Else

Hoi. Tuurlijk heb je een kans bij de terugplaatsing nu! Elke TP heeft kans lijkt me. Zeker niet de ideale omstandigheden maar hopen mag zeker. Ik heb vorig jaar ook een voortijdige eisprong voor de punctie gehad. Ben altijd in DDorf behandeld. Ik had de avond en nacht voor de punctie hevige buikpijn en 's ochtends een bloeding. Omdat ik het vermoeden had dat het niet goed zat vroeg ik om een echo voor de punctie. Er bleken 2 vd 4 follikels 'foetsie' te zijn. Zo werd me verteld. Ik was woedend. Ik moet hard werken voor elke follikel en 4 stuks is een hoog aantal voor mij. Ik zag mijn kansen gehalveerd. Ze hebben mij verkeerd laten 'tegen' spuiten. Ik ben daar een dag te vroeg mee gestopt. En bedankt! Er werd erg luchtig over gedaan en een sorry heb ik niet gehoord. Er raakte 1 eicel bevrucht. Was goede kwaliteit en werd dus teruggeplaatst. Ik had vanaf wachtdag 9/10 enorme buikkrampen en barstende hoofdpijn. Dit kende ik zo niet na een TP. Het eindige met een bloeding en daarmee was een poging mislukt. Ik heb zelf dus geen fijne ervaring na een vroegtijdige eisprong maar een kans is een kans en wie weet heb je geluk. Het lichaam kan erg onvoorspelbaar zijn. Duimen op ellaar!

Ik heb een aantal escape IUI's gehad in de aanlooo naar IVF. Ik had telkens maar 1-3 follikels. Uiteindelijk toch bij 2 stuks aan een punctie begonnen. Bleek 1 eicel te zijn destijds die niet bevrucht raakte. Ik heb een erg laag AMH ( Bij 450 menopur had ik nooit meer als 4 follikels. Ik ben wel mama geworden! Ik zou in jou geval nog niet voor een punctie gaan. Misschien reageer je beter op andere hormonen en/of is meer onderzoek nodig. Heel veel succes!

Ik ga wegbrengen. Stuur maar een PB-tje Ester

Hoi meiden, Ik had vandaag mogen testen en wilde dat ook niet eerder doen om mezelf niet te onzeker te maken. Helaas begon bij mij op vrijdagavond rose/bruinverlies en kreeg ik behoorlijk kramp. Voor mij een teken dat het voorbij was. Zaterdag toch getest: negatief. Nu heb ik dus al een paar nachten krampen maar echt doorzetten doet mijn ongi niet. Enkel donkerbruin met wat weefsel en dat af en toe. Ik heb vandaag niet getest want in geloof er helemaal niet in maar zou nu ondertussen wel graag 'bloed' zien. Kan ik tenminste verder. Aan alle wachtenden: duim, duim, duim! Heb nog niet de tijd genomen alles door te lezen, sorry

Mooi Topic! Na een lange weg hebben wij ook ons wondertje gekregen. De wens naar een tweede werd steeds groter en nu de 1e poging brusje mislukt is ben ik erg verdrietig. De angst om het uiteindelijk toch bij 1 te moeten laten overheerst momenteel en ik ben bang om verder te gaan voor een brusje zodat ik er niet mee geconfronteerd hoef te raken, 'uitbehandeld' te zijn. Ik schaamde me bijna voor het verdriet wat ik voelde toen afgelopen vrijdag duidelijk werd dat de eerste poging mislukt was. Ik heb er toch al 1! Blijkt net zo goed verdriet en pijn te doen als een tweede niet lukt!

Heel veel dank voor de lieve en opbeurende woorden hier. Het is precies waarom ik eigenlijk niet nog een x het circus in wilde, ik ben zooo bang voor de spanning, de teleurstelling en het verdriet. Regelrechte angst. Maar toch hoop ik over een tijdje weer op een bankje te zitten :-) Uiteindelijk ben ook ik er een voorbeeld van dat het kan, mijn zoontje is het bewijs. Dus niet wanhopen meiden! Ik vond trouwens wel dat ik verschijnselen had maar misschien wilde ik het te graag? komende week maar eens bellen met ddorf om eea door te geven en te kijken hoe nu verder en wanneer. Denk zelf aan eerst minstens 2 maal menstrueren (excl deze ronde). Enne, ik blijf trouw duimen hoor!

Dag 12 na punctie. 9 na TP. Heb echt geen hoop meer helaas.

Kleine update omdat ik het niet kon laten te testen en er verder nog geen druppel rood/bruin/roze te zien is. Negatief en zo voelt het ook. Wachten dus maar.. Goed intiatief Henne! Shit Sometimes en NCM, voel met jullie mee en uiteraard met iedereen die van de bank vallen.

