Mo_Nique

Enkele maanden terug heb ik hier op het forum met jullie meegebabbeld. Na de eerste mislukte ICSI in september heb ik me terug getrokken omdat het allemaal wat veel was. Voor degene die mij nog kennen wil ik toch een afscheidsberichtje achterlaten. Gisteren hebben mijn man en ik gehoord in Rdam dat we uitbehandeld zijn. Na 7 stimulaties en 2 mislukte ICSI pogingen zien ze er geen nut meer in om verder te gaan. Ik ben een 'poor responder', oftewel ik reageer amper op de maximale dosis hormonen. Om die reden is al meerdere malen een poging onderbroken omdat er te weinig follikes opkwamen. In september hebben we na 5 afgebroken pogingen eindelijk een poging af kunnen maken. maar vand e 5 follikels was er maar één eitje gevonden. Deze raakte wel bevrucht maar ik raakte na de TP niet zwanger. Begin deze maand hebben we de tweede poging gehad. ICSI ondanks dat er maar één follikel te zien was. Toch werden er twee eitjes geoogst maar de raakten helaas niet bevrucht. Gisteren zijn we op gesprek geweest in Rdam en daar werd ons verteld dat ze niks meer kunnen doen voor ons. Iets wat we al hadden verwacht. Behalve dat het zaad van mijn man niet zo goed is, is mijn AMH is 0,4%, oftewel ik raak door mijn eireserves heen. Te vroeg want ik ben 39 jaar. Daarnaast zijn mijn eitjes niet van goede kwaliteit waardoor ze moeilijk tot niet bevrucht raken of niet doorgroeien. Vermoedelijk is dat al de reden geweest dat ik in 2000 en 2002 een miskraam heb gehad. Mijn zoon van 12 jaar was al een wonder (heeft de bevalling ter nauwernood overleefd), maar nu is hij dat nog veel meer. Onze enige mogelijkheid is nu nog eiceldonatie, maar dat willen we beiden niet. Het zal toch moeilijk te accepteren zijn nooit meer zwanger te zijn, te bevallen of een babytijd mee te maken. Van mijn zoon heb ik heel veel moeten missen als baby door ziekte, dus ik heb altijd op een herkansing gehoopt. Mijn man heeft geen eigen kinderen en heeft er meer moeite mee dan ik. Hij zorgt voor een zoon van 12 maar heeft nooit een zwangerschap, bevalling, eerste woordjes, stapjes, etc. meegemaakt van een kind. Ik ben erg teleurgesteld, maar aan de andere kant ben ik er na in totaal 11 jaar (7 jaar met mijn huidige man) hopen, teleurstellingen, onderzoeken en operaties wel klaar mee. En hoewel kinderen geweldig zijn, vind ik dat kinderen niet zaligmakend zijn en er meer in het leven is. Hoe dan ook. Ik wil jullie bedanken voor de steun die ik hier kon vinden en hoop dat jullie kinderwensen wel uit mogen komen. Dit is tevens mijn laatste berichtje hier op het forum. Ik ben wel bereikbaar via info@mb-specials.nl Heel veel liefst, sterkte en succes allemaal en fijn dat dit forum bestaat. Monique

