Hallo Dames,
Zal me eerst voorstellen. Ik ben Dunya, 34 jaar, getrouwd.
Wij hebben al sinds 2005 een kinderwens, maar helaas tot nu toe niet in vervulling gegaan.
Half 2007 tm half 2008, 6 maal IUI gehad, zonder resultaat.
Begin 2009 gestart met IVF.In totaal 2 eitjes bevrucht waarvan 1 embryo is teruggeplaatst. Tweede eitje was niet sterk genoeg om in te vriezen.
6 maart 2009 mocht ik testen. Ik was zwanger en alles liep perfect.
Nergens last van, ik voelde mij toppie!
2 juli 2009 miskraam! Ik was toen 19 weken zwanger. Mijn man en ik kregen de klap van ons leven. Wij wisten niet wat ons overkwam.
Onze kleine jongen was overleden!
2009 hebben wij met verdriet afgesloten, en 2010 met hoop verwelkomt.
3 januari begonnen met 2e IVF poging. 5 eitjes bevrucht waarvan 3 toppies. 16 januari is er eentje teruggeplaatst en 2 ingevroren.
31 januari is mijn testdag. Maar ik kon het niet laten en heb maandag 25 januari getest. Test was harstikke positief.
Echter 28 januari kreeg ik bloedingen. Heb toen weer gestest en weer was test positief. Vandaag UMC gebeld. Wij moeten tot zondag 31 januari wachten en weer testen. Wij mochten niet veel hopen, maar ondanks veel bloedingen kon het nog wel zijn dat ik toch nog zwanger ben.
Volgens haar kwam dit bij 1 op de 5 vrouwen voor.
Gezien de hoeveelheid bloed, heb ik persoonlijk geen hoop meer. Maar vind het vreemd dat de zwangerschapstest toch positief aangeeft.
Wie heeft dit ook meegemaakt?
Ik vind het maar vreemd allemaal. Het is voor anderen makkelijk gezegd.Nog ff wachten dan weet je het. Maar, ik ben het wachten een beetje zat. Ik heb vriendinnen die roken, drinken, en niet letten op hun voeding en die zomaar zwanger worden. Ik rook niet, drink niet leef gezond en toch zit het niet mee. (Uiteraard gun ik iedereen kinderen)
Ondanks dat ik probeer mijn dagen goed te vullen, merk ik gewoon dat ik geen plezier meer heb in het leven. Ik mis gewoon iets!
