Mariek

He meiden! Ben geen uitzondering, zo te horen ;-) We hebben allemaal wel wat, op Hilde na dan. Lekker hoor, Hilde! Lactactiedeskundige was hele leuke dame met 10 jaar ervaring én met hele goede tips. Ze heeft me een andere manier van vasthouden geleerd, waarbij ik Yinthe met de kussentjes aan de onderkant van mijn hand tussen de schouders moet pakken, en met mijn volle hand onder haar hoofdje. Op die manier kan ik de 'tango' (zo noemde ze dat) met haar doen. Hoofde rust rustig in mijn hand/vingers en met de onderkant van mijn hand kan ik haar via de schoudertje richting mijn borst sturen. Dit pikt ze veel beter, gaat ze veel minder van in de stijgers. Madammeke is snel geprikkeld, dus ze moet vooral niet het gevoel krijgen dat we haar forceren iets te doen. Ook heb ik de tepelhoedjes gekregen om te proberen. Maar ben, net als jij Pien, niet echt blij met die dingen. Yinthe drinkt op zich best goed ermee, maar ze hapt ineens niet super meer. Veel minder groot. Dus probeer haar na een dag/nacht aan de borst met tepelhoedjes nu weer heel snel zonder de tepelhoedjes te laten wennen. Het is wat lastiger met de eerste paar tellen (op het tepelhoedje zuigt ze direct heel krachtig en goed, op de borst wat minder en raakt ze snel geirriteerd) maar vind het ook ondingen. Maar goed! Er zit dus wel progressie in. Van de laatste 5 voedingen toch 4 aan de borst :clap2: En blijkbaar ook wel genoeg, want ze komt na 3 - 3,5 uur pas weer. Maar inderdaad zeg, ongelooflijk tijdrovend, haha. Soms nét 10 minuten tijd voor mezelf ;-) Goed te lezen dat jullie weer een betere dag hebben! Het moet geen strijd worden he... liefs, Mariek

Kom me ook even mengen in de Kolf-topic. Kolf nu al bijna een week, jaja ;-) Yinthe is een heeeeeeel lastige borstdrinker. Heel af en toe lukt het om haar aan te leggen, happen enzo gaat op zich wel goed, maar zodra ze één of twee keer zuigt en niks krijgt zet ze het uit protest op een brullen. En dan kan ik doen wat ik wil om haar te sussen, nog een keer aan te leggen etc, maar de little lady vertikt het dan gewoon. Gaat zich met handen en voeten letterlijk van me afzetten. Dus ik kolf noodgedwongen elke keer dat het niet lukt om haar aan de borst te krijgen, om de productie op gang te krijgen en houden. Dat gaat gelukkig heel goed, hoewel het wel heel tijdrovend is... Ik heb geleerd dat je de borst waar de kleine niet aan heeft gelegen moet kolven, elke keer. En als de hele borstvoeding niet lukt en ik haar de fles met mm heb gegeven, dan moet ik beide borsten afkolven. Er mag maximaal 6 uur tussen een borstvoeding of kolfbeurt zitten. Vanmiddag komt de lactatiekundige. Op aanraden van mijn verloskundige en kraamzorg ingeschakeld om te helpen met de bv. Ongetwijfeld heeft zij nog meer goede tips en suggesties. Ik houd jullie op de hoogte! liefs, Mariek

He meis, Wat een prachtig kindje!! Mooi hoor dat zwarte haar. En wat een droombevalling inderdaad. Echt heerlijk voor je (ben jaloers! ;-)) Bijzonder he, hoe snel ze veranderen inderdaad. Zo onwijs genieten. Onze kleine weegt na 6 dagen al weer meer dan bij de geboorte, en dat zie je direct terug in de bollere wangetjes. Zo lief. Fijn dat de BV goed loopt bij je. Ja, die eerste paar dagen... maar dat is ook normaal, beide moeten wennen. Maar nu gaat het dus helemaal zoals het hoort? Ik heb inmiddels op aanraden van iedereen (verloskundig, kraamzorg) een lactatiekundige ingeschakeld. Yinthe is nu een week oud en de BV verloopt nog steeds heel moeizaam. 4 vd 5 keren lukt het niet. Maar heel soms dus ook wel. Dus ik geef de moed zeker nog niet op, maar we zijn voor elke voeding nu ruim 45 minuten tot een uur bezig omdat ik ook nog moet kolven als het niet lukt... slopend. Zeker 's nachts. Hoop dat de lactatiekundige uitkomst kan bieden... Geniet van je kleine meid!!! liefs, Mariek

