bianca77

Hallo dames, Nogmaals bedankt voor al de lieve berichten, ik zal mijn verloop van IUI verder vertellen op de IUI. Allen succes gewenst. Groetjes, Bianca

Hoi Sandra, zou het werkelijk zoveel impact op je hebben, die puregon en pregnyl? Ik probeer het te negeren dat het daardoor zou kunnen komen, maar moet je inderdaad bekennen dat ik sinds die middelen gewoon behoorlijk om kan draaien, jantje huilt jantje lacht zullen we maar zeggen. Ik heb morgen de 3e poging IUI en op 2 februari staat al een gesprek gepland met de gyneacoloog, mocht het niks worden. Dit zou een soort peptalk moeten zijn, we zien wel, maar zal haar dan wel zeggen dat ik een soort van depri wordt van puregon en pregnyl. Ik lees trouwens dat jij ook het e.e.a. al heb moeten doorstaan al vanaf 2004, jeetje dat is ook niet niks, hoop oprecht voor je dat het nu toch echt wel binnenkort zal. Liefs Bianca

Bedankt allemaal! Voel me nu al helemaal welkom en denk dat ik hier vaak te vinden zal zijn. Ben ook benieuwd naar al jullie ervaringen en meningen dus dan zit ik hier wel goed. Groetjes Bianca

Hé meiden, bedankt voor jullie reacties en zo snel ook, had ik eigenlijk niet verwacht. Gelukkig begrijpt mijn (schoon)familie mij heel goed en zijn zij gelukkig heel begripvol. In het begin hield ik het allemaal voor me en sprak er alleen met mijn man over, uiteraard, maar ik heb er een beter gevoel bij wanneer ik gewoon de mensen die mij altijd steunen het van a tot z vertel, de goede en slechte berichten en ook dan kunnen ze ,vooral mij, hierin steunen en dat doen ze ook. Ik heb wel besloten het de mensen die inderdaad zeggen dat ik me er niet teveel mee bezig moet houden, verder hier buiten te houden en niks meer te vertellen. Dat van een psycholoog is misschien wel een goed idee, daar heb ik nog niet over nagedacht, wist eigenlijk ook niet dat zij daar mij mee konden helpen. Vanmiddag moet ik voor een derde echo naar het ziekenhuis om te kijken hoe groot de follikels zijn, normaal groeien ze best hard in een week tijd,maar deze keer schiet het niet op. Ik hoop maar dat het voor het weekend nog kan gebeuren, maandag zal het wel te laat zijn, meestal zit ik rond de 12e/13e dag met inseminatie en zit nu al op dag 12.

Hallo allemaal, ik zit nu in de 3e ronde van IUI, elke keer hoop ik, net als jullie uiteraard, dat het positief zal zijn, maar wie van jullie heeft ook het volgende steeds weer terugkerende gevoel? Als ik ongi ben, moet ik na de echo op de 3e dag beginnen met Puregon 50. per keer. op dag 9 kom ik terug voor de echo en meestal moet ik op dag 10, 's nachts' zelf Pregnyl mengen en inspuiten(is best een klus vind ik, vind het moeilijk, vooral 's nachts want dan ben ik gewoon niet helemaal wakker en heb het koud en je moet je best concentreren) op dag 12 is meestal de inseminaties.Maar de eerste 2 weken vanaf ongi tot aan inseminatie dag voel ik me goed en ga ik er tegen aan en heb het voornemen mezelf niet gek te maken wanneer testdag in de buurt komt, nou dat lukt dus niet. Zo bij de 3e week moet ik alleen maar weer denken aan een eventuele zwangerschap en helemaal als de testdag nog maar 1 of 2 dagen weg is. Toch komt dan weer de klap en ik blijf daar zo in hangen, moet er dan om huilen en ben van de wereld. De mensen om mij heen, uitgezonderd mijn man hoor, zeggen dat ik me niet zo druk moet maken en dat ik er teveel mee bezig ben. Weet ik wel, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe doen jullie dat, hoe gaan jullie ermee om? Ik wens iedereen heel veel sterkte en hoop dat jullie gauw zwanger zullen zijn. Groetjes, Bianca

Hallo allemaal, ook ik wil me even voorstellen. Ik ben Bianca, 32 jaar getrouw op 7-8-9 en woonachtig in het Noord-Hollandse dorp Assendelft. Op mijn 28ste verjaardag in 2005 ben ik bevallen van onze dochter een echt cadeautje dus, zij is inmiddels al een hele dame en zit te wachten tot er een broertje of zusje bijkomt. Af en toe weten wij gewoon niet meer wat me moeten zeggen tegen haar. In het dagelijks leven ben ik 3 dagen (thuis werken en op kantoor) in de week druk met ons eigen bouwbedrijf en de overige dagen/uurtjes probeer ik zoveel mogelijk in ons meisje te steken. In 2007 zijn we begonnen met zwanger te raken van ons 2e kindje, we waren dan ook dolblij toen ik in mrt 2008 zwanger bleek, maar helaas werd het toen in mei een miskraam. Sindsdien niet meer zwanger geweest, in juni 2009 begonnen met onderzoeken in het ZMC, blijkt niks aan de hand te zijn, dus wat is dan het probleem??!! Momenteel zijn we bezig met IUI's. Maar elke keer als ik dan toch weer ongi wordt ben ik van slag, kan er niks aan doen, maar hoop hier een beetje de weg te vinden om het vol te kunnen houden. Groetjes, Bianca