annetje-tannetje

Hallo, ik ben bezig met mijn 4e icsi. Ik ben 34 jaar. Ik spuit decapeptyl en 112,5 EH gonal-F (vorige 2 keer ook). Gisteren 1e fm gehad. Er zijn nu 18 follikels te zien, maar het is nog afwachten hoeveel daarvan door gaan groeien. De vorige keer had ik bij de punctie 15 follikels, 12 eitjes, waarvan 8 bevrucht. Groetjes, Anne

Hallo dames, vandaag eerste FM gehad. Ligt weer mooi op schema; links 10 en rechts 8 follikels. Ze zijn nog klein, dus maandag weer een echo. Aafke: de arts zei vanmorgen ook dat geen behandeling hetzelfde is, dus dat ik me geen zorgen moet gaan maken als ik dit keer geen klachten krijg. Het blijft toch weer spannend he? Voor jou ook, jij was er ook al een keer zo dichtbij. Ook heel veel sterkte! Iedereen succes! Liefs, Anne

He lieve Pien en Mariek, wat leuk om jullie hier weer tegen te komen. Net als oude vriendinnen die elkaar lang niet hebben gesproken. Maar dan zonder dat we elkaar kennen. Heeft toch een band geschept om tegelijkertijd in de behandeling te zitten :). Ik denk natuurlijk ook nog aan jullie en ga er nog steeds vanuit dat ik op een dag ook met zo'n kleine koter op de foto op dit forum ben. Lief dat jullie voor me duimen! Met jullie alles goed? En de kids? Dikke knuffel!! Ik heb morgen mijn eerste follikelmeting. Ik ben nu een week aan de decapeptyl. Voel van alles in mijn buik gebeuren, dus ben erg benieuwd hoeveel het er zijn en hoe groot. Maak me wel een beetje zorgen over de overstimulatie die ik vorig jaar had: hoe zal dat deze keer zijn? Wat als ik zwanger raak, krijg ik dan weer een lichte overstimulatie? En wat als ik nergens last van heb, ben ik dan bij voorbaat niet zwanger? Dus op een vreemde manier hoop ik op klachten, want dat kan betekenen dat er een innesteling is geweest. Toen mijn HcG weer daalde had ik namelijk nergens meer last van. Zijn er nog meer dames die bekend zijn met overstimulatie en die dit niet hadden toen ze juist wel zwanger werden? Hoop dat jullie me nog kunnen volgen :blink: Iedereen weer veel succes! Liefs, Anne

Oh dames, wat een spanning!! En een hoop teleurstellingen. Maar laten we proberen het van de positieve kant te bekijken: statistisch gezien is het hoog tijd voor weer wat positieve testen! Ik mag straks de eeste Gonal-F weer prikken. 3 maart staat de punctie gepland. Het begint nu toch weer spannend te worden. Helaas kan ik al het verdriet zo herkennen, heb uit 3 pogingen 7 terugplaatsingen gehad, en elke keer was een teleurstelling. En toch (na een paar maanden rust) hou ik de hoop dat het een keer gaat lukken. Niet dat er geen tijden waren dat ik het helemaal niet meer zag zitten. Heb elke keer dat het mislukte de hoop wel opgegeven en flink verdriet gehad. Maar je komt er weer bovenop. Dat wil ik alle meiden meegeven die negatief hebben getest. Neem even de tijd om het te verwerken, het helpt. Voor degenen die bijna mogen testen, heeeeeel veel succes! En voor degenen die positief hebben getest: geniet ervan, gefeliciteerd! Ik hoop zo dat ik me binnen een maand bij jullie lijstje kan zetten. Dan krijg ik rond mijn 35e verjaardag het mooiste kado ooit! Liefs, Anne

Hallo dames, even een kleine update. Vandaag eerste echo gehad, baarmoeder ziet er rustig uit, dus ik mag vanavond starten met Gonal-F. Daarbij gebruik ik sinds vandaag ascal 80. Meer in het kader van: baadt het niet, schaadt het niet. En omdat dit de 4e ICSI is, waar alles steeds heel goed is gegaan, behalve de innesteling. Dus:gekruiste vingers 3 Ben wel moe trouwens van die decapeptyl, hebben jullie dit ook? Sterkte allemaal dames! Liefs, Anne

