Francis

Mijn man vind mij ook een stuk liever met hormonen dan zonder:happy7: Ik verander volgens hem in een heel verzorgend lief aardig en geduldig meisje. Helaas voor hem gaat dat ook over!:happy7::happy7::happy7:

Pieneke, Ben zelf ook heel benieuwd, spuit nu 187,5 gonal f. Heb het idee dat het nog steeds "plopt". We zijn aan twijfelen of we 1 of 2 embryo's terug willen laten plaatsen, als we de keuze hebben. 1 arts heeft aangegeven dat zij liever terugplaatsing van 1 embryo ziet, dit vanwege onze geschiedenig, maar bij de zwangerschap van mathijs zijn er ook twee teruggeplaatst. Heb het idee dat het beter werkt, zeker na het nieuws van jou, anita en nina.... heeft ons wel aan het denken gezet. Vind het zo moeilijk, ik wil nooit meer een kind verliezen maar ook heel graag zwanger worden en een tweeling is ook zeer welkom...

Debbie, Dank je wel voor je snelle antwoord! Ben ik bezig met de 5de poging en dan gebeurt dit... Heb ik nog niet eerder gehad. Hoe gaat het met jou met spuiten, je bent zaterdag begonnen toch? groetjes Francis

Door het lezen op dit forum bijna vergeten te spuiten, normaal doe ik dat rond half acht nu tegen half negen... Weet iemand of dit ernstige consequenties heeft? liefs Francis

De laatste keer had ik 34 eicellen. Daarvoor twee keer 13 eicellen en eenmaal zeven, maar dat was de eerste poging na de bevalling van ons engeltje In het ziekenhuis wilden ze de poging stopzetten, maar ik ben nogal een eigenwijs geval. Het idee dat er zoveel eicellen weggegooid zouden worden was onverdraaglijk. Daarbij waren we in een behoorlijk kwetsbare positie en zijn we in het ziekenhuis door omstandigheden geen nummer meer. Dus g 3 cryo's aan overgehouden. Het enige waar het bij ons aan ontbreekt is geluk, we hopen dat 2010 dat ons wel brengt...

Vandaag ook eerste fm gehad. Nu op dag 10, is redelijk vroeg dit ivm overstimulatie vorige keer. Nu waren er 15 follikels te zien, volgens mij is dit redelijk normaal toch? Woensdag weer terug voor tweede meting, ben benieuwd of dan bekend is wanneer ik de punctie zou hebben, de vorige keren had ik de punctie steeds de 17/18 dag, weet niet of ik dat nu ga halen.... Ben niet bang voor de punctie, ik weet dat het pijn doet, maar ook dat het over gaat... Hoop dat het allemaal goed gaat met ons! Liefs Francis

Mag ik me ook bij jullie aansluiten? Ik ben gisteren begonnen met de gonal F en heb 4 januari de eerste FM....

Ik ben vorige week begonnen met het spuiten met lucrin, waarschijnlijk over een dag of twee komt de Gonal f erbij. Zijn er mensen die een beetje gelijk met ons gaan lopen? Dit wordt onze 5de poging.... liefs Fransje

Lieve Moon, Mag ik me bij je aansluiten? Ik start morgen met de lucrin van onze 3de ICSI poging, eigenlijk is het onze 5de poging maar daarover heb ik onder het kopje "hoop voor de toekomst" verteld. Ik vind het zowiezo fijn om met anderen in de MMM contact te hebben, maar zou het ook fijn vinden om een beetje gelijk op te gaan. Ik heb inmiddels al twee keer dreigende overstimulatie gehad, niet in het ziekenhuis belandt, maar de laatste keer wel 34 eicellen. Normaliter hadden ze de behandeling gestaakt, maar ik ben behoorlijk eigenwijs, waardoor dat niet is gebeurdt. Ik hoop voor je dat je nu goed in de gaten gehouden wordt en dat wij beiden eens wat geluk hebben in 2010! Liefs Francis

Let goed op je ademhaling, dan is het echt te doen de punctie. Daarna rustig aan doen, gun je lijf rust.... Het is echt mogelijk dat uit 1 van die 4 eicellen een mooi babytje komt...

