zomer71

Hoi Doorzettertje, wat grappig dat je pas de roze dingen erna hebt opgehangen en neergezet. Ik kan het me helemaal voorstellen dat het toch in je achterhoofd zit dat iemand nog de kamer wil zien als je net als die spulletjes hebt neergezet... En wat fijn dat je het zo goed vol kon houden (ook al had je erna last). En inderdaad, nu het kamertje klaar is..... mag ze komen! Mariek, inderdaad kan het even duren met inleiden, zoals je al schreef. Onze arts heeft ons daar ook al voor gewaarschuwd. Dus DVD en ander afleidend materiaal mee lijkt me een goed idee. Denk er ook aan om bv wat lekkers mee te nemen voor je man (en jezelf), bv snickers, muslirepen enz. En in de meeste ziekenhuizen hebben ze wel een senseo staan, maar zijn die daar erg duur en kun je beter zelf een pakje meenemen. Oh ja... en zout en peper voor evt op je eten want het is meestal niet zo gekruid. En natuurlijk ook een tasje voor je man met scheerspullen, douchefris, en schone kleding....... (Lekker praktisch allemaal maar als je er een paar dagen bent zijn dit soort dingen wel handig om bij je te hebben) Ting, spannend!!!!! CCthuis, stom is dat he? De banden komen op je buik en je baby gaat bewegen... Heb voor mijzelf besloten dat ik de volgende keer eerst zelf een sjaal om mijn buik te doen en te kijken of hij dan gaat bewegen. Zo niet, dan pas naar het ziekenhuis.... Maar ik hoorde al in het ziekenhuis dat het heel vaak zo is, dat je dan op bed ligt en dat dan al snel de baby gaat bewegen... Ik hoop dat je bevalling beter zal verlopen dan de vorige keer! Hier is het nog lekker rustig. Na het stoppen van de weeenremmers heb ik nog geen last van harde buiken / weeen. Dat is fijn. Tas staat wel klaar, want het kan nu eenmaal snel veranderen :) Baby is lekker aanwezig en ook al was ik gisteren erg moe toen de familie weg ging, was ik zo blij dat we nog zo kerst hebben mogen vieren, zwanger en wel! Soms denk ik wel eens aan de aankomende bevalling en ik kan alleen maar denken dat het deze keer allemaal anders zal gaan... Dat moet wel. De vorige keer wist ik al dat 1 kindje was overleden en dat de ander nog leefde tijdens de laatste echo. Maar we wisten dat hij ook zou overlijden, tijdens de bevalling of erna. Dus nu kan ik alleen maar denken aan een huilende en bewegende baby in mijn armen. Maar omdat ik best emo ben, denk ik er maar niet al te veel aan :) Fijne 2e kerstdag meiden en wat begint het hier met sommigen van jullie spannend te worden!!!! Liefs Zomer

Mariek, ja een nachthemd... na het lezen van je stukje ben ik maar eens gaan kijken naar de spullen die ik al in week 25 in mijn ziekenhuis tas had gedaan. Ik pas die pyama nog, is gewoon een erg rekbaar ding... Dus, dat komt wel goed! Bijna de 27e, ik denk aan je! En wat is je kindje al groot zeg! Fijn hoor. Britt, hoe is het nu met je? Gaat het weer? Nog in het ziekenhuis of al weer thuis? Ymkeh, fijn om even een kort stukje van je te lezen, ben wel benieuwd hoe het met jou is, maar als je er niet aan toe bent om hier te schrijven, ook goed natuurlijk! Doorzettertje, wat een gedoe he? Bij mij gisteren bij de controle ook, niet ingedaald. Bandje om baarmoeder zit ook nog redelijk goed... AH>>>>> Wat als het nu nog veel langer gaat duren dan ik had gedacht??? Meiden, fijne kerst allemaal!!!!!! Groetjes Zomer