Hoi meiden, Magda: jij ook al de 4e? Dat het nu maar eindelijk mag gaan lukken he?! Zoe: wat een doorzetter ben jij, maar de aanhouder wint dus echt, jij bent het levende voorbeeld! Kim: gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik kan me wel voorstellen dat het met alle teleurstellingen moeilijk is om zorgeloos te genieten. Voel je je verder goed? Hoop dat je gauw wat meer vertrouwen krijgt. Ik ga trouwens ook aspirine gebruiken, en wat voor neusspray gebruikte je? Kan ik ook aankaarten bij de arts. Nathalie: ik krijg via een infuus rapifen waar je al heel erg high van wordt. En de avond en ochtend voor de punctie oxazepam. Ik denk dat het daar wel mee gaat lukken. Maar die dormicum klinkt ook goed:happy5: Bedankt allemaal voor de reacties! Mijn eerste decapeptyl zit er weer in (ik was vergeten hoe branderig die vloeistof ook al weer was!). Nu hoop ik mijn rust te kunnen bewaren. En dat hoop ik voor iedereen, want dat is (vooral op het eind) echt niet makkelijk! Liefs, Anne

Allemaal hardstikke bedankt voor de lieve reacties! Caroline: jij ook veel succes, we komen elkaar zeker tegen! Maatje: Jouw zoon alweer bijna 3 maanden, wat goed dat het gelukt is! 2010 wordt vast voor ons ook een goed jaar. Moon: wij zijn steeds bij hetzelfde zkh gebleven en met dezelfde behandeling. Ik heb nooit het vertrouwen in de artsen of de behandeling verloren. Alles gaat immers steeds zo goed (genoeg eitjes en embryo's die zich goed doordelen, altijd 1 of 2 rietjes met cryo's gehad die ook goed ontdooiden etc). Alleen de innesteling gaat steeds mis. En ik denk niet dat een ander ziekenhuis daar verandering in brengt, dat stukje is mijn lichaam of toch de doordeling van de embryo waar het niet goed gaat. En weet jij al of je aan een 4e poging gaat beginnen? Noor: goed te lezen dat het echt wel kan! Wat een diehard ben jij inderdaad? Ben wel benieuwd hoe je dat hebt beleefd elke keer weer. Petje af hoor! Wat een heerlijk gevoel moet dat nu zijn, of is het gewoon te spannend voor woorden? Hoop op een geweldige echo volgende week! Sterretje: hopelijk is het in een keer raak! Heel veel succes met je 1e poging. Als je ergens vragen over hebt, je weet waar je moet zijn:icon_smile: Sterkte iedereen! Liefs, Anne

Hoi Aafke, ik wilde je ook even succes wensen. We komen elkaar nog wel tegen, ik begin morgen met decapeptyl, eerste week van maart staat de punctie gepland! Dus we gaan samen op, en Caroline ook zo te zien. Iedereen veel succes! Anne

Hallo allemaal, wij gaan beginnen aan poging 4, daarom ben ik natuurlijk weer benieuwd naar ieders ervaringen. Die kan ik op de verschillende topics lezen, maar ik start ook een eigen topic om al mijn ervaringen lekker van me af te kunnen schrijven. Ook zijn alle succesverhalen en andere ervaringen welkom: bijvoorbeeld hoe hou je goede hoop als het al 3 keer is misgegaan? En bij wie lukte het ook pas na vele pogingen? Ikzelf had het er maar moeilijk mee, het idee om weer helemaal opnieuw te beginnen. Ik had met de arts bijvoorbeeld extra pijnstilling voor de punctie afgesproken, daar zag ik zo tegenop. En het heeft me alles bij elkaar best wel uitgeput. Nu ben ik weer een paar maanden verder, waarvan ik net terug ben van 3,5 week vakantie. Weer helemaal opgeladen dus en ik voel me een stuk positiever. Die pijnstilling vind ik ineens ook niet meer zo belangrijk. Morgen begin ik met decapeptyl en begin maart staat de punctie gepland. Ik hoop voor iedereen die nu ook bezig is op een positieve test en veel succes met het hele traject wat eraan voorafgaat! Liefs, Anne

Oh nee Tamara!!! Het leek er zo goed uit te zien! Ik wens jullie heel veel sterkte, wat een teleurstelling.:cry2: Liefs, Anne

