Hoi dames,
Heel erg bedankt voor jullie reactie's. Het geeft de burger moed! Ik had me er, na mijn ivf in 2007 en het vervolgens stuk lopen van mijn vorige relatie, eigenlijk stap voor stap steeds meer bij neergelegd dat kinderen mogen krijgen er voor mij hoogt wrs. niet meer in zou zitten. Ook vanwege mijn leeftijd (wordt in Maart, uhm, 38 alweer). En omdat ik niet zomaar met een nieuwe partner dit traject in wilde gaan zonder eerst te weten of de relatie een stevige basis had. Enfin, het voelt heel spannend en dubbel om het toch weer te proberen. Ik denk dat een lage verwachting ook zelfbeschreming is, ik was zo er zo vreselijk kapot van bij mijn eerste bbz: zo lang gehoopt, droom even uitgekomen en vervolgens in een gevoelsmatige nachtmerrie terechtkomen. Dit klinkt wellicht wat overdreven dramatisch. Maar zo voelde het, toen. En daardoor vond ik het heen en weer geslinger tussen hoop en vrees tijdens IVF ook slopend. Herkennen jullie dat? Of zijn jullie daar inmiddels ''beter'' in geworden?
Faye, wat een mooie zoon heb je gekregen, heel erg gefeliciteerd. Heb jij jouw IVF behandelingen ook in het VUmc ondergaan?
En testr, ik zie dat jij ook al een hele weg hebt ondergaan...En begrijp ik het goed dat jij ook bij het VUmc onder behandeling bent? Ik was in 2007 bij het Lucas Andreas, maar nu met nieuwe partner bij het VUmc. Morgenavond naar de informatieavond, 25 januari vervolgafspraak van onze Intake begin December. Ik hoop na 25 janauri weer snel te mogen beginnen met het ''echte'' werk. Testr, ik hoop dat jouw evaluatie 12 januari positief zal zijn.
Groet,
Moos