Doorzettertje, wat een mooie foto! Echt iets om goed te koesteren!!! Grappig, je omerking over de uiterlijke kenmerken van je kindje... Wij zeggen het ook wel eens tegen elkaar, hopenlijk hebben ze niet stellen door elkaar gehaald met de IVF procedure... Ting, controles die nu staan gepland: 24 december en 31 december. Weghalen cerclage staat op 7-1-2013 gepland! Wie weet een kerstkindje, nou gezien het gewicht van je kindje en de 3 cm, zou het zo maar eens kunnen!!! Spannend hoor! Liesjuh, ik had dat dus ook bijna 2 weken geleden, bijna 2 hele dagen dat ik hem bijna niet voelde en afgelopen weekend weer een dag. Wat is het toch heerlijk dat we in Nederland dan een CTG hebben en dat ze kunnen zien hoe je kindje het doet! Ik kijk ook veel naar serious request en heb ook al een goede donatie gedaan. Het raakt natuurlijk erg mijn emoties, ben niet alleen zwanger maar heb ook 2 kindjes begraven. En dan ben ik steeds zo dankbaar dat ik hier woon en zo goed medisch geholpen kan worden! Lukt het een beetje om bij het ziekenhuis te komen? Want dat ligt natuurlijk heel dicht bij het centrum met alle drukte van serious request.... (mijn schoonouders wonen vlak bij het centrum dus ik ken een beetje de weg...) Hoop dat je straks een goede CTG hebt! Gisteren weer een groei echo gehad, kreeg veel complimenten... heel fijn om dat te horen. Hij woog nu (34 +3) 2500 gram. Was wat moeilijk om alles op te meten omdat zijn benen geheel tegenm mijn ribben aanliggen (klopt, voel ik ook de hele tijd) dus de dame denkt dat hij nog wel wat groter zal zijn dan die 2500 gram. Zit dus bovenaan in de curve, best wel een opluchting omdat zijn navelstreng anders is was er een goede kans op groei achterstand, maar dat is dus niet zo. Meiden, ik ga de site goed in de gaten houden want wie weet is er al snel een eerste kindje!!!! Fijn weekend allemaal, groet, Zomer Mariek, volgende week deze tijd heb je gewoon jullie kindje in je armen, wat is dat dichtbij he? Bizar! Fijn dat je er nu een goed gevoel over hebt om zo in het ziekenhuis te bevallen.

Doorzettertje, week 38? Nog even en dan is het al zover! Ben benieuwd naar je foto van je mooie buik!!!! Juul75, inderdaad, we zijn gewoon sterke vrouwen die al veel hebben meegemaakt. Mariek, 28 januari is de uitgerekende datum. Dank voor het overzicht, leuk om alles weer eens zo van iedereen op een rijtje te zien! Goed om te lezen dat je inmiddels al aan het idee gewend bent geraakt. En... dank voor je lieve woorden! CCthuis, als de kindjes geboren zijn is het inderdaad leuk om van elkaar dingen te zien. Is het dan een gesloten groep? Want ik denk niet dat mijn andere contacten op veel babystuff zitten te wachten :) Hier zijn we weer gisteren naar het ziekenhuis geweest. Weer minder leven te voelen in mijn buik, dus op zondagochtend om 7.45 zat ik al aan het CTG. Gelukkig had hij het wel goed in mijn buik... Wel verminderd vruchtwater te zien, dus dat was een aandachtspuntje voor de controle van vandaag.. vandaag bleek er weer voldoende vruchtwater te zijn, hoera! Zou kunnen dat hij zo groot wordt dat je (afhankelijk van zijn houding) soms niet alles kunt zien.. Nou ja, hij ligt er al goed klaar voor. Baarmoedermond was wel verkort. Was steeds stabiel op rond de 2.5 cm en nu 1.3. Maar daar maken ze zich niet druk over, dus dat doen wij ook niet! Arts gaf aan dat ze ons de aankomende weken wel meer op de Triage verwachten omdat er nu een periode van oefenweeen komt en ik al snel naar het ziekenhuis moet, dus zal nog wel een paar keer voor niets komen, denkt hij... Nou ja, ik wacht het maar af! Meiden, nog even en dan komen de eerste kindjes van dit toppic! SPANNEND!!!! Gr Zomer