Dames, prima om eerder te testen. Maar ik geef jullie wel even wat meer informatie wat ik op internet heb gevonden (zoek onder hcg-waarde). Het blijkt dus dat dit heel persoonsafhankelijk is. Zoals je ziet kan de ene vrouw bij 14 dagen zwangerschap al op een hcg-waarde van 426 zitten, terwijl de andere vrouw nog maar op de 3 zit. Dus als je eerder test en de test is negatief ben je misschien wel voor niks teleurgesteld. Daarom houden ziekenhuizen die 12 of 14 dagen aan. Wat volgens mij ook meetelt is dat veel zwangerschappen in de eerste week mis gaan, dat is de meest cruciale periode. Dus als je vroeg positief test, is er relatief gezien een grotere kans dat je een paar dagen negatief test, dan als je een paar dagen positief test. Daar houden ze denk ik ook rekening mee. Ikzelf heb ook steeds eerder getest, was altijd negatief. Ik was dan in plaats van stikzenuwachtig al beginnend in paniek, zo van shit weer mislukt. Maar wel in mijn achterhoofd dat ik te vroeg had getest en dat het misschien niks beteken. Dus hoe dan ook, het blijft een rottijd, die wachtweken. De laatste keer, dat was de 7e terugplaatsing, wist ik niet eens wanneer ik mocht testen. Gewoon vergeten te vragen, en ik wist het ook niet meer precies van de vorige keren. Ik had toen de instelling: zolang ik niet ongesteld word is er nog niks aan de hand. Alleen toen begon ik na een week al lichtjes ongesteld te worden en dat werd elke dag meer. Aangezien mijn menstruatie zo altijd begint wist ik zeker dat het mis ging. Toen heb ik zelf ook getest , 10 dagen na de tp van de cryo. Die was (natuurlijk) negatief. Ik wist het pas echt honderd procent zeker toen de ongesteldheid doorzette, dus met vers bloed. Nou heel verhaal. We hebben er uiteindelijk niet veel aan, maar voor iedereen beslist dat het echt niks uitmaakt om eerder te testen: het ligt aan de waarden te zien wel wat genuanceerder. En als je niet kunt wachten doe je gewoon een test. Als je positief test is het geweldig. Als je negatief test zul je nog een keer moeten testen (tenzijn je ongesteld wordt). Heel veel sterkte in ieder geval voor iedereen die nog op die akelige wachtbank zit! gerekend vanaf ELM (eerste dag laatste menstruatie) IU/L of MIU/ML gerekend vanaf bevruchting Niet zwanger 21 dagen 0 - 5 - 7 dagen 28 dagen 3 - 426 - 14 dagen 35 dagen 18 - 7.340 - 21 dagen 42 dagen 1.080 - 56.500 - 28 dagen 49 - 56 dagen 7.650 - 229.000 - 35 - 42 dagen 57 - 78 dagen 25.700 - 288.000 - 43 - 56 dagen 79 - 100 dagen 13.300 - 253.000 - 57 - 78 dagen 2de trimester 4.060 - 65.400 - 17 - 24 weken 3de trimester 3.640 - 117.000 - 25 weken - bevalling Na bevalling

He Natasje, ontzettend gefeliciteerd! Dat geeft weer moed, eindelijk na zoveel proberen toch een positieve test. Geniet ervan! Liefs, Anne

Oh wat spannend, vandaag is de dag!!! Ik duim voor je! Liefs, Anne

Hm, wel lastig dit. Ik zou anders namelijk 21 oktober ongeveer moeten beginnen met decapeptyl. Ik vind het heel moeilijk om het weer een paar maanden uit te stellen. Maar het zou wel een hoop geld schelen, als die 4e poging tenminste vergoed blijft. Dilemma, dilemma. Misschien weet onze arts er iets zinnigs op te zeggen maandag. Bedankt voor de info Henne! En jij trouwens ook weer heel veel succes! Jij bent ook alweer zo lang bezig. Op naar die 4e poging he? Hoop dat het dan eens lukt, succes meid! Liefs, Anne

Hi Natas, wij zijn er nog niet klaar mee. Ook al ben ik vandaag pas echt ongesteld geworden en is de cryo-tp definitief mislukt, ik wil zo snel mogelijk beginnen aan de 4e poging. Ik voel me relatief goed, misschien komt er nog verdriet. Denk dat ik het al heb gehad, want ik wist begin deze week al dat het mislukte. In ieder geval geven we het nog niet op. Vind ik trouwens een heel moeilijke keus, om te stoppen. Kan me dat nog helemaal niet inbeelden. Dus we gaan 'gewoon' door. Voor jou heel veel sterkte en dat het nou ook eindelijk mag lukken. Ik gun het je zo! Succes! Liefs, Anne

