Hantzen

Na 5 x IUI in 2008 en 1 x in 2009 mochten we door voor de hoofdprijs: ICSI. Bij eerdere onderzoeken waren bij mij geen bijzonderheden gevonden en bij mijn man bleken zijn zaadcellen niet in overvloed aanwezig...vandaar de IUI. Na de IUI zou IVF gaan plaats vinden, maar door wijzigingen in de regeltjes mochten we door voor de ICSI. Persoonlijk vond ik dat wel prettig, want dat geeft toch nog net een grotere kans. In het najaar zouden we voor poging nr. 1 gaan maar we hadden ons op de 'uitvallijst' gezet en konden uiteindelijk al in mei aanschuiven voor het startschot. Een frusterende tijd want bij de metingen bleek er bij mij niet zoveel te zitten: twee follikels. Op de dag van de punctie was er stiekem toch nog eentje bijgekomen, maar het geheel resulteerde helaas in maar één goed embryo. Uiteraard kan dit toch voldoende zijn, maar bij ons geen zwangerschap. De tweede poging volgde al snel en hebben we net afgerond....helaas negatief. De verpleegkundige met wie ik vanmiddag over de bloeduitslag belde, gaf aan dat het lijkt alsof het zich wel heeft ingenesteld maar niet is blijven zitten. Gelukkig hebben we dit keer één cryo! Ook dat houdt niet over, ik weet het maar om vanuit wederom drie follikels bij deze poging twee goede embryo's te hebben is wel erg prettig. Nu eind november een nagesprek waarin ons wordt uitgelegd hoe het werkt met een cryo en ondertussen zijn we al wel weer op de wachtlijst gezet voor eind maart..........Allemaal weer spannend dus!!! Mijn man heeft het er heel erg zwaar mee. Misschien nog wel meer dan ik zelf....Naar om je geliefde zo te zien!

Wat ik trouwens nog vergeet....mijn baas heeft een aantal maal tegen mij gezegd dat ik mijn lat niet zo hoog hoef te leggen en als ik mij ziek wil/moet melden, dat zeker ook niet moet laten. Een toppertje dus.

Mijn baas is op de hoogte (ik heb haar de uitgebreide brochure van ons ziekenhuis laten lezen) en ik kan grotendeels mijn eigen werktijden inplannen. Dat maakt het wel gemakkelijker. Maar ik snap het probleem geloof ik niet helemaal. In de gemiddelde CAO staat voor een doktersbezoek 2 uren en als je voor een echo moet, behalve als je ver weg moet natuurlijk, sta je zo weer buiten. En meestal is dit één of twee keer. Waarom die werkgevers er dan een probleem van maken? Voor de punctie heb ik mij nu tweemaal een dag ziek gemeld bij de afdeling personeelszaken onder vermelding van 'een dagopname'. Geen enkel probleem gehad. Na de terugplaatsing ben ik de eerste keer gewoon weer gaan werken, de tweede keer viel het in het weekend. Maar bij mijn werk kan het ook gewoon want het is fysiek niet zwaar. Ik vond de bijwerkingen wel lastig, want het heeft mijn werken wel beïnvloed (vermoeidheid, hoofdpijn end.) maar daarvoor had ik mijn collega's van te voren ook ingelicht en voldoende begrip gevonden. Bij de 'bolletjes' merkte ik echter wel dat ik mij slecht kon concentreren en dat het autorijden niet altijd zo veilig was. Dat vond ik wel heel vervelend omdat ik iedere dag toch behoorlijk veel tijd in de auto doorbreng. Maar goed, ik heb geprobeerd daar zoveel mogelijk rekening mee te houden.

Ik moet altijd 's ochtends vroeg op dezelfde tijd spuiten. Bij deze eerste poging had ik alleen last van vermoeidheid bij het spuiten van de deca. Maar bij de tweede poging nam de vermoeidheid grotere vormen aan en ook heel veel hoofdpijn! Maar goed, het is maar een paar weekjes......