he meiden, Wat lees ik nu? Lentezon, sterkte meid! Zal zeker schrikken zijn geweest. Zo'n opname, totaal onverwachts, totaal onvoorbereid... kan me voorstellen dat je nog even een paar dagen minimaal thuis wilt zijn, samen met je vriend. Even mentaal voorbereiden op wat er misschien komen gaat, al zo snel. Hoop dat de waardes gewoon goed zijn en dat je thuis mag blijven! Maar je kindjes zijn in het ziekenhuis in goede handen. Vertrouw daarop. En wat de bedden betreft...... vreselijk, he. Van die plastic zweetdingen. Als je weer terug moet neem dan lekker je eigen kussen mee, en misschien een laken extra. Ligt zoveel fijner. Ik heb mijn vriend gevraagd om de 2e nacht mijn eigen kussen mee te nemen, dat was echt heerlijk. Sim, wat vervelend van al dat vocht. Heb het ook gehad, met name in de handen en enkels, en weet hoeveel pijn het kan doen (met name de handen), maar als je het ook al in je knieen krijgt... pff... een kleine trootst: het trekt heel snel na de bevalling weer weg... Lila, he bah, ook al blaasontsteking. Hoop dat de antibiotica snel aanslaat! Liefs, Mariek

nog even een fotootje...

Amanda, ja, ben absoluut positief. Komt ook zeker doordat ik geen hechtingen heb en me eigenlijk de dag na de bevalling al weer de oude voelde. Alles gaat heel goed met me, en dat scheelt echt alles. Pien, de BV wil nog steeds niet echt vlotten. Aanleggen gaat prima, maar de kleine is echt heel 'eigenwijs' (verpleegkundige in VU, verloskundige en eerste kraamhulp) en 'pittig meisje' (kraamhulp 2). Zodra ze niet DIRECT de melk krijgt schreeuwt de kleine moord en brand. Heeft ze van H, haha. Kan ook zo ongeduldig en driftig worden als hem iets niet lukt ;-) Zal me straks gaan mengen in het 'BV' topic... Kraamhulp 1 was geweldig. 2 dagen gehad (4 uurtjes per dag maar, tja, Amsterdam he). Nu kraamhulp 2, iets minder geweldig, maar evengoed aardig. Heb Yinthe al uitgebreid verteld over Morris... ze wil hem heel graag ontmoeten... liefs, Mariek

