niki

Onze dochter Charlotte is geboren bij de 1e IVF poging, leek ook maar 1 follikel te zijn, waren er bij punctie 2 geloof ik. Maar ze was en is van superkwaliteit. Heel veel succes!!

Lieve bébé, vandaag heb je mijn buikje verlaten. Je was een prachtig rond zakje, keurig zag het er uit..... Zo jammer dat je niet kon blijven of groot hebt kunnen worden. Zo jammer dat je niet mee kan doen met je zusjes met het uithalen van boevenstreken. We hebben je vandaag begraven bij de kersenboom, mooie bloemetjes erbij, kaarsje erop. Het is de plek waar al onze andere kleine schatjes ook zijn begraven. We zouden een gezin van tien zijn geweest al jullie allen waren blijven leven: de tweeling, charlotte, puk, florence, kleintje, peanut, bébé, papa en mama. Wat een onmacht toch weer, wat een verdriet. Herpt is klaar nu. We zijn uitgestreden. We stoppen, te bang geworden, geen hoop meer dat het wel nig goed kan gaan. Mama is te oud geworden. Zullen jullie bij ons blijven, sterretjes blijven die lixpcht geven in ons leven, in onze harten. Mama houdt heel veel van jullie allemaal. Kusjes!!!

Vandaag, met pijn in mijn hart, mijn 5e miskraam gekregen..... Gelukkig wel twee prachtige meisjes wat de pijn enorm verzacht, maar oooo wat een onmacht en wat een verdriet hebben wij door de jaren en zo ook weer vandaag gekend. En omdat ik al jaren op deze site kom, weet ik dat ik daar zeker niet de enige in ben. Bij ons gaat het telkens mis rond de 9-11 weken... Het vruchtje heeft wel een hartje maar is niet genoeg gegroeid. De dokter begint vaak met, Oo je bent minder ver dan je denkt..... Alarm bells ring!!! Daarna neemt mijn lichaam vaak de regie over en opent mijn baarmoeder, vruchtje wordt nog net wel of niet meer levend eruit gevoerd.... Niets dat ik kan doen. Voorbij de kans op een kindje. Vandaag hebben we besloten te stoppen met onze kinderwens. De kans dat we zwanger worden is al heel klein. De kans op een miskraam is dus bij ons heel groot. Wat een wonder zijn onze twee prachtige schatten waar we iedere dag zo dankbaar voor zijn. Maar wat me boos maakt en waarom ik dit berichtje schrijf, ik zie qua onderzoek bij miskramen nog niet zoveel gebeuren. Ik begrijp, ben zelf wetenschappelijk opgeleid, dat we nog zoveel moeten leren rondom zwangerschappen en waarom het mis gaat. Maar neem bloed af, onderzoek stofjes die er wel of niet zijn, leer van al die ellendige ervaringen die wij vrouwen, wij mama wanna-bees, toch maar iedere keer moeten doorstaan. Wat ging er mis en waarom? En als ze het nog niet weten, verzamel dan in ieder geval data!!! Boe zeg ik!!! Boe tegen de wetenschap, tegen de gynaecologen, tegen de doktoren die hiermee bezig zijn, tegen de geldverstrekkers. Kans en recht op kinderen, is een eerste levensbehoefte. De pijn die een moeder moet dragen en soms meerdere malen als het om wat voor reden niet goed gaat, verdient het om goed onderzocht te worden. Ga protesteren, schrijf artikelen, maak je sterk om meer onderzoeksgelden te genereren om te voorkomen dat wij vrouwen zo moeten lijden, misschien zelfs onnodig soms? Ga in verweer. Schrijf naar de krant, de vrouwenbladen, de nieuwszenders. Waarom doet men niets of bijna niets of naar mijn mening niet voldoende? Liefs, niki