Ik heb een tijd niks op het forum geschreven, omdat het me treurig stemde de vele zenuwen en verdriet bij anderen. En ik raakte zelf nerveus als ik een topic een dag of wat niet had gelezen en meteen behoorlijk achterliep. Ik was er te veel mee bezig dan ik goed vond voor mezelf. ik gebruik dit ook een beetje als dagboek voor mezelf. Na 4 voortijdig gestaakte 1e pogingen wilden mijn man en ik de handdoek in de ring gooien. We waren het geloof erin zoek geraakt. Op 26 augustus had ik nog een afspraak met dr. V in het MCRZ waar we ook de uitslag zouden krijgen omtrent de AMH test. Uit deze test bleek dus inderdaad dat ik al door mijn eivoorraad aan het geraken ben, oftwel ik ga richting de overgang. Balen want met net 39 ben ik nog niet zo oud. Terwijl hij een nieuw schema begon te schrijven, zei hij dat de meeste ziekenhuizen al waren gestopt bij mij. Maar hij wou er toch nog een poging aan wagen. En hoewel wij nog in de auto hadden afgesproken te zeggen dat het beter lijkt te stoppen dan oeverloos door te blijven stimuleren, zeiden we er beiden iets over. Er werd meteen een uitgangsecho gemaakt en het recept kon weer naar de apotheek. Een dag later begon mijn menstruatie en konden we weer beginnen. Dit zou echt de laatste keer zijn, zeiden we dan maar. De 1e FM op dag 10 dat er rechts een mooie follikel en links 2 kleintjes. We dachten dat we weer moesten stoppen, maar ze wilde het toch nog aankijken. 5 septmeber was de 2e FM en bleek dat de grote follikel iets was gegroeid, maar de 2 kleintjes flink hadden bijgebeend. Tijd voor een punktie. Echt waar. Na 5 stimulaties eindelijk een punktie bereikt. 10 september was de punktie. De ene follikel rechts viel mee. Niet zo erg als dat tandarts, zei ik nog. Links was de eierstok moeilijk te vinden zoals altijd en deed enorm pijn met aanprikken. Er waren 5 follikels aangeprikt. Nu heb ik heel wat verhalen gehoord over punkties. Ik vond het gelukkig, zelfs zonder verdoving, meevallen. Alleen die napijn, dat is veel erger dan die punktie. Ik kon amper ademhalen van de pijn en liep leterlijk krom toen ik naar het toilet moest. Ik had gelukkig paracetamol bij me en kreeg no geen diclofenacje van de zuster daar. Toen mijn lieve man terug kwam van het EMC was hij wat somber. Er was maar 1 eicel gevonden. Toch wel beetje balen. Daarna naar huis en 2 dagen bijkomen van de pijn. Ik voelde elke stap pfff. Vandaag 13 september mochten we bellen en hiephoi het eitje was bevrucht en we moesten om 12 uur in het EMC zijn. Die volle blaas was erg vol en ik moest toch even afhevelen tijden het wachten, want het liep uit. Na heel wat gepor en geduw met diverse buisjes was eindelijk de terugplaatsing gelukt. Nu kunnen we niet meer doen dan duimen, duimen en nog eens duimen. Zou het na ruim 10 jaar toch lukken voor een tweede?

Hoi NS Na de 3e mislukte stimulatie voor ICSI in mei ben ik twee weken overtijd geraakt eer ik ongesteld werd. Normaal heb ik dat dus nooit. Dus het zal wel door de stimulatie zijn. groetjes, Monique

Hoi Caroline Maakt tegenwoordig toch niet meer uit wanneer je test. Als je maar niet te veel hebt gedronken ervoor zodat de concentratie hoger is. Als van MVM komen voor intake doen ze ook op elk moment van de dag een test. Dus gewoon doen als het jou uitkomt. Of 's ochtends heel vroeg misschien. Sterkte en hopelijk heb je ons straks goed nieuws te melden.

Inmiddels aan de 4e keer voor de 1e ICSI poging begonnen. De cyste was gelukkig verdwenen. Alleen reageer ik totaal niet op de maximale hormoondosis en moesten we weer stoppen. Ik heb bloed moeten laten prikken op AMH, uitslag duurt 4 weken, om te bekijken of ik in de vervroegde overgang bent. Vandaag hebben we een excape IUI gehad. Daarbij zagen ze bobbeltjes op mijn baarmoedermond. Hoewel het om onschuldige ovula nabothi, soort cysten, zou gaan, werd er toch een uitstrijkje gemaakt voor de zekerheid. Dus dat is ook afwachten. En nu maar hopen dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.

Hoi Caroline Nog bedankt voor je lieve priveberichtje. Gelukkig was het zaad van manlief beter dan de vorige keer. Er zat nu tenminste beweging in. Dus de IUI ging door vanmiddag. De assistente heeft er voor gezorgd dat ik vandaag nog bloed kon laten prikken op AMH env orobeiden een nieuwe screening. Een andere bloedtest kan hier geprikt worden en dan faxen (na jouw verhaal ga ik dat er heel goot en duidelijk opzetten). Mijn afspraak met dr. V morgen is verplaatst naar eind augustus als alle uitslagen binnen zijn. Dezelfde assisitente, zo'n schat, deed de inseminatie. Alleen zag ze bobbeltjes op de baarmoedermond waardvoor dr. K werd geroepen. Zou om ovula nabothi (nooit van geoord) gaan. Dat is onschuldig maar ze maakte voor de zekerheid toch een uitstrijken en deen gelijk erachteraan de inseminatie. Dus afwachten op de uitslag van het uitstrijkje en of we het is gelukt. Nu bolletjes gebruiken. Verwarrend dat de bijsluiter 'innemen' zegt, als je ze inwendig moet gebruiken. Hoe gaat het met jou nu? Nog niet opgeven hoor! Monique