Britt, succes met plat liggen! Ikzelf heb gemerkt dat toen ik ook echt plat moest (week 22 en later in week 25) dat ik minder last had als ik op mijn linkerzij lag en iets hoger met het matras. Zodoende kon ik het redelijk volhouden, wie weet helpt dit bij jou ook een beetje??? Ik hoop voor je dat er veel mensen aan je denken en je even bellen, mailen (als je een laptop hebt) en bv een tijdschriftje brengen. Dan gaat de dag wel iets sneller voorbij.... Mariek, ik ga proberen om een positief berichtje naar je te doen; natuurlijk valt het tegen dat er veel dingen van je worden "afgenomen", zoals het de natuur laten bepalen wanneer je gaat bevallen, waar je gaat bevallen en op welke dag, welk tijdstip enz. Ik weet echt oprecht hoe dat is, steeds meer verlies je voor je gevoel de controle en steeds weer moet je een grens verleggen die voor jezelf dierbaar is en waardoor je de controle verliest, terwijl je juist nu meer controle zou willen hebben. Wat ik doe en wat mij in ieder geval helpt, is dat ik steeds nadenk over het moment dat mijn zoon wordt geboren en dat ik hem ga zien. Dat is waar ik aan denk en alle andere dingen die maken dat het nu een klinisch iets is geworden wat gepland is op de werkdagen van onze Gyn, daar wil ik me zo min mogelijk mee bezig houden. Elke dag douche ik 2 keer en dan droom ik weg, denk aan het moment dat ik hem zie, vast houd en kennis kan maken met hem.... Elke dag opnieuw. Dit maakt dat het voor mij toch een positief gevoel geeft, terwijl als je mij in mijn hart kijkt, ik het liefst thuis was bevallen enz enz enz Ik kan natuurlijk niet weten hoe het is om met de spanning van de laatste onderzoeken te leven..... Maar ook daarin kan ik enigzins inleven, omdat wij vorig jaar een periode in het ziekenhuis hebben geleefd tussen hoop en vrees en leven en de dood. Wat ons hielp was dat we alles zo samen hebben gedaan. Letterlijk en figuurlijk, omdat het zo heerlijk was om elkaar vast te houden (met onze 2 zoontjes nog in mijn buik) en zo samen de tijd door te komen. En ik denk ook dat jullie zoon een teken heeft gegeven, wat een mooie gedachte van je man!!!! Met mij gaat het weer oke, de Gyn was erg geschrokken bij de overdracht die ze kreeg, maar hij zat er weer goed bij afgelopen maandag, hartje was prima, beweegt weer lekker en er was genoeg vruchtwater. Maar ik denk dat wij allemaal, inclusief medisch personeel blij zijn als hij is geboren en gezond is. Het is en blijft spannend! Ik merk dat dit mij soms ook gaat opbreken: - eerst de spanning van de allerlaatste IVF die we ooit nog zouden ondernemen - de spanning of het 1 of 2 kindjes waren - de spanning of we het zouden halen tot de 12 weken - de spanning of de cerclage wel goed gezet zou kunnen worden - de spanning of de weeenremmers goed werk zouden doen - de spanning in de periode dat het de vorige keer mis ging - de spanning omdat de onderzoeken nav de 20 weken echo niet allemaal rooskleurig waren - de spanning of we week 24 / 26/ 28/ 30/ 32 / 34 wel zouden halen - de spanning van vorig weekend..... Ik ben het soms ZO ZAT!!!! Maar dan moet ik van mijzelf weer denken aan de zoon in mijn buik, aan het nieuwe leven en dat we nog maar maximaal 4 weken moeten wachten tot we hem vast kunnen houden.... En dan ben ik best weer een beetje blij! Lieve meiden, goed weekend voor jullie allemaal!!!!! Liefs Zomer

CCthuis, wat grappig met dat boek en de duidelijke foto's, hahahahahahaha Phoe Mariek, wat weer een bericht. Ik snap je onzekerheid (denk ik, want ik weet niet precies hoe het voor jou is natuurlijk...). Denk dat het begrijpelijk is dat ze graag het zekere voor het onzekere nemen en dus adviseren om in het ziekenhuis te bevallen. Is er in jouw ziekenhuis ook een mogelijkheid om te bevallen met je eigen verloskundige en kraamverzorgende? Dan lig je wel op een afdeling in het ziekenhuis, maar het is er wel heel anders. Je hebt er een eigen en grote kamer, er lopen geen verpleegkundigen en artsen bij je in de kamer en er is zoveel mogelijk een huiselijke sfeer gemaakt. Pas als het nodig is, zal je dan de arts zien. Wie weet is dat nog een idee als een soort tussenoplossing? Voor als ik het niet helemaal duidelijk heb omschreven: http://www.kraamsuites.nl/ (dit is wel met wat medische zorg erbij) http://www.geboortehuisutrecht.nl/ (tussen huis en ziekenhuis) Gelukkig beweegt zoonlief weer meer en zijn we niet naar het ziekenhuis geweest. Merk dat we wel zijn geschrokken. In eerste instantie konden ze namelijk ook niet zijn hartslag vinden en dit hebben we al eens meegemaakt toen onze Tim* in mijn buik was overleden. Ook zakte zijn hartslag soms van 140 naar 70, zonder een echt verklaarbare reden. Dit gecombineerd met veel te weinig aantoonbaar bewegen en soms een lijn die kon duiden op weeen / activiteiten van de baarmoeder maakte dat ik opgenomen moest worden. En ik weet dat een kindje van bijna 33 weken het kan overleven, maar ik was nog niet toe aan een keizersnee! Gelukkig lijkt het nu weer goed te zijn, ga vandaag weer voor een reguliere afspraak naar onze eigen Gyn, ben benieuwd wat zij ervan zegt. Lieve groet, Zomer

Even inbreken... Meisje, wat verdrietig! Ik had nog best de hoop dat het goed zou gaan! Sterkte en neem de tijd voor dit nieuwe afscheid. Liefs, zomer / esther