Vandaag, met pijn in mijn hart, mijn 5e miskraam gekregen..... Gelukkig wel twee prachtige meisjes wat de pijn enorm verzacht, maar oooo wat een onmacht en wat een verdriet hebben wij door de jaren en zo ook weer vandaag gekend. En omdat ik al jaren op deze site kom, weet ik dat ik daar zeker niet de enige in ben. Bij ons gaat het telkens mis rond de 9-11 weken... Het vruchtje heeft wel een hartje maar is niet genoeg gegroeid. De dokter begint vaak met, Oo je bent minder ver dan je denkt..... Alarm bells ring!!! Daarna neemt mijn lichaam vaak de regie over en opent mijn baarmoeder, vruchtje wordt nog net wel of niet meer levend eruit gevoerd.... Niets dat ik kan doen. Voorbij de kans op een kindje. Vandaag hebben we besloten te stoppen met onze kinderwens. De kans dat de zwanger worden is al heel klein. De kans op een miskraam is dus bij ons heel groot. Wat een wonder zijn onze twee prachtige schatten waar we iedere dag zo dankbaar voor zijn. Maar wat me boos maakt en waarom ik dit berichtje schrijf, ik zie qua onderzoek bij miskramen nog niet zoveel gebeuren. Ik begrijp, ben zelf wetenschappelijk opgeleid, dat we nog zoveel moeten leren rondom zwangerschappen en waarom het mis gaat. Maar neem bloed af, onderzoek stofjes die er wel of niet zijn, leer van al die ellendige ervaringen die wij vrouwen, wij mama wanna-bees, toch maar iedere keer moeten doorstaan. Wat ging er mis en waarom? En al ze het nog niet weten, verzamel dan in ieder geval data!!! Boe zeg ik!!! Boe tegen de wetenschap, tegen de gynaecologen, tegen de doktoren die hiermee bezig zijn, tegen de geldverstrekkers. Kans en recht op kinderen, is een eerste levensbehoefte. De pijn die een moeder moet dragen en soms meerdere malen als het om wat voor reden niet goed gaat, verdient het om goed onderzocht te worden. Ga protesteren, schrijf artikelen, maak je sterk om meer onderzoeksgelden te genereren om te voorkomen dat wij vrouwen zo moeten lijden, misschien zelfs onnodig soms? Ga in verweer. Schrijf naar de krant, de vrouwenbladen, de nieuwszenders. Waarom doet men niets of bijna niets? Liefs, niki

Vandaag, met pijn in mijn hart, mijn 5e miskraam gekregen..... Gelukkig wel twee prachtige meisjes wat de pijn enorm verzacht, maar oooo wat een onmacht en wat een verdriet hebben wij door de jaren en zo ook weer vandaag gekend. En omdat ik al jaren op deze site kom, weet ik dat ik daar zeker niet de enige in ben. Bij ons gaat het telkens mis rond de 9-11 weken... Het vruchtje heeft wel een hartje maar is niet genoeg gegroeid. De dokter begint vaak met, Oo je bent minder ver dan je denkt..... Alarm bells ring!!! Daarna neemt mijn lichaam vaak de regie over en opent mijn baarmoeder, vruchtje wordt nog net wel of niet meer levend eruit gevoerd.... Niets dat ik kan doen. Voorbij de kans op een kindje. Vandaag hebben we besloten te stoppen met onze kinderwens. De kans dat de zwanger worden is al heel klein. De kans op een miskraam is dus bij ons heel groot. Wat een wonder zijn onze twee prachtige schatten waar we iedere dag zo dankbaar voor zijn. Maar wat me boos maakt en waarom ik dit berichtje schrijf, ik zie qua onderzoek bij miskramen nog niet zoveel gebeuren. Ik begrijp, ben zelf wetenschappelijk opgeleid, dat we nog zoveel moeten leren rondom zwangerschappen en waarom het mis gaat. Maar neem bloed af, onderzoek stofjes die er wel of niet zijn, leer van al die ellendige ervaringen die wij vrouwen, wij mama wanna-bees, toch maar iedere keer moeten doorstaan. Wat ging er mis en waarom? En al ze het nog niet weten, verzamel dan in ieder geval data!!! Boe zeg ik!!! Boe tegen de wetenschap, tegen de gynaecologen, tegen de doktoren die hiermee bezig zijn, tegen de geldverstrekkers. Kans en recht op kinderen, is een eerste levensbehoefte. De pijn die een moeder moet dragen en soms meerdere malen als het om wat voor reden niet goed gaat, verdient het om goed onderzocht te worden. Ga protesteren, schrijf artikelen, maak je sterk om meer onderzoeksgelden te genereren om te voorkomen dat wij vrouwen zo moeten lijden, misschien zelfs onnodig soms? Ga in verweer. Schrijf naar de krant, de vrouwenbladen, de nieuwszenders. Waarom doet men niets of bijna niets? Liefs, niki