Hoi Caroline Meid wat balen zeg, maar geef nog niet op. Misschien was het nog te vroeg. Ik hoop dat je over n paar dagen toch een positieve test hebt. Ik ben al weer klaar met de 4e stimulatie voor poging 1. Weer geen punktie, weer afgebroken. Er was maar 1 follikel ondanks max. stimulering. Ik regaeer er helemaal niet op. Heb ook geen bijwerkingen, behalve korter lontje dan anders. Nu hebben we morgen escape IUI. Verwacht er niks van. Vorige keer o% beweeglijk zaad, daarvoor 15%. Misschien cancellen dat ook weer morgenmiddag. Woensdag had ik al een afspraak staan met dr. V in Maasstad. Moet dan ook bloed laten testen op vervroegde overgang. Ziet er niet rooskleurig uit helaas. Meid veel sterkte nog de komende dagen. Ik hoop op een wonder voor je. Monique

Hey Caroline Spannend! Ze zeiden gisteren ook al in het MCRZ over de tour. Waren stellen die naar EMC moesten en een half uur om moesten rijden. Ik heb zelf niks met de tour, maar vind het wel een enorme prestatie. Ach elke gyn heeft slechte verhalen. Nogmaals als ze zo slecht zijn, zouden ze er niet meer zitten. Maar 2 vervelende ervaringen met die man, hoef ik hem niet meer. Alvast suc6 voor morgen. Hoop dat je een beetje kunt slapen vannacht. Groetjes Monique

Hoi Caroline Het viel gelukkig mee in Rdam. De cyste is gelukkig vanzelf weg gegaan en er lagen links 5 eitjes te wachten, rechts hooguit eentje. Dus we zijn weer aan het spuiten. Woensdag de volgende fm. Ik heb dr. H twee keer gehad. Eerste keer na het weghalen van een cyste en endometriose in 2007. Hij reageerde erg lullig toen ik pijn had, want het was een simpele ingreep. Als hij in mijn dossier had gelezen, had hij gezien dat er complicaties waren geweest. Hij was ook degene waardoor onze 1e icsi poging niet doorging. Hij zag 5 follikels aan voor cystes. Ik vond dat onverschillig en onkundig voor een arts die al zo lang dat werk doet. Maar goed, als een arts echt slecht zou zijn, zou hij er niet meer werken lijkt mij. Het was gewoon pech. Door hem en dr. F kom ik voorlopig niet in ziekenhuis L. Hoe is t nu met jou? Groetjes Monique

Hoi Caroline Ben beetje afwezig geweest hier, ging niet over een leien dakje, maar nu ff je verhaal van deze poging doorgelezen. Tjonge wat een gedoe zeg! Begon al met de gegevens van het bloedonderzoek, fijne gyn in BoZ (oei wat herkenbaar), communicatieproblemen en dan het zaad nog. Als je nog niet gestresst was, word je het vanzelf wel. Ik hoop dat er veel eitjes lekker aan het delen zijn en je over een maand of 8 a 9 een kleintje bij hebt. Ik mag morgen naar Rdam. Gisteren begonnen met deca en op cd3 een echo om te zien of er eitjes klaar liggen en hoe het met de cyste is gesteld. Ik heb het idee dat ik hem voel dus dat is minder. Morgen zullen we weten of we verder mogen, maar daar ga ik nu nog niet van uit. Afgelopen maanden waren erg frustrerend. Drie keer een eerste poging wagen en drie keer voortijdig moeten stoppen. Had het er ff helemaal mee gehad. Vandaar dat ik me momenteel niet zo met het forum bezig houd. ik jou je in de gaten :-) Monique

Hoi Caroline Sorry dat ik nu pas reageer. Heb het ff druk en met sommige dingen emotioneel moeilijk gehad. Wat goed dat het bij je man nu allemaal goed is. Dat is al een goed begin. Wat zeiden ze in het ziekenhuis? Groetjes, Monique

