barbapapa72

Hoi Daan, Het is zeker het proberen waard. Wij zijn zes jaar bezig geweest en voor een laatste ifv poging naar acupuncturist geweest. Zou met behandeling beginnen maar die raade ze mij af omdat mijn lichaam er nog niet klaar voor was. Teleurgesteld was ik zeker maar ik zat ook niet lekker in mijn vel inderdaad. Dus begonnen met behandeling bij acupunctuur en ik knapte geestelijk en lichamelijk inderdaad heel erg op. Toen mijn acupuncturist vertelde dat ik er weer klaar voor was ben ik aan mijn laatste ifv poging begonnen. Zij heeft mij de hele behandelperiode en zwangerschap die er uit voortkwam behandeld. Ik ben absoluut niet zweverig en heel nuchter maar als ik voor een tweede ga ga ik het zeker weer proberen. Je hebt nooit de garantie dat het gaat lukken maar baat het niet dan schaadt het niet toch. Mijn acupuncturist woont in Friesland maar heeft ook hele goede connecties in het zuiden van het land. Heel veel succes. Baukje

Hoi Desiree, Wij zijn zes jaar bezig geweest en gelijk eerlijk geweest tegen iedereen. Dit om vervelende vragen en opmerkingen voor te zijn. Soms was het wel vervelend maar we hadden wel alle begrip als ik er weer eens tussen uit moest voor onderzoeken of testen. Alleen als ik een punctie had of een terugplaatsing wist alleen mijn leidinggevende hiervan, zodat mijn collega's zonder dat ze er erg in hadden mij in de wachtweken konden afleiden. Ik wens je heel veel succes en ik hoop dat je dit jaar zwanger mag raken. Groetjes, Baukje

Leuk om te zien al die baby's die geboren zijn dankzij de medische wonderen ook wij hebben dit jaar een zoon gekregen. Thomas is geboren op 26 september 2007 na vijf jaar medische molen en 3 ifv pogingen. Sorry ben net nieuw op deze site en moet alles nog ff uitvogelen. Groetjes baukje

Ben blij om te lezen dat er meer moeders het gevoel hebben. Want je hoort iedereen altijd over een roze wolk nou die heb ik eigenlijk nooit gezien. Maar goed ik vind het fijn dat ik eindelijk lotgenoten heb gevonden want na alle ellende die wij hebben mee moeten maken om ouders te worden zou ik het voor een tweede zo weer gaan doen. Baukje

Hallo mijn naam is Baukje, Ik ben 35 bijna 36 jaar en na zes jaar in de medische molen en een aantal operatie's zijn wij na een derde ivf poging op 26 september 2007 eindelijk de trotse ouders geworden van een gezonde zoon genaamd Thomas. Ik vond deze site via de babyboom en ik wou dat ik het eerder had geweten zodat je je gevoelens kan delen met anderen. Want je houdt je altijd goed als anderen weer komen vertellen dat ze zwanger zijn maar diep in je hart doet het ongelooflijk veel pijn ondanks dat je het iedereen gunt. Mijn ervaring is wel dat na de bevalling ik eerst ontzettend veel moeite had om mij te hechten aan mijn jochie. Ik was blij absoluut maar ik heb zo'n muur om me heen gebouwd dat ik mijn hele zwangersschap bang ben geweest om het kwijt te raken en dat gevoel had ik na de bevalling nog. Echt het idee dat ik hem te logeren had en dat de echte moeder hem op kwam halen. Vreselijk misschien en ik heb me daar ook echt schuldig over gevoeld. Dus is eigenlijk mijn vraag ook een beetje of daar meer van jullie last van hebben gehad. Groetjes, Baukje