Jeetje NCM, wat jammer! Weg hoop. Wel goed te lezen dat je strijdbaar bent. Ik hen na gisteren niets roods/bruins meer gezien maar heb geen hoop meer, heb volop krampen. Gisteravond een pijnstiller genomen zodat ik die pijn niet zo zou voelen. Hilde, ik moet medicijnen nemen om mijn prolactinegehalte op pijl te krijgen. Ik neem 1,5 parlodel daarvoor, als bijwerking duf (grote gele stikker op de verpakking) en depri. Waren de waardes eindelijk goed bleek ik een poliep te hebben bij de uitgangsecho, die werd middels curretage weggehaald. Mijn baarmoeder heeft de gewoonte vleesboompjes en poliepen te kweken. Heb ik in Duitsland laten doen, daar woon ik. In het ziekenhuis zeiden ze dat ik maanden moest wachten met een ivf behandeling, eerst baarmoeder laten rusten Ddorf zei dat ik gewoon kon starten. Nu we in december besloten hadden toch voor een brusje te gaan wilde ik niet meer wachten. Er waren alweer 4 maanden om en de 39 is bij mij in zicht. Ik was positief verrast over 4 follikels (bij 450 menopur), teleurgesteld dat er al 2 weg waren bij de punctie, blij met die ene bevruchting en nu heel verdrietig over het mislukken. Maar ja, dat verdriet kennen we hier in dit forum allemaal wel in verschillende maten en vormen. Evenals die spanning en onzekerheid. VRESELIJK! Ik gun het niemand en iedereen die wel door dit curcus gaat wens ik veel kracht en natuurlijk het gewenste resultaat. Inderdaad Hilde, precies jullie beweegredenen zijn ook de onze om voor een brusje te gaan. Na mijn emo aanval gisteren gaat het vandaag weer wat beter. Ga mijn lichaam en geest even wat rust gunnen en wie weet ergens in juli weer een poging wagen (mits mijn baarmoeder meewerkt) Zodra ik weer eens aan een pc zit zal ik mijn handtekening bijwerken, via phone lukt dat niet. Meiden in de wacht: hang on there!! Ik blijf voor jullie duimen Grtz

Ben bang dat het geen adertje was en gelet op de krampen die ik nu heb verwacht ik mijn bongi uiterlijk morgen. Voel me behoorlijk voor de gek gehouden door mijn eigen lijf. Ben er verdrietig over en ga zeker niet meteen verder. Nadat ons wondertje eind 2010 geboren is hadden we eigenlijk gezegd: laat ons gelukkig zijn met wat we hebben maar zo nooit meer. Ik ben 5 jaar niet mezelf geweest en nu we vanaf januari weer bezig waren hakte dat er toch weer behoorlijk in vanaf de start (instellen op medicijnen, curetage etc). Ik probeer rationeel te zijn, kom op, het is de eerste poging etc maar na een forse huilbui op de schouder van mijn man zie ik het ff niet meer zitten. Vandaag dus, na de 3e bollen lading, voor mij een dip-dag Neemt niet weg dat ik werkelijk hoop over een massa positieve testen te lezen deze maand. Duim, duim, duim

Denk dat het hier voorbij is, net een roze vinger teruggehaald :-( en nog steeds krampen...

We hebben elkaar idd gekruist, WOW positief!!!! Snap dat je het nog onder voorbehoud ziet. Gelukkig ben je er wel weer positiever van geworden. Lijkt me onwijs goed te zitten bij jou! Ik merk bij vlagen ook sterker 'geloop' tussen mijn benen. Is telkens die derrie. Is raar om het er zo over te hebben, maar het is nou eenmaal zo toch?! Niet raar trouwens dat je schaamstreek er van overstuur raakt. Fingers crossed voor jullie allemaal

Hoi Hilde, Hoest bij jou na het dipje van gisteren? Ik wil echt pas maandag kopen, als ik ze vandaag of morgen koop ga ik voor de bijl en ben zo bang voor onzekerheid. Bij negatief zou het nog te vroeg kunnen zijn. Ik heb wel al voor de zekerheid gekeken waar in de buurt koopzondag is, hihi

@NCM hoop dat het allemaal goed afloopt bij je, als er niet meer bloed/bruin verlies is lijkt me dat positief, mocht het wel het geval zijn hoeft dat ook weer niets te betekenen. Sterkte!

Inmiddels wd 11 na punctie, nog steeds hoofdpijn en slecht geslapen. Hoe is het met jullie, hoop weer positiver als gisteren. Tis zo al moeilijk genoeg maar je gevoel heb je niet in de hand en het moet er ook uit. Hier onveranderd, geen bloedverlies, beter ruiken, hoofdpijn en trekken onderin mijn buik....zou het? Mijn mantra voor het weekend....ik koop geen test, ik koop geen test...ik koop geen test Meiden, sterkte met deze zware dagen, dat we met zijn alle op de bank mogen blijven zitten. Else