Dank meiske, heel lief. Gefeliciteerd met je zwangerschap. Houd moed. Xxjes! Niki

Helaas lieve bébé..... Vandaag ging het mis... Je gaat mijn buikje verlaten... Zo gewenst, maar weer niet gelukt. Word je een sterretje schatje, blijf je in de buurt.... Dank dat je wilde proberen, we hebben ons best gedaan. We gaan stoppen, zus en zus blijven samen. Dat is al prachtig, daarvoor zijn we iedere dag dankbaar. Ons hart was echter groot genoeg voor nog meer kindjes maar we durven niet meer. Geeft niets liefje, je hebt je best gedaan. Heel veel liefs van papa, mama, zus en zus

Vandaag, met pijn in mijn hart, mijn 5e miskraam gekregen..... Gelukkig wel twee prachtige meisjes wat de pijn enorm verzacht, maar oooo wat een onmacht en wat een verdriet hebben wij door de jaren en zo ook weer vandaag gekend. En omdat ik al jaren op deze site kom, weet ik dat ik daar zeker niet de enige in ben. Bij ons gaat het telkens mis rond de 9-11 weken... Het vruchtje heeft wel een hartje maar is niet genoeg gegroeid. De dokter begint vaak met, Oo je bent minder ver dan je denkt..... Alarm bells ring!!! Daarna neemt mijn lichaam vaak de regie over en opent mijn baarmoeder, vruchtje wordt nog net wel of niet meer levend eruit gevoerd.... Niets dat ik kan doen. Voorbij de kans op een kindje. Vandaag hebben we besloten te stoppen met onze kinderwens. De kans dat de zwanger worden is al heel klein. De kans op een miskraam is dus bij ons heel groot. Wat een wonder zijn onze twee prachtige schatten waar we iedere dag zo dankbaar voor zijn. Maar wat me boos maakt en waarom ik dit berichtje schrijf, ik zie qua onderzoek bij miskramen nog niet zoveel gebeuren. Ik begrijp, ben zelf wetenschappelijk opgeleid, dat we nog zoveel moeten leren rondom zwangerschappen en waarom het mis gaat. Maar neem bloed af, onderzoek stofjes die er wel of niet zijn, leer van al die ellendige ervaringen die wij vrouwen, wij mama wanna-bees, toch maar iedere keer moeten doorstaan. Wat ging er mis en waarom? En al ze het nog niet weten, verzamel dan in ieder geval data!!! Boe zeg ik!!! Boe tegen de wetenschap, tegen de gynaecologen, tegen de doktoren die hiermee bezig zijn, tegen de geldverstrekkers. Kans en recht op kinderen, is een eerste levensbehoefte. De pijn die een moeder moet dragen en soms meerdere malen als het om wat voor reden niet goed gaat, verdient het om goed onderzocht te worden. Ga prosteren, schrijf artikelen, maak je sterk om meer onderzoeksgelden te genereren om te voorkomen dat wij vrouwen zo moeten lijden, misschien zelfs onnodig soms? Ga in verweer. Schrijf naar de krant, de vrouwenbladen, de nieuwszenders. Waarom doet men niets of bijna niets? Liefs, niki