HoBritt, ik red het nog zonder rolstoel en dat is fijn... Maar het zit in mijn achterhoofd! Onze dag verliep geheel anders dan gepland. Lang verhaal in het kort: we zijn vannacht hele nacht in ziekenhuis geweest omdat ik ons kindje minder voelde. Na 3 uur ctg was er voldoende twijfel en werd ik opgenomen. Om 8.30 uur mocht ik naar huis met de restricties dat ik meteen weer moest komen als ik weer minder zou voelen. Vanmiddag dus weer naar ziekenhuis, ctg was toen prima! Reden van alle zorgen is nu waarschijnlijk dat hij is gedraaid en nu achter de moederkoek ligt. Deze is heel dik en dus kan ik hem niet voelen... Soms voel ik nu wel iets, hoop dat ik hem morgen nog wel voel en dat we morgen niet weer naar het ziekenhuis hoeven te gaan. Goed, genoeg geklaagd. Op naar een goede nachtrust want in de afgelopen 24 uur heb ik maar anderhalf uur geslapen! Liefs Zomer

Mariek, ik ben blij om te lezen dat het niet erger is geworden.... Maar ik leef echt met je mee omdat er nog zoveel onzeker is hoe het zal gaan met jullie kindje. Alles kan nog, niets aan de hand of wel... Tuurlijk moet je een keer heel hard huilen. Je kan wel positief zijn en willen blijven (en dat is denk ik ook de enige manier om ermee om te gaan omdat je nu eenmaal een periode hebt in je leven waar je geen invloed op hebt), maar dat je soms even huilt en verdrietig bent is denk ik heel goed! Je zal ook moeten toelaten dat het onbezorgde er wel af is en dat het gewoon vreselijk spannend is. Ik duim voor je dat iedereen zich voor niets ongerust heeft gemaakt en dat na de geboorte blijkt dat alles oke is!!!!! Ting, ik denk al een paar dagen, moet weer even gebeuren... Maar ik vind het nu wel een uitdagende klus, hahahahahaha Ben blij dat ik niet de enige ben die dit heeft. Maar ja, ik lig nu eenmaal elke week in DE stoel voor een inwendige echo, dus wil er nog een beetje verzorgd uitzien. (hoewel ik mij afvraag hoe de artsen hier tegenaan kijken, want die zijn heus wel wat gewend...) Liesjuh, goed voor jezelf zorgen, lukt dus wel (een beetje). Goed dat je even de tijd voor jezelf hebt genomen. Bijzonder dat je lijf zo reageerde. Britt, wat een drama zoveel pijn!!!! En dan het alleen maar plat liggen in een bedje. Ik weet een beetje hoe het is, mag nu ongeveer een uur per dag wat anders doen dan liggen en ik ben het soms ook zo zat op die bank en in bed. Laat staan hoe dit voor jou is, want dan heb ik nog mazzel. Inderdaad, nog 7 weken voor jou en je kindje. Denk daar maar aan, iedere dag is er weer 1 minder! Hoop dat je wat afleiding krijgt, merk dat ik dat wel fijn vond, dat bv een vriendin even een kopje thee komt drinken en met haar even lekker kan bijkletsen / roddelen... :) Toverstafje, dank voor je lieve woorden. Het raakt me dat je schrijft dat ons kindje zo gegund is. (voor de anderen, ik schreef vorig jaar mee met oktober 2011 totdat onze kindjes overleden, vandaar dat sommigen mij blijkbaar nog wel eens opzoeken) Mijn bekken doen nu iets minder pijn, hoera! Ik denk dat hij nog iets meer is ingedaald en dat ik daardoor hem anders voel in mijn buik (voel minder hard schoppen en meer een soort beweging / rollen door mijn buik). Best een opluchting want soms zakte ik bijna door mijn benen van de pijn. Als het lukt gaan we morgen voor de eerste keer deze zwangerschap naar een babywinkel en gaan we een ledikantje kopen en wat andere dingen uitkiezen. Ik hoop zo dat dit gaat lukken, gewoon 1 keer naar een winkel in plaats van alles online. De rest van het weekend ga ik dan weer netjes op de bank liggen :) Lieve meiden, ik hoop voor degene die al kindjes hebben dat ze kunnen genieten van de sneeuw en alvast een fijn weekend voor iedereen!!! Liefs Zomer