Hoi, wij willen eigenlijk zo snel mogelijk starten met poging 4, maar ik lees dat je dus van verzekering kan wisselen naar Unive voor een 4e vergoede poging. Dat is voor ons natuurlijk wel even het overwegen waard. Hoe gaat dit dan? Moet ik tot het nieuwe jaar wachten of zou ik ook nu kunnen switchen? Ik lees nog even wat verder terug in dit topic, misschien staat het er al. Maar ik begrijp ook dat er sprake van zou zijn dat ze de 4e poging eruit willen halen. Belachelijk inderdaad dat er niet standaard bij elke maatschappij laten we zeggen 6 pogingen worden vergoed. Het is al zo oneerlijk allemaal! Liefs, Anne

Hoi Natasja, jij zit volgens mij ook al zo lang als ik op het forum, veel te lang dus zonder positief resultaat! Het wordt tijd dat het eindelijk eens gaat lukken. Ik duim voor je! Hou vol en probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik was een weekje op vakantie, dat kwam toevallig zo uit. Perfect natuurlijk. Ik hoop dat jij ook ergens je afleiding in kunt vinden. Liefs, Anne

Hallo allemaal, het is alweer een hele poos geleden dat ik op dit forum heb meegekletst. Maart dit jaar zijn wij aan onze 3e poging begonnen. Ik had toen lichte overstimulatie, mede door de innesteling van het embryo (er was tijdens bloedtesten duidelijke stijging van het HcG te zien). Alleen op de testdatum toch negatief en ongesteld geworden. Daarna even een rustpauze genomen. Bijna 2 weken geleden alweer is de tp geweest van onze 2 laatste cryo's. Ik begin helaas alweer ongesteld te worden, dus poging 3 is ook definitief mislukt. De tranen heb ik al gehad, ongi begon namelijk al beetje begin deze week. En zo gaat het altijd, dus herkenbaar voor mijn menstruatie. Al met al nu 7 terugplaatsingen gehad: 3 verse en 4 cryo-tp. Bij ons ligt het probleem bij het zaad van mijn man. Bij mij is niks aan de hand. Hoewel je je dat wel gaat afvragen, bij prima emmy's elke keer. En ik ben relatief jong. Bijna 34. We willen het liefst meteen door met de 4e poging, die we idd zelf moeten betalen. Eerst dacht ik: als dit niet lukt, dan gaan we in februari 2010 verder met poging 4. Maar nu denk ik er anders over: we zijn er nu weer mee bezig na een pauze van een half jaar. Waarom zou ik nou weer 4 maanden wachten? Ik zit er nu weer in. Maandag hebben we al een afspraak met de arts om te praten hoe nu verder. Ik ben benieuwd of het zinvol is om nog iets aan mijn baarmoeder te testen, het gaat immers steeds mis, terwijl de artsen elke keer zo positief over onze prognose zijn. Er is destijds alleen een SIS-echo gemaakt (heette geloof ik zo), om te kijken of er geen verklevingen zijn. Bestaan er nog meer onderzoeken, weet iemand dit? Zou mijn baarmoederslijmvlies wel goed zijn qua chemische samenstelling? Het lijkt wel of mijn baarmoeder het gewoon niet wil hebben. Ook willen we natuurlijk weten wat het allemaal gaat kosten. Helemaal als ik de punctie dit keer onder een roesje wil of lichte narcose. Zie daar namelijk nu al tegenop. Dat was ook het eerste wat ik zei toen de laatste punctie achter de rug was: als ik dit nog een keer moet, dan maar onder narcose. Kortom heel verhaal. Het zou wel wat zijn als die verhalen waar zijn, hoe vaker je probeert, hoe hoger je kansen. Ik denk dat daarmee wordt bedoeld dat je kans hoger ligt als je vantevoren al bedenkt dat je het bijv 6x gaat proberen. De kans dat het dan lukt is natuurlijk hoger, dan als je na 3 pogingen stopt. Elke keer is tenslotte weer een kans. Maar ik zie het telkens zo: het lukt wel of het lukt niet, fify-fifty dus. De statistieken zijn de gemiddelden en daar heb je als individu niet zoveel aan. Nou, iedereen maar weer heel veel succes. Meiden, de aanhouder wint! Daar ga ik nu nog vanuit tenminste. Maar dat komt ook omdat ik het idee dat ik nooit kinderen zal hebben gewoon niet kan accepteren. Herkenbaar denk ik voor velen? Liefs, Anne