Vandaag, met pijn in mijn hart, mijn 5e miskraam gekregen..... Gelukkig wel twee prachtige meisjes wat de pijn enorm verzacht, maar oooo wat een onmacht en wat een verdriet hebben wij door de jaren en zo ook weer vandaag gekend. En omdat ik al jaren op deze site kom, weet ik dat ik daar zeker niet de enige in ben. Bij ons gaat het telkens mis rond de 9-11 weken... Het vruchtje heeft wel een hartje maar is niet genoeg gegroeid. De dokter begint vaak met, Oo je bent minder ver dan je denkt..... Alarm bells ring!!! Daarna neemt mijn lichaam vaak de regie over en opent mijn baarmoeder, vruchtje wordt nog net wel of niet meer levend eruit gevoerd.... Niets dat ik kan doen. Voorbij de kans op een kindje. Vandaag hebben we besloten te stoppen met onze kinderwens. De kans dat de zwanger worden is al heel klein. De kans op een miskraam is dus bij ons heel groot. Wat een wonder zijn onze twee prachtige schatten waar we iedere dag zo dankbaar voor zijn. Maar wat me boos maakt en waarom ik dit berichtje schrijf, ik zie qua onderzoek bij miskramen nog niet zoveel gebeuren. Ik begrijp, ben zelf wetenschappelijk opgeleid, dat we nog zoveel moeten leren rondom zwangerschappen en waarom het mis gaat. Maar neem bloed af, onderzoek stofjes die er wel of niet zijn, leer van al die ellendige ervaringen die wij vrouwen, wij mama wanna-bees, toch maar iedere keer moeten doorstaan. Wat ging er mis en waarom? En al ze het nog niet weten, verzamel dan in ieder geval data!!! Boe zeg ik!!! Boe tegen de wetenschap, tegen de gynaecologen, tegen de doktoren die hiermee bezig zijn, tegen de geldverstrekkers. Kans en recht op kinderen, is een eerste levensbehoefte. De pijn die een moeder moet dragen en soms meerdere malen als het om wat voor reden niet goed gaat, verdient het om goed onderzocht te worden. Ga prosteren, schrijf artikelen, maak je sterk om meer onderzoeksgelden te genereren om te voorkomen dat wij vrouwen zo moeten lijden, misschien zelfs onnodig soms? Ga in verweer. Schrijf naar de krant, de vrouwenbladen, de nieuwszenders. Waarom doet men niets of bijna niets? Liefs, niki

Vanochtend wat oud bloed gevonden. Naar ziekenhuis geweest, echo, ben nu 8 weken en 3 dagen, vruchtje is maar 6 weken en 4 dagen groot.... Al 2x eerder gehoord, toen ging het niet goed. Gynaecoloog zegt dat beeld wat ze ziet allemaal past bij 6 weken en 3 dagen, hartje klopt zachtjes.... Het kan nog twee kanten op zegt ze. Onze moed is sterk gezakt. Ga je het halen Bébé, of gaat het weer mis? WE houden van je, heel veel. Liefs, papa, mama, charlotte en florence

Lieve engeltjes, mama is weer zwanger.... Duimen jullie heel hard mee? Xxxjes

Hoi meisjes, de discussie lijkt gesloten..... Het was fijn met jullie allemaal samen. Ik hoop dat het goed met jullie gaat. Inmiddels ben ik afgestudeerd en werkzaam als psycholoog. Heel blij mee..... En weer aan het verbouwen... En weer zwanger.... Veel te spannend!!! Xxxjes van niki

Lief kleintje, als het goed was gegaan was je vandaag uitgerekend...31 december 2012... Mama mist je, xxxxjes.

Wow, kanp hoor, ik weet zeker dat je het kan!!!

Ja Esther en Lieff!!!! Gefeliciteerd mama's!!!!

Ik ben met Charlotte ook naar een Osteopaat geweest, als er nietsis, ben je toch gerustgesteld en dat is ook fijn. Qua bv Saba, hoe meer je je kindje laat drinken ipv bijvoeding hoe eerder je lichaam meestal de productie op pijl heeft. Maar zwaar kan het zeker zijn dat hele afstellen. Doe wat er bij jou past idd en voel je nergens schuldig over. Ik hield hele lijstje bij bij Charlotte van hoe laat, hoe lang, hoe vaak, etc.etc. Dat hielp mij, had ik beter overzicht. Kon ik ook zien wanneer het weer beter ging. En soms ookal doe je nog zo je best lukt het niet, nou dan lukt het maar niet toch. Gelukkig is hier flesvoeding. Wow Sorpresa, wat een bevalling zeg. En ik kan het me zo goed voorstellen dat je ergens iets hebt van, WEG bij mijn kindjes. Hopen dat ze snel zo stabiel zijn, dat je lekker naar huis mag met je prachtige kindjes. Wanda, ook gefeliciteerd! Zwaaiend geboren, hij was natuurlijk zo blij zijn mama te zien. :-) Ik ga slapen, veel te laat hier. Groetjes, niki