Hoi Liesjuh, ik snap je helemaal! Hoop dat je die kraamtijd gaat krijgen!!! Wat goed dat je hebt gemerkt dat rust een goede uitwerking heeft op je lijf. Goed voor jezelf zorgen heeft echt effect en fijn dat anderen inspringen voor de zorg voor je dochter. Ikzelf: echt heel veel last van bekkeninstabiliteit, vervelend! Maar in mijn hoofd gaat het goed, ben blij met iedere dag dat hij nog in mijn buik zit. We zijn nu 32 weken en 2 dagen, veder dan we aan het begin durf den te denken. Wie weet krijgen wij ook wel een kraamtijdik zoals je beschreef... Maar dat is nog heeeeel ver weg. Ik ga nog steeds minimaal 1 keer per week naar het ziekenhuis voor proluton injectie en echo van baby en baarmoedermond. En iedere week zijn artsen en verpleegkundigen weer blij om mij lopend en zwanger te zien. Geduld is niet mijn sterke kant en ik merk daarbij echt aan het aftellen ben. Over 5 weken gaat het bandje weg van mijn baarmoedermond en de verwachting is dat ik in die week ga bevallen. (week 37) Lief dat je vroeg hoe het gaat. Liefs Zomer

Liesjuh, wat een schrik! Gelukkig dat ze hebben gezien dat het geen zwangerschapsvergiftiging is. Ik snap wat je bedoelt, je voelt ieder pijntje en denkt.... Wat voel ik nu? Wie weet heb je hier wat aan.... harde buiken kunnen ook komen van stress en spanningen. Ook als je denkt dat het wel meevalt met die spanningen. Ikzelf kreeg het toen ik de termijn van de vorige zwangerschap had, dacht dat ik niet veel stress had, maar wel harde buiken met 22 weken. Kreeg het advies om maar eens een paar dagen meer te gaan rusten (geheel plat liggen) en tot rust te komen. Na een paar dagen was het weg, wie weet kan dit nu ook voor jou gelden??? En ik weet niet hoeveel stress je hiervan krijgt: maar na 34 weken krijg je meestal geen weeenremmers meer en mag je kindje komen, juist omdat het alles al op de juiste plek heeft en het kan redden buiten je buik. Tuurlijk wil je het nog tot 37 weken in je buik houden, maar als het dan toch eerder zou komen, dan is de termijn die je nu hebt echt heel mooi! (of kijk ik nu teveel vanuit mijn eigen standpunt en is dit niet normaal? Sorry dan daarvoor!) Mariek, ik duim voor je. Dat het minder is geworden als jullie donderdag weer voor onderzoek gaan. Houd nog even vol deze laatste paar dagen voor die spannende donderdag! CCthuis, dank voor je berichtje. Ik wordt er helemaal blij van! Liefs Zomer

Ting, succes met het opzetten van de boom. Wel gezellig in deze periode, zeker als je lekker vrij bent en ervan kunt genieten! Ik ben heel benieuwd hoe het bij je zal gaan. Hebben ze aangegeven wat de verwachting is nu je op dit moment 1 cm hebt? Veel plezier morgen op je laatste werkdag! Doorzettertje, ik houd helemaal niet van de sneeuw, maar als jou zo lees hoop ik dat het dan toch gaat sneeuwen met de kerst en dat jullie prinses zich aan zal dienen!!!!! Mariek, wat kom je toch over als een sterke vrouw. Al die dingen die op papier staan, daar wordt je natuurlijk niet echt heel blij van. Hebben jullie al meer nieuws gekregen over de uitslagen? Meiden, dank voor jullie lieve woorden naar aanleiding van mijn uitleg waarom ik zo graag natuurlijk wil bevallen. Ik hoop van harte dat we de 37 weken halen (nog 5 weken te gaan) en dat het allemaal gaat lukken. Het is zo'n bijzondere zwangerschap. Nu is dat natuurlijk bij iedereen zo, maar artsen gaan zelfs diensten ruilen in de week dat ze denken dat ik ingeleid ga worden omdat ze er zo graag bij willen zijn. Het is mooi als zoveel mensen het kindje in je buik nu al een warm hart toedragen! Liefs Zomer

Zo zie je dat iedereen een andere reden heeft om juist thuis of juist in het ziekenhuis te gaan bevallen. Leuk om te lezen. Hoop dat iedereen de kans krijgt om op de manier te bevallen die je kiest! Liesjuh, waarom toch weer een natuurlijke bevalling? Ik heb al jaren gedroomd van het moment dat je kindje wordt geboren en in je armen ligt. Bij de vorige bevalling kwam Tim meteen bij mij in mijn armen en Floris hield ik al vast in mijn armen toen ik uit de narcose kwam... En ook al waren ze beiden overleden, toch was dat prachtig om mee te maken. Ik zou zooooooooooo graag nu willen bevallen, weer willen voelen dat een kindje mijn lijf verlaat maar dan een levend, warm, huilend kindje in mijn armen en hart willen sluiten! Het is echt een gevoels beslissing, niets anders... Gaat weer goed met mij hoor, was even een dagje van slag, maar was erna over! Jij succes met deze spannende periode! Liefs Zomer