he meiden, pfff....nou je hebt het er maar druk mee, met zo'n klein eigenwijs mormeltje, haha! Heb al een paar keer de laptop opengeslagen om vervolgens afgeleid te worden of dat het alweer tijd was voor een voeding. Maar nu dan echt even tijd. Pien, lieverd, onwijs bedankt voor het doorgeven en iedereen op de hoogte houden van de laatste updates! Las in de 'check-in' topic dat iedereen zo heeft meegeleefd, echt heel gaaf. Het duurde allemaal iets langer dan verwacht en gehoopt, de hele bevalling. Ik heb er uiteindelijk 34 uur over gedaan, van het moment dat de vliezen braken en de eerste weeen begonnen tot het moment dat kleine Yinthe eindelijk, eindelijk op mijn borst lag. Hier dan het verhaal. De weeen kwamen wel wat meer op gang na het strippen, maar nog steeds niet echt heel snel op elkaar. Rond 11 uur kwam de verloskundige weer kijken. Het vorderde langzaam, te langzaam, en na overleg dus besloten om toch naar het ziekenhuis te gaan. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis kwam er meer vaart in de weeen en werden ze stukken pijnlijker. Op zich goed, natuurlijk, dat betekende dat de ontsluiting waarschijnlijk ook sneller verliep, maar waar ik al bang voor was geweest: mijn heup en bilspieren verkrampten en bij elke wee werd de kramp erger. Dit, dames, is zo ongelooflijk pijnlijk, dat ik, die op zich zonder pijnstilling wilde bevallen, dacht 'als ik dan toch in het zh moet bevallen, geef me dan ook maar die ruggenprik!'. Zo gepiept, zo gedaan. Alleen de prik werd niet goed gezet blijkbaar, want alleen mijn linkerkant raakte gevoelloos, de rechterkant niet... de anesthesist was inmiddels weggeroepen voor een keizersnede... en dus moest ik 4 uur wachten totdat hij terugkwam en probeerde het probleem te verhelpen. Een poging die ook mislukte, daarna heb ik de beste man niet meer gezien.... klein drama dus. Inmiddels de 2e nacht zonder slaap in. Maar, deze weeen, hoe pijnlijk en vervelend ook met die kramp, deden in ieder geval wel wat. 's ochtends rond 8 uur had ik volledige ontsluiting en was de boel 'ready to go' voor de persfase. En toen bleven de persweeen uit. Na overleg met de verloskundig die me bijstond alsnog aan de weeenopwekkers, maar dan voor de persweeen. Elke 20 minuten kwam ze even kijken hoe het er voor stond, maar de weeen kwamen maar niet. De doseringen werden per keer verhoogd... totdat ineens de weeen kwamen, de een na de ander, zonder pauze. En het waren geen persweeen, ik voelde totaal geen persdrang. 11 uur 's ochtends inmiddels, 33 uur na het breken van de vliezen. Ik was OP, kon haast niet meer en de weeen waren ook nog niet eens de juiste... ik had het niet meer. De verloskundige was met 2 bevallingen tegelijkertijd bezig en kwam pas rond half 12 bij mij. Zij wilde met deze weeen proberen om toch op eigen kracht de kleine eruit te persen. Pas als dat niet zou lukken zou ik alsnog een keizersnede krijgen. Een paar minuten voor 12 mocht ik beginnen met persen. En dat ging gelukkig wonderbaarlijk goed. Na 5 keer een persrondje werd Yinthe om 12.10 geboren. Zonder inscheuren, zonder knip. Dus ondanks een zeer lange en pijnlijke bevalling heb ik er toch een goed en voldaan gevoel aan overgehouden, omdat ik onze kleine meid er zelf, op eigen kracht, heb uitgeperst. Maar omdat ik langer dan 24 uur gebroken vliezen had moesten Yinthe en ik ter observatie in het ziekenhuis blijven voor 48 uur. Maar toen mochten we dan eindelijk afgelopen donderdag naar huis, jeeeeh!! En dat is in een notendop mijn bevallingsverhaal. Niet helemaal zoals ik had gehoopt, maar wat ze zeggen is zoooo waar: je bent het allemaal heel snel weer vergeten zodra je de kleine op je borst hebt liggen. En wat zijn we blij en gelukkig met haar!!!! Echt een wondertje. Ben waanzinnig verliefd. En ook vreselijk trots en gelukkig met mijn vriend, die echt mijn steun en toeverlaat was tijdens de hele bevalling en nu in de drukke tijd thuis. Hij is echt geweldig. Heerlijk om samen te zijn met z'n drietjes. Ga morgen weer even uitgebreid bijlezen hier op het forum hoe het met iedereen gaat! Erg benieuwd. liefs, Mariek

he meiden, onwijs bedankt allereerst voor de felicitaties!! zo leuk om eindelijk terug te zijn op het forum en zoveel lieve reacties te lezen (en natuurlijk de complimenten voor de naam, leuk! en nee hoor, Elena, je draaft niet door ;-)) hier alles goed. bezoek komt net binnen dus kom snel terug voor 'het verhaal'! veel liefs, Mariek

laatste update... verloskundige is net geweest. ze heeft gevoeld en inderdaad, amper 1 cm ontsluiting! arghhhh.... dus ervoor gekozen om te strippen in de hoop dat dit de ontsluitingsweeen een impuls geeft (niet prettig, trouwens, dat strippen, au). Ze heeft er nog even een extra centimeter ontsluiting bij gestript, dus zit nu op 2. Afgesproken dat ik om 12 uur vannacht bel, of eerder natuurlijk, als de weeen inderdaad echt mooi regelmatig worden. Zo niet, dan moet ik dus alsnog naar het zkh en kom ik onder toezicht van de gyn. en word ik waarschijnlijk aan het infuus gelegd om de weeen te stimuleren. GEDOE!!!! Maar goed, hopen maar dat het strippen net dat zetje extra heeft gegeven en ik zo hele mooie sterke regelmatige weeen krijg!! Met de kleine uk gaat het overigens prima. Die vermaakt zich nog wel ;-) liefs, Mariek p.s. hoe dan ook wordt of vanavond nog of anders morgen de kleine geboren!

