Ik ben eindelijk 12 weken ver, maar het is echt al een rollercoaster geweest. Tot en met vorige week kon je op de echo nog altijd mijn ene sterretje* zien en dat deed pijn, maar stillejtes aan heb ik er mij overgezet . Ik moet het ondertussen wel weer wat rustiger aandoen, maar ik ben het al gewoon van die boodschap te krijgen, maar nu ik mij steeds beter ga voelen, is het lastiger om te rusten. Ik wil zoveel doen en tegelijkertijd weet je dat je moet rusten. Ik ben thuis met de grote kuis bezig, elke kamer, elke kast komt aan de beurt, ik ben vaste klant geworden in containerpark. Ik wil dat ons huis er mooi netjes en opgeruimd bijligt tot ons hummeltje komt. Stilletjes aan, wil ik ook wel aan kinderkamertje beginnen. Ik ben dit al leeg aan het maken, maar wacht nog even met inrichten. Ik ga namelijk 2 kamertjes inrichten, ééntje op de benedenverdieping en eentje boven. Lijkt mij handig voor het eerste jaar, vooral omdat ik borstvoeding wil geven en dan moet ik niet altijd heen en weer rennen overdag en 's nachts. Deze week terug echo gehad (want ik had al last van harde buiken) maar kennelijk heeft ons hummeltje daar niet zoveel last van, het lag mooi rond te zwemmen op de echo. Eind volgende week gaan we een weekje naar Marokko en als ik terugkom ben ik 14 weken en dan wordt het tijd voor vruchtwaterpunctie (ik ben 36 jaar en ik heb zelf een immuniteitsziekte vandaar dat prof ons vruchtwaterpuntie sterk aanbeveelt), dus dan wordt het weer een spannende tijd voor ons.
Alle dames heel veel succes, ik lees wel niet meer dagelijks mee op forum, ik neem bewust nog wat afstand, maar ik leef wel met elk van jullie mee!