CCthuis, lekker door blijven waggelen! Fijn dat het goed gaat. Succes met het ontdekken van je laptop, kan je na de bevalling lekker aan de slag met foto's enzo!!! Mariek, spannend is het... en ik snap wel waarom je niets hebt verteld aan de ouders. Soms is het fijner om ook met elkaar de dingen te delen en door te maken, zonder dat je daar ook de zorgen van bv je ouders erbij hebt. En je hebt gelijk, er is een goede kans dat je kindje gezond op de wereld komt, dat is een mooi uitgangspunt! Doorzettertje, succes donderdag. Hoop dat het allemaal er goed uit zal zien. Ting, lijkt me heerlijk om thuis te bevallen, juist om de reden die je zelf ook geeft. In alle rust bevallen. En als je zo dichtbij het ziekenhuis woont.... Mijn allerbeste en allerliefste vriendin en kraamverzorgster en als ik die verhalen hoor, valt me altijd op dat het zo intiem klinkt en dat overal de tijd voor kan worden genomen. Succes met het gesprek met de Gyn. Gisteren had ik echt even een emo-dag... We waren in het ziekenhuis, controles waren goed. Baarmoedermond lengte was tot cerclage 2.2 cm. Dus dat was prima. Kindje is ingedaald (vandaar de pijn in mijn bekken de laatste dagen) en hij is goed op de groei. Hij weegt nu 1800 gram.... en dat met 31 weken. Maar toen gingen we het hebben over zaken als wanneer stoppen met weeenremmers, wanneer bandje eraf, hoe zal alles verlopen en toen kwamen de tranen..... Want de arts vroeg aan ons hoe we wilden bevallen, keizersnee of vaginaal. De keuze is aan ons vanwege de vorige keer bevallen. Toen zijn niet alleen onze 2 jongens overleden, maar door omstandigheden was er ook veel paniek op de OK (tweede kindje kwam niet vaginaal en dus moest het operatief verder gaan....) en dus was het best traumatisch. Ze was verbaasd (en zeer positief) dat ik graag vaginaal wil bevallen. Maar daardoor kan er natuurlijk niet een preciese datum worden geprikt en weten we niet hoe het gaat lopen. We hebben nu afgesproken dat op 7 januari (maandag) het bandje om mijn baarmoedermond weg gehaald gaat worden en dat we op de donderdag erna gaan kijken of ik al iets ontsluiting heb zodat ze actief de bevalling kunnen versnellen. Nou ja, dit alles en nog eens de bevestiging dat we de vorige keer een vreselijke tijd hebben gehad, maakte dat ik gisteravond veel heb gehuild. vandaag gaat het weer beter, heb lekker even op het kamertje gezeten, ook al is die nog lang niet klaar en dat is fijn! Sorry voor mijn lange emo / ego berichtje, maar moest het echt even kwijt. Liefs Zomer

Linda, wat een zware tijd moet dat voor jullie zijn! Niet alleen met je zwangere lijf in een opklapbedje, maar ook dat je zo bezig bent met je zieke zoon en niet veel tijd hebt (en energie) om aan de slag te gaan voor jullie kindje wat nog in je buik zit. Moeilijk hoor! Hebben jullie hulp van mensen om jullie heen voor bv de babykamer? Ik weet eigenlijk niet precies wat de reden is van de opname. Ik weet niet of je dat hier niet wilt delen, of dat je het eerder hebt verteld toen ik er nog niet was. Zou je er wat over kunnen vertellen? (ik ben gewoon belangstellend en als je het niet wil / kan... geen probleem!) Sterkte met alles en ik hoop dat het snel wat beter met je zoon zal gaan. Lieve groet, Zomer

Lieve Mariek, Dank voor het delen. Ik weet niet goed wat ik tegen je kan zeggen, behalve dat ik aan je denk. Als ik lees hoe je het hebt opgeschreven, geeft het mij de indruk dat jullie het op een rij hebben, goede uitleg hebben gekregen en dat jullie proberen om hier zo positief mogelijk mee om te gaan. Super vind ik dat! Sterkte! Liefs zomer / esther