he meiden, dank voor alle berichtjes! even snel een update, de verloskundig komt zo. de weeen zetten niet echt door nog, ze komen nog steeds zo rond de 7 minuten. wel zijn ze pijnlijker aan het worden, maar echt opschieten doet het dus nog niet. ben heel benieuwd hoeveel ontsluiting ik zo heb, zal me niks verbazen als het slechts een paar centimeter is.... zal straks nog even inloggen met de laatste update. Als het de komende uren niet ineens heel hard gaat zal ik sowieso vannacht naar het ziekenhuis moeten ivm infectiegevaar, omdat de vliezen dan meer dan 24 uur geleden zijn gebroken. En mochten jullie niks meer van mij horen, dan via Pien, met heel goed nieuws! liefs, Mariek

he meiden, goed nieuws!! vannacht om 2 uur zijn mijn vliezen gebroken. :bf_new: klopte als een bus dat ik veel vruchtwater had...echt een enorme plas, het liep maar door, haha. dus ik houd het kort. weeen komen nu rond de 7 minuten, allemaal nog heel goed op te vangen. toch nog een maart-kindje!

He meiden, Opnieuw een rustig nacht. Er zit nog totaal geen beweging in. Wat harde buiken bij inspanning, maar die heb ik al maanden. Wordt april denk ik zo... ach, ook leuk! (zegt ze positief, terwijl ze het eigen hélemaal zat is, haha) Ga er maar vanuit dat het woensdag of donderdag strippen wordt, en mocht dat niet lukken dan ga ik vanaf vrijdag aan de CTG om de dag. Net zolang totdat ze besluiten de boel in te gaan leiden, want denk echt dat de kleine het nog goed heeft en mijn placenta nog genoeg voeding geeft, zo voelt het in ieder geval. Heb me de laatste dagen wat ingelezen, en na jullie verhalen ben ik best gerustgesteld dat het inleiden allemaal wel goed zal komen en eigenlijk niet veel hoeft voor te stellen. En weet je, denk dat ik tegen die tijd er ZOOOO aan toe ben dan ik alleen nog maar wil dat de bevalling begint, HOE DAN OOK! Maar goed, er blijft natuurlijk altijd nog een kans dat de weeën alsnog vanzelf beginnen... dus blijf duimen voor me ;-) Dank voor alle lieve berichtjes!!! liefs, Mariek

29-03-2009 klinkt goed, Amanda, ik ben vóór ;-)

41 weken vandaag. Ik check weer even in na een rustige nacht. Heel lichte menstruatie-achtige buikpijn gevoeld af en toe, maar dat was het dan. Verder heerlijk geslapen. So far just another day! liefs, Mariek

hela! Pien, vandaag dan eindelijk de kaart ontvangen (vriend van me had de post uit Alkmaar meegenomen). Wat een leuke kaart, heb je mooi gemaakt! Heel stoer. Fijn dat Morris zo'n schatje is. Heerlijk lijkt me dat. Wel opletten hoor, met die buik... Klinkt mij toch een beetje in de oren dat je het goed in de gaten moet houden (beetje rare zin, maar je weet wat ik bedoel). Zou zeker als de pijn volgende week niet beduidend minder wordt het zh bellen. Laat ze er maar even naar kijken. Baat het niet dan schaadt het niet, toch? Leeuwtje, het was ook vooral jouw verhaal wat mij nog meer aan het twijfelen zette. Na dat van Hilde, en een paar verhalen uit mijn directe omgeving... het besef dat het toch wel heel erg prettig is als alles bij de hand is, mocht er onverhoopt toch iets minder soepel lopen tijdens de bevalling. Ga toch ook maar voor het ziekenhuis. Wordt dan hoogstwaarschijnlijk ook het VU voor mij, of, als daar geen plaats is, het Lucas Andreas. Twijfelde een beetje over het VU, maar na jouw verhaal is dat ook weggenomen. Mijn vriend zal stiekem ook opgelucht zijn dat het toch gewoon een ziekenhuisbevalling wordt... En niemand moet zich rot voelen, hoor, dat ik zo lang moet wachten op mijn kleintje!!! Heb gewoon een lekker eigenwijs kindje. Was het al (moest tenslotte gedraaid worden) en nu helemaal :tongueP: Hopelijk dit weekend...wordt het toch nog een maart-kindje ;-) liefs, Mariek