Jaaaa!!! Geweldig wanda, gefeliciteerd!!! Heel benieuwd naar je verhaal. X niki

Ja denk dt het voor Charlotte ook goed is om naar school te gaan, ze verveelt zich nu dood op het KDV. Vandaag was ze les aan het geven aan alle andere kindjes op het KDV... :-) dus... Leuk dat Rolf zo goed ontwikkelt, heerlijk om te zien hè en fijn dat je weer goede medicatie hebt gevonden. Ik hoop dat het snel goed is ingesteld. Dikke kus, niki Es, ligt zeker met spierpijn op de bank... Hihi.

Hallo girlies, Ik kwam even buurten... Lees ik me toch van die verontrustende berichten van jou Mariek, hè bah, wat naar toch. Ja die techniek heeft voor en nadelen... Zeker. Het lijkt me heel erg zwaar om nu maar te moeten afwachten en dan bevallen en daarna dan nog zo'n spannend onderzoek. Je lieve kindje toch... Is het niet mogelijk nog een keer met een specialist de overblijvende mogelijkheden te bespreken en vooral ook wat er bij welke optie wel en niet blijvend zal zijn? Of is het jou al helder genoeg? Want voor mij klinkt het als behoorlijk moeilijke materie. Wat ik wel weet van de hersenen (ben psycholoog) is dat ze enorm flexibel zijn, zeker bij die kleintjes. Gelukkig ben jij heel sterk en zo bijzonder dat ik zeker weet dat wat er ook aan de hand kan zijn, je toch een prachtige mama voor je zoon zal zijn en daarin alles zal doen om hem te helpen. Niet voor niets heeft hij vast daarom jou als mama uitgekozen. :-) blijf vasthouden aan je gevoel dta het allemaal wel goedkomt, zo dat je lukt, en geniet binnen de randvoorwaarden van je kindje in je buik. Dat komt de situatie alleen maar ten goede. Ik leef met je mee en zal af en toe ff kijken hoe het allemaal gaat, heel veel liefs. En zomer, pff, ook zo spannend. Zo fijn dat je al zo ver bent gekomen en wat een stoere chick ben je toch dat je zo sterk bent. Ga zo door en ik hoop dat je kindje nog lekker ff rustig blijft zitten, en daarbij af en toe veel bweegt natuurlijk, zonder teveel onrustige momenten voor jullie. Alle andere girlies hier, ook heel veel succes met de laatste loodjes. Qua bevalllingen een positief bericht denk ik. Ik was bij de 1e na 5 uur bevallen en bij de tweede na 3 uur. Ik vond het bij beide keren een heftige, maar ook prachtige gebeurtenis,en zo gelukkig als je bent als je kindje gezond en wel ( voor zover je het weet idd) daarna op je borst ligt, bloot onder een dekentje ben je niet vaak denk ik. Prachtig!!! Heel goed blijven ademen is the key. Je kan het oefenen bij de grote boodschap op de wc, hou je daar je adem vast? Dan leren loslaten en goed doorademen. Als je inademt ontspant de boel daar beneden, dus bij de bevalling, helpt dat met indalen en eruit komen. Wat verder kan helpen, vond ik, een tip van mijn yoga lerares, zijn houten kammetjes. Kanje bv kopen bij dille en kamille. De tandjes van de kam zet je op de 'druppels' van je vingers, als je aan de zijkant van je vingertoppen kijkt zie je die ws. De rug van de kam in je handpalm. Zo raak je hele oude acupunctuurpunten in je vingertoppen tegen pijn èn het helpt je rgens op te concentreren. Daarnaast kan je er ook heeeeel goed in bijten!!! Hihi. Liefs, niki

