nolan

Hoi Nathalie, Wat herkenbaar allemaal.. Ook ik heb altijd gezegd geen kinderen te willen, vond dat je op zo'n rotte wereld geen kinderen moest zetten. Daarbij genoot ik ook erg veel van mijn vrijheid. Mijn vriend (nu mijn man) vond het allang prima, die heeft 2 gezonde dochters en had het hoofdstuk kinderen krijgen ook al afgesloten. Zijn kinderen zijn overigens 20 en 23 jaar. Bij mij begon het vorig jaar te kriebelen, we waren net een paar weken getrouwd. Heb dit toen ook met angst in mijn lijf tegen mijn man gezegd, (heb het eruit geflapt, doe ik wel vaker als ik niet weet hoe ik iets moet brengen, dan val ik met de deur in huis). Mijn man vond dit maar vreemd,voor het trouwen altijd gezegd geen kinderen te willen en we zijn bij wijze van nog in onze wittebroodsweken en dan met de mededeling komen een kind te willen. Hij dacht dat het een opwelling van mijn kant was. Ik heb er toen een tijd niet over gesproken, daar ik zijn sceptische reactie goed kon begrijpen. Tot ik ongeveer 3 maanden geleden huilend naast hem in bed lag en zei erg naar een kind van ons samen te verlangen. Ook verteld hoe moeilijk ik het vond om 'alleen maar' voor zijn kinderen te zorgen en niets van onszelf te hebben. Ook heb ik geen contact meer met mijn eigen familie ( moeder en broers). De leegte wat dat bij mij geeft kan mijn schoonfamilie niet opvullen. Hoe lief ze ook zijn! Het contact met de jongste dochter is redelijk, zij komt wekelijks langs. Het contact met de oudste dochter is zeer oppervlakkig, zij komt ook erg weinig langs, wat ik ook heel erg vind voor mijn man. Is jouw man gescheiden? Hoe is jouw contact met zijn ex-vrouw? Ik neem aan dat jullie regelmatig contact hebben over opvoeding, ouderbijeenkomsten, vakanties e.d. Hebben de jongens jou geaccepteerd als nieuwe vrouw van papa/stiefmoeder? Ik hoor het graag! Groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Een hele week vrij, aan de ene kant wel lekker. Aan de andere kant lijkt het me moeilijk, omdat je dan veel bezig bent met, zou ik wel of zou ik niet zwanger zijn. Hoe is dit bij jou? Heb jij jouw collega's verteld waar je mee bezig bent? Mijn man en ik wonen in Nederland, in Halsteren om precies te zijn. Heb jij alle onderzoeken in het MCK gehad? Ik wilde vragen of de uitgangsecho en de bloedafname bij mijn man en mezelf bij ons in een ziekenhuis in de regio kan plaatsvinden. Groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Hoe kwam jij tot de realisatie dat je toch kinderen wilde, hoe is dat bij jou verlopen? Wist jij, toen je je man ontmoette, dat hij geen kinderwens meer had? Ben benieuwd naar je verhaal. (als ik te nieuwsgierig word moet je dat maar zeggen hoor). Groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Fijn dat je je goed voelt, heb je nu een paar dagen vrij of ga je weer snel aan het werk? Dat het maar gauw 28 Oktober mag zijn!! Hoe is je man eronder? Dat lijkt me erg moeilijk, dat wachten... Nog bedankt voor je heldere uitleg wat betreft de procedure in het MCK, Vind het erg spannend allemaal. Kijk wel uit naar 3 November. Het lijkt wel of ik de laatste tijd in veel dingen een bepaalde symboliek zie (of wil zien?). Zo staat er in onze voortuin een grote struik waar in de zomer veel hortensias in bloeien. Nu staat er 1 kleine, blauwe hortensia in te bloeien. En dan denk ik; zou dat een teken zijn? Soms zeg ik dan hardop tegen mezelf, Chantal, hou daarmee op. Helemaal niet reeël, maar de gedachte is mooi.. Ja, ik ben A verpleegkundige, heb een aantal jaren in het Amphia ziekenhuis in Breda gewerkt. Momenteel werk ik als oproepkracht in het Franciscus ziekenhuis in Roosendaal, het meerendeel van de tijd werk ik als ZZP-er in de thuiszorg. Errug leuk. En jij, ben jij ook A verpleegkundige? Hoe oud zijn de kinderen van jouw man en hoe is jouw contact met hun? Lieve groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Wat ben ik blij voor jullie meid!! Ik heb nog aan je gedacht gisteren, hoe voel je je? Zal voor je duimen dat het goed zal gaan en dat je over 2 weken een positieve test zult hebben. Hou je ons op de hoogte?? Lieve groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Ik hoop zo voor jullie dat je woensdag een TP zult krijgen en dat je over 9 maanden een wolk van een baby op de wereld mag verwelkomen! Zeker is er hoop voor ons, uit het lezen van berichten op deze website haal ik ook goede moed om aan het traject te beginnen. Wel zit ik vaak met mijn leeftijd in m'n maag, ben tenslotte toch al 36 jaar... Wij hebben bewust de keuze gemaakt voor Leiderdorp vanwege het hoge slagingspercentage en het feit dat het geen ziekenhuis is. Ik mag dan zelf wel verpleegkundige zijn, maar ik heb het niet zo op ziekenhuizen. Ik merk de laatste tijd wel dat ik erg gemakkelijk huil, voel me 'om een scheet' al emotioneel. Herken jij dit? Hoeveel tijd zat er bij jullie tussen het intakegesprek, de vooronderzoeken en het starten van de behandeling? Succes deze laatste dagen met wachten op bericht, ik zal in ieder geval voor je duimen! Lieve groetjes, Chantal.