Mariek / 1e kindje / 2e Cryo poging van 1e ICSI / 21 maart 2009 liefst thuis bevallen / borstvoeding Veertje / 1e kindje / spontane zwangerschap / 4 mei 2009 Lila2002 / 2e kindje / 1ste zwangerschap! / 2e ICSI / 13 mei 2009 (als alles goed gaat thuis bevallen/borstvoeding) Stéphanie / tweeling / Cryo poging van 1e ICSI / 18 mei 2009 Lentezon / tweeling / 1e kindjes / 3e IVF / 19 mei 2009 Lis / 2e kindje / spontaan na 2 ivf / 20 mei 2009 Nicolas / 2e kindje / 2e ivf / 03 juni 2009 Annemie / 3e kindje /2e ICSI /14 juli 2009 Steph / tweeling / 2e en 3e kindjes / 1e ICSI / 21 juli 2009 Dani / 1e ICSI / 27 aug 2009 Debz33 (Debbie) / tweeling / 2e IVF / 31 aug 2009 Danja (Elke) / 1e ICSI / 6 sept 2009 Champietal (Chantal) / cryo na 1e IVF / 21 oktober 2009 Maatje1980 (Daan) / 3e ICSI / 28 oktober 2009 Krullie/ 1e IVF / eeneiige tweeling / 5 november Jane / 3e ICSI / 10 november 2009 Tammy / 1e IUI / 25 november 2009 Maart: 21: Mariek uitgerekend ! 30: Dani controle 31: Mariek - VK (wk 41) 31: Maatje - Intake prenatale screening April: 6: Jane 1e echo 6: Stéphanie VK (wk 34) 7: Pretecho!!! (18 weken) 7: start verlof Stéphanie en Lentezon 14: Elke controle VK (19 weken) 15: Annemie controle gyn 21: Maatje VK (wk 13) 23: Elke 20 weken echo (20 weken, duh...) 24: Stéphanie VK (wk 36) Mei: 1: Stéphanie VK (wk 37) 4: Veertje uitgerekend! 8: Stéphanie VK (wk 38) 13: Lila 2002 uitgerekend! 18: Stéphanie uitgerekend! 19: Lentezon uitgerekend! 20: Lis uitgerekend! Leeuwtje is bevallen, ik heb haar uit het overzicht gehaald. Wat een prachtig lange lijst, super! Uk, WANNEER KOM JE NOU?!? ;-)

Een mandje met wekkertje!!! Hahaha, wat een leuke vergelijking, Pien :laugh: Nog max 9 dagen... arghhh, moet er niet aan DENKEN. Maar aan de andere kant neem ik jullie advies ter harte en probeer ik nu mijn rust te pakken. Kan ook niet veel anders, zodra ik teveel doe krijg ik steken in mijn buik, harde buiken en de druk onderin wordt bijna ondraaglijk, loop echt te waggelen. Laatste loodjes... De buik staat enorm onder spanning. Maar de kleine was gisteravond weer vreselijk speels en druk. Buik golfde op en neer, uren lang. H en ik keken elkaar al aan... die heeft én nog veel ruimte om zo te kunnen bewegen én nog veel te veel energie (lees voeding)! Die komt voorlopig nog niet... Hoe gaat het met Morris en Isis? En met het herstel na de KS/bevalling? En met de vermoeidheid en kraamtranen? Groeien de kleintjes goed? liefs, Mariek

Echt? Ben je op 1 april jarig? Haha, ik zit al de hele tijd tegen mijn vriend te zeggen 'als het maar geen 1 april wordt! dat gelooft niemand!'. Goed om te horen dat jij het juist wel een leuke datum vindt. Ja, leuk is anders. Al mijn maatjes zijn al bevallen, zelfs Leeuwtje, die na mij kwam. Sta nu een beetje eenzaam aan de top van de lijst. Maar zoals ik eerder al schreef, ik heb me er bij neergelegd. En het is gelukkig niet omdat er iets mis gaat ofzo, de reden is juist dat de kleine het nog zo goed heeft, en dat maakt het ook wel makkelijker om te accepteren. Ik ploeter gewoon (zo vrolijk mogelijk) door! Ooit moet het kindje toch echt komen.... Volgende week voor jou alweer de 3e echo. Gaaf he. liefs, Mariek