Lieve Mariek, van harte gefeliciteerd met jullie dochter!!! En wat een mooie naam! Is alles goed gegaan? Geniet er van! Liefs, Anne

Zwangerschapstest is niet nodig, vanmorgen vroeg ongesteld geworden. Nou ja, misschien helpt het, alles spoelt nu uit mijn lijf. Hopelijk ook alle hormonen. Kan ik vanaf nu weer vooruit gaan denken. Hopelijk in de volgende cyclus de cryo's proberen. En nog maar even niet nadenken over wat als dat ook weer niet lukt. Hoewel ik dat heel moeilijk vind: waarom zou het straks ineens wel lukken. Heb toch de neiging om te denken dat het aan mijn lijf ligt dat de emmy's niet blijven zitten, we hebben immers steeds een paar toppers! Er is volgens mij nog zoveel wat ze niet weten. Een kwestie van geluk dat gaat er gewoon niet in bij mij. Maar goed, meiden. Ik wens iedereen weer veel succes. Ik ga maar weer eens werken. Liefs, een iets minder depri Anne

He dames, heb donderdag gehoord dat bloedtest negatief was. Gestopt met de utrogestan, maar nog steeds niet ongesteld. Wie heeft hier ervaring mee? Heb wel af en toe flinke krampen, maar er komt nog niks. Heb wel gelezen over meerdere negatieve bloedtesten, en toch zwanger. Zoals jullie zien, ik kan me er nog totaal niet bij neerleggen dat het weer mislukt is. Voel me al dagen erg somber, moet veel huilen en voel me heel boos en gefrustreerd. Ik heb erg veel moeite om het te accepteren. Ik wil ook niemand zien of spreken. Moet morgen weer werken, zie daa als een berg tegenop. Het liefst ga ik een jaar samen met mijn mannetje op reis, lekker weg van alles. Waarschijnlijk duurt het gewoon wat langer met de ongi, omdat er toch een innesteling is geweest. Ik hoor graag jullie ervaringen. Liefs, een hele depri Anne

Kon het niet laten toch even te koekeloeren hier, het zit inmiddels zo in mijn syteem! Ontzettend bedankt voor al jullie lieve berichten, ik moet er gewoon weer van huilen. Denk dat het heel zwaar wordt even, we waren er zo dicht bij dit keer. Maar voel ook dat er nog hoop is ergens in de verte om voor de cryo's te gaan. Heb net ook de discussie gelezen over hoever we voor onze wens gaan. Heb er op het moment niks aan toe te voegen, maar het is wel een heel goede discussie (die je vooral met jezelf en je partner hebt of waar je eigenlijk niet aan wil deelnemen, maar het gaat allemaal in je hoofd om). Meiden, nogmaals, ik ben echt ontroerd door jullie medeleven. Het betekent veel voor me. Ik blijf echt wel volgen hoe het met jullie gaat. En Pien, lieverd, heel veel succes morgen! Iedereen heel veel sterkte (klinkt zo simpel, maar we moeten allemaal wel heel sterk zijn om dit aan te kunnen)! liefs, Anne

Helaas meiden, ook weer een terleurstelling hier! Onze wereld stort opnieuw in, weet het allemaal even niet meer. Ben boos en verdrietig en moedeloos, gaat het ooit een keer lukken, hoe lang hou ik dit nog vol? Meiden, wel heel erg bedankt voor het medeleven. Ik verdwijn weer even van dit forum, kom wel af en toe nog kijken hoor. Maar is nu even te confonterend allemaal. Allemaal heel veel succes! Liefs, Anne

Nou meiden, ik heb nog maar weinig hoop. Heb zelf net getest, negatief... Ga toch even bloed prikken zo, wie weet ben ik wel een of andere uitzondering. Of was het toch nog te vroeg. Ik mag natuurlijk pas morgen testen, maar 1 dagje eerder...nee, ik heb er geen goed gevoel over. Oh wat een hel wordt dit weer. Dames, ik hou jullie op de hoogte, tussen 1 en 2 wordt ik gebeld. Anne

Wat een dag joh! Maar dat klinkt goed, fijn dat je gerustgesteld bent en er gewoon zin in hebt nu! Liefs, Anne