Jeetje meiden, wat een verhalen zeg! Ik schrik er ook wel een beetje van! Wat is het toch bijzonder als mensen zonder er over na te denken zwanger worden en een onbezorgde tijd hebben... Helaas zien die mensen dat veelal niet en vinden ze het allemaal maar normaal! Juul, ik wens je veel sterkte. Niet alleen met het verlies van je vriend, maar ook met de stress die je nu hebt omtrent de echo. Ik hoop dat je het gaat zien als iets positiefs, dat je nog een keer kunt genieten van je kindje op de echo! Ik heb elke week een echo en moet zeggen dat het iedere keer weer bijzonder is om te zien wat er gebeurd in mijn buik, hoe hij groeit en anders in mijn buik gaat liggen. (wie weet zit je niet op zo´n antwoord te wachten,maar ik meen het echt en wij hebben ook al meerdere `spannende`echo momenten gehad' Ik denk ook dat het goed is om te vertrouwen dat ze echt wel dingen hadden aangegeven als er iets was. Wij hebben deze en de vorige keer best wel slecht nieuws gekregen en dat geven ze dan meteen, hoe moeilijk het ook is voor ons en voor degene die het moet vertellen.... Mariek, jeetje. Wat moet ik nu tegen je zeggen... Ik duim voor optie 1, niets aan de hand! Ik denk aan je en duim voor je! Wat ik wel bijzonder vind is dat het dus pas na je 20 weken echo zou zijn ontstaan. Want juist hier kijken ze als het goed is ook heel goed naar. Maar daar heb je nu natuurlijk niets aan. Sterkte vanmiddag en we denken allemaal aan je!!!!! Doorzettertje, liggen / liggen / liggen en nog eens liggen! Wie weet rek je het zo nog wat langer uit! Dan maar niet het kaartje op tijd af of de kleertjes uitgewassen op de juiste plek. Het maakt allemaal niet uit. Ga voor je kindje en de rest komt goed! Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om dingen los te laten die je zelf zo graag zou willen doen, maar ik kan je met de hand op mijn hart zeggen... het went! Vraag aan mensen die dich bij je staan om dingen te doen en geef aan hoe je het wilt hebben. Als je het eenmaal los hebt gelaten wordt het makkelijker... echt! Lieve meiden, ik ga gewoon heel veel hier kijken, want ik leef met jullie mee. Liefs Zomer

XXXXXXXXXXXXXXXXXX Meiden ik breek even in op jullie toppic..... )was benieuwd naar Meiske...)XXXXXXXXXXXXXXXXXXX Latta, ik was in 2011 zwanger van een tweeling. De een was bij de eerste echo bij precies 7 weken ook precies op de groei. De andere liep er wat achteraan. Er werd ons verteld dat ze niet wisten of hij het wel zou halen... Later bleek dat hij het PRIMA deed, hij was gewoon bij iedere echo wat kleiner dan zijn broertje. Let AUB niet op mijn handtekening, ja ze zijn overleden, maar dat kwam door mijn baarmoedermond die het niet kon houden, maar het had niets met de kindjes te maken! Dus ik hoop dat mijn stukje je juist hoop zal geven, want dat is mijn bedoeling!!!! liefs Zomer

Wij hebben wel een naam, maar ik denk dat die nog zou kunnen veranderen. Klinkt wel lekker, maar als we nog iets anders vinden.... prima! Doorzettertje, hoe is het nu met je? Heb je alles een beetje af kunnen krijgen zodat je wat rust in je hoofd hebt? Wat een verhaal zeg, ik wist niet eens dat het kon, dat je ineens zo'n bericht zou krijgen. Nu snap ik waarom ze er iedere keer naar kijken... Ik snap wel dat je een heel ander beeld had van bevallen dat hoe het nu zou kunnen gaan. Ik hoop dat je aan het eindresultaat kunt denken en dat het vooruitzicht van het gezin deze klap wat minder maakt! Liesjuh, grappig van het kaartje! Wij zijn er ook nog lekker mee bezig! Wijzigen kan altijd en zo blijf je lekker bezig, hahahahahahahaha gr Zomer

Oh wat is dat mooi gedaan! En wat leuk dat iedereen zo in het complot zat! Gr Zomer

Ik breek even in omdat ik Babeth, ofwel Meiske, een beetje volg. Wat heerlijk dat het zo goed met je gaat!!!!!! Ik lees echt af en toe even op de site hoe het met je gaat. Fijn hoor! Tegen de andere gelukkigen hier, GEFELICITEERD!!!! Zo spannend en zo fijn! Ik hoop dat alles bij iedereen vlekkeloos gaat verlopen. Liefs, Zomer