Of het traject zwaar is? Ja, dat is het best wel. Achteraf gezien dan. Maar ook weer niet. Want toen ik er aan begon en er midden in zat vond ik het allemaal eigenlijk wel meevallen. Je doet gewoon wat je moet doen, zet je ene voet voor de ander en neemt de dagen zoals ze komen. Ik ben er altijd heel open over geweest naar vrienden en familie toe, dus kon bij hen mijn verhaal en ei kwijt. En hier op het forum zelfs nog beter, omdat niemand je zo goed begrijpt als je mede lotgenoten. Fysiek mankeert ons niks, dus voor ons is dit hele traject inderdaad een 'aanslag op een gezond lichaam'. Aan de andere kant, doordat wij gezond zijn en het probleem niet bij ons ligt, reageert het lichaam vaak juist ook heel goed op de behandeling! En dat is een enorm pluspunt. De stimulatie sloeg bij mij zo goed aan dat ik uiteindelijk 22 eitjes had, waaruit 15 bevruchtingen zijn gekomen. En dat is natuurlijk geweldig. Want daardoor konden er een groot aantal embryo's worden ingevroren en van 1 van die eskimootjes ben ik nu zwanger. Mijn vriend wist al van zijn probleem toen wij elkaar leerden kennen. Hij vertelde het me al heel vroeg in de relatie, omdat hij mij de keus wilde geven om wel of niet door met hem te gaan mocht ik een hele grote kinderwens hebben. Maar ik houd van hem en wil bij hem zijn. En wist dus al heel vroeg dat mochten wij kinderen willen dat alleen maar via de mmm zou kunnen. Dus ik ben nooit boos geweest. En vergeet niet dat mannen zich veel moeilijker uiten dan vrouwen... en dat het nieuws dat zij 'slecht zaad' hebben vaak een enorme klap in hun gezicht is. Daar gaat hun mannelijkheid. Onderschat niet wat dit met hen doet. Het schuldgevoel dat zij hebben naar ons toe, dat zij ons dit moeten aandoen (want eerlijk is eerlijk, het komt op ons aan, wij moeten de hele behandeling ondergaan) is niet niks. En daarom doe je het uiteindelijk toch samen. Voor ons is het zowel fysiek als emotioneel een zwaar traject, maar voor de mannen is het emotioneel ook heel belastend. Doe het vooral samen, blijf met elkaar praten en delen. Dat is zo belangrijk. Oh, en als het dan lukt... dan is de vreugde zooooooo groot!!!!!! Dat maakt het allemaal dubbel en dwars waard!!! p.s. Vrouwen zijn heel sterk en weerbaar. Wij kunnen meer hebben dan we misschien denken. Revolutie-technisch zo bepaald ;-) liefs, Mariek

He, wat leuk, Amanda! En goed dat je 'ons' verhaal gaat vertellen. Voor vele van ons is 1 kindje al een heel groot wondertje. Erg benieuwd naar het artikel en de foto's! liefs, Mariek

Ik check weer even in. Beetje beroerde nacht erop zitten, veel wakker, erg warm gehad, af en toe buikpijn, onrustig, veel (rare) dromen... Ga het rustig aan doen vandaag. 40+6 dagen... and counting...

He MarMira, Welkom op het forum! We zijn met een groot aantal ICSI-meiden hier. Dus kom maar door met al je vragen ;-) Mijn situatie is vergelijkbaar met die van jou. Bij mij is alles in orde, mijn vriend heeft heel weinig goede zwemmertjes. Hij heeft zo'n beetje alle onderzoeken gedaan, waaronder het genetische onderzoek. Dat duurt inderdaad 3 maanden voordat je de uitslag daarvan hebt. Bij hem was er niks te vinden gelukkig. Het probleem zit 'm in de bloedvaatjes naar de ballen toe. Te veel, waardoor het zaad te warm wordt en dus kapot gaat. Maar! Zoals je kunt zien in mijn handtekening, ben ik op dit moment hooghoogzwanger van onze 1e poging. Heel veel succes de komende tijd. Er is absoluut een goede kans dat het gaat lukken in de MMM. liefs, Mariek

Eens! Het grappige is, van mijn zwangerschapscursus zijn het juist weer bijna allemaal jongetjes... 10 vd 12.

He Leeuwtje, Ja, dat is een beetje omslachtig hier op het forum... je moet de foto's eerst ergens anders online zetten. Je plaatst je foto op bijvoorbeeld http://www.mijnalbum.nl. Als de foto daar is geplaatst ga je op je foto staan met de muis en klik je op je rechtermuis knop. Je krijgt dan een menu en dan klik je op eigenschappen. Bij adres staat een HTTP adres en dat kopieer je. Dan ga je terug naar je bericht hier en klik je op fotoinvoegen (dat is de afbeelding boven in het menu van item toevoegen met dat landschap met de zon). En daar plak je de URL in die je had gecopieerd. OP OK drukken en klaar. Succes!

En ook van mij nog even hier... GEFELICITEERD!!!! :bf_new: Klinkt allemaal heel erg goed. Lekker genieten van jullie meisje. Benieuwd naar de foto's! liefs, Mariek