Jaaaa!!! Nog meer nieuwe babies!!! :-) ben heel benieuwd Sorpresa, heel veel geluk. En de nog wachtende dames, hou vol en geniet nog even. Fijn dat het beter gaat Belladonna. :-) Saba, ben blij dat het een goede nacht was. Vergeet niet dat je ook heerlijk onder allerlei hormonen zit hè, paniek (mits niet te erg) lijkt mij als net-mama heel normaal hoor, zeker met wisseling van kraamzorg ook nog. Heeeeeeeeeeeeel lief voor jezelf zijn. En ik lag bij Charlotte ook dagen in bed met haar, alleen maar te kijken hoor... Het is toch ook zo prachtig, eindelijk een kindje.... X niki

O spannend toch weeer!!!!! Pomtiepomtiepom. Saba, laat je niet te gek maken door alle regeltjes hoor. Bv is anders dan de fles, veel lichter verteerbaar en ieder kindje is weer anders. Ik vond handboek bv heel fijn, isbn 978.90.5121.873.2. En je kan ook nogneen lactatiedeskundige raadplegen,heb ik ook bij beide kindjes gedaan, gewoon voor je eigen gemoedsrust. 3 uur tussen de voedingen is meer voor flesvoeding. Doe wat bij jou en je kindje past, als hij tevreden is gaat het goed. E dat is heel moeilijk bij een eerste kindje dat weet ik hoor. Het is zo wennen en spannend en je wilt het goed doen. Ik gaf soms later als ze nog tevreden waren en soms eerder als het nodig was. Soms ook als slaapmutsje een beetj vinden ze ook heerlijk. Een uur voeden is best lang, soms is actief drinken per borst 10 minuten voldoende, maar ook dat is een richtlijn en weer per mama en kindje verschillend. Maar ècht als jij en je kindje een beetje gewend zijn, en ervis wat meer regelmaat voor beiden, dan wordt het wel heel fijn en intiem hoor, dat bv. Het begin is wel even lastiger vaak dan fles. Probeer je niet te druk erover te maken, want stress is weer niet goed voor de bv, neem advies met je mee, en doe dan wat goed voelt. Dus ook met wat ik nu schrijf. En lichte verhoging is niet zo gek hoor, ze zijn zo aan het wennen aan buiten de buik, en als hij onrustig is, heeft hij misschien ael last van zijn buikie. het valt niet mee zelf eten en drinken en poepen! :-) Dikke knuf! Niki

Pomtiepomtiepom.... :-)

Nog niets???? Twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins twins :-)

Gefeliciteerd Bobby, heel veel geluk!!!

Hallo Colette, misschien kan je er nog een veldje in maken waarin mensen opmerkingen kunnen schrijven. Ik vind de vragen wel interessant maar soms wat suggestief. Ben jij van mening dat je van IVF kanker kunt krijgen, dat je er onvruchtbaarheid mee door kan worden gegeven en dat het misschien zorgt voor geboorte- of andere problemen? Ik ben zelf wetenschappelijk opgeleid, en mis dan info en referenties. De vragen maken nu wat onrustig vind ik bij een toch al kwetsbare doelgroep mede oiv onvervulde wensen, jarenlange MMM, toegediende hormonen en soms ontelbare behandelingsmomenten. Daarnaast is het misschien leuk om aan te geven waarom mensen IVF hebben gedaan. En waarom alleen IVF onderzocht? en niet ook IUI en verdere stappen dan IVF? Is er sprake van onverklaarde (sub-)infertiliteit, of zijn er beschadigingen door andere oorzaken ontstaan zoals een bbz, of endometriose. Verder vind ik het heel knap dat je zo'n mooie enquete hebt weten op te zetten in een actief bezocht forum. Ik hoop dat je veel reacties krijgt. En dat het een prachtig, goed onderbouwd, werkstuk wordt. Groet, niki