Lieve Little Star, ik begrijp wat je zegt. Het is nu eenmaal anders om het met mensen te delen die het ook hebben gevoeld en ervaren dan anderen. Ook al doen die wel heel erg hun best om het te begrijpen... Wat een mooie naam, Livia. Klinkt inderdaad heel lief en dat past dan ook wel bij zo'n meisje! Ik merkte dat ik zeer geirriteerd werd als mensen het hadden over een plekje geven... Alsof het allemaal zo makkelijk is. Ik denk dat het zo is dat ik nu een leven heb waarin het overlijden en verliezen van onze kindjes erbij hoort. Snap je wat ik bedoel? Het is iets wat is gebeurd in mijn leven en wat mij heeft veranderd. Ik heb het gevoel dat ik nog beter weet wat belangrijk is in mijn leven... Ik hoop dat ik zo bewust blijf hiervan omdat het mijn leven ook heeft verrijkt! Ik vond het ook moeilijk wat jij schreef, mensen die zeggen dat ze zwanger zijn. Ik bedoel ik was niet jalours op hun kindje, ik wilde gewoon die 2 van mij. Ook dat leek de omgeving niet altijd goed te begrijpen. Mijn advies is om heel veel dingen uit te leggen. Mensen weten echt niet wat jij moeilijk vind, en dus moet je ze het vertellen en ze op die manier helpen. Zodoende komen mensen dichterbij en dat is nu heel fijn! Ja, de periode rondom de 22 weken was spannend, maar als ik eerlijk ben is het spannend vanaf dag 1. Er lijken steeds nieuwe dingen te komen die het spannend maken. En genieten? Ik vond het heerlijk als ik hem voel, omdat ik dan bevestig krijg dat hij leeft. Verder zijn er veel spanningen omdat het niet geheel vlekkeloos verloopt, maar kijk ik uit naar een gezonde baby. En heb mij voorgenomen om vooral dan te genieten... Ik weet nog dat ik in het begin een zeer sterke behoefte had om weer zwanger te worden, nu ben ik blij dat er wat tijd tussen heeft gezeten. tijd die ik kon gebruiken om bezig te zijn met onze jongens. Bewust afscheid nemen van een toekomst met hen. Kijk inderdaad maar eens bij Lieve Engeltjes, je kan ook eerst een periode meelezen met anderen om te kijken of het bij je past. Succes met alles!!!! Liefs Zomer

Liesjuh, wat goed! Over 3 weken? Dan ben je al bijna 37 weken! Spannend..... Dank voor jullie lieve reacties! Liefs zomer

Even een ego jubel berichtje.... ik ben vandaag 29 weken zwanger, kom net terug van het ziekenhuis en de opening aan mijn baarmoedermond is niet groter geworden, lijkt nu al 4 weken stabiel... HOERA! gr Zomer

Lieve Little Star PHoe, wat een ellende. Ik wil je feliciteren met jullie mooie dochter (hebben jullie haar een naam gegeven?) en tegelijk moet ik je condoleren met het grote verlies. Ik weet hoe het is, net als Meiske heb ik een tweeling verloren, juni 2011 na een zwangerschap van 22 weken. De zwangerschap verliep prima, op een dag voelde ik een raar gevoel in mijn buik en dacht dat ik even een geruststelling nodig had van de artsen. Dat werd het niet, bleek dat ik al volledige ontsluiting had en er werd verteld dat ik meteen zou bevallen. Dit heeft uiteindelijk nog 2 weken geduurd, 2 weken in het ziekenhuis.... Je vraagt aan Meiske (Babeth) is of zij het een beetje een plek heeft gegeven. Zoals zij ook aangeeft zal het eerst nog zo rauw en puur zijn je verdriet. Ik vond de uitgerekende datum ook ontzettend belangrijk. Ik hikte daar steeds tegenaan. Op de uitgerekende datum waren we weer op de begraafplaats en toen we daar wegliepen leek het alsof ik meer lucht kreeg. Het voelde als een soort van lichamelijk loslaten, omdat je dat na een bevalling ook zou doen na het doorknippen van de navelstreng, snap je een beetje hoe ik dat bedoel? Vooral alle 1e keren vond ik lastig, de eerste keer verjaardagen, de eerste keer de uitgerekende datum enz. Nu merk ik wel dat het me steeds beter afgaat en dat is fijn. Zoals je onderaan mijn bericht ziet staan, ben ik inmiddels weer zwanger. Het is een spannende periode en niet zorgeloos. Maar ik merk dat er wel genoeg ruimte is voor dit kindje en niet alleen voor het verdriet van onze jongens. Wat mij erg heeft geholpen is met lotgenoten mailen via Lieve Engeltjes. Dat was voor mij een manier om alles op te schrijven, delen en om te herkennen. Te weten hoe anderen dingen aanpakken en doorgaan. Ook heb ik een site aangemaakt op vlindersite, daar heb ik ook heel wat gedachten kunnen opschrijven, was voor mij een goede manier om met de jongens bezig te zijn. Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe! Als je vragen hebt, je mag ze altijd stellen! Lieve groet, Esther