Dank je wel voor jullie lieve reacties. Het klinkt misschien een beetje raar, maar ik weet dat het goed komt. De grote vraag is alleen wanneer... Ons geduld wordt wel heel erg op de proef gesteld. En inderdaad het ziekenhuis maakt fouten, de laatste maanden is er veel te doen omtrent het aanpassen van richtlijnen. Ik weet zeker dat ons verhaal aan de basis lag. Laatst bij Zembla heeft de dienstdoende gyneacoloog tijdens de ziekenhuisopname en bevalling een oproep gedaan om richtlijnen te veranderen. Zelf hebben wij niet naar deze uitzending gekeken omdat dit te confronterend is. Maar het troost een heeel klein beetje dat ze proberen het in de toekomst beter te doen...

Ik heb de laatste weken hier veel meegelezen op het forum, valt me op dat er veel geschreven wordt. Ik heb ik het verleden op een ander forum mijn verhaal gedaan maar merk dat het daar de laatste tijd erg rustig is. Ik heb gemerkt dat het lezen en schrijven op het forum mij goed doet e daar veel steun aan heb. Ik wist niet zo goed waar aan te sluiten, dus zelf maar een discussie gestart... Nou en dan moet je je verhaal doen. Ik moet eerlijk zeggen dat me dat niet zo heel makkelijk af gaat... Sinds het voorjaar van 2006 hebben wij een kinderwens. Helaas bleek dat "gewoon" zwanger niet lukte. Ondanks de huisarts die geen doorverwijzing naar het ziekenhuis wou geven toch een afspraak gemaakt bij de fertiliteitsafdeling in het ziekenhuis (kan dus zonder doorverwijzing). Na een aantal onderzoeken bleek dat het sperma van mijn man zodanig was dat alleen ICSI voor ons een mogelijkheid zou zijn. Natuurlijk hebben wij het hier eventjes moeilijk mee gehad maar zijn hoopvol aan ICSI begonnen. In oktober 2007 de eerste ICSI poging, helaas niet gelukt. In januari 2008 de tweede poging en wij waren de koning te rijk, zwanger! Wat waren wij gelukkig na de eerste zwangerschaps test, maar natuurlijk blijft het spannend, de eerste 13 weken, de 20 weken echo, de Levensvatbaartermijn. En alles was goed, helemaal niets aan de hand. De laatste weken van mijn zwangerschap begon ik wat te kwakkelen met verminderd vruchtwater en verhoogde bloeddruk. Na 40 weken en 3 dagen opgenomen vanwege deze klachten, maar na drie dagen weer naar huis gestuurd. Twee dagen later weer op controle en helaas is toen gebleken dat het hartje van onze zoon niet meer klopte. Het is niet in woorden uit te drukken hoe wij ons toen voelde. De grond zakt onder je voeten weg.... In plaats van een kraambed een begrafenis moeten regelen... Zo ver gekomen en dan net voor de finish onderuit. Door de geboorte van onze zoon maar ook zeker omdat wij hem af hebben moeten geven is onze kinderwens nog vele malen groter dan tevoren. Inmiddels in maart en juni ICSI pogingen ondergaan, helaas zijn deze niet gelukt. Bij de laatste poging in juni, overstimulatie 34 eicellen, waren er wel cryo's en bij de eerste wel een positieve zwangerschapstest in mijn handen gehad, maar twee dagen later ging het mis. Een paar weken geleden hebben we een evaluatie gehad in het ziekenhuis, en daar zijn ze positief over onze toekomst. De arts zei dat het niet een kwestie is van of we zwanger raken maar wanneer. We hebben nu wat geluk nodig... Het is al een keer gelukt... We zijn inmiddels al begonnen met het lange schema van poging 3, waarschijnlijk begin januari de punctie... Ik heb hier beknopt mijn verhaal gedaan, over het hele verhaal kan ik een boek schrijven. Ons verhaal is specifiek maar ik zou graag met mensen willen schrijven die ook aan het begin staan van een ICSI poging. Liefs Francis