Dag allemaal,
Ben nieuw op dit forum, wel eens wat gelezen hier en daar, maar nog nooit zelf gereageerd. Ons verhaal: we proberen al vijf jaar om zwanger te worden, zonder succes. Vier jaar in NL onder behandeling geweest, geheel niet naar tevredenheid. Men kon geen oorzaak vinden voor onze onvruchtbaarheid, dus, werd er gesteld 'was er niets met ons aan de hand'. Daarom kwamen we ook heel lang niet in aanmerking voor IUI, IVF of ICSI, en we werden van het kastje naar de muur gestuurd. Uiteindelijk hebben we 6 IUI-behandelingen gehad, zonder resultaat. Toen vervolgens verteld werd dat de wachttijd voor IVF 6-8 maanden was, was voor ons de maat vol (ik ben inmiddels 35 jaar) en zijn we uitgeweken naar België, naar dr. Valkenburg (verbonden aan LIFE/Heilig Hartziekenhuis Leuven, en met eigen praktijk bij Antwerpen), die als een van de topspecialisten op het gebied van infertiliteit bekendstaat (ze krijgt patiënten uit de hele wereld).
Met welgeteld 1 bloedonderzoek wist deze arts wat er aan schortte: een bepaald hormoon is bij mij zeer laag in waarde, waardoor mijn eicelreserves zeer laag zijn. Bovendien ben ik een zogeheten 'low responder'. Conclusie: het wordt buitengewoon moeilijk om ooit zwanger te raken. Vier jaar naar de haaien door het wanbeleid van de Nederlandse ziekenhuizen, en achteraf bezien dus de meest kostbare jaren die ik had...
Inmiddels 1 mislukte ICSI-poging achter de rug en de terugplaatsing na de 2de poging heb ik net gehad.
En ik vind het eigenlijk een beetje té spannend: vind het moeilijk om om te gaan met de spanning en om afleiding te zoeken. Twee weken op m'n nagels bijten voordat we weten of het dit keer wel gelukt is of niet...
Ben benieuwd of er vrouwen zijn met een soortgelijk verhaal.