Hoi Lucky T, Nou, jij mag jezelf met reden Lucky noemen, gefeliciteerd met je zwangerschap en dat je maar een gezonde ukkepuk op de wereld mag zetten. Geniet ervan!! Laat je ons wel wat weten volgende maand? Groeten, Chantal.

Hoi allemaal, Mijn man zit nu naast mij op de bank en hij zou graag willen weten wat de ervaringen zijn van de mannen wat betreft ICSI- PESA behandeling. Hoe lang duurt de behandeling en is het pijnlijk? Wie van de wederhelften kan hierop antwoord geven? Groetjes, Chantal (en Arnold).

Hoi Nathalie, Spannend, ik zal voor je duimen woensdag! Zover zijn wij nog lang niet, wij hebben op 3 November een intake gesprek in Leiderdorp. Balie assistent klonk inderdaad erg vriendelijk. Vind het erg spannend allemaal. Ik durfde het inderdaad niet aan mijn man te vertellen, omdat ik wist dat hij er niet op zat te wachten om nog een keer vader te worden. Hij viel zowat van z'n stoel toen ik zei graag kinderen te willen, hij was er in eerste instantie ook helemaal niet blij mee. Had dit hoofdstuk al afgesloten. Na een poosje is hij aan het idee gaan wennen, zag ook wel in hoe belangrijk het voor mij was (en is). Ik denk ook dat hij uit liefde voor mij wil gaan voor een kindje. Klinkt dit erg vreemd? Wel merk ik vaak dat ik al veel verder ben in mijn denkproces, dat het bij mij ook veel meer leeft, hoe is dat bij jullie? Hoe heb jij dit kenbaar gemaakt aan je man en hoe staat hij in het hele proces? Zag trouwens dat we ook hetzelfde beroep hebben, ik ben ook verpleegkundige. Heel veel succes woensdag!! Groetjes, Chantal.

Hoi Nathalie, Dank voor je bericht, onze verhalen lijken inderdaad op elkaar. Leiderdorp staat wel goed aangeschreven als ik de verhalen mag geloven, het slagingspercentage is ook vrij hoog. Hoe is jouw ervaring in MC kinderwens? Wanneer krijg je een tweede terugplaatsing? Is er iemand die ervaring heeft in Elisabeth ziekenhuis in Tilburg? Heel veel groetjes, Chantal

hoi Beppie, Helaas is een hersteloperatie niet mogelijk, mijn man is 15 jaar geleden op een dusdanige manier gesteriliseerd dat dit niet te herstellen valt. Kan ik 'gewoon' telefonisch contact opnemen met een fertiliteitscentrum of gaat dit alles via een huisarts? Weet iemand mij dit te vertellen? Groeten, Chantal

Hoi, ik ben nieuw hier, dus zal me even voorstellen. Ik ben Chantal en sinds ruim een jaar getrouwd. Mijn man heeft uit een vorig huwelijk 2 dochters, ik heb geen kinderen. Heb tot een jaar geleden niet gedacht dat ik kinderen wilde. Maar het afgelopen jaar is het flink aan het kriebelen, aangezien mijn man gesteriliseerd is zullen wij langs de normale weg geen kinderen kunnen krijgen. Op internet gelezen over ICSI, ik lees wel op deze site dat de wachttijden vrij lang zijn. Aangezien ik zelf 36 jaar ben, gaat ook mijn biologische klok een rol spelen. Heeft iemand van jullie enig inzicht in de wachttijden in België en heeft er iemand ervaringen met ICSI- PESA? Groetjes, Chantal.