingsgesprek, een erg leuke dokter ja. Maar de anderen die er rondlopen zijn ook erg leuk en behulpzaam en heel geduldig. Dit wordt onze allereerste keer IVF, van te voren hebben wij niks mogen doen helaas omdat mijn man's zaadkwaliteit en hoeveelheid erg minimaal is. Hij heeft namelijk een hersteloperatie laten doen na zijn sterelsatie en hij is een aantal jaartjes ouder als mij vandaar dat wij meteen in aanmerking kwamen voor IVF. Wij vinden het natuurlijk erg spannend allemaal en ik heb natuurlijk veel hoop, maar ik ben ook wel een beetje huiverig voor de 'klap' als het niet zo zou mogen zijn. Je wilt tenslotte graag mamma worden. Mijn laatste pil moet ik a.s. zondag slikken en ik ben nu 2 dagen aan het spuiten. Ik moet zeggen dat dit wel goed gaat. De hoeveelheid Puregon lag mooi in het midden zei de arts en is 150. Ik heb in ieder geval al alles in huis. 2 weken geleden gingen we voor het eerste 'echte' gesprek voordat je de mallemolen in duikt en omdat ik al met de pil bezig was kon de punctie al in week 42 ipv week 45, omdat er iemand uitgevallen was, dus dat was een super meevaller en een geweldig gevoel moet ik zeggen. Hadden we niet verwacht in ieder geval, ik zal voor je duimen dat jullie ook zo een meevaller krijgen. Over die bolletjes die je vaginaal moet inbrengen daar heb ik geen problemen mee, je moet maar denken, als je tampons kunt inbrengen is dat het makkelijkste wat je doen moet. Ik vind het in ieder geval erg leuk als we onze ervaringen uitwisselen. Veel succes.

Hallo allemaal, Ik ben nieuw op dit forum en hoop dat ik hier ook steun zal vinden als ik vragen heb. Mijn man en ik zijn sinds 1 jaar bezig om zwanger te raken maar doordat zijn zaad aantallen :sign19: dusdanig laag zijn is de kans nihil dat we via de gewone weg zwanger zullen raken. We zijn in behandeling in Maastricht en ik moet zeggen dat het personeel erg vriendelijk en behulpzaam is. Vandaag heb ik de 2e spuit decapeptyl gezet en ik moet zeggen dat de zenuwen echt door mijn lijf gieren als ik dit doe, maar voor de rest valt het mee. Nou, zei de dokter in het AZM dat er bijwerkingen kunnen zijn zoals overgangsverschijnselen en een andere stemming, maar ik merk hier nu nog niks van. Heeft hier iemand ervaring mee? En wanneer merk je hier iets van of is het zo dat als ik er nu na 2 dagen niks van merk dat ik dan ook helemaal geen bijwerkingen hoef te krijgen? 13 oktober moet ik terug en 14 oktober met de Puregon beginnen. Dan op 21 en 23 oktober terug voor een echo en hopelijk in de herfstvakantie de punctie en terugplaatsing. Nou, zie ik ontzettend op tegen deze Punctie :unsure:, omdat je toch de meest vreselijke en pijnlijke horror :cry2: verhalen leest, maar wat moet ik mij hierbij voorstellen? Hoe ervaren jullie dit? Ik zou het erg prettig vinden om in contact te komen met mensen die ook in het AZM behandeld worden en hiermee bezig zijn, want soms voel je je gewoon heel onzeker over hetgene wat allemaal op je af gaat komen. Ik wens jullie in ieder geval allemaal heel veel succes en doorzettingsvermogen toe.

Hallo Mar, Ik las toevallig net je berichtje (ben de eerste keer op dit forum) en mijn man en ik willen ook graag een kind, maar doordat zijn zaadhoeveelheid erg laag is, is de kans nihil dat wij spontaan zwanger zullen worden. Helaas natuurlijk, maar het is niet anders. Morgenvroeg moet ik beginnen met mijzelf te spuiten met Decap. en ik moet je eerlijk bekennen dat ik het super eng vind als ik eraan denk en ik hoop dan ook dat ik het nog durf. Zeker omdat mijn man tot vrijdagavond weg is door zijn werk en ik er dus alleen voor sta. Dus erg eng allemaal. Daarnaast vind ik het ook eng als ik van alle bijwerkingen hoor van deze hormomen en ik hoop dan ook vurig dat ik niet een of andere bitch ga worden. In de herfstvakantie zal dan de punctie gedaan worden wat natuurlijk ook van die horror verhalen met zich mee brengt als je anderen moet geloven. Brrr...maar ik heb het er wel graag voor over eerlijk gezegd. Niemand van onze familie weet nog van onze plannen, wij willen niet de mensen onnodig ongerust maken. Of het een wijze keuze is, geen idee eigenlijk. Voor ons is het de eerste keer, IUI was voor ons geen optie, dus meteen door naar de IVF. Groetjes.