mamalou

Hoi Henne, Ik moest vanmorgen aan je denken, terwijl ik alweer een tijdje van het forum ben. Wat een toestanden meid, het is ook weer zo herkenbaar. malen malen malen, bedenken wat het meeste kans heeft, keuzes maken op basis waarvan? En uiteindelijk heb je geen enkele zekerheid en in zekere zin ook geen vinger in de pap. vrouwen met superveel goede eitjes kunnen zomaar 4x negatief testen, of mannen met slecht zaad kunnen zomaar een snelle zwemmer hebben gekweekt en een wonder kan ook zomaar gebeuren, maar om daar weer hoop uit te halen is te vermoeiend (vond ik tenminste). als ik je scenario's hoor, en weet hoe zwaar je het hebt met de hormonen, zou ik niet kiezen voor een ander ziekenhuis. Je moet weer helemaal opnieuw beginnen (intake, nog een intake, bloed prikken, zaad inleveren, hormoonwaarden checken, echo aan begin van menstruatie, echo aan het einde van menstruatie...en elke keer heen en weer) En misschien is het makkelijker om tegen je eigen artsen te praten over de mogelijkheden, hun ideeen en jouw ideeen daar tegenover, dan tegenver een nieuwe arts. en uiteindelijk willen zij ook graag dat je zwanger wordt, dus ze zullen niet de slechtste keuzes maken.... en wat een hoop zwangere collega's heb je zeg! wat confronterend! lijkt me helemaal niet gemakkelijk. Ik wens je heeeeeel veel geluk toe de komende tijd en ik hoop met je mee dat je straks helemaal gezond, blij en gelukkig zwanger bent.. . xx mamalou

thanx, alles goed ook met jou?

Hallo meiden, Na jarenlange pogingen om zwanger te raken, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, 2 operaties en 2 IVF/ICSI behandelingen ben ik toch spontaan zwnager geraakt. Ik wil graag kwijt dat het bij ons medisch gezien niet mogelijk was om zwanger te raken; mijn ene eileider was verwijderd en de andere verkleefd en verdikt. Ik ben nu 12 weken zwanger en ik durf nu alle hormonen op te ruimen. Het is niet veel, maar mocht iemand nog 3 ampullen Pregnyl 5000 nodig hebben, dan stuur ik het graag op. Liefs, mamalou

hoi meiden, ik had het er laatst met mijn moeder nog over wat ik allemaal wel niet uit de kast heb gehaald. maanstenen in mijn ring en in mijn oorbellen of eentje in mijn zak. vruchtbaarheidsbeeldjes in huis. groene/witte Tara (soort boedhabeeld, is iets uit Tibet, daar zetten ze de witte Tara in voor als een vrouw zwanger wil worden) en mantra's ohm tara tu tara ture geloof ik :) postief blijven denken, vooral denken wat je wel wilt, en niet je angst de overhand laten geven. yoga natuurlijke eisprong volgen (Empfängnis zeitpunkt Berechnung: Mondphasen-Zyklus für vergangene Monate ik ben ook naar de osteopaat geweest, omdat mijn eileider verkleefd zat, en de ander verwijderd. Hij kon ook organen los krijgen. En ik ben naar een magnetiseur geweest. Wat zij precies heeft gedaan kan ik niet vertellen maar ik voelde dat er iets knapte tussen mijn hoofd en mijn hart en sindsdien denk ik er minder aan. maarja, het is allemaal maar net waar je in gelooft en waar je kracht uit haalt. Ik wilde alles proberen om zwanger te worden, naast de medische mogelijkheden. Dus ik had het niet anders kunnen doen. Het is voor iedereen weer anders! succes!

Weer eens wat anders dit! Mijn nickname is mamalou en dat komt omdat we halverwege onze pogingen om zwanger te worden in een caravan gingen wonen als tussentijdse oplossing tot we in ons nieuwe huis konden. mamalou woonde natuurlijk met pipo in een caravan en ik vond mama erg fijn klinken omdat dat nu eenmaal mijn grootste wens is!

Hoi Sasje en Suus, wat een narigheid! Heel veel sterkte de komende tijd... liefs mamalou

op voedingscentrum staat ook een hele lijst.... en als je gerookte zalm of chorizo wilt eten (wat niet wordt aangeraden) gewoon even verhitten en dan kan het wel!

Hoi Sasje, wat ontzettend... ik kan er gewoon niet het juiste woord voor vinden... voor jullie. Ik heb 2 jaar geleden een bbz gehad en werd met spoed geopereerd. En die zwangerschap kwam spontaan.... dat is toch net wat anders. heel heel veel sterkte en ik huil een beetje met je mee. liefs mamalou

Hoi Witje, Ik ben 10x geweest en ik heb nooit begrepen wat hij deed en ik heb me er ook niet echt beter door gevoeld maar volgens mij is er wel iets in mijn lichaam gebeurd. De Osteopaat die ik had, heeft een eigen methode ontwikkeld die uitgaat van de weg van de minste weerstand, oftewel welke beweging het lichaam het liefste maakt. Door mee te gaan met die beweging, los je uiteindelijk ook de blokkades op. Dus gewoon proberen zou ik zeggen...

ohhh henne, laten we hopen dat het innesteling is... ik gun het je zo. x mamalou

Hoi Sandra, Wat een verdrietig verhaal! En ook zo herkenbaar... op de een of andere manier ben ik ook altijd ongesteld als ik met een zwangere vriendin heb afgesproken, of als we op kraambezoek gaan, of wanneer ik 'het goede nieuws' hoor... het maakt het allemaal te realistisch op dat moment. Hoop dat er voor jou ook ooit een positieve test komt!

Hey Henne, gelukkig heb je geen volgende behandeling meer nodig toch ;) ik hoop zo voor je dat het raak is dit keer! en inderdaad, als je zo ziek wordt van de hormonen en ondanks dat toch maar 1 eitje groeit... je kunt vragen aan het ziekenhuis in de buurt of zij het aandurven. De echo's moeten in Groningen, want dat is specialistisch werk. Ik had het ook gevraagd, maar in het Flevo wilden ze het niet doen, omdat de slagingskans zo klein is, en de kosten te hoog om er meer pogingen van te maken. in Groningen is er een soort onderzoekspotje, waardoor er 6 pogingen kunnen worden gegeven. Zij houden de gegevens gewoon bij zich, en na de tweede sturen de ze rekening naar de verzekeraar. succes he, met de laatste dagen.. ik denk aan je en ik duim voor je!

Hoi meiden, Toen wij besloten hadden om verder te gaan met IVF, heb ik me heel erg verdiept in IVF in eigen cyclus. Ik heb mijn arts en de arts in Groningen met elkaar laten praten over de voor- en nadelen, omdat ik er zelf niet goed meer uitkwam. Uiteindelijk adviseerden allebei de artsen om het niet te doen. Met name omdat ik geen grote moeite heb met de overgebleven embryo's en omdat een ritje naar Groningen toch al snel anderhalf uur in beslag neemt. Je krijgt wel meer kansen in Groningen, maar elke behandeling vergt net zoveel emotie, tijd en moeite als een reguliere behandeling, min de bijwerkingen van de hormonen en een minder pijnlijke puncteie. Je moet zelfs vaker voor een echo, omdat het veel nauwer steekt dan als je meerdere follikels hebt groeien. Uiteindelijk groeide er bij mij na heel veel stimulatie toch maar 1 follikel dus had ik toch nog een beetje mijn zin :) maar ik ben nu heel blij dat we gekozen hebben om de reguliere methode te gebruiken en per poging meer kans hebben. Uiteindelijk vond ik de wachtweken toch het zwaarst.