Hoi meiden Sorry dat ik ff niks liet horen, maar het was zo veel tegelijk. Ons slechte nieuws wat erin hakte, zieke hond (zit aan zijn 3de antibioticakuur vanwege nu weer een bacterie in zijn neus), ons pleegnestje kittens (enorm leuk), die bruiloft wat gelukkig goed verliep maar ik wel kapot van was en een kind wat last heeft van zijn vorig jaar gebroken been. Daarnaast is het zo raar deze maand niet te spuiten, geen controles, etc. Maar wel een menstruatie die pas na 2 weken helemaal over was pffff. Oftewel ik had er ff allemaal helemaal geen puf voor en ben het geloof dat het ooit nog gaat gebeuren een beetje zoek. Dinsdag naar de film "De gelukkig huisvrouw" geweest met een vriendin. Ik zat het al steeds uit te stellen tot ze me gewoon meenam. Na een kwartier zat ik dus al te huilen tot de pauze, daarna ging het wel. Maar delen van die bevalling en kraamtijd was zo hreselijk herkenbaar van haar. Heb erna met mijn vriendin en man nog over zitten praten. Die weet ook niet alles wat er is gebeurd. er kwam een en ander flink boven. Ik had Heleen Royen geschreven dat die film me zo enorm geraakt had. Destijds had ik het boek van haar uitgeverij gehad. Vanmorgen stond er een persoonlijk berichtje van haar op mijn Hyves. Vond ik wel attent. Enfin ff een heleboel in korte tijd. Ben jullie niet vergeten maar gewoon hartstikke moe van alles. Tis ook zo'n teleurstelling dat we na 2 jaar steeds uit moeten stellen nu eindelijk mochten beginnen met ICSI en nog geen klap verder zijn gekomen. Heel veel liefs allemaal. Monique

Hey meiden Ik heb vandaag een heerlijke afleiding in huis gekregen. Als vrijwilligster voor de Dierenbescherming ben ik nu pleegmoeder van een moederpoes met 3 kittens van 4 weken. Ze belden gisteravond op en ik heb vanmorgen het nestje opgehaald. Ontzettend lief! Het toevallige is dat er een roodwit katertje bijzit die Bink heet en veel lijkt op mijn Bink die vorig jaar werd doodgereden. "Lot" zegt mijn zoon, maar ik vind het gewoon toevallig. Morgen ben ik jarig, maar ik vier het niet echt na al het gedoe met mijn ouders en de behandelingen. Daarnaast wil ik geen drukte bij mijn zieke hond. Dus alleen in de ochtend wat visite en 's avonds lekker naar de Groek met mijn kanjers. Fijn weekend allemaal!!! @Fren D emedicatie was al omhoog gegaan, maar ik ben nu niet verder gekomen dan cyclusdag 3. Vanwege de cyste en weinig follikels afgelopen keer, wilden ze op cd3 een echo maken. Ze kunnen dan al zien of er veel follikels liggen te wachten. Niet dus en dan die cyste erbij was het beter te stoppen. @Caroline Dat was voor mij ook nieuwe hoor met die uitgangsecho en die follikels. Ik dacht dus hetzelfde als jij. Maar kennelijk kunnen ze al zien of er al veel eitjes in ontwikkeling zijn. Als ik het goed heb begrepen zit het zo: De ontwikkeling van een eitje duurt zo'n 6 maanden. Dus je hebt er diverse in verschillende stadia in je eierstokken en een deel in rust. Van die in ontwikkeling komt er nogmaliter 1 a 2 per cyclus tot volle ontwikkeling. De rest sterft af (vandaar dat je wordt geboren met een grote voorraad). Met de stimulering ontwikkelen die andere follikels wel door i.p.v. af te sterven. 2 maanden terug had ik ook een kleine cyste en die is wel vanzelf weg gegaan. Deze is al 4x4 dus die zal niet meer vanzelf weg gaan. Wanneer heb je de uitgangsecho? @Babeth Ze hopen dat die cyste vanzelf weg gaat. Zo niet willen ze kijken om de cyste leeg te zuigen tijdens een punktie en anders als de cyste goed laag ligt als soort punktie maar dan zonder oogst zeg maar. Dan hoeft er tenminste niet geopereerd te worden. Afwachten dus.